Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Πάσχα 1919, Περδίδο, Αλαµπάµα. Τα σκοτεινά και απειλητικά νερά του τοπικού ποταµού κατακλύζουν τη µικρή πόλη. Η οικογένεια Κάσκυ, πλούσιοι γαιοκτήµονες, µετράνε τις πληγές της θεοµηνίας. Με επικεφαλής την πανίσχυρη µητριάρχη Μαίρη-Λοβ και τον αφοσιωµένο της γιο Όσκαρ, η οικογένεια πρέπει να ξανασταθεί στα πόδια της. Αυτό που δεν έχουν προβλέψει όµως είναι η ξαφνική εµφάνιση της Έλινορ Ντάµµερτ, µιας µυστηριώδους σαγηνευτικής νεαρής γυναίκας µε σκοτεινό παρελθόν.
Προσωπική άποψη:
Το "Η πλημμύρα" είναι το πρώτο μέρος της εξαλογίας "Blackwater", με την υπογραφή του Michael McDowell, η οποία πρωτοκυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. το 1983, στις οποίες και απέκτησε ιδιαίτερα μεγάλη φήμη, η οποία, όμως, δεν έφτασε μέχρι και την Ευρώπη, όχι τουλάχιστον μέχρι λίγα χρόνια πριν, όπου η σειρά κυκλοφόρησε σε Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία, όπου έγινε εκδοτικό φαινόμενο πουλώντας εκατομμύρια αντίτυπα. Και κάπως έτσι, έφτασε να εκδοθεί και στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μια ομολογουμένως πανέμορφη έκδοση, που κάθε αναγνώστης πρέπει να έχει στη βιβλιοθήκη του, όχι μόνο για την εξωτερική της ομορφιά, αλλά και για το πολύ ιδιαίτερο περιεχόμενό της.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι απλώς ένα γοτθικό μυθιστόρημα τρόμου μυθιστόρημα, αλλά η αρχή μιας σκοτεινής οικογενειακής saga που συνδυάζει τον αμερικανικό Νότο, το υπερφυσικό και το οικογενειακό δράμα μ' έναν τρόπο σχεδόν εθιστικό. Ο McDowell χτίζει μια ιστορία που ξεκινά μετά από μια καταστροφική πλημμύρα στην πόλη Περδίδο της Αλαμπάμα, όπου η οικογένεια Κάσκυ προσπαθεί να διατηρήσει την ισχύ και την κοινωνική της θέση, μέχρι που η εμφάνιση της μυστηριώδους Έλινορ Ντάµµερτ θ' ανατρέψει τα πάντα.
Αν πρέπει να επιλέξουμε ποιο είναι το κύριο και πιο δυνατό χαρακτηριστικό του βιβλίου, αυτό είναι αναμφίβολα η ατμόσφαιρά του. Ο McDowell δημιουργεί μια αργή, πνιγηρή αίσθηση ανησυχίας, χωρίς να καταφεύγει σε "φθηνά" κόλπα για να προκαλέσει τρόμο, αλλά και χωρίς να έχει τη διάθεση, σε αυτό το πρώτος μέρος τουλάχιστον, να τον ενισχύει συνεχώς και ακατάπαυστα και με οποιοδήποτε μέσο. Το ίδιο το ποτάμι μοιάζει να παρακολουθεί τους χαρακτήρες σε κάθε τους βήμα, με το υπερφυσικό στοιχείο να υπάρχει διαρκώς στο φόντο, χωρίς ποτέ να κυριαρχεί ολοκληρωτικά, αλλά κάνοντας αισθητή την παρουσία και την ύπαρξή του, τόσο όσο χρειάζεται ώστε να βρισκόμαστε διαρκώς σε εγρήγορση.
Αυτό που πραγματικά κινεί την αφήγηση της ιστορίας είναι οι σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στις γυναίκες της οικογένειας, ιδίως η σύγκρουση ανάμεσα στις Έλινορ και Μαίρη-Λοβ. Έχουμε να κάνουμε, δηλαδή, με ένα οικογενειακό δράμα που εξελίσσεται σε ένα γοτθικό σκηνικό του Νότου μιας άλλης εποχής, το οποίο περιπλέκεται λόγω του μυστηρίου που πλανάται σε αυτό -δίνοντάς μας την αίσθηση πως κάτι αρχέγονο και αφύσικο κρύβεται κάτω από τα νερά του Blackwater, επιδρώντας στην ψυχολογία των χαρακτήρων αλλά και στη δική μας-, αποτελώντας παράλληλα κι ένα κοινωνικό σχόλιο -που ίσως στο σήμερα να μην είναι ιδιαίτερα ταιριαστό, αλλά που στο τότε λειτουργεί απόλυτα.
Η γραφή είναι αρκετά απλή μεν, εξαιρετικά κινηματογραφική δε. Ο ρυθμός της αφήγησης βοηθάει την πλοκή να ρέει με φυσικότητα, ενώ οι διάλογοι διαθέτουν μια ιδιαίτερη ζωντάνια, η οποία κάνει την ανάγνωση του βιβλίου να κυλά πολύ γρήγορα, κεντρίζοντάς μας συνεχώς το ενδιαφέρον. Παράλληλα, ο συγγραφέας καταφέρνει να δώσει βάθος σε όλους τους χαρακτήρες, προσφέροντάς μας πολύ ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα, ακόμη και σε ό,τι αφορά τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, δίνοντας στην οικογένεια Κάσκυ μια ρεαλιστική και πολυδιάσταση ταυτότητα.
Δεδομένου πως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι το πρώτο της saga, θα λέγαμε πως σ' έναν βαθμό λειτουργεί περισσότερο ως εισαγωγή, παρά σε μια καθαρόαιμη ιστορία τρόμου. Δημιουργεί ερωτήματα στα οποία δεν δίνει απαντήσεις, η κάθαρση δεν έρχεται για κανέναν στον απόλυτο βαθμό, ωστόσο, είναι κάτι που το βρίσκω λογικό και αναμενόμενο, ενώ μπορούμε να πούμε πως αποτελεί κι ένα μέρος της γοητείας του, παρακινώντας σε να διαβάσεις άμεσα τη συνέχεια. Ένα αρκετά καθηλωτικό ξεκίνημα, για μια saga που εξελίχθηκε σε σύγχρονο cult φαινόμενο, σκοτεινό, ατμοσφαρικό κι εθιστικό, το οποίο σε τραβάει μέσα στα σκοτεινά νερά του Blackwater και που είναι δύσκολο να βγεις -όχι πως το θες.
Βαθμολογία 8,5/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Michael McDowell
Μεταφραστής: Παπασταύρου Σταύρος
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2026
Αρ. σελίδων: 232
ISBN: 978-618-07-1404-3
Πάσχα 1919, Περδίδο, Αλαµπάµα. Τα σκοτεινά και απειλητικά νερά του τοπικού ποταµού κατακλύζουν τη µικρή πόλη. Η οικογένεια Κάσκυ, πλούσιοι γαιοκτήµονες, µετράνε τις πληγές της θεοµηνίας. Με επικεφαλής την πανίσχυρη µητριάρχη Μαίρη-Λοβ και τον αφοσιωµένο της γιο Όσκαρ, η οικογένεια πρέπει να ξανασταθεί στα πόδια της. Αυτό που δεν έχουν προβλέψει όµως είναι η ξαφνική εµφάνιση της Έλινορ Ντάµµερτ, µιας µυστηριώδους σαγηνευτικής νεαρής γυναίκας µε σκοτεινό παρελθόν.
Προσωπική άποψη:
Το "Η πλημμύρα" είναι το πρώτο μέρος της εξαλογίας "Blackwater", με την υπογραφή του Michael McDowell, η οποία πρωτοκυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. το 1983, στις οποίες και απέκτησε ιδιαίτερα μεγάλη φήμη, η οποία, όμως, δεν έφτασε μέχρι και την Ευρώπη, όχι τουλάχιστον μέχρι λίγα χρόνια πριν, όπου η σειρά κυκλοφόρησε σε Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία, όπου έγινε εκδοτικό φαινόμενο πουλώντας εκατομμύρια αντίτυπα. Και κάπως έτσι, έφτασε να εκδοθεί και στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μια ομολογουμένως πανέμορφη έκδοση, που κάθε αναγνώστης πρέπει να έχει στη βιβλιοθήκη του, όχι μόνο για την εξωτερική της ομορφιά, αλλά και για το πολύ ιδιαίτερο περιεχόμενό της.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι απλώς ένα γοτθικό μυθιστόρημα τρόμου μυθιστόρημα, αλλά η αρχή μιας σκοτεινής οικογενειακής saga που συνδυάζει τον αμερικανικό Νότο, το υπερφυσικό και το οικογενειακό δράμα μ' έναν τρόπο σχεδόν εθιστικό. Ο McDowell χτίζει μια ιστορία που ξεκινά μετά από μια καταστροφική πλημμύρα στην πόλη Περδίδο της Αλαμπάμα, όπου η οικογένεια Κάσκυ προσπαθεί να διατηρήσει την ισχύ και την κοινωνική της θέση, μέχρι που η εμφάνιση της μυστηριώδους Έλινορ Ντάµµερτ θ' ανατρέψει τα πάντα.
Αν πρέπει να επιλέξουμε ποιο είναι το κύριο και πιο δυνατό χαρακτηριστικό του βιβλίου, αυτό είναι αναμφίβολα η ατμόσφαιρά του. Ο McDowell δημιουργεί μια αργή, πνιγηρή αίσθηση ανησυχίας, χωρίς να καταφεύγει σε "φθηνά" κόλπα για να προκαλέσει τρόμο, αλλά και χωρίς να έχει τη διάθεση, σε αυτό το πρώτος μέρος τουλάχιστον, να τον ενισχύει συνεχώς και ακατάπαυστα και με οποιοδήποτε μέσο. Το ίδιο το ποτάμι μοιάζει να παρακολουθεί τους χαρακτήρες σε κάθε τους βήμα, με το υπερφυσικό στοιχείο να υπάρχει διαρκώς στο φόντο, χωρίς ποτέ να κυριαρχεί ολοκληρωτικά, αλλά κάνοντας αισθητή την παρουσία και την ύπαρξή του, τόσο όσο χρειάζεται ώστε να βρισκόμαστε διαρκώς σε εγρήγορση.
Αυτό που πραγματικά κινεί την αφήγηση της ιστορίας είναι οι σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στις γυναίκες της οικογένειας, ιδίως η σύγκρουση ανάμεσα στις Έλινορ και Μαίρη-Λοβ. Έχουμε να κάνουμε, δηλαδή, με ένα οικογενειακό δράμα που εξελίσσεται σε ένα γοτθικό σκηνικό του Νότου μιας άλλης εποχής, το οποίο περιπλέκεται λόγω του μυστηρίου που πλανάται σε αυτό -δίνοντάς μας την αίσθηση πως κάτι αρχέγονο και αφύσικο κρύβεται κάτω από τα νερά του Blackwater, επιδρώντας στην ψυχολογία των χαρακτήρων αλλά και στη δική μας-, αποτελώντας παράλληλα κι ένα κοινωνικό σχόλιο -που ίσως στο σήμερα να μην είναι ιδιαίτερα ταιριαστό, αλλά που στο τότε λειτουργεί απόλυτα.
Η γραφή είναι αρκετά απλή μεν, εξαιρετικά κινηματογραφική δε. Ο ρυθμός της αφήγησης βοηθάει την πλοκή να ρέει με φυσικότητα, ενώ οι διάλογοι διαθέτουν μια ιδιαίτερη ζωντάνια, η οποία κάνει την ανάγνωση του βιβλίου να κυλά πολύ γρήγορα, κεντρίζοντάς μας συνεχώς το ενδιαφέρον. Παράλληλα, ο συγγραφέας καταφέρνει να δώσει βάθος σε όλους τους χαρακτήρες, προσφέροντάς μας πολύ ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα, ακόμη και σε ό,τι αφορά τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, δίνοντας στην οικογένεια Κάσκυ μια ρεαλιστική και πολυδιάσταση ταυτότητα.
Δεδομένου πως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι το πρώτο της saga, θα λέγαμε πως σ' έναν βαθμό λειτουργεί περισσότερο ως εισαγωγή, παρά σε μια καθαρόαιμη ιστορία τρόμου. Δημιουργεί ερωτήματα στα οποία δεν δίνει απαντήσεις, η κάθαρση δεν έρχεται για κανέναν στον απόλυτο βαθμό, ωστόσο, είναι κάτι που το βρίσκω λογικό και αναμενόμενο, ενώ μπορούμε να πούμε πως αποτελεί κι ένα μέρος της γοητείας του, παρακινώντας σε να διαβάσεις άμεσα τη συνέχεια. Ένα αρκετά καθηλωτικό ξεκίνημα, για μια saga που εξελίχθηκε σε σύγχρονο cult φαινόμενο, σκοτεινό, ατμοσφαρικό κι εθιστικό, το οποίο σε τραβάει μέσα στα σκοτεινά νερά του Blackwater και που είναι δύσκολο να βγεις -όχι πως το θες.
Βαθμολογία 8,5/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Michael McDowell
Μεταφραστής: Παπασταύρου Σταύρος
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2026
Αρ. σελίδων: 232
ISBN: 978-618-07-1404-3



0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου