Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Ο συγγραφέας Πολ Όλερον ζει σε ένα θλιβερό διαμέρισμα και αναζητά –όπως κάνουν οι συγγραφείς– έναν τρόπο να μην ασχοληθεί με το έργο που γράφει. Τότε βλέπει ένα τεράστιο και όμορφο παλιό σπίτι προς ενοικίαση και αποφασίζει να μετακομίσει στον πρώτο όροφο. Όταν η φίλη του Έλσι Μπένγκαου τον επισκέπτεται, αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Φαίνεται ότι το σπίτι δεν συμπαθεί την Έλσι και της καταφέρει μικρά αλλά πολλά τραύματα. Η ίδια διαισθάνεται την παρουσία του κακού και προειδοποιεί τον Όλερον ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να δουλέψει εκεί. Αλλά ο Όλερον γοητεύεται... και μετά ερωτεύεται... και σύντομα αφήνεται στις εμμονές του...
Το κάλεσμα της Οπτασίας θεωρείται συχνά η καλύτερη ιστορία φαντασμάτων στην αγγλική γλώσσα – και ίσως να είναι. Σίγουρα είναι μια από τις πιο συναρπαστικές και όμορφες υπερφυσικές ιστορίες που έχουν γραφτεί ποτέ.

Προσωπική άποψη:
Έχουν περάσει περισσότερα από εκατό χρόνια απ’ όταν πρωτοεκδόθηκε το βιβλίο του Oliver Onions, «Το κάλεσμα της Οπτασίας», μία από τις πλέον αναγνωρισμένες ιστορίες φαντασμάτων της αγγλόφωνης λογοτεχνίας, όχι επειδή επιδιώκει να τρομάξει μέσα από εντυπωσιακές υπερφυσικές εκδηλώσεις, αλλά επειδή οικοδομεί σταδιακά μια ατμόσφαιρα που προκαλεί ένα διαρκές αίσθημα ανησυχίας, το οποίο σε καταβάλει και δεν σε αφήνει μέχρι και την τελευταία σελίδα. Μιαφήγηση που κινείται διαρκώς ανάμεσα στο πραγματικό και στο υπαινικτικό, αφήνοντάς μας ν’ αναρωτιόμαστε αν όλα όσα συμβαίνουν έχουν πράγματι μεταφυσική διάσταση ή αν αποτελούν προϊόν ενός νου που βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην εμμονή.

Ο συγγραφέας Πολ Όλερον μετακομίζει σ' ένα παλιό σπίτι, πιστεύοντας πως εκεί θα βρει την ηρεμία που χρειάζεται για ν’ αφοσιωθεί στη συγγραφή. Πολύ σύντομα, όμως, η φίλη του, Έλσι Μπένγκαου, αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πηγαίνει καλά. Μικρά, ανεξήγητα περιστατικά και μια αίσθηση αόρατης εχθρότητας δημιουργούν την εντύπωση πως το ίδιο το σπίτι αντιδρά στην παρουσία της, ενώ, στον αντίποδα, ο Όλερον μοιάζει να έλκεται ολοένα και περισσότερο απ’ αυτό, σαν να υποκύπτει σε μια ακατανίκητη δύναμη που τον απομακρύνει σταδιακά απ’ την πραγματικότητα.

Η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου, και το στοιχείο αυτό που καθιστά το βιβλίο διαχρονικό, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας χειρίζεται μέσα από την αφήγησή του την έννοια της αμφιβολίας. Ο Onions αποφεύγει τις εύκολες απαντήσεις και αφήνει το μυστήριο ν’ αναπτυχθεί μέσα απ’ την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά και απ’ την ψυχολογία των χαρακτήρων. Το σπίτι αποκτά μια σχεδόν ζωντανή υπόσταση, όχι επειδή εκδηλώνεται θεαματικά, αλλά επειδή η παρουσία του γίνεται ολοένα και πιο ασφυκτική, δημιουργώντας μια διαρκή αίσθηση απειλής.

Η γραφή του Onions, είναι λιτή μεν, ιδιαίτερα υποβλητική δε. Και μπορεί ν’ απαιτεί μια κάποια υπομονή απ’ τον αναγνώστη, καθώς δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην κλιμάκωση της έντασης παρά στη δράση, ωστόσο, αυτή ακριβώς η αργή, σχεδόν υπνωτική εξέλιξη είναι που χαρίζει στο έργο τη δύναμή του. Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε περισσότερο με μια ψυχολογική μελέτη της εμμονής παρά με μια συμβατική ιστορία τρόμου –κι αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό είναι που την γειώνει στην πραγματικότητα και την καθιστά, τελικά, πιο τρομακτική.

Μπορεί το βιβλίο να είναι μικρό σε έκταση, αλλά αυτό δεν αναιρεί την επιδραστικότητά του, και εξακολουθεί να δικαιολογεί τη φήμη του έναν και πλέον αιώνα μετά την πρώτη του δημοσίευση. Δεν απευθύνεται σ’ όσους αναζητούν γρήγορη δράση ή έντονες ανατροπές, όμως οι αναγνώστες που εκτιμούν τις ατμοσφαιρικές, κλασικές ιστορίες φαντασμάτων, εκεί όπου ο μεγαλύτερος τρόμος γεννιέται απ’ όσα δεν αποκαλύπτονται ποτέ ολοκληρωτικά, όχι απλά θα το απολαύσουν, αλλά θα κατακτήσει μια θέση στην καρδιά τους.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Oliver Onions
Μεταφραστής: Παπαμιχαήλ Κλαίρη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2026
Αρ. σελίδων: 176
ISBN: 978-618-03-4858-3