Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς, η παράσταση των
Δημήτρη Καρατζιά - Μάνου Αντωνιάδη, «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (They Shoot Horses, Don't They?), βασισμένη στην συγκλονιστική νουβέλα του
Horace McCoy, συνεχίζεται
μέχρι την Κυριακή των Βαΐων (05/04), κάθε Σάββατο και Κυριακή, στις 20:30μ.μ., στο θέατρο Εν Αθήναις.
Λίγα λόγια για το έργο:
1932, στην
«Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης*». Σε μια αποβάθρα αναψυχής, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ, ένας ακόμη
«μαραθώνιος χορού*» ξεκινάει. Δεκάδες νέοι, φτωχοί, άνεργοι και άστεγοι, θύματα της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, διεκδικούν μια θέση. Κίνητρο το μεγάλο έπαθλο αλλά και η δωρεάν διαμονή και διατροφή για όσο κρατήσει ο χορός. Στόχος ένα καλύτερο μέλλον, μια πιο ανθρώπινη ζωή και γιατί όχι, μια καριέρα στον κινηματογράφο. Το Αμερικάνικο όνειρο!
Οι κανόνες του μαραθωνίου, σκληροί και αδυσώπητοι. Οι διαγωνιζόμενοι πρέπει με κάθε τρόπο να παραμείνουν όρθιοι, χορεύοντας αδιάκοπα, με ελάχιστα διαλείμματα, για μέρες, εβδομάδες, μήνες, μέχρι τελικής κατάρρευσης. Νικητής, το τελευταίο ζευγάρι που θα κρατηθεί όρθιο.
Για 52 μέρες, παρακολουθούμε τις ιστορίες δώδεκα συμμετεχόντων και των διοργανωτών του διαγωνισμού. Από την μία, οι ζωές, τα όνειρα, οι ελπίδες, οι προσπάθειες, οι αποτυχίες και από την άλλη η εκμετάλλευση της ανθρώπινης ανάγκης, η εξαθλίωση ως ψυχαγωγία και η απελπισία ως θέαμα. Άνθρωποι που ωθούνται πέρα από τα σωματικά και ψυχικά τους όρια προς τέρψιν του κοινού.
Ποιος θα κερδίσει το έπαθλο; Ποιος θα είναι ο μεγάλος νικητής σε αυτόν τον μαραθώνιο, που σταδιακά μετατρέπεται σε σκληρό διαγωνισμό, σε απάνθρωπο αγώνα αντοχής, σε άγριο Freak Show, που δεν χωράει αξιοπρέπεια, συμπόνια, συναισθηματισμός και χλευάζει τον ίδιο τον άνθρωπο. Όλα επιτρέπονται φτάνει να έρθουν κι άλλοι θεατές. Ολοένα και περισσότεροι. Που γίνονται συμμέτοχοι στο θέαμα. Που διψάνε για την πτώση των χορευτών, ανακουφισμένοι που οι ίδιοι παραμένουν θεατές κι όχι διαγωνιζόμενοι σε αυτό το σκληρό παιχνίδι επιβίωσης.
Το
They Shoot Horses, Don't They? παρουσιάστηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία
Sydney Pollack, με τους
Jane Fonda, Gin Young, Michael Sarrazin, Susannah York κ.α. Απολογισμός 25 υποψηφιότητες και 11 βραβεία στα Oscar, Bafta, Golden Globes κ.α
* Η «Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης».
Η «Μεγάλη Ύφεση» στην Αμερική (1929–1939) ήταν μια δεκαετία οικονομικής εξαθλίωσης, φτώχειας, ανεργίας, μετανάστευσης, κοινωνικής απόγνωσης και βαθιάς αλλαγής.
Μετά το Χρηματιστηριακό Κραχ του 1929, εκατοντάδες τράπεζες πτώχευσαν και εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τις αποταμιεύσεις τους. Παράλληλα χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν, βιομηχανίες κατέρρευσαν και εργοστάσια σταμάτησαν την παραγωγή τους. Ταυτόχρονα οι αγρότες εξαθλιώθηκαν, οι μισθοί έπεσαν στο μισό και η ανεργία εκτινάχθηκε στο 25%. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι γυρνούσαν από πόλη σε πόλη αναζητώντας οποιαδήποτε εργασία. Έφτιαχναν παραγκουπόλεις και ολόκληρες οικογένειες έμεναν για χρόνια σε τενεκεδόσπιτα, λιμοκτονώντας και πεθαίνοντας από υποσιτισμό. Θεωρείται η πιο σκοτεινή περίοδος της αμερικανικής ιστορίας του 20ου αιώνα.
* Τι ήταν οι «Μαραθώνιοι Χορού»;
Διαγωνισμοί αντοχής, όπου ζευγάρια χόρευαν νύχτα - μέρα, συνεχόμενα, με ολιγόλεπτα διαλείμματα και ελάχιστο ύπνο, για εβδομάδες, ακόμη και για μήνες. Στόχος τους να μείνουν οι τελευταίοι όρθιοι για να κερδίσουν το χρηματικό έπαθλο του διαγωνισμού.
Τη δεκαετία του 1920 οι μαραθώνιοι αυτοί ήταν η τελευταία λέξη της μόδας στην ψυχαγωγία. Ο κόσμος έψαχνε ευκαιρία να σπάσει τα ρεκόρ σε κάθε είδους δραστηριότητα και ο χορός ήταν μία από αυτές.
Όταν όμως ξέσπασε το Κραχ το 1929 και ο κόσμος πάσχιζε πια να εξασφαλίζει τα προς το ζην, οι επιχειρηματίες εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση, μετέτρεψαν αυτούς τους χορούς σε μία άκρως κερδοφόρα επιχείρηση. Για να προσελκύουν διαγωνιζόμενους, κυρίως ανέργους και φτωχούς που προσπαθούσαν να επιβιώσουν κυνηγώντας μια θέση στο Αμερικάνικο όνειρο, παρείχαν δωρεάν διαμονή, φαγητό και μια σχετική ιατρική περίθαλψη! Πολλοί από τους συμμετέχοντες αποκτούσαν χορηγούς, οι οποίοι για να εξασφαλίσουν τη διαφήμιση των προϊόντων τους, έφταναν στο σημείο να τους ταΐζουν ακόμη και 12 φορές την ημέρα, ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο τους έδιναν περισσότερη ενέργεια. Αυτό έκανε τη συμμετοχή στους μαραθώνιους χορού ακόμα πιο περιζήτητη, καθώς ελάχιστοι είχαν τη δυνατότητα να τρώνε τόσο πλουσιοπάροχα την εποχή της «Μεγάλης Ύφεσης».
Το κοινό φυσικά, που λάτρευε τη θεατρικότητα των θεαμάτων αρένας, πλήρωνε καθημερινά εισιτήριο για να παρακολουθήσει αυτά τα σκληρά και άγρια show που συνδυάζανε τη μουσική και το χορό, το τραγούδι και το θέατρο με το δράμα όλων αυτών των ανθρώπων που προσπαθούσαν να παραμείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτούς τους διαγωνισμούς, φτάνοντας στα όρια της κατάρρευσης, αποχωρώντας συνήθως εξαντλημένοι, λιπόθυμοι, τραυματισμένοι, μετά από ψυχολογικά ξεσπάσματα και ψυχωσικά επεισόδια, πολλοί από αυτούς, ακόμη και νεκροί.
Σήμερα θεωρούνται ένα από τα πιο σκοτεινά θεάματα στην αμερικανική λαϊκή κουλτούρα.
Συντελεστές:
Συγγραφέας:
Horace McCoy
Μετάφραση, διασκευή:
Δημήτρης Καρατζιάς - Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία:
Δημήτρης Καρατζιάς
Πρωτότυπη μουσική / Ηχητικό τοπίο / Τραγούδια - Στίχοι:
Μάνος Αντωνιάδης
Σκηνικά - Κοστούμια:
Γιώργος Λυντζέρης
Σχεδιασμός φωτισμών:
Βαγγέλης Μούντριχας - Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου
Χορογράφος:
Ναταλία Βαγενά
Φωτογραφίες promotion:
Νίκος Ζαχαρόπουλος
Βοηθός Φωτογράφου:
Όλγα Ανδιάρη
Φωτογραφίες παράστασης:
Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Αφίσα:
Γιάννης Κεντρωτάς
Trailer:
ORKI Productions
Βοηθοί Σκηνοθέτη:
Λάμπρος Τζώρας, Ελένη Μαζνώκη
Κατασκευή μάσκας:
Ελένη Σουμή
Μοδίστρα:
Trungel -Nagy Mònika
Εκτυπώσεις / Στάμπες:
NtsPrints
Πρόγραμμα παράστασης / κείμενο:
Εκδόσεις Αιγόκερως
Επικοινωνία / Προώθηση παράστασης:
Νταίζη Λεμπέση
Οργάνωση παραγωγής:
Δήμητρα Γεωργοπούλου
Παραγωγή:
ΤΕΑΜ VAULT ΑΜΚΕ
Παίζουν:
Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Σεϊταρίδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη, Δήμητρα Κολλά, Νικόλας Μπράβος, Στέφανος Κακαβούλης, Χριστίνα Σαμπανίκου, Σωτήρης Μεντζέλος, Αντώνης Αντωνίου, Θάνος Κρομμύδας, Αγάπη Παπαθανασιάδου, Ευάγγελος Ανδρέας Εμμανουήλ, Όλγα Θανασιά, Αλεξάνδρα Γαϊδατζή, Παρασκευή Αλίρη, Γιάννα Σταυράκη
Θερμές ευχαριστήριες για την πολύτιμη βοήθεια τους στους:
Βίκυ Σδούγκου (Βεστιάριο Gardaroba),
Γιάννη Οικονομίδη (παντομίμα),
Γιώργο Νικολαΐδη (κομμώσεις),
Κατερίνα Καρατζιά (μακιγιάζ).
Πληροφορίες:
Πού: Θέατρο Έν Άθήναις, Ιάκχου 19, Γκάζι, 11854 Αθήνα
Ημέρες παραστάσεων: Κάθε Σάββατο και Κυριακή, στις 20:30μ.μ.
Διάρκεια: 150' (με 10' διάλειμμα)
Αναρτήσεις
