Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
ΙΣΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΚΙ ΟΛΟ Η ΑΓΑΠΗ.
ΜΙΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ.
Η ΚΟΡΔΕΛΑ ΠΟΥ ΕΔΕΝΕ ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΣΑΝ ΠΛΗΓΗ.
Η Έβελιν έχει ζήσει αμέτρητες ζωές.
Και σε καθεμία από αυτές, έχει σκοτωθεί πριν από τα δέκατα όγδοα γενέθλιά της.
Όμως, στην τρέχουσα ζωή της, η μικρή της αδελφή την έχει ανάγκη για να παραμείνει ζωντανή.
Προκειμένου να σώσει την αδελφή της και να ζήσει πέρα από τα δέκατα όγδοα γενέθλιά της, θα χρειαστεί:
Να βρει τον προαιώνιο εχθρό που την καταδιώκει σε κάθε της ζωή.
Να ανακαλύψει γιατί την κυνηγά, ώστε να σπάσει μια για πάντα την κατάρα.
Και, το σημαντικότερο, πρέπει να προσπαθήσει να μην τον ερωτευτεί... ξανά.

Προσωπική άποψη:
Δεν ξέρω αν πιστεύω απόλυτα τη θεωρία της μετενσάρκωσης, σίγουρα, όμως, πιστεύω πως η ψυχή δεν πεθαίνει, συνεχίζει να υπάρχει και μετά τη φθορά του ανθρώπινου σώματος, κουβαλώντας μνήμες, εμπειρίες και συναισθήματα. Ως εκ τούτου, σε ό,τι αφορά τη λογοτεχνική αφήγηση, μου αρέσει όταν η ιδέα αυτή αξιοποιείται σε ιστορίες που μας "ταξιδεύουν" στον χώρο και στον χρόνο, δείχνοντάς μας πως τα πεπρωμένα ορισμένων ανθρώπων συνδέονται μεταξύ τους με αόρατες κλωστές, ακόμα κι όταν το τέλος τους είναι καταδικασμένο εξ' ορισμού να είναι τραγικό. Μια τέτοια ιστορία είναι αυτή της Laura Steven, με τίτλο "Τα άπειρα πεπρωμένα μας", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, απευθυνόμενη σε εφηβικό -κυρίως, αλλά όχι μόνο- κοινό, προσφέροντάς μας, μαζί με όλα τ' άλλα, κι ένα αίσθημα νοσταλγίας.

Η Έβελιν έχει ζήσει τόσες πολλές ζωές που δεν θα μπορούσε ποτέ να τις απαριθμήσει. Όμως, κάθε μία απ' αυτές τελείωσε με τον ίδιο τραγικό τρόπο, πριν καν να προλάβει να κλείσει τα δεκαοχτώ της χρόνια. Ωστόσο, σε αυτή τη ζωή είναι αποφασισμένη να τα καταφέρει, όχι μόνο για την ίδια, αλλά και για να σώσει τη ζωή της αδερφής της, που χρειάζεται μόσχευμα μυελού των οστών, και που μόνο εκείνη μπορεί να της προσφέρει, αρκεί να προλάβει. Για να το πετύχει, όμως, αυτό, πρέπει ν' αλλάξει τη μοίρα της και να σπάσει την κατάρα που την έχει σημαδέψει, μα πάνω απ' όλα, να βρει τον άνθρωπο απ' το χέρι του οποίου χάνει τη ζωή της κάθε φορά, αποφεύγοντας να τον ερωτευτεί... ξανά.

Η Steven έχει χτίσει μια πρόζα με αρκετά λυρική διάθεση, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει την ουσία των αδελφών ψυχών μέσα από την αφήγηση μιας ιστορίας αγάπης και μετενσάρκωσης, που έχει πολύ βαθιά τις ρίζες της στον χώρο και στον χρόνο, στον οποίο μας μεταφέρει, επιτρέποντάς μας έτσι να έχουμε μια αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα του παρελθόντος των ηρώων μας, αλλά και να κατανοήσουμε σταδιακά το πως και το γιατί συνδέθηκαν κατ' αυτό τον τρόπο οι ψυχές και τα πεπρωμένα τους, καταδικασμένα σε έναν αέναο κύκλο θανάτου και αναγέννησης. Και μπορεί η ίδια η ιστορία να μην διαθέτει πολλές ανατροπές κι εκπλήξεις, ωστόσο, η αποκάλυψη της αλήθειας πίσω από την κατάρα, είναι αναμφίβολα ανατρεπτική και πολύ καλά εκτελεσμένη.

Έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα, το ρομαντικό στοιχείο του οποίου είναι αργής καύσης μεν, καλοδομημένο μεν, τουλάχιστον σε ό,τι θέλει να πετύχει, εμπλουτισμένο με αρκετά θλιβερά στοιχεία που ενισχύουν τόσο τη λαχτάρα μας όσο και την απογοήτευσή μας, όταν το ζευγάρι αντιμετωπίζει την τραγική του μοίρα σε κάθε ζωή. Τα συναισθήματά μου απέναντι στους πρωταγωνιστές μας ήταν κάπως συγκεχυμένα, απορώντας με την Έβελιν που στις προηγούμενες ζωές της εμπιστευόταν τόσο εύκολα, τελικά, τα λόγια του Άρντεν, τον οποίο δεν ήξερα αν έπρεπε να τον πιστέψω ή όχι. Όσο, όμως, η ιστορία, προχωρούσε, τόσα περισσότερα ανακάλυπτα και τόσο περισσότερο κάτι σπάραζε μέσα μου για εκείνους.

Σε κάθε περίπτωση, στο τέλος της ανάγνωσης, δεν ένιωσα πως το ρομάντζο ήταν εκείνο που επικράτησε, ούτε πως η ίδια η συγγραφέας είχε αυτή την πρόθεση, έχοντας εστιάσει περισσότερο στην εξέλιξη της ίδιας της πλοκής, που χρησιμοποιεί μεν το ερωτικό δράμα ως άξονα, αλλά που γύρω από αυτόν περιστρέφονται πολλά περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα, θα τολμούσα να πω, πράγματα. Συνοψίζοντας, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετά καλογραμμένο μυθιστόρημα φαντασίας, με ποιητική διάθεση, λυρική αφήγηση, έντονο συναισθηματικό δράμα και με μια καλοδουλεμένη ενδιαφέρουσα πλοκή, που ίσως δεν αλλάζει την κοσμοθεωρία σου, αλλά αναμφίβολα σε "ταξιδεύει".
Βαθμολογία 8/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Laura Steven
Μεταφραστής: Μελικέρτης Δημήτρης
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 432
ISBN: 978-618-01-6161-8