ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ MANGA ΚΑΙ ΤΑ ANIME

Σήμερα θέλω να εγκαινιάσουμε μια νέα κατηγορία στο blog, αυτή των anime και των manga. Φυσικά, δεν είστε υποχρεωμένοι να γνωρίζετε για ποιο ακριβώς πράγμα μιλάω όμως είμαι βέβαιη πως όλοι σας, έστω κι αν δεν γνωρίζετε την ορολογία, έχετε διαβάσει ή παρακολουθήσει κάτι σχετικό. Πριν ξεκινήσουν λοιπόν σχετικές αναρτήσεις, θεώρησα καλά να προηγηθεί ένα πιο επεξηγηματικό θα έλεγα post, σκοπός του οποίου είναι να θυμίσει στους παλαιότερους και να μυήσει τους νεότερους, σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ MANGA:

Τα manga είναι ιαπωνικής προέλευσης comic books και πρωτοέκαναν την εμφάνισή τους στα τέλη του 19ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα, το 1874 με το "Eshinbun Nipponchi" το οποίο περιείχε πολύ απλές ως προς των σχεδιασμό τους εικόνες που βρήκαν ωστόσο άμεσα μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό. Ακολούθησαν τα "Marumaru Chinbun" το 1877 και το "Garakuta Chinpo" το 1879. Το μεγάλο μπαμ ωστόσο για το είδος έγινε το 1895 με το "Shōnen Sekai" του διάσημου παιδικού λογοτέχνη Iwaya Sazanami, η ιστορία του οποίου βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στον πόλεμο μεταξύ Ιαπωνίας και Κίνας το διάστημα 1894-1985. Ακολούθησε ένα ακόμα manga, ανάλογου περιεχομένου το 1905, το "Russo-Japanese War", το οποίο και έγινε μεγάλη επιτυχία και όπως ίσως αντιλαμβάνεστε, δεν άργησαν να ακολουθήσουν πολύ περισσότερα, τα οποία δεν θα αναφέρω καθώς δεν έχω πρόθεση να σας κουράσω με περιττά, ίσως, ιστορικά στοιχεία.

Τα manga, σε αντίθεση με τα Δυτικά comic books, χαρακτηρίζονται από κάποια πολύ συγκεκριμένα στοιχεία:

• Τα χαρακτηριστικά των πρωταγωνιστών που λαμβάνουν δράση σε αυτά, είναι ιδιαίτερα, τόσο στην αισθητική, όσο και στον σχεδιασμό τους ο οποίος και έχει εξελιχθεί σε τεράστιο βαθμό μέσα στα τόσα χρόνια ύπαρξής τους.
• Είναι ασπρόμαυρα και ο αριθμός των σελίδων τους μπορεί να φτάσει εκείνες ενός λογοτεχνικού βιβλίου.
• Διαβάζονται από τα δεξιά προς τα αριστερά γεγονός που δεν αποτελεί απλά μια ιδιορρυθμία καθώς, ως γνωστόν, έτσι διαβάζουν οι Ιάπωνες.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ANIME:

Τα anime, όπως και τα manga, είναι Ιαπωνικής επίσης προέλευσης κινούμενα σχέδια. Μάλιστα, αυτά τα δύο είδη συνδέονται άμεσα μεταξύ τους καθώς, πάμπολλα anime ήταν manga πριν μεταφερθούν ως κινούμενα σχέδια στην μικρή οθόνη, χωρίς να αποκλείουμε τις περιπτώσεις όπου συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Στην Ιαπωνία ως anime χαρακτηρίζεται κάθε κινούμενο σχέδιο, ακόμα και εκείνα Δυτικής προέλευσης. Αντίθετα, σε όλο τον υπόλοιπο πλανήτη, τα κινούμενα σχέδια τα αποκαλούμε animation και anime, μόνο όσα προέρχονται από την Ιαπωνία.

Το πιθανότερο είναι πως αν κάποιος δηλώσει ότι βλέπει anime, όλο και κάποιος άλλος θα απορήσει πως μπορεί να βλέπει κανείς "παιδικά", όταν έχει ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια ηλικίας. Υπάρχει όμως μια βασική διαφορά όσον αφορά τα anime σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλα κινούμενα σχέδια. Δεν απευθύνονται αποκλειστικά και μόνο σε παιδιά. Χαρακτηριστικό δε είναι το γεγονός πως πολλά anime που προβλήθηκαν στη χώρα μας ως "παιδικά" σε πρωινές τηλεοπτικές ζώνες, στην Ιαπωνία, είχαν δείκτη καταλληλότητας ηλικίας 15 ή και 18 και άνω.

Τα anime, σε αντίθεση με τα Δυτικά κινούμενα σχέδια, χαρακτηρίζονται από τα εξής στοιχεία:

• Οι πρωταγωνιστές τους δεν είναι super ήρωες με μοναδικές δυνάμεις και στενά κολάν. Είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι οι οποίοι, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, έχουν την δυνατότητα να αξιοποιήσουν κάποια ξεχωριστή δύναμη ή χάρισμα που δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ύπαρξή τους.
• Οι πρωταγωνιστές στα anime αγαπάνε, ερωτεύονται, διχάζονται, προδίδουν, πεθαίνουν... δεν υπάρχει έλεος, δεν υπάρχει οίκτος... αν οι δημιουργοί αποφασίσουν κάτι πολύ απλά, αυτό συμβαίνει και εμείς, είμαστε υποχρεωμένοι να το δεχτούμε γιατί έτσι είναι η ζωή.
• Οι πρωταγωνιστές των anime έχουν πολύ έντονα χαρακτηριστικά. Μεγάλα μάτια, που επιτρέπουν την έκφραση οποιουδήποτε συναισθήματος να περάσει με πολύ ξεκάθαρο τρόπο, έντονες γωνίες, περίεργους χρωματισμούς μαλλιών, διατηρώντας ωστόσο μια ιδιαίτερη ρεαλιστικότητα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να μπορούμε να ταυτιστούμε περισσότερο μαζί τους απ' ότι με τους Δυτικούς αντίστοιχους ήρωες, στα χαρακτηριστικά των οποίων δεν δίνεται βάση στην λεπτομέρεια αλλά αντίθετα, είναι πιο σουρεαλιστικά και τελικά, πιο αδιάφορα.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ANIME:

Το πρώτο anime έκανε την εμφάνισή του στις αρχές του 20ου αιώνα και πιο συγκεκριμένα, το 1917 και δεν ήταν παρά ένα μικρό κλιπάκι, που μόλις και μετά βίας έφτανε τα 2' και τίτλο, "Namakura Gatana", αν και οι Ιάπωνες πειραματίζονταν με τις Δυτικές τεχνικές των κινουμένων σχεδίων από το 1907. Η δεκαετία του '30 υπήρξε ένας σημαντικός σταθμός στην εξέλιξη του anime με τους κινηματογραφιστές να μπορούν να δημιουργήσουν χαρακτήρες και περιβάλλοντα, που τα πενιχρά budgets δεν μπορούσαν να προσφέρουν στον κλασσικό κινηματογράφο. To 1943 ήρθε δια χειρός Seo Μituyo η πρώτη ταινία anime μεγάλου μήκους με τίτλο "Momotaro Umi no Shinpei", διάρκειας 74' λεπτών όπου πρωταγωνιστές είναι μικρά, χαριτωμένα ζωάκια αλλά και δαιμονικά τέρατα, το θέμα της οποίας ήταν ο αγώνας των Ιαπώνων να απελευθερώσουν της Ινδονησία και την Μαλαισία.

Το 1948 ιδρύεται η Toei Animation και το 1958, με την πρώτη έγχρωμη ταινία anime μεγάλου μήκους, "Hakujaden", η οποία και βασιζόταν περισσότερο στα πρότυπα που είχε καθιερώσει η Disney όμως δεν αργεί να αλλάξει το στυλ της και έτσι να ξεκινήσει την επανάσταση στον χώρο του κινουμένου σχεδίου, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το "Τetsuwan Atomu", γνωστό και ως "Astro Boy", με την υπογραφή του Osamu Τezuka που κυκλοφόρησε το 1963 και σαφέστατα ήταν επηρεασμένο από την sci-fi λατρεία του κοινού στη Δύση.

Στο διάστημα της δεκαετίας του '70 και του '80, η αγορά κατακλύστηκε από anime με πρωταγωνιστές γιγάντια ρομπότ, γνωστά και ως mecha, που αντιμετώπιζαν τους εκάστοτε εξωγήινους εισβολείς, πολλά εκ των οποίων βασίστηκαν σε manga, με χαρακτηριστικότερο ίσως όλων το "Mazinger" του Nagai Go, αλλά και άλλα όπως το "Grendizer", που αποτέλεσε μεγάλη πηγή εσόδων σε πολλαπλά επίπεδα. Ανατρέχοντας κανείς στην εποχή εκείνη, μπορεί να μετρήσει πάνω από 50 ολοκληρωμένες σειρές διαφορετικών τίτλων.

Την εποχή που γεννήθηκα, το 1984 δηλαδή, οι Ιάπωνες κινηματογραφιστές αποφασίζουν να μην μείνουν στα στεγανά των τηλεοπτικών σειρών αλλά να προχωρήσουν σε νέες ταινίες μεγάλου μήκους, με τον κορυφαίο Hayao Miyazaki, τον οποίο οι περισσότεροι ίσως να γνωρίζετε από το πιο πρόσφατο και πολυβραβευμένο "Spirited Away", να γυρίζει το εξαιρετικό "Nausicaä of the Valley of the Wind", το οποίο και βασίστηκε στο ομώνυμο manga.

Δεν θέλω να επεκταθώ πολύ στα anime των 90's και των 00's καθώς, είναι ίσως και τα πιο γνωστά στο κοινό, με μεγάλο αριθμό αυτών να έχουν παιχτεί και στην ελληνική τηλεόραση, μεταγλωττισμένα από τα εκάστοτε κανάλια της χώρας.

ΤΑ ANIME ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ:

Μπορεί τα manga μόλις την τελευταία δεκαετία να έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό στη χώρα μας, με πολλά μεγάλα βιβλιοπωλεία να παρέχουν στο κοινό σειρές μεταφρασμένες στα αγγλικά αλλά και κάποια στα ελληνικά όμως τα anime έκαναν δυναμική εμφάνιση στην Ελλάδα, πολύ αργότερα απ' ότι στην Αμερική που είχαν ήδη φτάσει από την δεκαετία του '70, βρίσκοντας μεγάλη ανταπόκριση. Την δεκαετία του '80, η πλειοψηφία των anime που έφτασαν στην ψωροκώσταινα, βρισκόντουσαν στα συνοικιακά video clubs σε μορφή vhs. Την δεκαετία του '90, άρχισαν σταδιακά να σβήνουν ως κασέτες και να μεταφέρονται στις πρωινές τηλεοπτικές ζώνες των καναλιών τα Σαββατοκύριακα, με τον ΑΝΤ1 να μας προσφέρει το καλύτερο υλικό όλων και άλλα κανάλια να ακολουθούν το παράδειγμά του. Κάποιοι από εσάς, σίγουρα θα θυμάστε το Junior's TV, το οποίο έπαιζε κατ' εξοχήν anime ταινίες, αλλά και άλλα κανάλια όπως το NEW CHANNEL και αργότερα το STAR, που συνεχίζει να προβάλει ανάλογες σειρές μέχρι και σήμερα. 

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ:

Μπορεί να μην είμαι φωτεινός παντογνώστης όσον αφορά τα manga και τα anime όμως, έχω διαβάσει πολλά και έχω δει ακόμα περισσότερα καθώς, ανήκω στη γενιά εκείνη που ευτυχώς, είχε την πολυτέλεια να έχει στην διάθεσή της επιλογές κάθε είδους και που μας σημάδεψαν για μια ολόκληρη ζωή. Μπορεί σε κάποιους να φαντάζουν "παιδικά" όμως, για μένα όπως και για πολλούς άλλους, τα κινούμενα αυτά σχέδια μας δίδαξαν μαθήματα ζωής, χωρίς πάντα να το κάνουν με τον εύκολο τρόπο. Συμβολίζουν μια εποχή και χαρακτηρίζονται από μια κουλτούρα που αν και διαφορετική, δεν παύει να είναι γοητευτική, διδακτική και εν τέλει, τόσο στην ουσία όσο και στον σχεδιασμό, αποτελούν μια από τις σημαντικότερες σχολές στον χώρο. Ναι λοιπόν... βλέπω και διαβάζω και θα συνεχίσω να το κάνω, ακόμα κι επαναλαμβάνοντας σειρές του παρελθόντος γιατί απλά, θα μείνω για πάντα παιδί.

Read More

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ "ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ" ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Την Παρασκευή, 01 Μαρτίου 2013, όπως οι περισσότεροι από εσάς γνωρίζετε, βρέθηκα στην πανέμορφη και φιλόξενη πόλη της Κατερίνης όπου και βρίσκεται η έδρα του εκδοτικού μου οίκου, προκειμένου να παραστώ στην παρουσίαση του βιβλίου μου, "Ξεπεσμένοι Άγγελοι", στο νέο, ανανεωμένο χώρο του βιβλιοπωλείου των εκδόσεων ΜΑΤΙ. Η εμπειρία αυτή, όχι μόνο ήταν μοναδική αλλά, ιδιαίτερη, ξεχωριστή... Είναι άλλο το να παρουσιάζεις το βιβλίο σου στην πόλη σου, σε ανθρώπους δικούς σου, που τους ξέρεις και σε ξέρουν και πολύ διαφορετικό το να το παρουσιάζεις σε ένα αναγνωστικό κοινό που πρώτη φορά συναντάς στη ζωή σου. Και όμως, η προσέλευση του κόσμου μεγάλη και η υποδοχή τους θερμή. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ που μας τίμησαν με την παρουσία τους και που μου έδωσαν την ευκαιρία να τους μιλήσω η ίδια για τον εαυτό μου μα κυρίως, για το πνευματικό μου παιδί. Ελπίζω να μπορέσω να βρεθώ ξανά, λίαν συντόμως στην Κατερίνη και να έχω περισσότερο χρόνο να την απολαύσω.

Ευχαριστώ τον εκδότη μου, Σάββα Προβατίδη, για την πρόσκληση αυτή καθώς και για την υπέροχη φιλοξενία του. Ο Σάββας, δεν είναι απλά ένας συνεργάτης -που με οδηγεί στην παράνοια πολλές φορές- αλλά κι ένας καλός φίλος... Αντιπαρέρχομαι την ντροπή μου όταν διαπίστωσα πως όλη η πόλη ήταν γεμάτη από αφίσες σχετικά με την παρουσίαση γιατί δεν ξέρω από που πήγαζε εκείνη τη στιγμή και ο Σάββας, έδωσε όλο του το είναι.

Ευχαριστώ την κυρία Μαίρη Ζαπουνίδου, σημαίνων πρόσωπο στο Νομό Πιερίας, πρώην εκπαιδευτικό και γλυκύτατος άνθρωπος. Το ότι πρώτη φορά δέχτηκε να παρουσιάσει κάποιο βιβλίο, πόσω μάλλον ως άνθρωπος με χρόνια υπηρεσία στον τομέα της εκπαίδευσης, ήταν μια μεγάλη, απεριόριστη τιμή για μένα.

Ευχαριστώ την φίλη και συγγραφέα Μαρία Στεφάνου για ακόμα μια φορά που ταξίδεψε 400 και πλέον μίλια κρατώντας μου υπέροχη συντροφιά για να με συνοδέψει σε αυτή τη μοναδική εμπειρία, μιλώντας για μια ακόμα φορά για μένα και το βιβλίο μου με τόση αγάπη σαν να ήταν κάτι δικό της.

Τέλος, ευχαριστώ τις φίλες και τους φίλους που ήρθαν από γειτονικούς Νομούς για να με δουν, να με αγκαλιάσουν και να με στηρίξουν, δείχνοντάς μου την αγάπη τους με κάθε τρόπο.

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από την βραδιά της παρουσίασης. Αν θέλετε να τις δείτε σε φυσικό μέγεθος, απλά, κάντε αριστερό κλικ πάνω τους.

 

Read More

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ ΘΕΟΙ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Ως η μοναδική Επίγονος, η Έλεν Χάμιλτον βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σχεδόν ανέφικτο στόχο. Τη νύχτα περιπλανιέται στον Άδη επιχειρώντας να τερματίσει τον αέναο κύκλο της εκδίκησης που μαστίζει την οικογένειά της. Τη μέρα αγωνίζεται να ξεπεράσει την κούραση, η οποία κατατρώει τη λογική της. Χωρίς τον Λούκας στο πλευρό της, δεν είναι βέβαιη κατά πόσο έχει τη δύναμη να συνεχίσει. Καθώς ο αρχαίος ελληνικός κόσμος συγκρούεται με τον κόσμο των θνητών, η ήσυχη ζωή της Έλεν στο Ναντάκετ οδηγείται στο χάος.

Το συναρπαστικό έπος της Τζόζεφιν Αντζελίνι παίρνει μια ακόμη πιο σύνθετη όσο και μαγευτική τροπή, καθώς ένα ξεχωριστό ερωτικό τρίγωνο κάνει την εμφάνισή του, τη στιγμή που ο αέναος κύκλος της εκδίκησης εντείνεται. Η πολυαναμενόμενη συνέχεια του "Χαμένοι Θεοί" είναι μια δυνατή ερωτική ιστορία, γεμάτη δράση, η οποία ξεπερνά κάθε προσδοκία.

Προσωπική άποψη:

Ένα είναι σίγουρο... Η Josephine Angelini έχει έναν και μοναδικό σκοπό... να μας πεθάνει! Ω, ναι φίλοι μου! Αν έχετε διαβάσει το "Χαμένοι Θεοί" και δεν έχετε προχωρήσει ακόμα στο "Καταραμένοι Θεοί", μπορείτε να υποθέσετε από το παραπάνω σχόλιο τι σας περιμένει ή τουλάχιστον, να πάρετε μια μικρή, πολύ μικρή γεύση. Γιατί αν ήταν σχεδόν αδύνατον να αφήσεις από τα χέρια σου το πρώτο βιβλίο της σειράς, ξεκινώντας να διαβάζεις το δεύτερο, το πιθανότερο είναι πως θα σηκώσεις το βλέμμα σου από τις σελίδες του μόνο όταν θα έχεις διαβάσει και την τελευταία και μάλιστα, με ένα ύφος συγχυσμένο από όλα εκείνα με τα οποία θα έχεις έρθει αντιμέτωπος καθ' όλη την διάρκεια της ανάγνωσης και απορημένο καθώς θα είσαι βέβαιος πως η συγγραφέας αστειεύεται και δεν μπορεί να σε παρατάει σύξυλο στο συγκεκριμένο σημείο όπου πραγματικά το κάνει. Και όμως το κάνει και για κακή μας τύχη, θα πρέπει να περιμένουμε αρκετό καιρό ακόμα πριν να πάρουμε το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς στα χέρια μας.

 Η Έλεν έχει μάθει πλέον την αλήθεια για την καταγωγή της, για το ποια είναι και τι μπορεί να κάνει καθώς και για το ποια είναι η αποστολή που σύμφωνα με την προφητεία καλείται να εκτελέσει. Έτσι, κάθε βράδυ, κατεβαίνει στον κόσμο των νεκρών, στον Άδη, ψάχνοντας να βρει τον τρόπο εκείνο που θα απελευθερώσει τους Επίγονους από τον όρκο του αίματος, απελευθερώνοντάς τους από τις Ερινύες και επιτρέποντάς τους να ζήσουν ήρεμα και αρμονικά. Και ενώ ο Λούκας μοιάζει να απομακρύνεται όλο και περισσότερο από κοντά της, η Έλεν συναντά τον Ωρίωνα ο οποίος, έχει έρθει για να την βοηθήσει να φέρει εις πέρας την αποστολή της και η κατάσταση, περιπλέκεται ακόμα περισσότερο με τους όλους τους Οίκους, να έχουν έρθει κοντά με έναν παράδοξο τρόπο, ανατρέποντας ισορροπίες και φέρνοντάς τους όλους πιο κοντά σε μια προφητεία την οποία δεν είναι σίγουροι πως να ερμηνεύσουν, την ίδια στιγμή που ο κόσμος των θνητών και θεών, μοιάζουν να βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ.

Στους "Χαμένους Θεούς" η Josephine Angelini είχε εστιάσει την προσοχή της, τόσο στο συναισθηματικό κομμάτι της ιστορίας της, όσο και σε εκείνο της δράσης, συνυφασμένα πάντα με τους μύθους της αρχαίας Ελλάδας τους οποίους, ναι μεν σεβάστηκε, αξιοποίησε δε σε πραγματικό χρόνο του σήμερα ώστε να λειτουργήσει η αφήγησή της. Και αφού είδε πως η συνταγή αυτή απέδωσε, αποφάσισε να διατηρήσει την ίδια γραμμή με δύο μικρές διαφορές. Ενέτεινε ακόμα περισσότερο τα συναισθήματα των ηρώων της, θέτοντάς τους ακόμα μεγαλύτερα ερωτήματα για το ποιοι είναι, τι θέλουν και τι πρέπει να κάνουν ενώ παράλληλα, αύξησε ακόμα περισσότερο την δράση, κάνοντας το σύνολο τόσο περιπετειώδες που σου κλέβει κάθε ανάσα και είναι αδύνατον να το εγκαταλείψεις πριν να μάθεις τι θα συμβεί στο επόμενο κεφάλαιο, κάτι που επαναλαμβάνεται τελικά μέχρι να φτάσεις στο τέλος. Η αφήγησή της είναι γλαφυρή, πλούσια σε ουσιαστικές περιγραφές και αναλύσεις που δεν κουράζουν αλλά αντίθετα, βοηθούν στην πλήρη σχηματοποίηση εικόνων και καταστάσεων και ο ειρμός του λόγος της αν μη τι άλλο, σε αιχμαλωτίζει, δίνοντάς σου κάθε φορά, μόνο όσα χρειάζεται να ξέρεις.

Σε αντίθεση με το πρώτο βιβλίο της τριλογίας όπου η δράση τοποθετείται κατ' εξοχήν στο θνητό επίπεδο, σε αυτό το δεύτερο βιβλίο, μεταφέρεται στην μεγαλύτερή του διάρκεια στον Κάτω Κόσμο. Αυτό είναι ένα στοιχείο που έχει ενδιαφέρον σε δύο επίπεδα. Πρώτα απ' όλα εκεί, κανένας Θεός ή Επίγονος, δεν έχουν τις δυνάμεις τους άρα, καλούνται να αντιμετωπίσουν τους όποιους κινδύνους μόνο με τις ανθρώπινες δυνάμεις τους. Επιπλέον, η Έλεν, δεν μπορεί να δεχτεί τη βοήθεια κανενός πλην του Ωρίωνα καθώς, ο Άδης, είναι ένας κόσμος όπου δεν μπορεί καθένας να μπαινοβγαίνει ελεύθερα χωρίς να κινδυνεύει να χαθεί σε αυτόν. Αυτά τα στοιχεία, συνδυαστικά με την περιγραφική αφήγηση της συγγραφέως, που μοιάζει να ζωντανεύει με τις λέξεις έναν κόσμο που έχει δει, συνθέτουν ένα φόντο άκρως κλειστοφοβικό και άγριο από το οποίο δεν μπορείς εύκολα να ξεφύγεις ενώ μπορείς να παρασυρθείς σε δρόμους που ούτε καν ήξερες ότι μπορούσες να ακολουθήσεις. Οι ζωντανοί δεν έχουν θέση στον κόσμο των νεκρών και έτσι, το να βρεθείς εκεί, είναι σαν να ακροβατείς σε τεντωμένο σκοινί, ειδικά όταν ο θνητός σου χρόνος μετράει αντίστροφα.

Η Έλεν είναι Επίγονος, διάδοχος του Οίκου του Ατρέα και παράλληλα, η Καταβάτρια της προφητείας που μπορεί να απελευθερώσει από τον κύκλο εκδίκησης, όλους τους Επίγονους επιφέροντας την ειρήνη. Είναι μέρος μια προφητείας η οποία όμως, ίσως να είναι πιο πολύπλοκη απ' όσο μπορεί οποιοσδήποτε να φανταστεί. Η ύπαρξη του Λούκας και του Ωρίωνα στη ζωή της καθώς και τα συναισθήματα που τρέφει για καθέναν από αυτούς, δεν είναι διόλου τυχαία αλλά, εξυπηρετούν έναν σκοπό που μόλις έχει αρχίσει να αποκαλύπτεται. Οι τρεις τους, μαζί με τους υπόλοιπους χαρακτήρες της ιστορίας, έχουν βρεθεί σε ένα κρίσιμο σημείο, σε μια καμπή όπου πρέπει, είτε να αφήσουν το ρεύμα να τους παρασύρει είτε να παλέψουν εναντίον του ώστε να ξεφύγουν από τη μοίρα που άλλοι επέλεξαν για εκείνους. Οι ισορροπίες φαντάζουν απίστευτα λεπτές και παρά το γεγονός ότι πλέον έχουμε όσες πληροφορίες είναι απαραίτητες για να ξεχωρίσουμε την αλήθεια από το ψέμα, το καθήκον από το θέλω, βρισκόμαστε σε εκείνη τη γραμμή όπου δεν ξέρουμε ποιον μπορούμε να εμπιστευτούμε αφού όλα γύρω μας αλλάζουν και τα κίνητρα του κάθε εμπλεκόμενου, δεν είναι τόσο ξεκάθαρα. Αναμονή για το 3ο και τελευταίο βιβλίο της σειράς που κυκλοφορεί στην Αμερική τον Μάιο με την ελπίδα οι εκδόσεις Λιβάνη να μην καθυστερήσουν την ελληνική έκδοση.

Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Josephine Angelini

Μεταφραστής: Καψάλης Χρήστος

Εκδόσεις: Λιβάνης

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2012

Αρ. σελίδων: 429

ISBN: ISBN 978-960-14-2585-6

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/20467/kataramenoi-theoi-tzozefin-antzelini-ekdotikos-oikos-livanh

Read More

ΧΑΜΕΝΟΙ ΘΕΟΙ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

ΑΓΑΠΗ γραμμένη στα άστρα.

ΜΙΣΟΣ που ξεκινά στην αρχαία Ελλάδα.

ΚΑΤΑΡΑ που ούτε οι θεοί μπορούν να σβήσουν.

Η δεκαεφτάχρονη Έλεν Χάμιλτον έχει περάσει τη ζωή της προσπαθώντας να κρύψει τη διαφορετικότητά της - όχι και τόσο εύκολο στην κοινωνία του μικρού νησιού που ζει. Και η προσπάθειά της γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Τον ύπνο της στοιχειώνουν εφιάλτες ενός απελπισμένου ταξιδιού μέσα στην έρημο... Όμως και ξύπνια οι εικόνες του ονείρου σημαδεύουν τη ζωή της. Οι μορφές τριών γυναικών που σπαράζουν με αιμάτινα δάκρυα την καταδιώκουν. Και όταν συναντά τον Λούκας, η αλήθεια τής αποκαλύπτεται, με την ίδια να διαδραματίζει τον πιο βασικό ρόλο σε μια τραγωδία που οι απαρχές της βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα. Η Έλεν ξεκλειδώνει τα μυστικά των προγόνων της, ανακαλύπτοντας πως κάποιοι μύθοι δεν είναι απλά θρύλοι...

Προσωπική άποψη:

Θα ξεκινήσω αυτό το κείμενο με μια παραδοχή. Ναι, πριν ξεκινήσω να διαβάζω το "Χαμένοι Θεοί", πριν ακόμα το πάρω στα χέρια μου, ήμουν βαθιά προκατειλημμένη απέναντί του. Ο λόγος είναι πολύ απλός και υποθέτω ότι όλοι σας καταλαβαίνετε ποιος είναι αυτός. Μα φυσικά το γεγονός ότι το εν λόγω βιβλίο βασίζεται στην ελληνική μυθολογία ώστε να χτίσει τον κεντρικό κορμό της ιστορίας του και πως η συγγραφέας του, δεν έχει καμία σχέση με την ταπεινή μας πατρίδα. Όπως και να το δεις, είναι λογικό να ανησυχώ για το πως μπορεί να αντιλαμβάνεται κάποιος ξένος την μυθολογία μας, ιδιαίτερα όταν την βλέπω να κατακρεουργείται παρέα με την ιστορία μας, στις μεγάλες υπερπαραγωγές του Hollywood την τελευταία 10ετία. Οφείλω ωστόσο να παραδεχτώ πως ήμουν άδικη και πως η Josephine Angelini, όχι μόνο έγραψε μια ιστορία που με καθήλωσε από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα αλλά, το έκανε στηριζόμενη σε λογικές, υπαρκτές βάσεις.

Η Έλεν Χάμιλτον είναι ένα 17χρονο κορίτσι που έχει ζήσει όλη της την ζωή σε ένα μικρό νησί, μαζί με τον πατέρα της, Τζέρι, με την μητέρα της να τους έχει εγκαταλείψει λίγο μόλις καιρό μετά την γέννησή της, χωρίς να μάθει ποτέ τίποτα γι' αυτήν. Η Έλεν πάντα γνώριζε πως είναι διαφορετική από τους υπόλοιπους ανθρώπους, μια διαφορετικότητα που προσπαθούσε να κρύψει έτσι ώστε να φαντάζει στα μάτια τους λιγότερο παράξενη. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα, βλέπει παράξενα όνειρα καθώς και τρεις γυναίκες που μοιρολογούν και κλαίνε με αιμάτινα δάκρυα. Δεν μπορεί να καταλάβει τι της συμβαίνει, ούτε να το εξηγήσει, ακόμα και όταν συναντά την οικογένεια Δήλος και τον Λούκας, που μόλις έχουν μετακομίσει στο νησί, και μέσα της δημιουργείται η ακαταμάχητη επιθυμία να τον σκοτώσει. Όταν οι δυο τους θα σωθούν σχεδόν εκ θαύματος, η Έλεν θα μάθει ποια πραγματικά είναι η καταγωγή ανακαλύπτοντας πως η αλήθεια είναι δεμένη με μια ιστορία χιλιάδων χρόνων, με τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα και πως η ίδια, είναι δεμένη με μια μοίρα και μια κατάρα που δεν μπορεί να αποφύγει.

Πρώτα απ' όλα θέλω να δηλώσω πως η κεντρική ιδέα πάνω στην οποία χτίζει η Josephine Angelini την ιστορία της, είναι κάτι παραπάνω από έξυπνη, είναι ευφυής. Υιοθετεί στοιχεία της ελληνικής μυθολογίας ωστόσο, αντλεί πηγές έμπνευσης από διάσημα ιστορικά έγγραφα και αφηγήσεις, συνδυάζοντας τον μύθο με την πραγματικότητα και τελικά, καταφέρνει μέσα από τον ρεαλισμό της γνώσης να πλάσει μια ολότελα δική της, φανταστική ιστορία η οποία όμως, θα μπορούσε να είναι αληθινή καθώς, στηρίζεται σε πραγματικές βάσεις και μια λογική επιχειρημάτων που δεν μπορείς εύκολα ν' αντικρούσεις. Δεν τοποθετεί τους θεούς στο επίκεντρο, αν κι αυτό αρχικά περιμένεις, αλλά τους Επιγόνους, ανθρώπους που κατάγονται από ημίθεες γενιές και χωρίς να έχουν δικαίωμα επιλογής, μέσα στις χιλιετίες, καλούνται να ξεπληρώσουν τον όρκο αίματος του Οίκου τους, παρακινούμενοι από τις Ερινύες  χωρίς ωστόσο να μπορούν να σταματήσουν ποτέ. Η μοίρα τους, είναι και η κατάρα τους, ένας φαύλος κύκλος που δεν μπορεί να κλείσει, ούτε να ξεπεράσεις τα όριά του.

Η συγγραφέας καταφέρνει να σε παρασύρει με την χειμαρρώδη αφήγησή της, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα και ορκίζομαι πως έχει αποφασίσει να μην μας αφήσει να πάρουμε ανάσα. Σε αντίθεση με άλλες ιστορίες του είδους, αν και υπάρχει love story, δεν ξεκινάει με διόλου παραδοσιακό τρόπο και αυτό από μόνο του, είναι ένα συν που ανεβάζει τον πήχη ψηλά. Οι χαρακτήρες είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι, ολοκληρωμένοι και άψογα δομημένοι με αποτέλεσμα, όταν βρίσκονται όλοι μαζί ή σε μικρότερες ομάδες, να αλληλοσυμπληρώνονται τόσο τέλεια, λες και πλάστηκαν γι' αυτό τον σκοπό. Οι περιγραφές τοποθεσιών και καταστάσεων γίνονται με άκρως παραστατικό τρόπο, αισθανόμαστε σαν να βρισκόμαστε μόλις μερικά βήματα από τους ήρωές μας, η δράση συνεχής, διατηρώντας τις ισορροπίες που είναι απαραίτητες ώστε να μην αισθανθούμε ότι πνιγόμαστε από την ένταση και δυνατά, αντικρουόμενα συναισθήματα που δεν μπορούν παρά αν ριζώσουν μέσα μας.

Όποιος δεν έχει διαβάσει το "Χαμένοι Θεοί", είτε είναι fan της λογοτεχνίας του φανταστικού είτε όχι, καλά θα έκανε να το ξανασκεφτεί και να του δώσει μια ευκαιρία. Είμαι σχεδόν βέβαιη πως δεν θα το μετανιώσει καθώς πρόκειται για μια ιστορία που μπορεί να καλύψει τον αναγνώστη σε πολλαπλά επίπεδα, περιπέτειας, συναισθημάτων, δράσης, γνώσης. Το μοναδικό ίσως μειονέκτημα του βιβλίου να είναι η υπερβολική πληροφόρηση σε κάποια σημεία, γύρω από τον μύθο και την ιστορία που οδηγούν στο σήμερα, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει  να καθυστερήσει ή και να μπερδέψει τον αναγνώστη εκείνον που ίσως να μην θυμάται και πολλά από τα σχολικά του χρόνια ή ακόμα, και να μην γνωρίζει κάποια πράγματα με αποτέλεσμα να χρειάζεται μεγαλύτερο χρόνο να τα επεξεργαστεί. Αυτό όμως είναι κάτι πολύ μικρό μπροστά σε ένα σύνολο που σε παρασύρει και δεν μπορεί παρά να σε κάνει να θες λίγο ακόμα, ψάχνοντας απεγνωσμένα λύσεις, μαζί με τους ήρωες, προκειμένου να απελευθερωθούν από μια ανώφελη μοίρα που κληρονόμησαν, χωρίς καν να το ζητήσουν.

Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Josephine Angelini

Μεταφραστής: Καψάλης Χρήστος

Εκδόσεις: Λιβάνης

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2012

Αρ. σελίδων: 431

ISBN: 978-960-14-2523-8

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/20463/xamenoi-theoi-tzozefin-antzelini-ekdotikos-oikos-livanh

Read More