Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η Λιζ Μπαξµπάουµ ήξερε από πάντα ότι ο Γουές Μπένετ δεν κάνει για σχέση. Θα έλεγε κανείς πως ο γείτονάς της θα ήταν ο ιδανικός πρωταγωνιστής στις εμπνευσμένες από ρομαντικές κομεντί φαντασιώσεις της, αλλά ο Γουές είχε αποδείξει από μικρός πως είναι σκέτος μπελάς. Ήταν αυτός που έβαλε έναν βάτραχο στο κουκλόσπιτο της Μπάρμπι, αυτός που έκρυψε το κεφάλι ενός διακοσμητικού νάνου στην αυτοσχέδια μικρή βιβλιοθήκη της.
Δέκα χρόνια μετά τον αποκεφαλισμό του νάνου, η Λιζ πάει στην τελευταία τάξη του λυκείου –μια χρονιά που κανονικά είναι γεμάτη σημαντικές στιγμές που μοιάζουν βγαλμένες από ταινία– και χρειάζεται τη βοήθεια του Γουές. Βλέπετε, ο μεγάλος έρωτας της Λιζ, ο Μάικλ, μόλις επέστρεψε στην πόλη και –τι φρίκη!– έχει πιάσει φιλίες με τον Γουές. Αυτό σημαίνει ότι, αν η Λιζ θέλει να την προσέξει επιτέλους ο Μάικλ (και ιδανικά να πάνε μαζί στον χορό αποφοίτησης), χρειάζεται τον Γουές. Αυτός είναι το μέσο της.
Όμως, όσο η Λιζ και ο Γουές καταστρώνουν σχέδια για το πώς θα καταφέρει να ζήσει τη δική της μαγική στιγμή στον χορό, εκείνη συνειδητοποιεί ξαφνιασμένη ότι της αρέσει η παρέα του γείτονά της. Και όσο έρχονται πιο κοντά οι δυο τους, τόσο αρχίζει να αναθεωρεί όλα όσα νόμιζε ότι ήξερε για τον έρωτα.

Προσωπική άποψη:
Η ρομαντική κομεντί διέπεται τους δικούς της κανόνες. Το σωστό τραγούδι την κατάλληλη στιγμή, μια αναπάντεχη συνάντηση, δύο άνθρωποι που στην αρχή δεν αντέχουν ο ένας τον άλλον και, φυσικά, εκείνη η στιγμή που όλα μπαίνουν στη θέση τους και οδηγούν στο πολυπόθητο «happily ever after». Η Lynn Painter γνωρίζει πολύ καλά αυτούς τους κανόνες και στο βιβλίο της αυτό αποφασίζει να τους χρησιμοποιήσει μεν, να τους ανατρέψει λίγο δε. Γιατί μπορεί η ζωή μερικές φορές να μοιάζει με ταινία, όμως συνήθως δεν ακολουθεί το σενάριο που έχουμε γράψει στο μυαλό μας. Και κάπου ανάμεσα στις ρομαντικές χειρονομίες, τ’ αγαπημένα τραγούδια και τις κινηματογραφικές αναφορές, η συγγραφέας βρίσκει έναν αρκετά γλυκό τρόπο να μιλήσει για το πώς μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε απ’ αυτό που έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι πρέπει να θέλουμε.

Η Λιζ Μπαξµπάουµ λατρεύει τις ρομαντικές ταινίες, έχει μεγαλώσει μ’ αυτές κι έχει σχηματίσει μέσα απ’ αυτές τη δική της εικόνα για τον έρωτα. Όταν ο Μάικλ, το αγόρι που πάντα θεωρούσε ιδανικό, επιστρέφει στην πόλη, αποφασίζει πως ήρθε η στιγμή ν’ αποκτήσει και η ίδια τη δική της κινηματογραφική ιστορία, με αποκορύφωμα έναν χορό αποφοίτησης που θα μπορούσε να βγει κατευθείαν από ταινία. Το πρόβλημα είναι πως για να πλησιάσει τον Μάικλ χρειάζεται τη βοήθεια του Γουές, του εκνευριστικού γείτονα με τον οποίο γνωρίζονται από παιδιά κι ο οποίος κάθε άλλο παρά τον ρόλο του ρομαντικού ήρωα μοιάζει να έχει.

Η σχέση της Λιζ με τον Γουές είναι και το κομμάτι του βιβλίου που απόλαυσα περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο. Ξεκινώντας από μια αμοιβαία αντιπάθεια και μια μακρά ιστορία πειραγμάτων, οι δυο τους βρίσκονται σταδιακά όλο και περισσότερο ο ένας μέσα στη ζωή του άλλου, αρχικά για έναν συγκεκριμένο σκοπό και στη συνέχεια χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερη αφορμή. Η Painter παίζει έξυπνα με το enemies-to-lovers, το fake dating και όλα εκείνα τα γνώριμα μοτίβα που η ίδια η Λιζ αναζητά στις ταινίες της, μόνο που εκείνη αργεί να καταλάβει πως η δική της ιστορία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Κι αυτή ακριβώς η ειρωνεία είναι που λάτρεψα, το ότι το κορίτσι που πιστεύει πως γνωρίζει τα πάντα για τις rom-com δεν αναγνωρίζει τη δική της μέχρι να τη ζήσει.

Η Λιζ είναι ακριβώς το κορίτσι που θα περίμενε κανείς να πρωταγωνιστεί σε μια εφηβική rom-com. Ωστόσο, δεν είναι μόνο μια ρομαντική έφηβη που περιμένει τον κινηματογραφικό της έρωτα. Κουβαλάει και την απώλεια της μητέρας της, γεγονός που επηρεάζει πολύ περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την αγάπη και την ευτυχία απ' όσο αρχικά φαίνεται. Η εμμονή της με τις ταινίες λειτουργεί σ’ ένα βαθμό σαν καταφύγιο, σαν ένας τρόπος να κρατήσει κοντά της μια εικόνα της ζωής που θα ήθελε να έχει. Αυτό δίνει λίγο μεγαλύτερο βάθος σε μια ιστορία που θα μπορούσε εύκολα να περιοριστεί σε ένα χαριτωμένο εφηβικό romance. Η Λιζ πρέπει τελικά να καταλάβει πως το να προχωράς δεν σημαίνει ότι ξεχνάς όσους έχασες, αλλά ότι επιτρέπεις στον εαυτό σου να δημιουργήσει καινούργιες αναμνήσεις.

Η Painter γράφει με ανάλαφρο και γρήγορο τρόπο, χωρίς ν’ αφήνει την ιστορία να βαρύνει περισσότερο απ' όσο χρειάζεται. Οι αναφορές σε γνωστές ρομαντικές ταινίες είναι συνεχείς κι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης, ενώ οι μικρές κινηματογραφικές πινελιές κάνουν το βιβλίο ιδιαίτερα διασκεδαστικό για κάποιον που αγαπά το είδος. Φυσικά, όπως είναι αναμενόμενο, σε ορισμένα σημεία η ιστορία ακολουθεί αρκετά προβλέψιμα μονοπάτια και η Λιζ μπορεί να γίνει λίγο κουραστική με την επιμονή της να χωρέσει την πραγματική ζωή σ’ ένα σενάριο που έχει ήδη γράψει στο μυαλό της, όμως, τελικά, μ’ έναν τρόπο, αυτό είναι και το ζητούμενο της ιστορίας.

Παρά τον τίτλο του, το «Καλύτερα κι από τις ταινίες» δεν προσπαθεί να μας πείσει πως η ζωή είναι καλύτερη απ’ τις ταινίες. Προσπαθεί να μας θυμίσει ότι μπορεί να είναι διαφορετική. Ο έρωτας δεν χρειάζεται απαραίτητα μια θεαματική είσοδο, ένα τέλειο soundtrack ή μια μεγάλη δημόσια εξομολόγηση για να είναι σημαντικός. Μπορεί να κρύβεται σ’ έναν άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα μας εδώ και χρόνια και τον οποίο δεν είχαμε ποτέ σκεφτεί με τον συγκεκριμένο τρόπο. Κι αν κάτι κρατάω, τελικά, απ’ το βιβλίο αυτό, είναι το ότι μερικές φορές πρέπει να σταματήσουμε να περιμένουμε τη ζωή να μοιάσει με την αγαπημένη μας ταινία, για να μπορέσουμε επιτέλους να δούμε ότι η δική μας ιστορία έχει ήδη αρχίσει, κι αν όχι καλύτερη, είναι σίγουρα πιο σπουδαία.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Lynn Painter
Μεταφραστής: Γκανά Μυρσίνη
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 392
ISBN: 978-960-645-648-0