ΟΛΑ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ / POUR ELLE - Movie review

Συνοπτική περίληψη του έργου:

Η Lisa και ο Julien ζουν ευτυχισμένοι μαζί με τον γιο τους Oscar. Η ζωή τους θα αλλάξει ραγδαία ένα πρωί, όταν η αστυνομία θα συλλάβει την Lisa για φόνο.

Σύντομα θα καταδικαστεί σε 20 χρόνια φυλάκιση. Αποφασισμένος να αποδείξει την αθωότητα της γυναίκας του, ο Julien θα πάρει το νόμο στα χέρια του.

Προσωπική άποψη:

Γενικότερα, είμαι άνθρωπος που αγαπά τον Γαλλικό κινηματογράφο. Η αισθητική του, έχει κάτι που μου ταιριάζει, έστω και αν δεν μπορώ να το προσδιορίσω με ακρίβεια, ή να το εκφράσω με λέξεις. Δεν είναι κάτι που βλέπεις και το καταλαβαίνεις. Απλά, το νιώθεις! Εξαιτίας αυτού λοιπόν, αντί να επιλέξω να δω το "Οι Επόμενες Τρεις Μέρες", αμερικάνικο remake της ταινίας "Pour Elle", προτίμησα το αυθεντικό πράγμα, πιστεύοντας ότι η ικανοποίηση που θα δεχτώ ως θεατής, θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Δυστυχώς, οι ελπίδες μου, αποδείχθηκαν φρούδες και η ίδια η ταινία, μία φούσκα που έσκασε μες τα μούτρα μου και που με άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα, με εκείνο της απογοήτευσης ωστόσο, να υπερισχύει έναντι όλων των άλλων.

Πραγματικά, δεν ξέρω που να το πιάσω και που να το αφήσω. Σίγουρα, η ταινία, ως προς την σύλληψη της κεντρικής της ιδέας, δεν είναι ούτε ξεχωριστή, ούτε πρωτότυπη. Την έχουμε δει πολλάκις να ανακυκλώνεται και σε πολλές μορφές μάλιστα, ωστόσο, καμιά φορά, δεν έχει να κάνει με την ουσία, αλλά το πως αυτή αποδίδεται. Και στην προκειμένη περίπτωση, η προσπάθεια του φουκαρά συζύγου να βγάλει από τη φυλακή της άδικα κατηγορούμενη σύζυγό του, και μαζί με το παιδί τους, να ταξιδέψουν ελεύθεροι σε άλλες πολιτείες, ερωτικές, απλά μας κάνει να βαριόμαστε μέχρι ναρκοληψίας. Ναι... μισώ τον εαυτό μου που μου επέτρεψα να βασανιστώ έτσι και μισώ της κοπέλα στο dvd club που μου μίλησε με τόσο ενθουσιασμό για την ταινία, ενισχύοντας την απόφασή μου να επιλέξω το πρωτότυπο.

Ένα έχω να πω... blockbusters και πάλι, blockbusters. Ναι, μπορεί για κάποιους να θεωρούνται η καταστροφή του σύγχρονου κινηματογράφου, όμως, πραγματικά, αν είναι να παρακολουθώ ταινίες που προσπαθούν να αναβιώσουν το νουάρ, θέλοντας να υποστηρίξουν την κουλτούρα, αρνούμενες πεισματικά οποιοδήποτε, έστω και μικρό στοιχείο δράσης και περιπέτειας, που θα προκαλέσει κάποια ένταση και αγωνία, έστω και ένα υποτυπώδες άγχος, προτιμώ χίλιες φορές μια αμερικανιά του κερατά, που τουλάχιστον, θα μου προσφέρει μιάμιση ώρα ψυχαγωγίας, ένα βράδυ Κυριακής. Προσοχή, για να μην παρεξηγηθώ... δεν έχω πρόβλημα με το νουάρ. Αντίθετα, το αγαπώ πάρα πολύ. Έχω όμως πρόβλημα με εκείνους που προσπαθούν να το αναβιώσουν, σφάζοντάς το εντέλει στο γόνατο, σαν τον Fred Cavayé. Γιατί μπορεί να αντιλαμβανόμαστε τι ήταν αυτό που στην θεωρία, ήθελε να πετύχει, την ίδια όμως στιγμή αντιλαμβανόμαστε πόσο μεγάλη είναι και η αποτυχία του.

Για τις ερμηνείες, δεν έχω λόγια, αλήθεια... Οι Diane Kruger και Vincent Lindon, όχι απλά δεν έχουν καμία απολύτως χημεία μεταξύ τους, αλλά τελικά, είναι τόσο ανεπαρκείς στους ρόλους τους, που έκαναν την καρδιά μου να πονάει, σκεπτόμενη το δράμα που θα έπρεπε κανονικά να βιώνουν. Και όχι, δεν έχει να κάνει με το αν είσαι συναισθηματικός ή όχι, έχει να κάνει με την ρεαλιστική προσέγγιση μιας υπάρχουσας κατάστασης η οποία και οδηγείται στα άκρα λόγω πίεσης και συνθηκών που απαιτούν ακραία μέτρα. Πόσο δύσκολο ήταν πια να κάνουν ένα πιο πλούσιο σενάριο, που δεν θα βάσιζε τον συναισθηματισμό του στις σιωπές και στα μεγάλα νεκρά διαστήματα. Μπορεί η τεχνική αυτή να λειτουργεί ορισμένες φορές, όχι όμως στην προκειμένη περίπτωση και σίγουρα, δεν βοήθησε και τους ίδιους του ηθοποιούς.

Μακάρι να μπορούσα να πω ότι η ταινία, αν όχι καλή, είναι έστω συμπαθητική, αλλά δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Φοβάμαι πως θα εμφανιστεί από μια γωνιά η Dolores Umbridge -ναι, εκείνη του "Harry Potter"- και θα με βάλει να γράψω για τιμωρία, "δεν πρέπει να λέω ψέματα". Είναι μια παραγωγή από την οποία, δεν λείπει ένα και δυο πράγματα, αλλά σχεδόν τα πάντα. Οι διάλογοι είναι αργόσυρτοι και φτωχοί, η δράση και η όποια ένδειξη περιπετειώδους δράσης ανύπαρκτη, η συναισθηματική προσέγγιση αφελής και άνευρη, οι ερμηνείες κακές κι αδιάφορες. Με πολύ απλά λόγια, είναι μια ταινία, που αν και δεν έχω δει το remake της, είμαι σίγουρη πως στην σύγκριση θα καταφέρει να χάσει. Δεν είναι κακό να έχει κανείς στόχους, αρκεί να μπορεί να τους πετύχει ή έστω, να τους φέρει εις πέρας, όσο καλύτερα γίνεται. Διαφορετικά, κάτσε σπίτι σου και ασχολήσου με κάτι που πραγματικά μπορείς.

Βαθμολογία 3/10

Ταυτότητα ταινίας:

Ελλ. τίτλος: Όλα Για Εκείνη

Είδος: Αστυνομική

Σκηνοθέτης: Fred Cavaye

Πρωταγωνιστές: Vincent Lindon, Diane Kruger, Lancelot Roch, Olivier Marchal, Hammou Graia, Liliane Rovere, Olivier Perrier, Moussa Maaskri

Παραγωγή: 2008

Διάρκεια: 96'

Επίσημο site:

http://www.marsdistribution.com/film/pour_elle

Read More

Η ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ: ΣΙΝΤΕΡ (ΒΙΒΛΙΟ 1) της Marissa Meyer - Book review

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Η Σίντερ είναι η πιο προικισμένη μηχανικός του Νέου Πεκίνου, αλλά έχει την ατυχία να ζει με μια τυραννική μητριά και δύο αδελφές. Επιπλέον είναι σάιμποργκ — πολίτης β' κατηγορίας δηλαδή. Στα δεκάξι της το μόνο που την απασχολεί είναι να προλαβαίνει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της μητριάς και των αδελφών της.

Μια μέρα εισβάλλει στο εργαστήριό της ο όμορφος πρίγκιπας Κάι ζητώντας της να επισκευάσει το αγαπημένο του ανδροειδές. Η έλξη που νιώθει ο ένας για τον άλλον μοιάζει να μην έχει καμιά τύχη, ειδικά εκείνη τη χρονική στιγμή που το βασίλειο απειλείται από την τρομερή βασίλισσα της Λούνα, της πρώτης αποικίας των ανθρώπων στη Σελήνη.

Έτσι ξεκινάει η απίστευτη περιπέτεια της Σίντερ, κατά την οποία θα ανακαλύψει ότι η τύχη της ανθρωπότητας βρίσκεται στα χέρια της.

Ποια είναι τελικά η Σίντερ;

Προσωπική άποψη:

Νομίζω πως όλοι μας γνωρίζουμε το παραμύθι της Σταχτοπούτας, όχι μόνο από την κινηματογραφική μεταφορά της Disney, αλλά και από τους γονείς μας, αφού όταν ήμασταν ακόμη παιδιά, ήταν μια από τις δημοφιλέστερες ιστορίες και ποιος ξέρει, ίσως να παραμένει έτσι ως τις μέρες μας. Όμως, όλοι μας, γνωρίζουμε την ιστορία, όπως αυτή πλάστηκε κάποτε, με τα δεδομένα μιας άλλης εποχής. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ όμως, πως θα ήταν η ιστορία της Σταχτοπούτας, αν γραφόταν σήμερα, που η επιστήμη, η γνώση και η τεχνολογία, μέρα με τη μέρα, γίνονται όλο και πιο προηγμένες; Έχετε αναρωτηθεί πως θα ήταν η Σταχτοπούτα αν είχε γεννηθεί σε μια πιο σύγχρονη, ίσως και κάπως δυστοπική, και όχι σε μια μεσαιωνική, ρομαντική εποχή; Αν ναι, τότε η ιστορία της Σίντερ, θα σας δώσει την απάντηση που αναζητάτε. Αν πάλι όχι, τότε ίσως θα έπρεπε να το ξανασκεφτείτε και να χαθείτε στον κόσμο της Σελήνης.

Η Σίντερ είναι μια άριστα εκπαιδευμένη, έφηβη μηχανικός, η οποία ζει κι εργάζεται στο Νέο Πεκίνο, υπομένοντας τον τυραννικό ζυγό της μητριάς της, έπειτα από τον θάνατο του πατριού της από μια θανατηφόρο νόσο που μαστίζει ολόκληρη τη Γη. Δουλεύοντας στο μικρό της μαγαζί και εξυπηρετώντας τις ανάγκες της μητριάς και των δύο ετεροθαλών αδερφών της, η Σίντερ, δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με τίποτα άλλο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στα μάτια της κοινωνίας, η Σίντερ, είναι ένα βδέλυγμα, αφού είναι σάιμποργκ δηλαδή, κατά ένα ποσοστό, το σώμα της, αποτελείται από μηχανικά μέλη κι εμφυτεύματα, έπειτα από ένα φρικτό ατύχημα το οποίο την άφησε πέραν από σωματικά κατεστραμμένη, και ορφανή. Όταν ο πρίγκιπας Κάι, διάδοχος του θρόνου, θα βρεθεί στο μαγαζί της ζητώντας τις υπηρεσίες της, η έλξη που θα νιώσουν ο ένας για τον άλλον θα είναι εμφανής και σταδιακά, θα κορυφωθεί, με την Σίντερ να προσπαθεί να μείνει μακριά του, ξέροντας πως ένα τέτοιο ειδύλλιο είναι καταδικασμένο, την ίδια στιγμή που σκληρή βασίλισσα Λούνα της Σελήνης, προσπαθεί να κερδίσει τον Κάι και μαζί του, την θέση και την εξουσία της Αυτοκράτειρας. Όμως η Σίντερ θα ανακαλύψει ένα μεγάλο μυστικό, που με τη σειρά του, θα οδηγήσει σε ακόμα περισσότερες αποκαλύψεις για την ίδια και το παρελθόν της, αλλά και την πραγματική της αξία.

Η Marissa Meyer, στην πρώτη της συγγραφική προσπάθεια, καταφέρνει να κλέψει τις εντυπώσεις και να μας αφήσει σαστισμένους με μια ιστορία που, θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να είναι πρωτότυπη, αφού βασίζεται σε μια πολύ γνωστή και συνηθισμένη στ' αυτιά και τα μάτια μας ιστορία. Και όμως, η Meyer πετυχαίνει το αδύνατον, κάνοντας την ιστορία της Σταχτοπούτας ολόδική της, δίνοντάς της νέα πνοή, νέα αισθητική, νέα ταυτότητα και ειλικρινά, είναι σαν να την διαβάζουμε πρώτη φορά. Πρώτα απ' όλα, είναι εξαιρετικά ευφυής η δόμηση, τόσο της ίδιας της ιστορίας και της πλοκής της, όσο και το γεγονός πως οι άνθρωποι έχουν χωριστεί σε δύο διαφορετικά είδη, εκείνα της Γης κι εκείνα της Σελήνης που κάποτε, μπορεί να άνηκαν στην ίδια φυλή, πλέον όμως, είναι σε αντίπαλα στρατόπεδα και που με το πέρασμα των χρόνων, ανέπτυξαν διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης, πολιτικής, τρόπου σκέψης. Επιπλέον, η συγγραφέας, έχει καταφέρει να χτίσει έναν ολόκληρο κόσμο που ναι μεν, μπορεί να είναι γεωγραφικά ίδιος με τον σημερινό, ωστόσο, οι κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών, των έχουν επηρεάσει, τον έχουν αλλάξει ολοκληρωτικά, ζώντας μια νέα, ειρηνική εποχή μεν, που περνάει μεγάλη κρίση σε άλλα επίπεδα δε.

Και τώρα, θέλοντας να αποφύγω να πω πράγματα που δεν θα έπρεπε, θέλω να εστιάσω για λίγο στην Σίντερ η οποία, είναι από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που έχω ποτέ συναντήσει, στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος. Μπορεί να είναι σάιμποργκ, μπορεί να βρίσκεται στον πάτο της κοινωνικής αλυσίδας, όμως η Σίντερ, δεν παύει λεπτό να είναι μια δυνατή, μια ισχυρή προσωπικότητα η οποία, όταν τεθεί τέτοιο ζήτημα, δεν διστάζει να παλέψει, να αγωνιστεί για τα δικαιώματά της, για την υπεράσπιση των συναισθημάτων που κάποιοι αρνούνται να της αναγνωρίσουν, μα πάνω απ' όλα, για την ελευθερία την οποία πραγματικά δικαιούται. Ναι, μπορεί η ταυτότητά της και η πορεία της μέχρι το τέλος του πρώτου βιβλίου, να είναι προβλέψιμα σε αρκετά μεγάλο βαθμό, ωστόσο, όντας παραμύθι, δεν μπορώ να πω πως αυτό το μικρό μείον, κατάφερε να με ταρακουνήσει. Επίσης, οφείλω να αναγνωρίσω πως η συγγραφέας, δεν άφησε τον εαυτό της να παρασυρθεί από το ρομάντζο το οποίο, χωρίς να το υποσκελίσει, το άφησε να πλανάται με μια μυστηριώδη νότα γοητείας, εστιάζοντας την προσοχή της περισσότερο στα δεδομένα, την δράση, τις δολοπλοκίες αλλά και τις απαραίτητες αποκαλύψεις, που θα αποτελέσουν το τιμόνι των εξελίξεων, όσο "Η Τετραλογία Της Σελήνης" θα συνεχίσει να ξετυλίγεται.

Οφείλω να ομολογήσω πως είχα μεγάλες επιφύλαξεις στο να ξεκινήσω την συγκεκριμένη σειρά. Το γεγονός πως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, την είχαν κρίνει αυστηρά, σε αντίθεση με το πιο έφηβο κοινό, με έκανε να σκέφτομαι πως ίσως μεγαλώσει πολύ για παραμύθια, πως ίσως πλέον να μην μπορώ να βιώσω την συγκίνηση που πιθανότατα η δημιουργός, ήθελε να προκαλέσει. Τελικά, έκανα λάθος και όχι, δεν είχα κανέναν λόγο να ανησυχώ, όχι γιατί παραμένω παιδί, αλλά γιατί δεν έχω αφήσει το παιδί μέσα μου, εκείνο που λατρεύει τα παραμύθια, να πεθάνει, να σβήσει στον βωμό της ενηλικίωσης. Γιατί η ιστορία της Σίντερ, είναι ένα παραμύθι που συνδυάζει άψογα το ρομάντζο με την επιστημονική φαντασία, τον έρωτα με την δράση και την αγωνία, τα δυστοπικά της στοιχεία με την παρουσίαση των πολιτικοκοινωνικών εξελίξεων ενός ολόκληρου κόσμου, δοσμένα μέσω μιας πρωτότυπης ιδέας, μια φρέσκιας και ζωντανής αφήγησης, η οποία σε παρασύρει στην καρδιά ενός γοητευτικού κόσμου, μιας μαγευτικής ιστορίας, για την συνέχεια της οποίας δεν μπορείς να μην αδημονείς. Εγώ σίγουρα, αυτό κάνω...

Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Marissa Meyer

Μεταφραστής: Καλοφωλιάς Αλέξης

Εκδόσεις: Πατάκης

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2013

Αρ. σελίδων: 488

ISBN: 978-960-16-4824-8

Read More

ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ "ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ: Ο ΟΡΚΟΣ (ΒΙΒΛΙΟ I)" ΤΟΥ VALERIO MASSIMO

Έχουμε τους 2 νικητές της κλήρωσής μας όπου κερδίσουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου του Valerio Massimo, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ: Ο ΟΡΚΟΣ (ΒΙΒΛΙΟ I).

Τα ονόματα των νικητών είναι τα εξής και θα πρέπει να επικοινωνήσουν μαζί μας ώστε να ενημερωθούν για την παραλαβή του δώρου τους:

Niki Paximada

Rena Mpelenioti Mixalis Egglezakis

Συγχαρητήρια σε όλους και ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ για τη δωρεά τους στο blog μας και τα μέλη του.

Μείνετε συντονισμένοι γιατί έρχονται και άλλες, νέες κληρώσεις...

Read More

"TOOI NEMURI" - Manga review

Το "Tooi Nemuri" είναι one shot yaoi manga της Yamakami Riyu, το οποίο και πρωτοέκανε την εμφάνισή του το 2009 στο περιοδικό Chara Selection της εταιρείας Tokuma Shoten, οι εκδόσεις των οποίων προχώρησαν λίγο αργότερα σε μια συγκεντρωτική έκδοση των 3 συνολικά κεφαλαίων, 138 σελίδων στο σύνολό τους, προσθέτοντας ένα ακόμα κεφάλαιο μιας διαφορετικής, κοινής ωστόσο ως προς τον πυρήνας της, ιστορία, προκειμένου το μοναδικό τεύχος του manga να είναι πιο δελεαστικό και πιο πλούσιο για τους αναγνώστες.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ MANGA:

Μετά τον θάνατο του καλύτερού του φίλου και της γυναίκας του, ο Chizumi, πρόεδρος μιας μεγάλης εταιρείας παραγωγής γλυκισμάτων και άλλων, αποφασίζει να υιοθετήσει τον γιο του πρώτου ο οποίος, έκτος από καλύτερός του φίλος, υπήρξε και ο έρωτας της ζωής του, έχοντας για εκείνον συναισθήματα που δεν του αποκάλυψε ποτέ. Δέκα χρόνια έχουν περάσει από το δυστύχημα και ο Ibuki έχει φτάσει πλέον στην ηλικία των 16 ετών και κάθε μέρα που περνάει, μοιάζει όλο και περισσότερο με τον νεκρό πατέρα του, γεγονός που αναστατώνει τον Chizumi αφού όσο κι αν προσπαθεί, δεν μπορεί να μην θυμάται τον Natsume και τις ημέρες που εκείνος ακόμα ζούσε. Ευτυχώς για εκείνον, ο τρίτος της παρέας, ο Yatabe, είναι πάντα εκεί για να μοιράζεται μαζί του τις ανησυχίες, τις σκέψεις του, αλλά και όσα πράγματα ξεπηδούν από το παρελθόν. Παράλληλα, οι δυο τους, διατηρούν περιστασιακές σεξουαλικές σχέσεις, με τον Chizumi να θεωρεί πως με τον τρόπο αυτό, ο ένας βρίσκει παρηγοριά στον άλλον, πιστεύοντας όλα αυτά τα χρόνια πως ο Yatabe ήταν επίσης ερωτευμένος με τον αποθανόντα Natsume. Όταν μια μέρα ο Ibuki εξομολογηθεί τα συναισθήματά του στον Chizumi, θα νιώσει πιο μπερδεμένος από ποτέ, ειδικά όταν ο Yatabe θα του ομολογήσει με την σειρά του πως όλα αυτά τα χρόνια, δεν ήταν ερωτευμένος με τον νεκρό φίλο τους, αλλά με εκείνον, συμβουλεύοντάς τον να ζήσει την ζωή του όπως την θέλει, χωρίς να σκέφτεται τα πρέπει, αρκεί να είναι σίγουρος για την απόφασή του και συνειδητοποιημένος ως προς το ότι ο Ibuki, δεν είναι ο πατέρας του, δηλώνοντάς του την ίδια στιγμή πως δεν μπορεί να βρίσκεται πλέον στη ζωή του. Και όταν ο Chizumi αναγκάζεται να αντιμετωπίσει ρεαλιστικά την κατάσταση, καταλαβαίνει πως τα αισθήματά του για τον Ibuki, δεν αφορούν εκείνον, αλλά την ανάμνηση του άντρα που συνοδεύει η εικόνα του, προλαβαίνοντας να σώσει μια κατάσταση πριν να είναι αργά.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ:

Το concept της ιστορίας, δεν είναι καθόλου κακό αφού εμπεριέχει πολλές παραμέτρους με τις οποίες και μπορεί να κάνει παιχνίδι, άσχετα και πέρα από το ομοφυλοφιλικό στοιχείο, αφού μιλάμε για πράγματα τα οποία και σχετίζονται με την ψυχολογία, τις σχέσεις, αλλά και το κοινωνικό φαίνεσθαι. Ποια είναι αυτά;

- Το ζήτημα της ηθικής στο να προχωρήσεις σε σχέση με το παιδί του καλύτερου σου φίλου.

- Η διαφορά ηλικίας και κατά πόσο μπορεί να γίνει αποδεκτή ή και να μην επηρεάσει αρνητικά μια σχέση, επιτρέποντάς της να λειτουργήσει φυσιολογικά.

- Κατά πόσο είναι σωστό να στηριζόμαστε ηθικά σε άλλους ανθρώπους, ειδικά όταν δεν μπαίνουμε πραγματικά στην διαδικασία να σκεφτούμε και να κατανοήσουμε εν τέλει τα δικά τους αισθήματα, ή και τα κίνητρα που τους οδήγησαν στο να γίνουν το συναισθηματικό μας αποκούμπι.

- Η ευκολία του να μένει κανείς κολλημένος στο παρελθόν, στις αναμνήσεις που δεν μπορεί να θάψει, δημιουργώντας παράλληλα, πολλές φορές, μια λανθασμένη, εξιδανικευμένη εικόνα αυτού που έχασε που στην πραγματικότητα, μπορεί και να διαφέρει κατά πολύ. 

- Η ακόμα μεγαλύτερη ευκολία, του να μπερδευτείς ανάμεσα σε αυτό που νομίζεις πως θέλεις κι έχεις ανάγκη, και σε αυτό που πραγματικά θέλεις, χρειάζεσαι, σου είναι απαραίτητο για να προχωρήσεις.

Το art του εν λόγω manga, δεν είναι κάτι το σπουδαίο, ωστόσο, δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να το χαρακτηρίσουμε κακό. Μάλλον μέτριο θα το έλεγα και αυτό, κυρίως, γιατί χάνει αρκετούς πόντους στις ερωτικές του σκηνές που είναι αρκετά άνευρες. Όσο για την σεναριακή του δομή τώρα, αν και αρκετά κλισέ, και ιδιαίτερα προβλέψιμη ως προς την εξέλιξη και κατάληξή της, είναι καλά δοσμένη και ακόμα πιο καλά εκτελεσμένη, δημιουργώντας σου ένα αίσθημα έξαψης μέχρι να φτάσεις στην τελευταία σελίδα. Θα προτιμούσα λιγότερες αναφορές βέβαια σε λαχανικά και οικολογικά προϊόντα, αν και καταλαβαίνω πως αποσκοπούσαν στο να αναδείξουν την φλόγα του Yatabe, η οποία τελικά, είναι και ένας από τους λόγους που αφυπνίστηκε το πάθος του Chizumi.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ:

Μια ιστορία που αποσκοπεί στο να μας πείσει ότι το παρελθόν πρέπει να μένει παρελθόν -και κακά τα ψέματα, έτσι είναι ή τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι- και πως πρέπει να ξεπερνάμε κάθε δύσκολη και δυσάρεστη κατάσταση, επιτρέποντας στους εαυτούς μας να ζήσουν το παρόν, χωρίς τύψεις, χωρίς αναστολές, ωστόσο, συνειδητοποιημένοι απέναντι στα θέλω και τις ανάγκες μας και κυρίως, με το να είμαστε ειλικρινείς απέναντι στον εαυτό και τα συναισθήματά μας, ενώ παράλληλα, πως δεν πρέπει να εξιδανικεύουμε αυτό που κάποτε αγαπήσαμε, γιατί μπορεί στην πορεία της ζωής μας, να συναντήσουμε κάτι άλλο που ίσως και ν' αξίζει να το αγαπήσουμε, ακόμα περισσότερο. Και ναι, το καταφέρνει, σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, έστω κι αν δεν κερδίζει σε πρωτοτυπία ή έμπνευση.

Read More

Ο ΟΙΚΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ: ΚΑΜΕΝΗ (ΒΙΒΛΙΟ 7ο) των P.C. Cast & Kristin Cast - Book review

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Το σκοτάδι σκεπάζει τον Οίκο της Νύχτας από τη στιγμή που η ψυχή της Ζόι Ρέντμπερντ έσπασε σε χίλια κομμάτια. Με την καρδιά της και όλα όσα πίστευε συντρίμμια, το μόνο που επιθυμεί είναι να μείνει για πάντα στην «άλλη πλευρά». Το πνεύμα της σβήνει γρήγορα και φαίνεται όλο και πιο απίθανο να ξαναβρεί εγκαίρως τον εαυτό της, ώστε να βοηθήσει τους φίλους της να επαναφέρουν την τάξη στον κόσμο. Ο Σταρκ είναι ο μόνος που μπορεί να την επηρεάσει, αν και θα πρέπει να βρει πρώτα έναν τρόπο να φτάσει κοντά της.

Όσο για τη Στίβι Ρέι, θέλει όσο τίποτα άλλο να βοηθήσει την κολλητή της, αλλά αντιμετωπίζει τα δικά της προβλήματα. Οι επικίνδυνοι κόκκινοι αρχάριοι έχουν αρχίσει να κάνουν του κεφαλιού τους, και ο Ντάλας –το αγόρι της, κατά κάποιον τρόπο–, παρότι είναι γλύκας, φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν και στο τέλος θα φάει το κεφάλι του. Κι η αλήθεια είναι ότι η Στίβι Ρέι κρύβει ένα μυστικό που απειλεί να τινάξει επίσης ολόκληρο τον κόσμο της στον αέρα.

Και μέσα σε όλον αυτό τον πανικό είναι και η Αφροδίτη: πρώην αρχάρια, κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο και εντελώς στρίγκλα (τιμή της και καμάρι της!). Ανέκαθεν έβλεπε οράματα για το μέλλον, αλλά τώρα φαίνεται πως η Νύχτα αποφάσισε να τη χρησιμοποιήσει και με άλλον τρόπο, αφού αρχίζει να μιλάει μέσα από αυτήν. Και μπορεί να μην είναι ποτέ δεδομένο το ποια πλευρά θα επιλέξει η Αφροδίτη, αλλά από την απόφασή της κρέμεται τώρα η μοίρα της Ζόι.

Τρεις κοπέλες παίζουν με τη φωτιά… κι αν δεν προσέξουν, όλοι θα καούν.

Προσωπική άποψη:

Με μια μικρή καθυστέρηση, το έβδομο βιβλίο της σειράς "Ο Οίκος Της Νύχτας", βρίσκεται στα χέρια μας και είμαι βέβαιη πως οι απανταχού fans αισθάνονται ανακούφιση, αφού δεν ήταν λίγοι εκείνοι που φοβόντουσαν μήπως η σειρά δεν συνεχιστεί. Φυσικά, οι εκδόσεις Μεταίχμιο, δεν θα μπορούσαν να μας απογοητεύσουν. Πέραν όμως αυτού, είμαι ακόμα πιο βέβαιη πως θα ενθουσιαστούν, από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου, αφού είναι πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα, τόσο όσον αφορά την εξέλιξη της ιστορίας, όσο και στον τρόπο παρουσίασής της, μέσω μιας ιδιαίτερης και ακόμα πιο περίπλοκης αφήγησης, η οποία και μας επιτρέπει να έχουμε μια σφαιρική εικόνα των γεγονότων, πράγμα απόλυτα απαραίτητο στην προκειμένη περίπτωση και το οποίο, θα σας εξηγήσω αναλυτικά παρακάτω.

Μετά τον θάνατο του Χιθ, μάρτυρας του οποίου ήταν και η ίδια, η Ζόι έχει βρεθεί στην "άλλη πλευρά", όντας ακόμα ζωντανή στη γήινο επίπεδο, με την ψυχή της όμως να έχει σπάσει σε χίλια κομμάτια τα οποία έχει περιθώριο εφτά μέρες για να τα μαζέψει, προκειμένου να μην πεθάνει. Και ενώ εκείνη δεν φαίνεται αποφασισμένη να κάνει ό,τι χρειάζεται προκειμένου να επιστρέψει κοντά στους φίλους της, εκείνοι με τη σειρά τους, είναι διατεθειμένοι να κάνουν ό,τι χρειαστεί ώστε να την καθοδηγήσουν και να την βοηθήσουν να δραπετεύσει από τη θλίψη της και να επανέλθει στην πρότερή της κατάσταση, διαφορετικά, ο κόσμος που γνωρίζουν, κινδυνεύει να καταλειφθεί από το Σκότος, επιτρέποντας έτσι στη Νεφερέτ να φέρει εις πέρας τα σατανικά σχέδιά της. Η Ζόι, η Στίβι Ρέι και η Αφροδίτη, έχουν να αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα, αλλά και τους προσωπικούς τους δαίμονες, ενώ όλα κρέμονται από μία κλωστή και τίποτα δεν είναι δεδομένο ή ασφαλές, σε έναν κόσμο που ακόμα και οι ισορροπίες ανάμεσα στο καλό και το κακό, μοιάζουν να παραπαίουν.

Ακολουθώντας το μοντέλο της αφήγησης που ήδη είχαν υιοθετήσει από το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, μητέρα και κόρη Cast, δεν επικεντρώνονται μόνο στη Ζόι, αλλά δίνουν φωνή και στους υπόλοιπους χαρακτήρες της ιστορίας, μια επιλογή που θα μπορούσε εύκολα να είναι επίφοβη, την οποία ωστόσο, οι ίδιες, διαχειρίζονται εξαιρετικά καλά. Δεδομένου ότι η Ζόι δεν βρίσκεται σε κατάσταση στην οποία μπορεί να παραστήσει την ηρωίδα, ή και να αναλάβει δράση σε έναν κόσμο που απαιτεί άμεσες, ακόμα και ριψοκίνδυνες αποφάσεις,  παρατηρούμε τις εξελίξεις των γεγονότων μέσα από τα μάτια όλων όσων εμπλέκονται σε αυτήν. Αυτό, δεν μας επιτρέπει απλά να έχουμε μια σφαιρική εικόνα των καταστάσεων και πως αυτές πορεύονται κάτω από την πίεση του χρόνου, αλλά και πως οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι κινούνται, δρουν και πράττουν, τόσο σε ατομικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Πλέον, το μέλλον, δεν κρέμεται μόνο από τα χέρια της Ζόι, αλλά και των φίλων της, περισσότερο τουλάχιστον, από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν.

Το συγκεκριμένο βιβλίο, διέπεται από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα έξι βιβλία της σειράς, λειτουργεί περισσότερο ψυχογραφικά, εστιάζοντας κυρίως στους ίδιους τους χαρακτήρες που εμπλέκονται στην ιστορία, παρά στα γεγονότα ή την δράση αυτής. Είναι ένα κομβικό θα λέγαμε σημείο, στο οποίο ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, καλούνται να ανακαλύψουν τον εαυτό τους, ποιοι πραγματικά είναι, ποιο είναι το καθήκον τους, αλλά και τι οφείλουν να κάνουν, σύμφωνα με τα χαρίσματά τους, τα οποία και πρέπει να αξιοποιήσουν και να αποδεχθούν στο μέγιστο βαθμό, περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Αυτό δεν σημαίνει πως η ροή της ιστορίας είναι υποτονική ή ότι δεν υπάρχουν εκρήξεις, εκπλήξεις και ανατρεπτικές στιγμές, ωστόσο, δεν παύει να έχει μια διαφορετική κατεύθυνση η οποία, προσωπικά, και μου άρεσε και θεωρώ παράλληλα ότι δεν αλλοιώνει το ύφος της ιστορίας, καταφέρνοντας να ισορροπήσει σωστά ανάμεσα στα τόσο διαφορετικά δεδομένα της.

Ένα βιβλίο συγκινητικό, έντονο, με ισορροπημένη δράση, φρέσκο και νεανικό, που χωρίς να χάνει την ταυτότητά του, μοιάζει να ενηλικιώνεται όσο εξελίσσεται η ιστορία του. Οι πρωταγωνιστές, έχουν πάψει εδώ και καιρό να είναι παιδιά, ίσως όμως για πρώτη φορά, να καλούνται να το συνειδητοποιήσουν και να το κάνουν βίωμά τους. Ένα σημείο καμπή, από το οποίο θα εξαρτηθούν πολλά στο μέλλον, το οποίο οφείλουμε να ομολογήσουμε πως δεν προβλέπεται ανθηρό. Το Φως και το Σκότος, μόλις ξεκίνησαν τη μάχη τους και η σύγκρουση ανάμεσά τους, έχει να φέρει πάρα πολλά, για τα οποία μπορεί να μην γνωρίζω, διαβάζοντας όμως το συγκεκριμένο μέρος, μπορώ να διαισθανθώ. Ανυπομονώντας λοιπόν για το όγδοο βιβλίο της σειράς, μένω με τις καλύτερες των εντυπώσεων από τις αλλαγές των οποίων έγινα μάρτυρας, τις οποίες πιστεύω πως θα απολαύσετε κι εσείς, αγωνιώντας για το πως θα εξελιχθεί, όχι μόνο η μάχη ανάμεσα στις δύο δυνάμεις, αλλά και η συναισθηματική πάλη που βιώνουν οι ίδιοι οι χαρακτήρες.

Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφείς: P.C. Cast & Kristin Cast

Μεταφραστής: Αυγουστίνου Βούλα

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2013

Αρ. σελίδων: 504

ISBN: 978-960-566-031-4

Read More

"TIGHT ROPE" ANIME OVAs - Review

Το "Tight Rope" είναι one shot manga της Isaku Natsume, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Δεκεμβρίου 2008. Τα studios PimeTime, θεώρησαν πως βρήκαν μία ακόμα καλή ευκαιρία να κυκλοφορήσουν 2 ovas βασισμένα στο προαναφερόμενο manga και πιο συγκεκριμένα, στα 4 πρώτα κεφάλαιά του, διάρκειας 23' το καθένα, τα οποία και προβλήθηκαν στις 30 Μαΐου 2012 και 27 Ιουνίου του ίδιου έτους.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ:

Στο 1ο ova, γνωρίζουμε τους Ryunosuke Oohara και Naoki Satoya, οι οποίοι είναι παιδικοί φίλοι. Ο Naoki, είναι παιδί μιας καθημερινής, φυσιολογικής οικογένειας ενώ ο Ryunosuke, είναι κληρονόμος μιας πασίγνωστης μαφιόζικης οικογένειας. Η ώρα που θα αναλάβει τα καθήκοντά του ως ο 5ος κατά σειρά αρχηγός, πλησιάζει, όμως εκείνος μοιάζει εντελώς απρόθυμος να αναλάβει τα ηνία αφού το μόνο που επιθυμεί κατά βάθος, είναι μια φυσιολογική ζωή μαζί με τον Naoki, τον οποίον και αγάπα ως κάτι περισσότερο από έναν απλό φίλο. Ο Naoki, που ξέρει πως θα έρθει η μέρα που οι ζωές τους θα χωριστούν, προσπαθεί να

κρατήσει κάποιες αποστάσεις όμως αυτό, δεν αποδεικνύεται εύκολη υπόθεση. Έπειτα από έναν καβγά με τα μέλη μιας άλλης συμμορίας, που θα έχει ως αποτέλεσμα ο Naoki να τραυματιστεί, ο Ryunosuke θα καταλάβει πως αν θέλει να τον κρατήσει ασφαλή, θα πρέπει να φύγει από τη ζωή του. Και εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ο Naoki, συνειδητοποιεί πως είχε ευκαιρίες να απομακρυνθεί όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν τις αξιοποίησε, όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά γιατί δεν ήθελε. Έτσι, οι δυο τους, καταλήγουν να δώσουν υπόσχεση, όπως μόνο οι συμμορίτες μπορούν, να είναι μαζί ό,τι κι αν συμβεί, όποιοι κι αν γίνουν στο μέλλον.

Στο 2ο ova, και αφού οι δύο πρωταγωνιστές μας έχουν ανταλλάξει υπόσχεση αιώνιας αφοσίωσης, ο Naoki, καταλήγει στα χέρια μιας αντίπαλης συμμορίας, η οποία και έχει απαγάγει για εκβιασμό έναν πολύ καλό φίλο δικό του και του Ryunosuke. Ο αρχηγός της συμμορίας αυτής, ο οποίος θέλει να αποκτήσει το πλεονέκτημα και να αναδειχτεί ο καλύτερος ανάμεσα στους υπόλοιπους αρχηγούς, έχοντας τον έλεγχο, ζητάει από τον Ryunosuke να πάει και να τον συναντήσει, μόνος, αν κι εφόσον θέλει η ζωή του Naoki να μην διατρέξει κίνδυνο. Όπως είναι φυσικό, εκείνος, υπακούει

με αποτέλεσμα, μια μεγάλη συμπλοκή να λάβει χώρα και ο αρχηγός της αντίπαλης συμμορίας, να πάρει αυτό που του αξίζει, με τον Naoki να συγκρατεί, όπως πάντα, τον Ryunosuke, πριν εκείνος χάσει ολοκληρωτικά τον έλεγχο. Κατά την διάρκεια της συμπλοκής ωστόσο, ο τελευταίος, υπέστη έναν αρκετά σοβαρό τραυματισμό, ευτυχώς όμως, όχι μοιραίο. Ο Naoki αναστατώνεται στην σκέψη και μόνο μιας ζωής χωρίς τον Ryunosuke, ο οποίος συνέρχεται και ομολογεί πως χωρίς εκείνον, δεν θα ήταν ο άνθρωπος που είναι σήμερα, με τον Naoki να αφήνει οριστικά τις άμυνές του να πέσουν, έτσι ώστε να είναι μαζί ολοκληρωτικά και απόλυτα.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ:

Όσοι fans των yaoi περιμένουν ξεκινώντας την θέαση του εν λόγω anime, καυτές σκηνές sex, μάλλον θα απογοητευτούν. Προσωπικά, αν με ρωτάτε, όχι μόνο δεν ενοχλήθηκα από την απουσία του σεξουαλικού στοιχείου, αλλά αντίθετα, μάλλον θα έλεγα πως είμαι ευχαριστημένη από την έκβαση αυτή. Και ο λόγος, είναι πολύ απλός. Γιατί δεν βρίσκεται εκεί το point της ιστορίας. Το θέμα στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι η επιθυμία, ούτε ο έρωτας, όχι κατά βάση τουλάχιστον, αλλά η δύναμη των ανθρώπινων δεσμών και η εξέλιξη των συναισθημάτων μιας σχέσης, μέσα από το πέρασμα του χρόνου. Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές,

έχουν αναπτυχθεί συναισθήματα πολύ πιο δυνατά από το στιγμιαίο πάθος που ψάχνει ευκαιρία να εκδηλωθεί, πολύ πιο ουσιαστικά και θεμελιώδη. Μιλάμε για μια σχέση εξάρτησης, όχι από την παθητική ερμηνεία του όρου, αλλά από την ουσιαστική. Ο ένας, συμπληρώνει τον άλλον. Αλληλοεξαρτώνται, όχι από απλά από ανάγκη, αλλά γιατί είναι αυτό που είναι, μόνο επειδή υπάρχει ο ένας στη ζωή του άλλου. Η ύπαρξη αυτή, είναι που διατηρεί ισορροπία και αρμονία, που εμποδίζει καταστάσεις να φτάσουν στα άκρα και τελικά, να μην επικρατεί η παρόρμηση, αλλά κάτι πιο βαθύ και πηγαίο.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ:

Ένα anime βαθιά συναισθηματικό, που θεωρώ πολύ δύσκολο, για να μην πω ακατόρθωτο, να μην συγκινήσει, όποιον επιλέξει να το δει. Η δυναμική των χαρακτήρων είναι μοναδική και το να βλέπουμε τους δυο τους, μαζί, στην οθόνη, είναι απολαυστικό από κάθε άποψη. Δεν χρειάζεται να διατυμπανίζουν αυτό που αισθάνονται, γιατί πολύ απλά, φαίνεται στα μικρά πράγματα που τους συνδέουν και που παρά τις αντιθέσεις τους, τους κρατάνε μαζί, καθιστώντας τους τελικά μια οντότητα, μια ενιαία ύπαρξη. Γιατί μερικές φορές, αυτό που μας κάνει αυτό που είμαστε, αυτό που μας επιτρέπει να προχωράμε, είναι η ανάγκη να βρισκόμαστε δίπλα σε αυτόν που αγαπάμε για να τον προστατεύουμε και να τον στηρίζουμε. Σίγουρα θα γελάσετε, ακόμα πιο σίγουρα δε, θα συγκινηθείτε και εν τέλει, θα καταλήξετε στην απόφαση πως καλά κάνατε και επιλέξατε να το παρακολουθήσετε. 

Read More

Η ΕΠΙΛΟΓΗ (ΒΙΒΛΙΟ I) της Kiera Cass - Book review

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Για τριάντα πέντε κοπέλες, η Επιλογή αποτελεί την ευκαιρία της ζωής τους. Την ευκαιρία να μπουν σ’ έναν κόσμο γεμάτο λαμπερά φορέματα και ανεκτίμητα κοσμήματα. Να ζήσουν σ’ ένα παλάτι και να προσπαθήσουν να κερδίσουν την καρδιά του γοητευτικού πρίγκιπα Μέιξον.

Για την Αμέρικα Σίνγκερ, η πιθανότητα να Επιλεγεί είναι εφιάλτης. Γιατί σημαίνει ότι θα αναγκαστεί να απαρνηθεί τον κρυφό έρωτά της για τον Άσπεν, να αφήσει το σπίτι της για να συμμετάσχει σε ένα σκληρό διαγωνισμό για ένα στέμμα που δε θέλει και να ζήσει σ’ ένα παλάτι που απειλείται από επιθέσεις επαναστατών.

Και τότε η Αμέρικα συναντά τον πρίγκιπα Μέιξον. Σταδιακά αρχίζει να αμφισβητεί όλα όσα σχεδίαζε για τον εαυτό της και να συνειδητοποιεί ότι η ζωή που είχε ονειρευτεί δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα μέλλον που δεν είχε ποτέ φανταστεί.

Προσωπική άποψη:

Πρέπει να ομολογήσω πως ξεκίνησα να διαβάζω την "Επιλογή", εξαιρετικά προκατειλημμένη. Η πλειοψηφία όσων είχαν ολοκληρώσει την ανάγνωσή της, πριν καν ακόμα την πάρω στα χέρια μου, δήλωνε απίστευτα απογοητευμένη από το αποτέλεσμα. Όταν μάλιστα, μιλάμε για άτομα στα οποία έχω μεγάλη εμπιστοσύνη και αρκετά συμβατά γούστα, ήταν λογικό να πανικοβληθώ και να αρχίσω να σκέφτομαι τα χειρότερα. Ε, λοιπόν, δεν έπρεπε να το κάνω, και όχι γιατί είχαν άδικο, αλλά γιατί διαβάζοντας το βιβλίο, κατάλαβα πιθανότατα ποιος ήταν ο λόγος που δεν τους άρεσε. Γιατί "Η Επιλογή", καλώς ή κακώς, είναι ένα καθολικά νεανικό μυθιστόρημα το οποίο απευθύνεται, ξεκάθαρα, σε αρκετά νεανικό κοινό ή έστω, στο κοινό εκείνο που μπορεί να δεχτεί την όποια ελαφρότητα ενός νεανικού βιβλίου, αντιλαμβανόμενο προφανώς εξ' αρχής, το περιεχόμενό του.

Η Αμέρικα είναι ένα νεαρό κορίτσι το οποίο ζει μαζί με την οικογένειά της, η οποία και ανήκει στο επίπεδο 5. Είναι καλλιτέχνες και δουλεύουν πολύ σκληρά προκειμένου να κάνουν τη ζωή τους όσο καλύτερη γίνεται. Όμως η Αμέρικα δε δυσανασχετεί εξαιτίας της θέσης τους και κρυφά ερωτευμένη με τον Άσπεν, ονειρεύεται τη μέρα που θα γίνει γυναίκα του και θα χτίσουν τη νέα τους ζωή μαζί. Τα σχέδιά της όμως ανατρέπονται όταν ο Άσπεν της ραγίζει την καρδιά και ανακοινώνεται παράλληλα πως είναι μία από της τριανταπέντε κοπέλες της Επιλογής, της διαδικασίας μέσω της οποίας, ο πρίγκιπας και κληρονόμος του θρόνου, θα επιλέξει τη σύζυγό του. Η Αμέρικα, που ποτέ δεν θέλησε κάτι τέτοιο, νιώθει παγιδευμένη εξαιτίας της κατάστασης και από την άλλη, ευγνώμων που μπορεί να βοηθήσει την οικογένειά της και που μπορεί να μείνει μακριά από τον Άσπεν και όλα όσα τον θυμίζουν. Όταν μάλιστα θα γνωρίσει τον πρίγκιπα Μέιξον αυτοπροσώπως, με τους δυο τους να έρχονται όλο και πιο κοντά, θα αρχίσει να αναρωτιέται αν η ζωή που είχε ονειρευτεί ως τότε, μπορεί να αντικατασταθεί από κάτι μεγαλύτερο.

Πρώτα απ' όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Δεν ξέρω για ποιον λόγο να διαδόθηκε η φήμη πως το συγκεκριμένο βιβλίο, είναι δυστοπικό. Ναι, εμπεριέχει κάποια πολύ συγκεκριμένα στοιχεία δυστοπίας, ωστόσο, αυτά δεν είναι αρκετά για να του προσδώσουν τον εν λόγω τίτλο. Αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ακριβείς ως προς την περιγραφή του περιεχομένου, θα έπρεπε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα ρομαντικό, νεανικό μυθιστόρημα φανταστικής λογοτεχνίας. Γιατί, αυτό είναι "Η Επιλογή". Μια μεταμοντέρνα εκδοχή της ιστορίας της "Σταχτοπούτας" η οποία δεν θα επιλεγεί από τον πρίγκιπα μόνο γιατί είναι τυχερή, αλλά γιατί άσχετα από την καταγωγή της, θα είναι εκείνη που θα μπορεί να σταθεί στο πλευρό του ως σύζυγος αλλά και βασίλισσα ενός ολόκληρου έθνους που μοιάζει να μαστίζεται από πολλά. Αν θέλετε να γίνω ακόμα πιο επεξηγηματική, φανταστείτε ένα διαφορετικό είδος "Αγώνων Πείνας", όπου αντί να μετράμε πτώματα, μετράμε ραγισμένες καρδιές σε ένα παραμύθι όπου μονάχα μία μπορεί να είναι η εκλεκτή.

Δεδομένου ότι μιλάμε για το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως, και το πρώτο παράλληλα μιας ιδιαίτερα πετυχημένης κι εμπορικής σειράς, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την αμεσότητα του κειμένου της και την γρήγορη ροή του. Επιπλέον, πετυχαίνει σε ικανοποιητικό βαθμό να σκιαγραφήσει τους χαρακτήρες της, βασικούς και όχι μόνο, εστιάζοντας στα σωστά σημεία, δίνοντας ωστόσο έμφαση στην Αμέρικα, κάτι απόλυτα φυσιολογικό εφόσον εκείνη είναι και η βασική πρωταγωνίστρια της ιστορίας. Και ναι, η Αμέρικα, είναι μια ηρωίδα που δεν μπορείς να μην συμπαθήσεις. Είναι δυναμική, ανεξάρτητη, απόλυτα αφοσιωμένη στην οικογένειά της και στο καθήκον που έχει απέναντί της, πρόθυμη να θυσιαστεί αλλά μέχρι του σημείου εκείνου που δεν θα πάψει να είναι ο εαυτός της, δοτική, τρυφερή και αστεία, μα πάνω απ' όλα, ειλικρινής και ξεκάθαρη απέναντι στο ποια είναι και κυρίως, στο ποια δεν προτίθεται να γίνει, και δίνω έμφαση στο δεν. Και μπορεί η καρδιά της να είναι ένα μπερδεμένο κουβάρι, θεωρώ όμως ότι είναι θέμα χρόνου να την φέρουν οι εξελίξεις στο σημείο εκείνο όπου θα αποφασίσει τι θέλει και τι πρέπει να κάνει.

"Η Επιλογή" είναι ένα βιβλίο νεανικό, φρέσκο, ανάλαφρο, που διαβάζεται γρήγορα κι ευχάριστα, αφήνοντάς σε να αναρωτιέσαι πότε έφτασες στην τελευταία σελίδα και που είναι το υπόλοιπο. Δεν μπορώ να πω πως δεν φαντάζομαι πως πρόκειται να εξελιχθεί η ιστορία όσον αφορά το ερωτικό της σκέλος, δεδομένου όμως ότι υπάρχει μια κοινωνία έξω από τα τείχη του παλατιού που καλείται να μπει σε μια νέα εποχή, και βίαιοι αντάρτες οι οποίοι κάτι αναζητούν αλλά ακόμα δεν γνωρίζουμε τι είναι αυτό, νιώθω ότι έχω να περιμένω πολλά. Όπως πολλά περιμένω από την Αμέρικα η οποία θα πρέπει να επιλέξει με ποιον τρόπο θα συμπεριφερθεί, θα σκεφτεί, θα πράξει. Τα πάντα, εξαρτώνται από εκείνη και πως θα χειριστεί τις καταστάσεις, προκειμένου να κατευθύνει το μέλλον της. Θα ακολουθήσει το μονοπάτι εκείνο που πάντα φανταζόταν, ή θα δώσει στον εαυτό της την ευκαιρία να αποδείξει πως μπορεί να είναι κάτι περισσότερο, χωρίς να χάσει την ταυτότητά της; Το ρομαντικό παραμύθι της συνεχίζεται και εμείς, θα ανακαλύψουμε στο κοντινό μέλλον τις εξελίξεις του.

Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Kiera Cass

Μεταφραστής: Μοσχή Φωτεινή

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2013

Αρ. σελίδων: 320

ISBN: 978-618-01-0218-5

Read More