Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Έξι άνθρωποι. Τρεις σχέσεις. Ένα τρίγωνο που αλλάζει διαρκώς σχήμα.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, έξι ζωές διασταυρώνονται σε έναν ιστό επιθυμίας, μνήμης κι απώλειας. Η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης κι η Αλεξία αναζητούν την αγάπη, την ελευθερία και τον ίδιο τους τον εαυτό, την ώρα που οι βεβαιότητές τους καταρρέουν. Καθώς οι ρόλοι μεταβάλλονται και τα όρια δοκιμάζονται, κάθε επιλογή γεννά νέες συγκρούσεις και κάθε εξομολόγηση ανοίγει ακόμη μια πληγή.
Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και τις εκκρεμότητες της αγάπης. Για όλα όσα μας ενώνουν, μας χωρίζουν και τελικά μας αφήνουν μετέωρους.
Προσωπική άποψη:
Ο έρωτας δύσκολα χωρά σε σχήματα, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι προσπαθούν επίμονα να του τα επιβάλουν. Στο «Οι έξι πλευρές του τριγώνου», ο Βαγγέλης Μανουβέλος χρησιμοποιεί την ιδέα ενός σχήματος που απ’ τη φύση του δεν μπορεί να υπάρξει, για να μιλήσει για κάτι απολύτως υπαρκτό: την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων και τις διαφορετικές εκδοχές του εαυτού μας που γεννιούνται μέσα από αυτές. Η αγάπη, η επιθυμία, η σεξουαλικότητα, η ανάγκη για αποδοχή και η ελευθερία δεν παρουσιάζονται ως έννοιες με σαφή όρια, αλλά ως δυνάμεις που μετακινούν διαρκώς τους ανθρώπους και αλλάζουν τις ισορροπίες μεταξύ τους.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης και η Αλεξία συνδέονται μεταξύ τους μέσα από τρεις σχέσεις, οι οποίες, όμως, κάθε άλλο παρά σταθερές παραμένουν. Οι ζωές τους διασταυρώνονται, οι ρόλοι μεταβάλλονται κι όσα θεωρούσαν δεδομένα αρχίζουν να κλονίζονται. Οι επιθυμίες δεν συμβαδίζουν πάντοτε με τις επιλογές, η ανάγκη για ελευθερία συγκρούεται με την ανάγκη για ασφάλεια και οι άνθρωποι καλούνται ν’ αντιμετωπίσουν όχι μόνο όσα αισθάνονται για τους άλλους, αλλά κι όσα δυσκολεύονται ν’ αποδεχτούν για τον ίδιο τους τον εαυτό.
Το ενδιαφέρον του μυθιστορήματος βρίσκεται κυρίως στους χαρακτήρες του, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζονται ως απλές λειτουργίες μιας ερωτικής ιστορίας. Ο καθένας κουβαλά τις δικές του ανασφάλειες, επιθυμίες, φόβους κι εκκρεμότητες, ενώ η διαφορετική οπτική τους πάνω στις ίδιες καταστάσεις δημιουργεί ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο. Έτσι, μία σχέση μπορεί να σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό για καθέναν απ’ τους ανθρώπους που συμμετέχουν σ’ αυτή. Κι αυτή ακριβώς η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που αισθανόμαστε, σ’ αυτό που λέμε και σ’ αυτό που τελικά κάνουμε είναι που γεννά τις περισσότερες απ’ τις συγκρούσεις του βιβλίου.
Ο Μανουβέλος δεν φοβάται ν’ αγγίξει ζητήματα που συχνά παραμένουν στη σκιά, ιδιαίτερα όταν αφορούν την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα. Δεν επιχειρεί να δώσει εύκολες απαντήσεις ούτε να κατατάξει τους ήρωές του σε ρόλους σωστού και λάθους. Αντίθετα, τους αφήνει να κινηθούν σε μια γκρίζα περιοχή, όπου η επιθυμία μπορεί να συνυπάρχει με την ενοχή, η αγάπη με την αμφιθυμία και η ανάγκη για ελευθερία με τον φόβο των συνεπειών. Οι εξομολογήσεις και οι αποκαλύψεις αποκτούν έτσι ιδιαίτερο βάρος, γιατί δεν αλλάζουν μόνο τη σχέση των προσώπων μεταξύ τους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους.
Η γραφή είναι άμεση κι αρκετά θεατρική στον τρόπο με τον οποίο φέρνει τους χαρακτήρες κοντά στον αναγνώστη. Οι διάλογοι έχουν ένταση, άλλοτε τραχιά κι άλλοτε περισσότερο τρυφερή, ενώ πίσω απ’ τα λόγια συχνά διακρίνεται αυτό που οι ήρωες δεν είναι ακόμη έτοιμοι να πουν. Παράλληλα, το Αργοστόλι δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως ένας συγκεκριμένος τόπος μέσα στον οποίο οι σχέσεις αποκτούν μεγαλύτερη οικειότητα και οι προσωπικές ιστορίες μοιάζουν να μην μπορούν εύκολα να μείνουν κρυφές. Σε ορισμένα σημεία, η επιμονή στην εσωτερική κατάσταση των προσώπων επιβραδύνει την αφήγηση, όμως ταυτόχρονα υπηρετεί την πρόθεση του συγγραφέα να σταθεί περισσότερο στις ψυχικές μετατοπίσεις παρά στην εξωτερική δράση.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά τις σχέσεις, όταν παύουν να υπακούν στους κανόνες που οι ίδιοι οι άνθρωποι τους έχουν θέσει. Για την ανάγκη να αγαπήσουμε χωρίς να κρυβόμαστε, αλλά και για τον φόβο που μπορεί να προκαλέσει η ειλικρίνεια όταν αυτή απειλεί τις ισορροπίες που έχουμε χτίσει. Ο Βαγγέλης Μανουβέλος επιλέγει να κοιτάξει τους ήρωές του χωρίς εξιδανίκευση και ν’ αναδείξει τις αντιφάσεις τους, αφήνοντας τελικά ένα ερώτημα που αφορά πολύ περισσότερους από τους έξι ανθρώπους της ιστορίας: πόσο καλά γνωρίζουμε στην πραγματικότητα τον άνθρωπο που αγαπάμε, αλλά και πόσο καλά γνωρίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό;
Βαθμολογία 8,5/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Μανουβέλος Βαγγέλης
Εκδόσεις: Επίκεντρο
Κατηγορία: Ελληνική Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2026
Αρ. σελίδων: 208
ISBN: 978-618-20-4714-9
Έξι άνθρωποι. Τρεις σχέσεις. Ένα τρίγωνο που αλλάζει διαρκώς σχήμα.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, έξι ζωές διασταυρώνονται σε έναν ιστό επιθυμίας, μνήμης κι απώλειας. Η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης κι η Αλεξία αναζητούν την αγάπη, την ελευθερία και τον ίδιο τους τον εαυτό, την ώρα που οι βεβαιότητές τους καταρρέουν. Καθώς οι ρόλοι μεταβάλλονται και τα όρια δοκιμάζονται, κάθε επιλογή γεννά νέες συγκρούσεις και κάθε εξομολόγηση ανοίγει ακόμη μια πληγή.
Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα για την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα και τις εκκρεμότητες της αγάπης. Για όλα όσα μας ενώνουν, μας χωρίζουν και τελικά μας αφήνουν μετέωρους.
Προσωπική άποψη:
Ο έρωτας δύσκολα χωρά σε σχήματα, ακόμη κι όταν οι άνθρωποι προσπαθούν επίμονα να του τα επιβάλουν. Στο «Οι έξι πλευρές του τριγώνου», ο Βαγγέλης Μανουβέλος χρησιμοποιεί την ιδέα ενός σχήματος που απ’ τη φύση του δεν μπορεί να υπάρξει, για να μιλήσει για κάτι απολύτως υπαρκτό: την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων και τις διαφορετικές εκδοχές του εαυτού μας που γεννιούνται μέσα από αυτές. Η αγάπη, η επιθυμία, η σεξουαλικότητα, η ανάγκη για αποδοχή και η ελευθερία δεν παρουσιάζονται ως έννοιες με σαφή όρια, αλλά ως δυνάμεις που μετακινούν διαρκώς τους ανθρώπους και αλλάζουν τις ισορροπίες μεταξύ τους.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, η Μάρω, ο Σταύρος, ο Ορέστης, η Νάντια, ο Φάνης και η Αλεξία συνδέονται μεταξύ τους μέσα από τρεις σχέσεις, οι οποίες, όμως, κάθε άλλο παρά σταθερές παραμένουν. Οι ζωές τους διασταυρώνονται, οι ρόλοι μεταβάλλονται κι όσα θεωρούσαν δεδομένα αρχίζουν να κλονίζονται. Οι επιθυμίες δεν συμβαδίζουν πάντοτε με τις επιλογές, η ανάγκη για ελευθερία συγκρούεται με την ανάγκη για ασφάλεια και οι άνθρωποι καλούνται ν’ αντιμετωπίσουν όχι μόνο όσα αισθάνονται για τους άλλους, αλλά κι όσα δυσκολεύονται ν’ αποδεχτούν για τον ίδιο τους τον εαυτό.
Το ενδιαφέρον του μυθιστορήματος βρίσκεται κυρίως στους χαρακτήρες του, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζονται ως απλές λειτουργίες μιας ερωτικής ιστορίας. Ο καθένας κουβαλά τις δικές του ανασφάλειες, επιθυμίες, φόβους κι εκκρεμότητες, ενώ η διαφορετική οπτική τους πάνω στις ίδιες καταστάσεις δημιουργεί ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο. Έτσι, μία σχέση μπορεί να σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό για καθέναν απ’ τους ανθρώπους που συμμετέχουν σ’ αυτή. Κι αυτή ακριβώς η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που αισθανόμαστε, σ’ αυτό που λέμε και σ’ αυτό που τελικά κάνουμε είναι που γεννά τις περισσότερες απ’ τις συγκρούσεις του βιβλίου.
Ο Μανουβέλος δεν φοβάται ν’ αγγίξει ζητήματα που συχνά παραμένουν στη σκιά, ιδιαίτερα όταν αφορούν την ταυτότητα και τη σεξουαλικότητα. Δεν επιχειρεί να δώσει εύκολες απαντήσεις ούτε να κατατάξει τους ήρωές του σε ρόλους σωστού και λάθους. Αντίθετα, τους αφήνει να κινηθούν σε μια γκρίζα περιοχή, όπου η επιθυμία μπορεί να συνυπάρχει με την ενοχή, η αγάπη με την αμφιθυμία και η ανάγκη για ελευθερία με τον φόβο των συνεπειών. Οι εξομολογήσεις και οι αποκαλύψεις αποκτούν έτσι ιδιαίτερο βάρος, γιατί δεν αλλάζουν μόνο τη σχέση των προσώπων μεταξύ τους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους.
Η γραφή είναι άμεση κι αρκετά θεατρική στον τρόπο με τον οποίο φέρνει τους χαρακτήρες κοντά στον αναγνώστη. Οι διάλογοι έχουν ένταση, άλλοτε τραχιά κι άλλοτε περισσότερο τρυφερή, ενώ πίσω απ’ τα λόγια συχνά διακρίνεται αυτό που οι ήρωες δεν είναι ακόμη έτοιμοι να πουν. Παράλληλα, το Αργοστόλι δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό, αλλά ως ένας συγκεκριμένος τόπος μέσα στον οποίο οι σχέσεις αποκτούν μεγαλύτερη οικειότητα και οι προσωπικές ιστορίες μοιάζουν να μην μπορούν εύκολα να μείνουν κρυφές. Σε ορισμένα σημεία, η επιμονή στην εσωτερική κατάσταση των προσώπων επιβραδύνει την αφήγηση, όμως ταυτόχρονα υπηρετεί την πρόθεση του συγγραφέα να σταθεί περισσότερο στις ψυχικές μετατοπίσεις παρά στην εξωτερική δράση.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά τις σχέσεις, όταν παύουν να υπακούν στους κανόνες που οι ίδιοι οι άνθρωποι τους έχουν θέσει. Για την ανάγκη να αγαπήσουμε χωρίς να κρυβόμαστε, αλλά και για τον φόβο που μπορεί να προκαλέσει η ειλικρίνεια όταν αυτή απειλεί τις ισορροπίες που έχουμε χτίσει. Ο Βαγγέλης Μανουβέλος επιλέγει να κοιτάξει τους ήρωές του χωρίς εξιδανίκευση και ν’ αναδείξει τις αντιφάσεις τους, αφήνοντας τελικά ένα ερώτημα που αφορά πολύ περισσότερους από τους έξι ανθρώπους της ιστορίας: πόσο καλά γνωρίζουμε στην πραγματικότητα τον άνθρωπο που αγαπάμε, αλλά και πόσο καλά γνωρίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό;
Βαθμολογία 8,5/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Μανουβέλος Βαγγέλης
Εκδόσεις: Επίκεντρο
Κατηγορία: Ελληνική Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2026
Αρ. σελίδων: 208
ISBN: 978-618-20-4714-9



0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου