Στο εγγύς μέλλον μια δημόσια υπάλληλος μαθαίνει πως θα πάρει τον μισθό των ονείρων της αν δεχτεί να λάβει μέρος σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα: ένα νεοσύστατο υπουργείο συγκεντρώνει «εκπατρισμένους» από την ιστορία για να διαπιστώσει αν τα ταξίδια στον χρόνο είναι εφικτά.
Η δουλειά που της ανατίθεται είναι να λειτουργήσει ως «γέφυρα» για τον «εκπατρισμένο 1847», δηλαδή να παρακολουθεί και να βοηθά τον αντιπλοίαρχο Γκρέιαμ Γκορ, ο οποίος, σύμφωνα με την ιστορία, πέθανε στην Αρκτική το 1845 και γι’ αυτό, τώρα που ζει με μια ανύπαντρη γυναίκα η οποία δείχνει τακτικά τις γάμπες της, περιτριγυρισμένος από παράξενες έννοιες όπως «πλυντήριο», «Spotify» και «κατάρρευση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας», μοιάζει κάπως αποπροσανατολισμένος.
Χάρη στην όρεξή του για ανακαλύψεις και καθώς αρχίζει και αναπτύσσει στενούς δεσμούς με τους υπόλοιπους εκπατρισμένους, σύντομα ο Γκορ καταφέρνει να προσαρμοστεί. Παράλληλα η απελπιστικά αμήχανη συγκατοίκηση με τη «γέφυρά» του εξελίσσεται σε κάτι πολύ βαθύτερο και, μέχρι να αποκαλυφθεί τι πραγματικά σκαρώνει το Υπουργείο, εκείνη τον έχει ερωτευτεί αμετάκλητα. Αναγκασμένη να αντιμετωπίσει τις επιλογές που τους έφεραν κοντά, θα πρέπει τελικά να αναμετρηθεί με το αν η απόφαση που θα πάρει στη συνέχεια μπορεί να αλλάξει το μέλλον και πώς.
Το Υπουργείο του Χρόνου, μια πυρετώδης και συναρπαστική μείξη λογοτεχνικών ειδών και ιδεών, θέτει το ερώτημα τι σημαίνει να αψηφάς την ιστορία, όταν η ιστορία ζει μέσα στο σπίτι σου. Η απάντηση της Kaliane Bradley είναι μια φλογερή, αξέχαστη απόδειξη του τι οφείλουμε ο ένας στον άλλο σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Προσωπική άποψη:
Το μυθιστόρημα «Το Υπουργείο του Χρόνου» αποτελεί το λογοτεχνικό ντεμπούτο της Kaliane Bradley. Ένα μυθιστόρημα το οποίο επιχειρεί να συνδυάσει την επιστημονική φαντασία με το romance, αλλά και την ιστορική μυθοπλασία με τη δυστοπία. Ένας… περίεργος συνδυασμός και ιδιαίτερα απαιτητικός, θα έλεγε κανείς. Και αντί ν’ αντιμετωπίσει το ταξίδι στον χρόνο ως πεδίο επιστημονικής διερεύνησης, επιλέγει να το χρησιμοποιεί κυρίως ως αφηγηματικό εργαλείο, προκειμένου να μιλήσει για τη μνήμη, την ταυτότητα, την αγάπη και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τη θέση τους σ' έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς.
Στο εγγύς μέλλον, μια νεαρή δημόσια υπάλληλος στρατολογείται από ένα μυστικό κυβερνητικό πρόγραμμα που φιλοξενεί ανθρώπους οι οποίοι έχουν μεταφερθεί από διαφορετικές χρονικές περιόδους στο παρόν. Η ίδια αναλαμβάνει να λειτουργήσει ως «γέφυρα» για τον αντιπλοίαρχο Γκρέιαμ Γκορ, έναν αξιωματικό της αποστολής του Φράνκλιν, ο οποίος, σύμφωνα με την ιστορία, πέθανε στα μέσα του 19ου αιώνα. Καθώς ο Γκορ προσπαθεί να προσαρμοστεί στη σύγχρονη πραγματικότητα, η σχέση των δύο εξελίσσεται σταδιακά, την ίδια στιγμή που οι πραγματικές προθέσεις του Υπουργείου αρχίζουν να γίνονται ολοένα και πιο αμφίβολες.
Αν κάτι πρέπει αδιαμφισβήτητα ν’ αναγνωρίσουμε στο βιβλίο, αυτό είναι η πρωτότυπη ιδέα του. Η συνύπαρξη ανθρώπων από διαφορετικές εποχές και χρονικές περιόδους δημιουργεί αρκετές ενδιαφέρουσες καταστάσεις, ενώ οι πολιτισμικές συγκρούσεις και η αμηχανία του Γκορ απέναντι στον σύγχρονο κόσμο προσφέρουν αρκετές απολαυστικές στιγμές. Παράλληλα, η Bradley δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ανθρώπινες σχέσεις παρά για τη θεαματικότητα της πλοκής, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη σταδιακή εξέλιξη του δεσμού ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές.
Ωστόσο, όσο ενδιαφέρουσα κι αν είναι η αρχική σύλληψη, η εκτέλεσή της δεν κατορθώνει ν’ αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της. Ο αφηγηματικός ρυθμός είναι συχνά αργός και η ιστορία αφιερώνει μεγάλο μέρος της έκτασής της στην καθημερινότητα των χαρακτήρων, με αποτέλεσμα η πλοκή να κινείται με μικρά βήματα για αρκετό διάστημα. Αυτό δεν θ’ αποτελούσε απαραίτητα πρόβλημα αν η συναισθηματική ή η δραματική ένταση παρέμενε σταθερά υψηλή, κάτι που, όμως, δεν συμβαίνει πάντοτε, αφήνοντας κατά διαστήματα την αφήγηση να μοιάζει κάπως άνευρη.
Ανάλογη αίσθηση αφήνει και η διαχείριση της επιστημονικής πλευράς της ιστορίας. Η συγγραφέας δεν επιχειρεί να εξηγήσει τους μηχανισμούς των ταξιδιών στον χρόνο ούτε δείχνει να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την εσωτερική λογική τους. Αντίθετα, μοιάζει να ζητά από τον αναγνώστη ν’ αποδεχθεί εξαρχής αυτή τη συνθήκη και να επικεντρωθεί αποκλειστικά στους χαρακτήρες και στις ιδέες που προκύπτουν απ’ αυτή. Μια επιλογή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κι ως θεμιτή και ταιριάζει στη φιλοσοφία του βιβλίου, αλλά μια πιο στιβαρή προσέγγιση της επιστημονικής φαντασίας ή μια πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία των χρονικών παραδόξων θα ανέβαζε την ιστορία σε άλλο επίπεδο.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε μ’ ένα ενδιαφέρον και αρκετά ιδιαίτερο λογοτεχνικό ντεμπούτο, στη βάση του, με ευρηματική κεντρική ιδέα και ορισμένες πολύ όμορφες στιγμές, το οποίο όμως δεν αξιοποιεί πάντοτε στο έπακρο τις δυνατότητές του. Εκεί όπου υστερεί είναι στον αργό ρυθμό και στην αίσθηση πως ορισμένες πτυχές του κόσμου του μένουν σκόπιμα αδιευκρίνιστες. Εκεί όπου ξεχωρίζει, από την άλλη, είναι στις σχέσεις των χαρακτήρων και στους προβληματισμούς που αναπτύσσει γύρω από τη μνήμη, την αγάπη και την ιστορία. Πρόκειται για ένα βιβλίο που πιθανότατα θα εκτιμήσουν περισσότερο οι αναγνώστες που αναζητούν μια λογοτεχνική προσέγγιση της επιστημονικής φαντασίας, παρά ένα μυθιστόρημα που ενδιαφέρεται να εξηγήσει τους κανόνες του ίδιου του σύμπαντός του.
Βαθμολογία 8/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Kaliane Bradley
Μεταφραστής: Ηλιάδη Ιωάννα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 520
ISBN: 978-618-03-4311-3
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου