...

Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2012

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Σε μια απότομη στροφή στις ειδυλλιακές Άλπεις της Ιταλίας, ένα φορτηγό ξεφεύγει από την πορεία του κι ανατρέπεται, σκορπίζοντας το έμψυχο φορτίο του. Παράλληλα ένας πασίγνωστος δικηγόρος διεθνούς φήμης βρίσκεται δολοφονημένος στο βαγόνι ενός τρένου, που κατευθύνεται προς τη Βενετία.
Μόνο ο επιθεωρητής Γκουίντο Μπρουνέτι, με το αλάνθαστο ένστικτό του, μπορεί να αποκαλύψει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις δύο αυτές τραγωδίες. Οι έρευνές του τον οδηγούν σε κάποιο κακόφημο μπαρ της Βενετίας και τότε, κάτω από τη λαμπερή επιφάνεια του πλούτου και της εξουσίας, καταφέρνει να εντοπίσει και ακολουθεί πεισματικά τα ίχνη ενός εγκληματικού δικτύου, που ξεπερνά όχι μόνο τα όρια της λιμνοθάλασσας αλλά και τα σύνορα της Ιταλίας.

Προσωπική άποψη:
Η αλήθεια είναι πως τις τελευταίες μέρες αισθάνομαι αρκετά κουρασμένη και αποσυντονισμένη. Λίγο τα τρεχάματα, λίγο οι απεργίες που κάνουν την ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη, δεν είχα ως άμεση προτεραιότητα το διάβασμα. Πολύ θα το ήθελα αλλά δυστυχώς, ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου. Το γεγονός δε ότι είχα ξεκινήσει να διαβάζω το "Θάνατος Και Κρίση", δεν έκανε τα πράγματα διόλου καλύτερα αφού, ειλικρινά, είχα βαρεθεί μέχρι ναρκοληψίας, μετανιώνοντας την ώρα και τη στιγμή που το ξεκίνησα. Το μόνο πετυχημένο στο όλο δημιούργημα, είναι ο τίτλος του, που από τη μία σε κάνει να σκέφτεσαι σοβαρά την αυτοκτονία από την άλλη, αν δεν όδηγηθείς σε αυτό το άκρο, σίγουρα θα σε πιάσει κρίση. Πραγματική σπατάλη χρόνου σε μια περίοδο που μερικά λεπτά ακόμα, είναι ίσως πιο σημαντικά ακόμα και από τα λεφτά.

Ο Βενετσιάνος επιθεωρητής Γκουίντο Μπρουνέτι, αναλαμβάνει την έρευνα του θανάτου ενός Ιταλού μεγαλοδικηγόρου, ο οποίος και δολοφονήθηκε στο βαγόνι ενός τρένου, στο οποίο κι επέβαινε για επαγγελματικούς λόγους. Τα στοιχεία δεν είναι καθόλου ξεκάθαρα ενώ το κοντινό του περιβάλλον δεν φαίνεται πρόθυμο να βοηθήσει έτσι ώστε να οδηγηθεί σε ασφαλή συμπεράσματα. Και όσο η έρευνα μοιάζει να χωλαίνει, τόσο περισσότερο μπερδεύονται τα πράγματα εξαιτίας νέων περιστατικών και θανάτων που αν και θεωρητικά σύνδετοι, μοιάζουν εξαιρετικά όμοιοι ως προς την πρόθεση που κρύβεται πίσω από την εκτέλεσή τους. Και εδώ ίσως αναρωτιέστε, ποια είναι η σύνδεση με το ανατρεπόμενο φορτηγό που αναφέρεται στην περίληψη του βιβλίου. Πιστέψετε με... είναι η μοναδική στιγμή που θα αναρωτηθείτε γιατί, αν και το βιβλίο ξεκινάει με το γεγονός αυτό, λησμονιέται στα μονοπάτια της ανίας.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα του βιβλίου, για 'μένα, είναι η ίδια του η επιμέλεια που είναι, κάκιστη. Όταν έχεις να κάνεις με έναν διάολογο που δεν καταλαβαίνεις, ποιος μιλάει, που ξεκινάει και που τελειώνει η φράση του και που εμπλέκεται η σκέψη του ή η γραμμή της αφήγησης, τότε το να διαβάσεις συγκεντρωμένα και να κατανοήσεις τον γραπτό λόγο του συγγραφέα, είναι κάτι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο και αυτό γιατί, καταντάει κουραστικό πολύ-πολύ σύντομα. Από 'κει κι έπειτα, η ίδια η ιστορία, είναι παντελώς αδιάφορη και χωρίς λογική συνέχεια. Δεν λαμβάνουμε τις απαραίτητες πληροφορίες που θα μας ταρακουνήσουν, θα δώσουν ώθηση στην σκέψη μας, θα μας κάνουν να στροφάρουμε και να παραστήσουμε τους αστυνόμους που πιάνουν την άκρη του μήτου, ακολουθώντας τον μέχρι το τέλος και τη λύση, ενώ η ιστορία εξελίσσεται με βραδυποριακούς, άνευρους και ανιαρούς ρυθμούς.

Και ενώ ο επιθεωρητής Γκουίντο Μπρουνέτι είναι μια πάρα πολύ συμπαθής φυσιογνωμία, δεν καταφέρνει να μας κερδίσει γιατί αισθανόμαστε πως κάτι λείπει. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό που θα πω ή όχι αλλά, η εντύπωση που σχημάτισα εγώ ως αναγνώστρια είναι πως, ο Μπρουνέτι έχει παρελθόν και πως αν δεν το γνωρίζεις με κάθε λεπτομέρεια, δεν μπορείς να τον καταλάβεις απόλυτα, ούτε ως άνθρωπο, ούτε ως επαγγελατία ή οικογενειάρχη, δεν μπορείς να αντιληφθείς σε βάθος τον τρόπο που σκέφεται και τελικά, πράττει. Η σύνδεση ανάμεσα στα διάφορα γεγονότα, η αποκάλυψη των λεπτομερειών εκείνων που οδηγούν στη λύση του μυστηρίου, έρχονται όλα μαζεμένα στις τελευταίες 40 σελίδες και τελικά, είναι οι μοναδικές που έχουν μια κάποια λογική και μια δόση ενδιαφέροντος, χωρίς ωστόσο να είναι αρκετές για να σώσουν το καράβι, που έχει αρχίσει προ πολλού να μπάζει νερά, από το να βουλιάξει.

Αν νομίζετε ότι όλα όσα αναφέρω παραπάνω είναι υπερβολές και κακίες, δεν έχετε παρά να αγοράσετε το συγκεκριμένο βιβλίο για να το διαπιστώσετε και μόνοι σας. Εγώ σας προκαλώ, εσείς, έχετε τα κότσια να ρισκάρετε την τύχη σας; Αλλά ακόμα και κότσια να έχετε, μεταξύ μας, είστε πρόθυμοι να διακινδυνέψετε να χάσετε χρόνο και χρήμα, πόσο μάλλον για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν το αξίζει, όταν στην αγορά του βιβλίου μπορείτε να βρείτε πάμπολλες, εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες επιλογές, που θα σας κάνουν αναμφίβολα να εκτιμήσετε την ουσιαστική αξία ενός, κατά γενική ομολογία, προβλέψιμου, τετριμμένου και φθαρμένου είδους. Η φιλική μου συμβουλή είναι να μείνετε μακριά... μακριά και αγαπημένοι.
Βαθμολογία 3/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Donna Leon
Μεταφραστής: Μπαρτζινόπουλος Ερρίκος
Εκδόσεις: Σύγχρονοι Ορίζοντες
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 336
ISBN: 978-960-398-386-6

Posted on Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2012


Τα νέα είναι δυστυχώς πολύ άσχημα. Ο μόλις 31 έτους Σοφοκλής Κωστούλας που έγινε πέρυσι γνωστός ευρύτερα από τη συμμετοχή του σε σίριαλ του ΑΝΤ1 έφυγε από τη ζωή πριν λίγη ώρα.
Οι γιατροί αποφάσισαν να τον αποσυνδέσουν από τα μηχανήματα υποστήριξης καθώς ο εγκέφαλος του γέμισε υγρό. Το κορμί του ήταν σχεδόν διαλυμένο από τη μέση και κάτω.Ο θάνατός του σκόρπισε στεναχώρια στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Άρτα. Δίπλα του η μητέρα του. Αγωνιούσε και ήλπιζε για το παιδί της. Ο πατέρας έχει φύγει από τη ζωή εδώ και καιρό.
Το δυστύχημα έγινε κατά τη διάρκεια γυρισμάτων σε μια περιοχή της Βρετανικής πρωτεύουσας. Ο οδηγός της νταλίκας έχασε τον έλεγχο μπήκε στον ποδηλατοδρόμο χτύπησε και παρέσυρε τον Σοφοκλή, τον οποίο και άφησε αβοήθητο. Οι γιατροί επί μία εβδομάδα πάλευαν με το ακατόρθωτο και τελικά δεν τα κατάφεραν.
Ήδη στη σελίδα του νεαρού ηθοποιού στο Facebook οι φίλοι γράφουν συλληπτήρια και στέλνουν μηνύματα. Τι να πεις…Άδικο από το θεό. Σε τέσσερις μέρες η σωρός του θα μεταφερθεί στην Άρτα όπου και θα γίνει η ταφή του. Καλό κουράγιο στους γονείς του και καλό ταξίδι ρε αλάνι…

(Πηγή άρθρου: gossip-tv.gr)

Posted on Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

7 comments

Δευτέρα, Νοεμβρίου 05, 2012

Συνοπτική περίληψη του έργου:
Ο Milo Boyd, ένας κυνηγός επικηρυγμένων τον οποίο η τύχη σιγά-σιγά εγκαταλείπει, αναλαμβάνει την υπόθεση των ονείρων του όταν του αναθέτουν να εντοπίσει την πρώην σύζυγό του, ρεπόρτερ Nicol Hurley, η οποία καταζητείται.
Στην αρχή νομίζει πως πρόκειται για μια εύκολη δουλειά, όταν όμως η Nicol του ξεφεύγει για να κυνηγήσει έναν ύποπτο σε μια υπόθεση συγκάλυψης φόνου, ο Milo καταλαβαίνει πως τίποτα ποτέ δεν είναι τόσο απλό ανάμεσα σ’ εκείνον και τη Nicol.
Και το ανελέητο κυνηγητό σύντομα θα καταλήξει σε έναν αγώνα δρόμου για να σώσουν και οι δύο τις ζωές τους.

Προσωπική άποψη:
Κυριακή βράδυ κι έχοντας περάσει ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο με τον γιο μου άρρωστο, και μην έχοντας κουράγιο για τίποτα περισσότερο, αποφάσισα να ανοίξω μετά από μήνες την τηλεόραση. Λόγω ημέρας, σκέφτηκα, όλο και κάτι θα έχει να χαζέψω για να περάσει ευχάριστα η ώρα μου. Και καθώς άλλαζα τα κανάλια, πέφτω πάνω στο "The Bounty Hunter" και μάλιστα, αποφασίζω να το παρακολουθήσω... που να μην έσωνα! Δεν λέω, δεν περίμενα να δω κάτι το πρωτότυπο καθώς, η κόντρα ανάμεσα στο αντρικό και το γυναικείο φύλο, πόσο μάλλον ανάμεσα σε πρώην συντρόφους, δεν είναι κάτι που δεν έχω ξαναδεί αλλά τουλάχιστον, ήλπιζα σε κάτι που θα με ψυχαγωγήσει ευχάριστα. Δυστυχώς, για κακή μου τύχη, απλά κατάφερε να κάνει τα νεύρα μου κρόσσια.

Βαρετό και προβλέψιμο μέχρι αηδίας το σενάριο που θέλει έναν κυνηγό επικηρυγμένων να έχει πάρει στο κατόπι την πρώην σύζυγό του και μεγαλορεπόρτερ η οποία, στο κυνήγι της μεγάλης είδησης, καταδιώκει έναν δολοφόνο, βάζοντας η ίδια τον εαυτό της στη θέση του επικηρυγμένου αφού δεν εμφανίζεται σε ένα προκαθορισμένο δικαστήριο το οποίο και την αφορά άμεσα. Και ναι, θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον διασκεδαστικό αφού λίγο-πολύ, περιμένουμε τι θα επακολουθήσει, με τους δύο να καταδιώκονται από αδίστακτους κακοποιούς ενώ την ίδια στιγμή, αναθεωρούν τη σχέση τους και όλα αυτά που τους οδήγησαν στον χωρισμό αλλά, η τύχη δεν είναι με το μέρος των θεατών, παρά μονάχα για τους ίδιους που καταλήγουν να πάρουν το γλυκερό happy end που τους αναλογεί.

Ο Andy Tennant από τη μεριά του, δεν βοηθάει τα πράγματα με την κακή έως ανύπαρκτη σκηνοθεσία του, που όχι μόνο είναι παντελώς απλοϊκή αλλά, θυμίζει πιτσιρικά σκηνοθέτη στα πρώτα του βήματα. Δεν λέω ότι έχει γυρίσει τίποτα ταινιάρες αλλά σαφέστατα, έχει ασχοληθεί πολλάκις με το είδος και όσο περνάνε οι δεκαετίες, φαίνεται να παίρνει όλο και περισσότερο την κατιούσα οδηγώντας τον εαυτό του σε τέλμα και την όποια καριέρα του στα Τάρταρα. Πραγματικά, προκειμένου να περάσετε αυτόν τον Γολγοθά, καλύτερα να κάνετε μια επανάληψη στο "Grease" και σε άλλα, παρεμφερή έργα του, μην σας πω ότι ξαφνικά θα αισθανθείτε μια έντονη και παράξενη νοσταλγία για το "Προσεχώς Ζάπλουτοι", που με είχε φέρει οριακά στο σημείο να θέλω να κόψω τις φλέβες μου.

Δεν ξέρω ποιος αλλά σίγουρα υπάρχει κάποιος που έχει καταραστεί την Jennifer Aniston να μην παίξει σε καμία κινηματογραφική παραγωγή της προκοπής. Και να πεις ότι δεν έχει τα φόντα να συμμετάσχει με επιτυχία σε χαζοκομεντί της πλάκας... τα έχει πανάθεμά την. Τότε γιατί κάνει τόσο κακές επιλογές και απλά καταλήγει να είναι μια συμπαθής μεν, αδιάφορη δε, παρουσία; Στο πλευρό της ο κατά τ' άλλα εξαιρετικά συμπαθής Gerald Butler, στον οποίο έχω μια αδυναμία που δεν έκρυψα ποτέ, που όμως δεν καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις αλλά αντίθετα, να μας προβληματίσει με τις επιλογές του και την πορεία που φαίνεται να έχει πάρει η καριέρα του τα τελευταία χρόνια. Ως ζευγάρι, δεν δένουν και η χημεία μεταξύ τους είναι μηδαμινή έως ανύπαρκτη, κάνοντάς μας να νοσταλγούμε ανάλογες κινηματογραφικές στιγμές της δεκαετίας του '80 και του '90, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα σκεφτόμασταν δεύτερη φορά.

Το "The Bounty Hunter" δεν είναι εν κατά κλείδι μια ταινία που βλέπεται ευχάριστα παρά τα οποία προβλήματα και αδυναμίες έχει. Είναι μια ταινία που παρακολουθείται μόλις και μετά βίας, με το ζόρι σχεδόν απλά γιατί θα σκεφτείτε πως είσαστε καλοί και φιλεύσπλαχνοι άνθρωποι. Αν σας αρέσουν οι αγαθοεργίες, τότε ναι, πάω πάσο και σας αφήνω να βυθιστείτε στον βούρκο της ανίας, της προβλεψιμότητας και της κουραστικής βαρεμάρας. Αν όχι, τότε καλύτερα να μαζευτείτε με την παρέα σας και να ξαναδείτε όλες τις αισθηματικές κομεντί των 80's και των 90's ή έστω, να παίξετε κάποιο επιτραπέζιο παιχνίδι. Θα διασκεδάσετε περισσότερο και έχετε μεγαλύτερε πιθανότητες να αποφύγετε τον νευρικό κλονισμό.
Βαθμολογία 2/10

Ταυτότητα ταινίας:
Ελλ. τίτλος: Επικηρύσσοντας Την Πρώην
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθέτης: Andy Tennant
Πρωταγωνιστές: Gerard Butler, Jennifer Aniston, Christine Baranski, Jason Sudeikis, Joel Garland, Gio Perez, Jason Kolotouros, Matt Malloy, Adam Rose, Dorian Missick, David Costabile
Παραγωγή: 2010
Διάρκεια: 110'

Επίσημο site:

Posted on Δευτέρα, Νοεμβρίου 05, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

13 comments

Κυριακή, Νοεμβρίου 04, 2012

Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου με το "Amour" του Michael Haneke να πρωταγωνιστεί στη λίστα με 6 υποψηφιότητες στις βασικές κατηγορίες. Η τελετή των 25ων Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου θα πραγματοποιηθεί στη Βαλέτα, πρωτεύουσα της Μάλτας την 1η Δεκεμβρίου. Αναλυτικά οι υποψηφιότητες:

Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία:
Amour
Barbara
Cesare Deve Morire
Intouchables
Jagten
Shame

Καλύτερος Ευρωπαίος Σκηνοθέτης:
Nuri Bilge Ceylan - "Bir Zamanlar Anadolu`da"
Michael Haneke - "Amour"
Steve McQueen - "Shame"
Paolo & Vittorio Viatani - "Cesare Deve Morire"
Thomas Vinterberg - "Jagten"

Καλύτερη Ευρωπαία Ηθοποιός:
Emilie Dequenne - "A Perdre La Raison"
Nina Hoss - "Barbara"
Emmanuelle Riva - "Amour"
Margarethe Tiesel - "Paradies: Liebe"
Kate Winslet - "Carnage"

Καλύτερος Ευρωπαίος Ηθοποιός:
Francois Cluzet & Omar Sy -"Intouchables"
Michael Fassbender - "Shame"
Mads Mikkelsen - "Jagten"
Gary Oldman - "Tinker Tailor Soldier Spy"
Jean-Louis Trintignant - "Amour"

Καλύτερος Ευρωπαίος Σεναριογράφος:
Michael Haneke - "Amour"
Thomas Vinterberg & Tobias Lindholm - "Jagden"
Cristian Mungiu - "Dupa Dealuri"
Olivier Nakache & Eric Toledano - "Intouchables"
Roman Polanski & Yasmina Reza - "Carnage"

Καλύτερος Ευρωπαίος Κινηματογραφιστής (Βραβείο Carlo di Palma):
Sean Bobbitt - "Shame"
Bruno Delbonnel - "Faust"
Darius Khondji - "Amour"
Gokhan Tiryaki - "Bir Zamanlar Anadolu`da"
Hoyte Van Hoytema - "Tinker Tailor Soldier Spy"

Καλύτερο Μοντάζ:
Jagten
Cesare Deve Morire
Shame

Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής:
Tinker Tailor Soldier Spy
A Royal Affair
Faust

Καλύτερη Μουσική Σύνθεση:
A Royal Affair
Io Sono Li
The Angels` Share
Tinker Tailor Soldier Spy

Καλύτερα Κινούμενα Σχέδια:
Alois Nebel
Arrugas
The Pirates! In an Adventure with Scientists!

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ:
Hiver Nomade
London: The Modern Babylon
The ou Electricite

Ευρωπαϊκή Ανακάλυψη:
Kauwboy
Teddy Bear
Broken
Die Vermissten
Portret v Sumerkakh

Posted on Κυριακή, Νοεμβρίου 04, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments