Από την γέννηση του κινηματογράφου πάρα πολλοί είναι οι κακοί που κατέλαβαν κατά καιρούς την μεγάλη οθόνη. Σκοπός τους, να μας προκαλέσουν τρόμο, δέος, να γίνουν οι χειρότεροί μας εφιάλτες. Κάποιοι από αυτούς πέτυχαν τον σκοπό τους σε αντίθεση με κάποιους άλλους που απλά έγιναν γελοίοι στην προσπάθειά τους αυτή. Όμως δεν θ’ ασχοληθούμε με τους δεύτερους! Τους έχουμε ξεχάσει όπως έκανε και η ιστορία. Θα ασχοληθούμε με τους πρώτους γιατί, όχι απλά κατάφεραν να στοιχειώσουν τα παιδικά, εφηβικά, ακόμα και ενήλικα όνειρά μας αλλά, επειδή επίσης κατόρθωσαν να κερδίσουν μια θέση στο βάθρο των κορυφαίων και αλησμόνητων αλλά, και να αναδείξουν σε αριστουργηματικές τις ταινίες που τους συμπεριέλαβαν.
Δολοφόνοι κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες
Halloween (1978): Ίσως να μην υπάρχει τίποτα πιο σοκαριστικό από την εικόνα ενός 6χρονου παιδιού με αιματοβαμμένα χέρια, πόσο μάλλον όταν το αίμα αυτό προέρχεται από την έφηβη αδερφή του. Ο Michael Myers νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική για να δραπευτεύσει 15 χρόνια αργότερα με σκοπό να επιστρέψει στην πόλη του και να ξανασκοτώσει την νύχτα του Halloween κρυμμένος πίσω από μια μάσκα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τόλμησαν να αναφέρουν το “Halloween” ως το νέο “Ψυχώ” αφού ο Carpenter έχει επηρεαστεί σαφέστατα από τον Hitchcock, χωρίς να τον αντιγράφει αλλά πατώντας απλά και μόνο στα χνάρια του. Κι αν σήμερα μας φαντάζει κλισέ ας σκεφτούμε πως αντιδράσαμε όταν το πρωτοείδαμε και ας αναλογιστούμε πόσο επηρεάστηκαν οι ταινίες του είδους που ακολούθησαν, από την συγκεκριμένη. Ακολούθησαν 7 sequels και 2 remake που όμως, όπως ήταν αναμενώμενο, δεν ήταν το ίδιο.
Friday The 13th (1980): 11 χρόνια πριν από τα γυρίσματα της ταινίας μας ταξιδεύει η ιστορία, όταν ένα νεαρό αγόρι πνίγηκε σε θερινή κατασκήνωση της Crystal Lake η οποία αμέσως έκλεισε. Επιστρέφοντας στο παρόν συναντάμε τους νέους ιδιοκτήτες και το νέο προσωπικό που ένας-ένας εξαφανίζονται αφού κάποιος δεν θέλει να ξανανοίξει η κατασκήνωση κι έτσι τους δολοφονεί. Το πρόσωπο του Jason, κρυμμένο πίσω από μια μάσκα του baseball, αποτέλεσε πολλάκις θέμα συζητήσεων στην προσπάθεια τρομοκρατίας κατασκηνωτών την δεκαετία του ’80. Και πέτυχε τον σκοπό του μένοντας στην ιστορία των ταινιών τρόμου κι επιστρέφοντας πολλές φορές για να δράσει. Το θαυμαστό δε είναι πως το πέτυχε, χωρίς στην πραγματικότητα να είναι ο ίδιος (τουλάχιστον στην πρωτότυπη εκδοχή) εκείνος που έπραττε τους φόνους αλλά, που όλοι σε αυτόν οδηγήθηκαν απλά και μόνο συμπερασματικά.
Scream (1996): Ίσως η πιο σύγχρονη μάσκα, ίσως η μάσκα εκείνη που κατόρθωσε να αναβιώσει έναν φόβο που κοιμόταν βαθιά μέσα μας για μεγάλο διάστημα. Ο Craven έχοντας δημιουργήσει άθελά του το 1984 τον Freddy Kruger, ένα από τα απόλυτα και cult σύμβολα του τρόμου, αποφάσισε να επανέλθει, μην διστάζοντας μάλιστα να σατιρίσει τις ίδιες του τις ταινίες. Δανείζεται όλη την ιστορία των ταινιών τρόμου και πάνω εκεί χτίζει μια απ’ τις πιο απολαυστικές ταινίες τρόμου των τελευταίων ετών εκεί που το καντηλάκι τους έμοιαζε να έχει σβήσει. Η ιστορία της Sidney που έχασε την μητέρα της από δολοφονική ενέργεια κι ένα χρόνο μετά βλέπει την ιστορία να επαναλαμβάνεται με τους συμμαθητές της ως μεσάζοντα θύματα μέχρι να έρθει η σειρά της, στιγμάτισε τη δεκαετία του ’90, αλλά και το συγκεκριμένο είδος ταινιών κι απέδειξε σε όσους θεωρούσαν πως το να γυρίσεις ένα θρίλερ είναι εύκολη υπόθεση, ότι απλά ζούσαν στην πλάνη τους (δεν ισχύει το ίδιο για τα 2 sequel που ακολούθησαν). Εμείς, σκεφτόμασταν συχνά την τρομακτική μάσκα που αποτέλεσε κι ένα από τα must των επόμενων αποκριών.
Μεταφυσικοί δολοφόνοι από το υπερπέραν
A Nightmare On Elm Street (1984): Μπορεί ήδη να αναφέρθηκε αλλά δεν θα ήταν δυνατόν να απουσιάζει από την λίστα. Ο Freddy και τα κοφτερά σαν λεπίδες δάχτυλά του, ξέσκισαν αρκετές εφηβικές σάρκες την δεκαετία του ’80 (και όχι μόνο) και σήμερα θεωρείται μια από τις πιο cult ταινίες όλων των εποχών κι ένας από τους πιο εφιαλτικούς κακούς. Και όταν λέω εφιαλτικούς, όνομα και πράγμα καθώς, η παραμορφωμένη του μεταθανάτια εμφάνιση γίνεται μέσω των ονείρων των νέων που πλέον δεν μπορεί να ξεκάνει με τα ίδια του τα χέρια, μετατρέποντάς τα σε μια μεταφυσική πραγματικότητα από την οποία δεν μπορού να γλιτώσουν. Ο Craven δεν δημιούργησε ένα νέο είδος τρόμου όμως, αναβίωσε και ανάπλασσε ως έναν βαθμό εκείνο του Carpenter, 6 χρόνια νωρίτερα. Τα sequel που ακολούθησαν ωστόσο δεν είχαν την ίδια τύχη, καθώς έπεσαν στην παγίδα των προκατόχων τους, κάνοντας την υπόθεση απλά γελοία.
Hellraiser (1987): Σε μια εποχή όπου οι ταινίες τρόμου πουλούσαν τρελά και ο Freedy, ο Jason και ο Michael κατέκλυζαν τις οθόνες μας, ο Baker οραματίστηκε και τόλμησε να πλασσάρει ένα διαφορετικό είδος τρόμου μεταφέροντας το ομώνυμο βιβλίο του στον κινηματογράφο αλλά αυτή τη φορά, σκηνοθετώντας ο ίδιος αποκλειστικά. Πιο gore και ταυτόχρονα, πιο ιδιόμορφα μεταφυσικό απ’ όσο είχαμε συνηθίσει μέχρι τότε, το “Hellraiser” και ο Pinhead τρομοκράτησαν τις φαντασιώσεις μας. Ο Frank άνοιξε τον Κύβο Των Λυγμών θέλοντας να ζήσει μια εμπειρία πέρα από τον πόνο και την ηδονή. Όμως τα πλάσματα που βγαίνουν από εκεί δεν είναι καλόβουλα πνεύματα αλλά δαίμονες που τον βασανίζουν μέχρι να τον ξεσκίσουν. 20 χρόνια αργότερα επιστρέφει για να παρασύρει την Kristy σε έναν νέο κύκλο σεξιστικού και ηδονικού, ακραίου πόνου κι εμείς παρακολουθούμε αποσβολωμένοι και ανύμποροί να αντιδράσουμε, τον Pinhead να εκτελεί το καθήκον του. Για μια ακόμη φορά, ακολούθησαν αποτυχημένα sequels.
Child’s Play (1988): Ο μεταφυσικός τρόμος ξαναζωντανεύει αλλά αυτή τη φορά αποφασίζει να χρησιμοποιήσει ένα πολύ αγνό μέσο. Μια παιδική κούκλα που θα φιλοξενήσει την ψυχή ενός μεγάλου δολοφόνου προκειμένου να μην χαθεί, βεβηλώνοντας με αυτό τον τρόπο, το ανέγγιχτο μέχρι τότε παιδικό σύμπαν. Αν οι πορσελάνινες κούκλες σας προκαλούσαν από παιδιά έναν υπόγειο, αδιευκρίνιστο φόβο, η ύπαρξη του Chucky ήρθε να τον δικαιολογήσει, καταφέρνοντας παράλληλα να μείνει στην ιστορία αλλά και στην μνήμη όλων μας για έναν απλούστατο λόγο. Κατάφερε να πάρει τον γεμάτο αθωότητα και παιχνίδια παιδικό κόσμο και να τον μετατρέψει σε μια τρομακτική κόλαση, όχι μόνο για τους ανήλικους αλλά και για τους ενήλικους που πίστευαν ότι τον έχουν αφήσει πίσω τους. Η πορεία των sequels δεν διαφέρει πολύ από κάθε άλλη, παρόμοια περίπτωση.
Stephen’s King It (1990): Αν νομίζετε πως οι τηλεταινίες δεν είναι ικανές να έχουν μια θέση στην λίστα μας πλανάστε πλάνην οικτρά. Ο Pennywise The Dancing Clown ήταν μια από τις πιο τρομακτικές φιγούρες της δεκαετίας του ’90. Μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο του Stephen King, “Το Αυτό” ήταν τρομακτικό για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί στην καθημερινότητά του είχε υιοθετήσει μια παιδική αγαπημένη φιγούρα, εκείνη του κλόουν που όμως, αν το καλοσκεφτεί κανείς, θα δει πως σε κάθε της μορφή και διάσταση είναι τρομακτική και απόκοσμη, και δεύτερον, προκειμένου να προβεί στην δολοφονική του δράση υιοθετούσε τον φόβο του κάθε θύματος χωριστά. Το αποτέλεσμα αυτού, να μην μπορείς να ξεφύγεις από τα βίαια και αχόρταγα σχέδιά του. Τον τρόμο αυτό ζει μια ομάδα παιδιών στο Derry που παρά του ότι νόμιζε ότι τον νίκησε, καλείται να επιστρέψει 30 χρόνια μετά για την ολοκήρωση του στόχου τους, μιας υπόσχεσης που στον χρόνο δεν έσβησε. Ο Tim Curry μαγεύει και τρομοκρατεί στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
The Ring (2002): Μια καταραμένη ψυχή, ένα κορίτσι που κανείς δεν κατάλαβε και που θέλοντας να διαδώσει το μήνυμά του αποφάσισε να σκοτώσει όποιον αδυνατούσε να καταλάβει. Η μορφή της Sadako με τα μακριά, μαύρα της μαλλιά, κατάφερε να αφυπνήσει τους φόβους μας. Μια μεταφυσική οντότητα που καταφέρνει να συνδέει το παρελθόν με το παρόν, να μας ταξιδεύει στους τόπους των βασανιστηρίων της αλλά το κυριότερο, να εμφανίζεται στον δικό μας κόσμο διψασμένη για εκδίκηση. Το πιο τρομακτικό όλων, η άγνοια καθώς, βλέπουμε τα θύματα, ξέρουμε πότε είναι η δικιά μας σειρά όμως, δεν ξέρουμε με ποιον τρόπο φτάνουμε εκεί. Remake του ιαπωνικού “Ringu” και επαναβάπτιση της εκεί μεταφυσικής δαιμόνιας παρουσίας, Samara, το “The Ring” είναι μια από τις ταινίες εκείνες που μας τάραξαν και που ο κεντρικός της, παιδικός χαρακτήρας, έγινε εφιάλτης και προάγγελος θανάτου.
Το δολοφονικό πρόσωπο του Σατανά
The Exorcist (1973): Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του William Peter Blatty που ανέλαβε και την σεναριακή του μεταφορά κάτι για το οποίο τιμήθηκε με oscar, “Ο Εξορκιστής” θεωρήθηκε από πολλούς η πιο τρομακτική ταινία όλων των εποχών. Δεν ξέρω αν είναι τελικά με το πέρασμα του χρόνου η πιο τρομακτική, είναι σίγουρα όμως μέσα στην λίστα των πρώτων. Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι! Πρώτον, κακοποιήθηκε ένα αγνό, αθώο, ανήλικο και αμόλυντο κορίτσι, τόσο στην ψυχή όσο και στο σώμα. Δεύτερον, σείστηκαν τα θεμέλια της πίστης και ο κόσμος ταράχτηκε από την συνειδητοποίηση της ύπαρξης του Σατανά. Τρίτον και σημαντικότερο, όχι απλά υπάρχει ο Σατανάς αλλά μπορεί να μας καταβάλει μέχρι θανάτου. Η ιδέα δεν είναι πρωτότυπη, σίγουρα σήμερα μπορεί να μην σοκαριζόμαστε από τις επίμαχες σκηνές όσο όταν πρωτοπροβλήθηκε η ταινία όμως, ακόμα είμαστε σε θέση να αναριγήσουμε από το θέαμα σκεπτόμενοι πως θα μπορούσε να συμβεί στον οποιονδήποτε, αν κι εφόσον έχεις πίστη στο Θεό και στο αντίθετό του. Πόσο μάλλον όταν βλέπεις την Linda Blair να βιώνει των παθών της τον τάραχο.
The Omen (1976): Η ταινία που τρία χρόνια μετά την προαναφερόμενη έκανε ολόκληρη την Αμερική να φοβάται να αποκτήσει αγόρι, να αποκλείει κάθε πιθανότητα να τον βγάλει Damien και το κυριότερο, να μην θέλει με τίποτα να γεννηθεί 6/6 στις 6 η ώρα. Ο Σατανάς δεν ήταν απλά κάτι που μπορούσε να καταλάβει το σώμα κάποιου αλλά μια ζωντανή, κινούμενη παρουσία με προσωπικότητα και ενεργό δράση μέσα στον ίδιο χώρο και χρόνο με μας. Ο Αντίχριστος γεννήθηκε και ξεκίνησε να μεγαλώνει για να ολοκληρώσει 2 ταινίες μετά, τον κύκλο του στην γη. Μέχρι τότε, η απόλυτη προσωποποίηση του κακού ταυτίστηκε με το αθώο φαινομενικά, υποχθόνια σατανικό μουτράκι του Harvey Stephens (II). Το συγκεκριμένο πιτσιριίκι αποτελεί μια καλή δικαιολογία για όποιον θέλει ν’ αποφύγει να κάνει παιδί. Είναι πραγματικά τόσο τρομακτική η ταινία; Είναι ανατριχιαστική καθώς, η γρήγορη σκηνοθεσία, το καλογραμμένο σενάριο και η ατμοσφαιρική μουσική, προσφέρουν όλα εκεί να που μπορούν να σου προκαλέσουν τρόμο απλά και μόνο στην σκέψη τους. Υπήρξε και sequel το 2006 που όμως ούτε καν άγγιζε το πρωτότυπο.
Δολοφόνοι κρυμμένοι πίσω από τις μάσκες
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLqwb8N-m4c0rxFE5ZbYvreFZ2Tb9_a44KkWqmqhd8n1fzDWFaT2pYm7bilzzJfEm-OwgLEXT_ELZtr8Km5jYgIpF3svuQM2vn2Pz_pcknyXPpXqJlmjafFiWrKSsBtRC41fFmKegeAOk/s200/Halloween_cover.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiItZb8856YjQx3IimzTOV-d4xi6XRsycSBMM63luMCIIP1PkONMDuiuF2FTmIcAILxZaC-xjjNPqxahwal4gBjAqRhoOK4t3a64_UfhG0_DeIHzsnmdSwGtcBWjD4QeHBeNs-7ja5N1hU/s200/200px-Friday_the_thirteenth_movie_poster.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqHkgYcfUoPIyC2J8pShBTf97ZwA_WshuvmITso9fWSfvP0N90qmtKhHTpZtvdTqu0Hu0sl00iuLq3CZnNeYCY2P8S8go_rRBl7anNz8uQ3EI73bcAnXaWU4RD43yi7eQ1DyJKpoVQgLA/s200/200px-Scream_movie_poster.jpg)
Μεταφυσικοί δολοφόνοι από το υπερπέραν
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhO_JFjzA1BVklDN_mx9GQYFCVML5_J5B6WxlgtB6zCCo1dF9oOvKpW9fiRdF9jYM_aHPD3lnyfS_xJilYRmkWgSCAX-YWAi5pciANckQXThRlQe21FsXQuyeuGTHjgvvTrJebfxQLNY8o/s200/200px-Nightmare01.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNtmXUnijN-3XB0oS2p20osSJ8Hh2kfZ9cVoC8kwolJE1jbYabX0nMbSWdcX4VUBG_-wYMJt94bPL6ixlvoS3yTumXnRV7twvQVfGA03C9ENODIZjfFUaflfKnRnBRj3t0QN5cdCMZZZw/s200/hellraiser.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_LLEmiUOIW9Z0_Vf61_4f3M2O-O-4CrBlCKIpM3cP52jDJkySi8cGIDTGND2tpTLLNILfDeQOeF8QOx9HBpYES-EnZvJ4gewX1JMAy0wepGjHWTUgl_kc8d25qUoebK3wy34LBtMwrbA/s200/200px-Childs_Play.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRlgZg66StGHaRQ8G_Mr8qYuCpdlnQ2jK9PDwYg5QbqxJSXlH0a-9BYG7fExFkEJFaSmwxuV8yK5jC25W2-jtifX8qzO8F5stRJekC8vjHJYlrDZjdn5EQml9EGHnW8ddkKwVLXMUvg04/s200/200px-It_1990_Promotional_Poster.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaeA3bgTnHD2cBoZ5hMbxl2UrutHodKTHOJijBHK0KOXlQhSCcaiiJ8t_j-k_O6h-UNMAxVsQz24AGS7aR6dp41zdcZrsr2_ZoHooo_35NS3QzyqasB0mZOlAcMwrzXZIfIWWrbT4LZYo/s200/200px-Theringpostere.jpg)
Το δολοφονικό πρόσωπο του Σατανά
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSMRn2T_QfLrFMAACqeR8xHRu7jlhSWfqXt1mS4ofAiMNM58Zpwdc2wC4KVQsFDmsyiQLUVKbncXoTtrBGMmtkjQ3X_EZKdRILgv3vOTjz3rtMJ9I6dLYU7-liDZIhBuvoigcVlyoBU5w/s200/200px-Exorcist_ver2.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiL7GEc3HP61O91w6jgLuBgAxmY1DhUK3ROv8W_yP08u4xQQyqGe4ln2V9RzDwDpXGRLdKSaDCOIvDM6EyUi8e3mE3iDMxPToXTJ9dPI-D8zdEHjzdShsQgoVNRJr_eoiA97O7h9unux0I/s200/200px-Omen_ver4.jpg)
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
34 Σχόλια:
Εξαιρετική δουλειά για άλλη μια φορά:)
O Carpenter μας έχει τρομάξει αρκετές φορές και ο Myers είναι από τους αγαπημένους δολοφόνους. Ούτε μιλάει, ούτε δικαιολογεί τις πράξεις του...
Ο κλόουν από το It είναι τόσο τρομακτικός που δεν μπορώ να δω ούτε τη φωτογραφία. Γενικά οι κλόουν είναι πολύ τρομακτικοί και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος θα άφηνε έναν άντρα με απροσδιόριστο πρόσωπο και ταυτότητα κοντά στο παιδί του! Σε μένα όταν το έκαναν τσίριζα...
Ο Τσάκυ επίσης θεούλης. Κυρίως μου αρέσει για το γέλιο και όχι επειδή τρομάζω(είναι διαολεμένα συμπαθής!).
Το απόλυτο όμως το έχει ο Εξορκιστής! Η καημένη η κοπελίτσα δεν ξέρει από που της ήρθε... Αν και κάτι αυτή, κάτι ο πιτσιρικάς της προφητείας, κάτι το μωρό της Ρόζμαρι το σκέφτεσαι λίγο να περάσεις έξω από παιδικό σταθμό!
@ Σωκράτη εγώ πάλι με το "The Ring" είχα χεστεί... δεν σου λέω τίποτα! Που να δεις πλάκα όταν 7 μέρες ακριβώς μετά χτύπησε το κινητό μου συμπτωματικά... χα, χα, χα!!! Στο Ιαπωνικό πάντως μόνο η σκηνή με την τηλεόραση είναι πιο τρομακτική αλλιώς καλύτερο το remake.
Μην πεις γιατί κι εγώ γι' αυτό δεν είπα... μπορεί κάποιος να μην το έχει δει! ;)
Freddy... κορφή! :)))
Να δεις το Halloween (το original) λέμε πάντως επειγόντως... :/
Pennywise... μπρ!!!
@ Annie_Hall χαίρομαι που για μια ακόμα φορά σου άρεσε το αφιέρωμά μου. Με τιμά και με χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό! :)
Γενικότερα συμφωνώ με τα σχόλιά σου αλλά θέλω να σταθώ στον κλόουν...
Μα δεν είναι ψυχανώμαλο από τους γονείς; Από παιδί με τρόμαζαν, τους έβρισκα απόκοσμους και τρομακτικούς και δεν καταλάβαινα τι διασκεδαστικό βρίσκουν μερικοί-μερικοί πάνω τους! :/
Χα, χα, χα... εγώ ευτυχώς έκανα παιδάκι και μέχρι τώρα δεν έχουμε περίεργα δείγματα.
Οπως παντα παρα πολυ καλη δουλεια γλυκια μου και πολυ ωραιες επιλογες.Περιμενουμε τη συνεχεια! :)
Πολύ καλή δουλειά Γιώτα!
Προς Σωκράτη:
Δε νομίζω να χαλάσει κάποια έκπληξη μετά από τόσα χρόνια... Κι αν δεν το'χει δει κάποιος, μάλλον δε θα το δει ποτέ ή θα το ξέρει απ΄το Scream (που όντως δεν τρομοκρατεί η μάσκα-απ΄την αρχή δεν με τρομοκρατούσε)...
Προς Annie:
"Σε μένα όταν το έκαναν τσίριζα..."
:)) :P :/
Προς Γιώτα:
1. "γώ πάλι με το "The Ring" είχα χεστεί... δεν σου λέω τίποτα!"
Και γω, αλλά στο τέλος απ΄το πρωτότυπο...
2. "Στο Ιαπωνικό πάντως μόνο η σκηνή με την τηλεόραση είναι πιο τρομακτική αλλιώς καλύτερο το remake."
Δε συμφωνώ, το Ringu είναι πολύ πιο ατμοσφαιρικό... Πάντως και το πρώτο Ring μου άρεσε αρκετά (το 2ο ήταν πατάτα).
αχ...με θύμησες τα νιάτα μου:P
εντάξει Myers και Freddy είναι παιδικοί μου ήρωες...το πρώτο Friday The 13τη το λατρεύω...όπως και Hellraiser...αχ ωραίες αναμνήσεις.
όσο για το scream...είναι κωμωδία τρόμου...είναι το απόλυτο σινεφιλ τρόμου....φτιάχτηκε για να διασκεδάσει...ο Craven αυτοσαρκάζεται και σατιρίζει πρώτα από όλα τον ίδιο του τον εαυτό...είναι βουτηγμένο στα κλισέ γιατί αυτό ήθελε ο ίδιος ο δημιουργός.
και μονο που ακούς το τηλέφωνο να χτυπάει και να αρχίζει τις ερωτήσεις για ταινίες τρόμου...ανατριχιάζεις από ηδονή.
1. "αχ...με θύμησες τα νιάτα μου"
Σε πήγε 1 δευτερόλεπτο πίσω ε;!;!; :P :/
2. "αχ ωραίες αναμνήσεις"
Μνήμη χρυσόψαρου έχεις;;;
3. "όσο για το scream...είναι κωμωδία τρόμου"
Συμφωνώ!!! Καλούτσικο ταινιάκι (για την πλάκα δηλαδή)... Καμία σχέση με σοβαρή ταινία τρόμου.
@ Zenia μου σ' ευχαριστώ ακόμα μια φορά για τα καλά σου λόγια.
Ειδικά εσένα που ξέρω ότι δεν είσαι και μεγάλος fan των ταινιών τρόμου! :p ;)
@ Bauer24 σ' ευχαριστώ για ακόμα μια φορά! :)
Ποτέ δεν ξέρεις... μπορεί κάποιος να μην έχει δει κανένα από τα δύο οπότε να του το χαλάσουμε! :s :p
Το "The Ring" ήταν τρομερό! Το λατρεύω! Το 2 ήταν για τα μπάζα, συμφωνώ απόλυτα.Καλό και το Ιαπωνικό αλλά προτιμώ συνολικά το remake. :/
@ It.aldo.raine που καταντήσαμε... γεράσαμε κι εμείς! :p
Τα είπες όλα... νομίζω ότι λίγο-πολύ όλοι μας λατρέψαμε τους συγκεκριμένου κυρίους (είναι λίγο διαστροφικό βέβαια αν το καλοσκεφτείς)! :p
Όσο για το "Scream" τα έχουμε ξαναπεί... παρεξηγημένο έργο όπως είχες πει κι εσύ κάποτε! Προσωπικά το λατρεύω! ;)
Το Αυτό το ψάχνω χρόνια από όταν το πρωτοείχα δει. Ταινιάρα. :) Γιωτούλα ανυπομονώ για το αφιέρωμα στις παιδικές ταινίες (κινουμενων και μη). :)
Πάνος.
Καλά Γιώτα θα μας "κάψεις" με τόσες ταινίες που προτείνεις :p
@ Χα, χα, χα... έτσι λες Πάνο μου; :p (επίσης, άργησα αλλά σου έγραψα σήμερα το Windaria και στο στέλνω αύριο με ταχυδρομείο - ντροπή μου αλλά είχα χαλασμένο αντιγραφικό).
@ Πανούλη το έχω! Αν θες στείλε mail να στο στείλω! :)
Εννοείται πως με το πρώτο άδειασμα θα φροντίσω για σχετικό αφιέρωμα!
@ Σωκράτη, όπως εσύ έχεις καψούρα με το remake του "Σχιζοφρενή", κάτι που για μένα δεν δικαιολογείται, έτσι έχω κι εγώ για το "The Ring". Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα που λένε! :)
Πιο εμπορικές ταινίες αλλά κλασσικές μες τον χρόνο.Συγχαρητήρια και πάλι.
@ George σ' ευχαριστώ και πάλι! :)
@ Σωκράτη... κοίτα επιμονή με τον "Σχιζοφρενή"... :/
Εμένα το "The Ring" μου άρεσε πολύ. Τι να κάνουμε... Όπως εσένα το άλλο, έτσι κι εμένα αυτό.
Ιεροσυλία είναι να συγκρίνεις το "Ψυχώ" με το "American"! :p
1. Γιώτα: "Ιεροσυλία είναι να συγκρίνεις το "Ψυχώ" με το "American"!"
Συμφωνώ απόλυτα.
2. Σωκράτης: "Για το "Ψυχώ" και το "American psycho" την είπα τη γνώμη μου. Τις βάζω στην ίδια μοίρα, ενώ εμένα με εντυπωσίασε το "American psycho" περισσότερο. Κλασικό μεν το πρώτο, αλλά το δεύτερο έχει κάτι περισσότερο που στο "Psycho" δε το είδα"
:/ Άβυσσος η ψυχή του Σωκράτη... :P
"Ναι το "The ring" καλά κάνεις και σου αρέσει, αλλά πολύ απλά άμα το συγκρίνεις με άλλη ταινία αποτυγχάνει παταγωδώς.."
Ενώ το remake του Chainshaw και το American Psycho μπροστά στο original και στο Psycho αντίστοιχα...!!! :/
Φοβερό αφιέρωμα για ακόμη μια φορά! Πάρα πολύ καλή δουλειά, που συμπεριλαμβάνει τις σημαντικότερες ταινίες του είδους και με εύστοχο σχολιασμό... Προσωπικά πάντως οι μασκοφόροι δολοφόνοι στις ταινίες ή αυτοί που σχετίζονται με το μεταφυσικό μου τη δίνουν λίγο, με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις (βλέπε ΕΞΟΡΚΙΣΤΗ, αν και σήμερα φαίνεται λίγο πολύ αστείος σε κάποια σημεία!).
ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ-Δεν ξέρω, σήμερα μου φαίνεται λίιιιιγο ξεπερασμένο σε σχέση με άλλες μοντέρνες ταινίες τρόμου, αν κι εξακολουθεί να αποτελεί πολύ αξιόλογο φιλμ σε γενικές γραμμές και με ένα από τα καλύτερα σάουντρακ που έχω ακούσει για ταινία του είδους!
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ 13-Ενεός!!!! Ρίχτε τη σαβούρα :/ :/ Καλά, αν με άκουγε τώρα ο Αύγουστος... ε Τζακ;; ;)
ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ-Ένα υπερεκτιμημένο inside joke σχετικά με τις συμβάσεις των φιλμ τρόμου... Κρατάω μόνο τα 12 πρώτα λέπτα.
ΔΡΟΜΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ-Τί να λέμε τώρα, με τί ταινίες μεγαλώσαμε νομίζεις;;; Απλά έδειξε την ταλεντάρα του Κρέιβεν... Και τα σαβουροσίκουελ δεν πρόκειται να το φτάσουν ποτέ!
ΙΤ-Εμένα δε με εντυπωσίασε κιόλας, αν και ήταν αρκετά καλοστημένη και δε θα μπορούσαν να φτιάξουν πιο ανατριχιαστικό κλόουν! Καλούτσικο γενικά, η διάρκεια με κούρασε.
Ο ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ-Το είπα και παραπάνω, είναι τεράστια σημειολογικά ταινία, με μεγάλη σκηνοθετική δύναμη και συμβολισμούς, αλλά στιγμιότυπα όπως τα ξερατά σήμερα τα βλέπω και... ξερνάω στα γέλια :)
@ Σωκράτη ελπίζω να μην μιλάς για τα βυζιά της Biel πάλι... :p
@ Costello σ' ευχαριστώ πολύ! :)))
Λίγο-πολύ αν το καλοσκεφτείς, όλες οι ταινίες αυτού του τύπου είναι ψιλοξεπερασμένες σήμερα. Η ουσία είναι για μένα η πρώτη αίσθηση που σου άφησαν και όχι αυτή της επανάληψης! ;)
Χαίρομαι πάντως που κάλυψα μια ικανοποιητική γκάμα! :)
@ ΕΛΕΟΣ!!!!!!!!!!!!! :P
@ Σωκράτη... το έχουμε χέσει με την βυζοσυζήτηση! :p χα, χα, χα!!!
to halloween kai to a nightmare on elm street einai klasikes tainies...to friday the 13th psilomalakia autos o jason mas trelane ton ape9anto eixe.....TO SCREAM TAINIARA ME TELEIA UPOTHESH...the ring paparia....e3orkisths kalo....the omen den to sxoliazw
@ Geoscrm το "The Omen" είναι από τις κορυφαίες ταινίες του είδους της. Τώρα αν εσένα σου αρέσουν πιο splatter θεματολογίες, αυτό είναι άλλο θέμα.
Ο Jason είχε τον απέθαντο από το 2ο και μετά! :P Στο πρώτο που δολοφόνος ήταν η μάνα του η πλοκή ήταν ωραία!
30 best slasher movies-Best Slashers in Horror Movies.1]A Nightmare on Elm street-1984[14,52%].2]Hallowen-1978[7,43%].3]Friday the 13th-1980[7,14%].4]I Know What You Did Last Summer-1997[7,05%].5]Scream-1996[5,57%].6]The Texas Chainsaw Massacre-1974[5,43%].7]Psycho-1960[5,18%].8]Black Christmas-1974[5.01%].9]Freddy VS Jason-2003[4,88%].10]My Bioody Valentine-1981[4,81%].11]I Still Know What You Did Last Summer-1998[4,62%].11]Urban Legend-1998[4,62%].12]A Nightmare on Elm Sreet 4.The Dream Master-1988[4,99%]13.A Nightmare on Elm Street 3.Dream Warriors-1987[4,21%].14]Hatchet-2007[2.47%].15]A Nightmare on Elm Streat Elm Streat 5.The Dream Child-1989[2,06%].16]Friday the 13th Part 3-1982[1.91%].17]Child's Play-1988[1.87%].18]Sream 4-2011[1.86%].19]A Nightmare on Elm Streat 2.Freddy's Revenge-1985[0,57%].20]L'll Always Know What you Did Last Summer-2006[0,43%].21]Final Deatination-2000[0,42%].22]Hallowen 2 1981[0,42%].23]Alice, sweet Alice-1976[0,41%].24]Evil DEAD-1981[0,39%]25.Scream 2-1997[0,34%].26]The Texas Chainsaw Massacre-2003[0,33%].27]Friday the 13th-2009[0,31%].28]Scream 3-2000[0,19%].29]A Nightmare On Elm Street-2010[0,19%].30]Friday the 13th part vi.Jason Lives-1986[0,04%].
Δημοσίευση σχολίου