ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΩΣΗ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Ένα τηλεφώνημα σε ανύποπτο χρόνο, μια δίκη που μοιάζει αδιάφορη και μια γυναίκα καθισμένη στο έδρανο, άλλοτε κριτής μα συνήθως κρινόμενη στα μάτια της μητέρας της. Μεγαλωμένη σε μια τυπική ελληνική οικογένεια, η Βασιλική τόλμησε να ανοίξει τα φτερά της και να ζήσει. Σπούδασε, ερωτεύτηκε, βίωσε τον πόνο αλλά και την ευτυχία, και κάπου εκεί πριν το τέλος…

Η μοίρα παίζει τελικά παράξενα παιχνίδια και ο χρόνος πάντα συνηγορεί υπέρ της. Κι εκεί που όλα φαντάζουν ιδανικά, έρχεται η ανατροπή. Γιατί το παρελθόν βρίσκει πάντα τρόπο να πατήσει στο παρόν και να ανατρέψει το μέλλον.

Πώς είναι δυνατόν αυτό που κάποτε φάνταζε ονειρεμένο να μετατρέπεται σε εφιάλτη δίχως τέλος; Κι όταν η ζωή σου όλη καταρρέει, είναι δυνατόν να σηκωθείς ξανά όρθιος και να οικοδομήσεις τα πάντα από την αρχή σε νέα θεμέλια;

Την ελεύθερη πτώση λίγοι την τολμούν, μα ακόμα λιγότεροι επιβιώνουν από αυτήν. Αν όμως τα καταφέρεις, στέφεσαι νικητής για πάντα…

Προσωπική άποψη:

Την Κάκια Ξύδη την γνώρισα πολύ καιρό πριν χάρη στο διαδίκτυο. Μέχρι πριν λίγες μέρες όμως, δεν είχε τύχει ποτέ να συναντηθούμε από κοντά. Τελικά, όχι μόνο ανακάλυψα πως είμαστε γειτόνισσες αλλά, πως είναι ένας πολύ ζεστός και οικείος άνθρωπος, που από την πρώτη στιγμή που θα τον γνωρίσεις είναι έτοιμος να ανοίξει την αγκαλιά του και να σε βάλει μέσα, να σε περιθάλψει και να σε βοηθήσει και ειλικρινά, πόσο σπάνιο είναι αυτό το πράγμα στις μέρες μας. Και για να πω τη μαύρη μου αλήθεια, αυτός ήταν κι ο λόγος που ξεκίνησα αμέσως να διαβάζω το δεύτερο βιβλίο της, "Σε Ελεύθερη Πτώση", χωρίς να το αφήσω από τα χέρια μου μέχρι την στιγμή που έφτασα στην τελευταία του σελίδα.

Η Βασιλική είναι μια γυναίκα σαν όλες τις άλλες. Είναι παντρεμένη με έναν άντρα που ερωτεύτηκε παράφορα από την πρώτη στιγμή που τον συνάντησε ενώ η επαγγελματική της σταδιοδρομία, είναι κάτι παραπάνω από πετυχημένη. Τα πράγματα γι' αυτήν αρχίζουν να δυσκολεύουν όταν βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στο καθήκον της να γιατροπορεύσει την άρρωστη μητέρα της και την επιθυμία της να αποκτήσει ένα δικό της παιδί, ένα κοριτσάκι στο οποίο θα μπορέσει να προσφέρει όση αγάπη εκείνη θεωρεί ότι στερήθηκε από τη δική της μητέρα. Όλα αυτά την οδηγούν σε μια ανασκόπηση της ζωής της, από τότε που ως μικρό κοριτσάκι βίωσε την καταπίεση της μητέρας της, μέχρι που άνοιξε τα φτερά της και τόλμησε να διεκδικήσει τη ζωή της, κάτι που άλλες φορές της προκάλεσε χαρά και γέλια και άλλες πάλι, πόνο και δάκρυα. Παρ' όλα ταύτα, πάντα κατάφερνε να βγει νικήτρια ή τουλάχιστον, αυτή είναι η εικόνα των πραγμάτων μέχρι να έρθει το γεγονός που θα ανατρέψει τα πάντα.

Ο τρόπος αφήγησης που επιλέγει η Κάκια Ξύδη δεν είναι εκείνος της γραμμικής αλλά, της αμφίδρομης, ταξιδεύοντάς μας στο χρόνο, στο παρελθόν της Βασιλικής που την οδήγησε στο να διαμορφώσει τον τωρινό της χαρακτήρα και καθόρισε τις επιλογές της και στο παρόν, που μέσω της προσωπικής της αναδρομής στα χρόνια που πέρασαν προσπαθεί να καταλάβει τι έφταιξε αλλά, και τι είναι αυτό που πραγματικά αξίζει στη ζωή, τι είναι αυτό που πραγματικά η ίδια θέλει και χρειάζεται για να ολοκληρωθεί και να γίνει στο τέλος, πραγματικά ευτυχισμένη. Τι είναι εκείνο που θα την απομακρύνει από την ηθικοπλαστική εικόνα μιας δήθεν ευτυχίας οδηγώντας την στην προσωπική της λύτρωση. Γιατί άραγε, πορευόμαστε με γνώμονα τα θέλω μας ή τα θέλω που μας έκαναν να πιστεύουμε πως είναι σωστά, εκείνοι που μας μεγάλωσαν;

Άλλη μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πινελιά στην αφήγηση της Κάκιας είναι το γεγονός πως η πρωταγωνίστριά της, η Βασιλική, έχει διαφορετικό όνομα σε κάθε φάση της ζωής της. Ως παιδί μιας μητριαρχικής οικογένειας της επαρχίας είναι η Κική, ως ερωτευμένη φοιτήτρια είναι η Βίκυ... Η επιλογή αυτή δεν φαντάζει διόλου τυχαία καθώς, σε κάθε περίοδο της ζωής της, κάθε όνομα, έστω κι αν μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο, σηματοδοτεί τις αλλαγές στον χαρακτήρα και την προσωπικότητά της, στο πως την βλέπουν οι άλλοι αλλά κυρίως, στο πως βλέπει εκείνη η ίδια τον εαυτό της να εξελίσσεται και να διαμορφώνεται. Παράλληλα όμως, βλέπουμε και την πραγματικότητα πίσω από την σχέση μάνας και κόρης, μια πραγματικότητα που παρά τις διαφορές ανά περίπτωση, παρά τον τρόπο που εκδηλώνει τα συναισθήματά της, είναι πάντα εκεί, δίνοντας την αγάπη της ακόμα κι αν δεν είμαστε σε θέση να το καταλάβουμε ή να το δεχτούμε, παρά μονάχα όταν έχουμε φτάσει στο τέρμα μιας επίπονης διαδρομής.

Το βιβλίο αυτό ουσιαστικά είναι ένας ύμνος στην γυναικεία φύση που είναι τόσο πολυδιάστατη και περίπλοκη και όμως, τόσο ενδιαφέρουσα και τελικά, δυνατότερη από κάθε τι άλλο. Γιατί μια γυναίκα μπορεί να σηκώνει τεράστιο βάρος στους ώμους της όμως πάντα θα βρίσκει τον δρόμο προς το φως, προς την ευτυχία και την λύτρωση, ακόμα κι όταν το παρελθόν έρχεται απειλητικό και βίαιο, επιστρέφει με σκοπό να ισοπεδώσει το παρόν και μόνο στα χέρια της είναι το να το εμποδίσει να πραγματοποιήσει την απειλή του. Η Κάκια διηγείται μια όμορφη ιστορία, γεμάτη συναισθήματα, σκέψεις και προβληματισμούς, δημιουργώντας μας εικόνες και ταξιδεύοντάς μας στο χρόνο, καλώντας μας να ρισκάρουμε για τα όνειρά μας ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν επίφοβα.

Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Κάκια Ξύδη

Εκδόσεις: Οσελότος

Κατηγορία: Ελληνική Πεζογραφία

Έτος Έκδοσης: 2012

Σελίδες: 288

ISBN: 978-960-9607-47-6

Read More

ΡΑΪΛΙ ΜΠΛΟΥΜ (ΒΙΒΛΙΟ 1) - ΛΑΜΨΗ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Η Ράιλι Μπλουμ άφησε την αδελφή της, την Έβερ, στον κόσμο των ζωντανών και διέσχισε τη γέφυρα για τον άλλο κόσμο – ένα μέρος που ονομάζεται Εδώ και όπου ο χρόνος είναι πάντα Τώρα.

Κι ενώ έχει αφεθεί σ’ έναν ήρεμο και γλυκό θάνατο μαζί με το σκύλο της, τον Μπάτερκαπ, καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Συμβουλίου, που της αποκαλύπτει ένα μυστικό: η ζωή μετά το θάνατο δεν είναι μόνο χαρά και διασκέδαση. Η Ράιλι πρέπει να εργαστεί ως Κυνηγός Ψυχών. Δάσκαλός της ορίζεται ο Μπόντι, ένα περίεργο αγόρι.

Μαζί του, η Ράιλι επιστρέφει στη Γη για την πρώτη αποστολή της: πρέπει να πείσει το Λαμπερό Αγόρι που στοιχειώνει για αιώνες ένα κάστρο στην Αγγλία να διασχίσει τη γέφυρα για το Εδώ. Πολλοί Κυνηγοί έχουν αποτύχει στο παρελθόν. Η Ράιλι, όμως, είναι αποφασισμένη να τα καταφέρει…

Προσωπική άποψη:

Όσοι έχετε διαβάσει και αγαπήσει τη σειρά των "Αθανάτων" της Alyson Noel, είμαι σίγουρη πως περιμένατε με αρκετή αγωνία τη νέα σειρά βιβλίων της, "Ράιλι Μπλουμ". Για να σας θυμίσω, η Ράιλι Μπλουμ είναι η μικρότερη αδερφή της Έβερ, πρωταγωνίστριας των "Αθανάτων", η οποία βρήκε τον θάνατο στα 12 της χρόνια, όταν το αυτοκίνητο που επέβαινε με την οικογένειά της ανατράπηκε. Η Ράιλι λοιπόν για κάποιο διάστημα, συντρόφευε ως πνεύμα την αδερφή της αφού, αρνιόταν να περάσει τη γέφυρα και να βρεθεί στο μέρος εκείνο που οι ψυχές καταλήγουν μετά θάνατον. Ήρθε όμως κάποια στιγμή η ώρα που αποφάσισε πως δεν μπορεί να παραμείνει στο γήινο επίπεδο και αποχώρισε, με σκοπό να ακολουθήσει την οικογένειά της, όπως έπρεπε εξ' αρχής. Ως ιδέα, το να παρακολουθήσουμε την πορεία της από ΄κει κι έπειτα, παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, επί του αποτελέσματος όμως, τα πράγματα διαφέρουν.

Η Ράιλι λοιπόν έχει περάσει πλέον τη γέφυρα έχοντας βρεθεί στο Εκεί μαζί με την οικογένειά της, προσπαθώντας να χτίσει τη νέα της ζωή, βασισμένη πάντα στα νέα γεγονότα και τις παρούσες συνθήκες. Ωστόσο η προσαρμογή της κάθε άλλο παρά εύκολη είναι καθώς, όσο κυλάει ο χρόνος, τόσο εκείνη αισθάνεται ότι της έκλεψαν τη ζωή που είχε δικαίωμα να ζήσει, μέσα από τα χέρια της, καταδικάζοντάς την να ζήσει στην αιωνιότητα, φυλακισμένη στο σώμα ενός δωδεκάχρονου παιδιού, στερημένο από κάθε εμπειρία που τόσο λαχταρούσε να βιώσει. Όταν καλείται να παρουσιαστεί ενώπιον του Συμβουλίου, παρακολουθώντας το διάστημα που έζησε στη Γη σαν σε ταινία, συνειδητοποιεί για πρώτη φορά πως σπατάλησε το χρόνο της, προσπαθώντας να προλάβει την αδερφή της, έχοντας γίνει η σκιά της. Και η συνειδητοποίηση αυτή, την κάνει να χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της. Όμως τώρα έχει μια αποστολή, έναν σκοπό. Πρέπει να επιστρέψει πίσω στο γήινο επίπεδο και να εργαστεί ως Κυνηγός Ψυχών, βοηθώντας τις ψυχές που παρέμειναν εκεί να διασχίσουν τη γέφυρα.

Το μεγάλο πρόβλημα του συγκεκριμένου βιβλίου δεν είναι τόσο το μικρό του μέγεθος και η ταχύτητα με την οποία αναγκαστικά τρέχουν τα γεγονότα. Το πρόβλημα είναι η ίδια η ουσία του η οποία μοιάζει να έχει δομηθεί με τέτοιον τρόπο που να απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά κι εφήβους, το πολύ μέχρι την ηλικία των 15 χρόνων. Δεν είναι η απουσία ρομάντζου αλλά, ο επιφανειακός τρόπος με τον οποίον η Noel προσεγγίζει το θέμα, αποκλείοντας έτσι το ενήλικο κοινό από το να μπει στην διαδικασία να ασχοληθεί περαιτέρω με το να μελετήσει και να ανακαλύψει τα μυστικά του νέου κόσμου που απλώνονται μπροστά του. Υποτίθεται ότι σκοπός είναι να διαπιστώσουμε τι ακριβώς συμβαίνει μετά θάνατον και πως οι ανθρώπινες ψυχές μπορούν να εγκλωβιστούν με την θέλησή τους στον ανθρώπινο κόσμο, αρνούμενες να περάσουν εκεί όπου φυσιολογικά θα έπρεπε να βρεθούν μετά το τέλος της εγκόσμιας ζωής του. Και ναι, μπορεί να αντιλαμβανόμαστε τον σκοπό αλλά, δεν τον κατανοούμε.

Θα μου πείτε τώρα, τι περίμενα; Σωστό εν μέρη αφού όταν η πρωταγωνίστρια της ιστορίας δεν είναι άλλη από μια κοπέλα που δεν έχει προλάβει καλά-καλά να μπει στην εφηβεία και χαρακτηρίζεται από όλες τις ακραίες αντιδράσεις που συνοδεύουν αυτό το μεταβατικό στάδιο, οι απαιτήσεις μας δεν πρέπει να είναι και πολύ υψηλές. Και ειλικρινά, δεν ήταν αλλά πως να το κάνουμε, περίμενα από τη Noel να μου δώσει κάτι περισσότερο, κάτι πιο βαθύ και ουσιαστικό που σε έναν βαθμό, θα με έκανε να σκεφτώ γύρω από ορισμένα πράγματα και γιατί όχι, να το ψάξω λίγο περισσότερο, ίσως και να προβληματιστώ, στα όρια του φυσιολογικού πάντα. Αλλά όχι, έπρεπε να σπαταλήσω πολύτιμο χρόνο σε κάτι που τελικά, δεν είχε να μου δώσει απολύτως τίποτα, πολύ περισσότερο να με συγκινήσει, πόσο μάλλον να με κάνει να ταυτιστώ με τους ήρωες και την ίδια την ιστορία τους.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά! Αν ανήκετε στην ηλικιακή κλίμακα των 15 και κάτω τότε ναι, μπορεί το συγκεκριμένο βιβλίο να το απολαύσετε. Αν πάλι την έχετε περάσει προ πολλού, αν δεν έχετε περισσευούμενο χρόνο και χρήματα για να σπαταλήσετε, επιλέξτε να τα επενδύσετε αμφότερα σε κάτι άλλο. Μπορεί ο ρυθμός των γεγονότων να είναι γρήγορος και τελικά να μην καταλάβετε πότε φτάσατε στο τέλος του πρώτου μέρους των νέων περιπετειών της Ράιλι όμως, η πρόσκαιρη ευχαρίστηση της ανάγνωσης, απλά θα σας κάνει να ξεφύγετε χωρίς να σας προσφέρει τίποτα άλλο. Υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να ψυχαγωγηθείτε, πόσο μάλλον να προβληματιστείτε ή να διερευνήσετε τα μυστικά της μεταθανάτιας ζωής. Από μεριάς μου ελπίζω ότι η συνέχεια θα είναι καλύτερη γιατί αν όχι, τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα για την Ράιλι.

Βαθμολογία 5/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Alyson Noel

Μεταφραστής: Κολυδά Λυδία

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2012

Αρ. σελίδων: 224

ISBN: 978-960-496-542-7

Read More

ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 60 ΕΤΩΝ ΕΦΥΓΕ Η "ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΛΑ"

Στην ηλικία των 60 ετών έφυγε από την ζωή χτες το βράδυ, η Ολλανδή ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδίστρια Sylvia Kristel, γνωστή κυρίως από τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην γαλλική ταινία του 1974, "Εμμανουέλλα".

Γεννήθηκε το 1952 στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας και ξεκίνησε το μόντελινγκ στα 17 της. Το 1973 στέφθηκε Miss TV Europe, ενώ ένα χρόνο αργότερα πρωταγωνίστησε στην "Εμμανουέλλα", κερδίζοντας μεγάλη προβολή. Η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 2010, στην γαλλο-κροατικής παραγωγής ταινία "Two Sunny Days".

Το τελευταίο διάστημα έπασχε από καρκίνο του φάρυγγα, του πνεύμονα και του οισοφάγου (κάπνιζε άφιλτρα τσιγάρα από 11 ετών), ενώ πριν από μερικούς μήνες υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύθηκε σε νοσοκομείο στο Άμστερνταμ.

Read More

THE MAN BOOKER PRIZE 2012 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗΤΡΙΑ

Στη Βρετανίδα μυθιστοριογράφο Hilary Mantel, απονεμήθηκε ο λογοτεχνικός τίτλος Man Booker Prize 2012 για το ιστορικό της μυθιστόρημα, "Bring Up The Bodies", που αποτελεί συνέχεια του μυθιστορήματος "Wolf Hall", με το οποίο κέρδισε για πρώτη φορά το 2009, το αναγνωρισμένου κύρους λογοτεχνικό βραβείο, στο οποίο αντιστοιχεί χρηματικό έπαθλο, 50.000 λιρών.

Η Mantel είναι η πρώτη γυναίκα στα 40 χρόνια του θεσμπού που κερδίζει το εν λόγω βραβείο για δεύτερη φορά, ένα κατόρθωμα που έως τώρα έχουν επιτύχει μόνο ο Νοτιοαφρικανός J. M. Coetzee με τα "Life & Times Of Michael K" και "Disgrace" το 1983 και το 1999 αντίχτοιχα και ο Αυστραλός Peter Carey, το 1988 με το "Oscar And Lucinda" και το 2001 με το "True History Of The Kelly Gang".

Οι 12 υποψήφιοι αναλυτικά:

Nicola Barker, «The Yips» (εκδ. Fourth Estate)

Ned Beauman, «The transportation Accident» (εκδ. Sceptre)

Andre Brink, «Philida» (εκδ. Harvill Secker)

Tan Twan Eng, «The Garden of Evening Mists» (εκδ. Myrmidon Books)

Michael Frayn, «Skios» (εκδ. Faber & Faber)

Rachel Joyce, «The Unlikely Pilgrimage of Harold fry» (εκδ. Doubleday)

Deborah Levy, «Swimming Home» (εκδ. And Other Stories)

Hilary Mantel, «Bring up the Bodies» (εκδ. Fourth Estate)

Alison Moore, «The Lighthouse» (εκδ. Salt)

Will Self, «Umbrella» (εκδ. Bloomsbury)

Jeet Thayil, «Narcopolis» (εκδ. Faber & Faber)

Sam Thompson, «Communion Town» (εκδ. Fourth Estate)

Read More

ΤΟ ΑΡΩΜΑ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ - PERFUME: THE STORY OF A MURDERER

Συνοπτική περίληψη του έργου:

Ο νεαρός Jean-Baptiste Grenouille γεννήθηκε εντελώς άοσμος, ενώ διαθέτει εκπληκτική όσφρηση.

Μεγαλωμένος σε ορφανοτροφείο, ο μόνος φίλος που έχει είναι ο Baldini ένας αρωματοποιός για τον οποίο δουλεύει.

Μια σειρά φόνων θα αναστατώσουν την πόλη, ενώ οι έρευνες οδηγούν στον Grenouille, ο οποίος πασχίζει να βρει το τελειότερο άρωμα στον κόσμο.

Προσωπική άποψη:

Όσοι με ανέχεστε ακόμα, θα διαπιστώσατε πως διάβασα "Το Άρωμα" και, ω θεοί, δεν μου άρεσε. Νομίζω πως δεν χρειάζεται να επαναλάβω τους λόγους καθώς εύκολα μπορείτε να ανατρέξετε στο εν λόγω post και να διαπιστώσετε εκ νέου τους λόγους. Θα αναρωτηθείτε ίσως τώρα για ποιον λόγο να μπω στη διαδικασία να δω την κινηματογραφική του μεταφορά. Η απάντηση είναι απλή! Έχω βίτσια! Βέβαια, για να πω του στραβού το δίκιο, ήταν μια από τις ελάχιστες φορές που θα έλεγα ότι η ταινία με ικανοποίησε περισσότερο, όχι γιατί μου άρεσε ιδιαίτερα αλλά γιατί δεν με έκανε να βαρεθώ, όχι μέχρι ναρκοληψίας τουλάχιστον και σίγουρα, δεν με έκανε να θέλω να κόψω τις φλέβες μου από το να συνεχίσω να βάζω τον εαυτό μου σε αυτό το μαρτύριο.

Η ιστορία, λίγο έως πολύ γνωστή. Ένας νεαρός άντρας, που από την γέννησή του κι όλας, έδειξε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά μαζί του. Όχι μόνο ο ίδιος δεν είχε καμία απολύτως μυρωδιά αλλά, είχε την εξαιρετική ικανότητα να αντιλαμβάνεται, να συλλαμβάνει και να καταχωρεί στο υποσυνείδητό του κάθε λογής μυρωδιά στον κόσμο. Η μανία και η εμμονή του να κατακτήσει και να αποστάξει κάθε πιθανή και απίθανη μυρωδιά, τον οδηγεί σταδιακά στην απόφαση να συλλέξει την πιο περίπλοκη και την πιο πολύτιμη απ' όλες. Την ίδια τη μυρωδιά του ανθρώπινου σώματος, μια επιθυμία που θα τον οδηγήσει στα άκρα προκειμένου να πετύχει τον στόχο του, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι για να τα καταφέρει, πρέπει να γίνει δολοφόνος. Μικρό το κόστος, για τον ίδιο τουλάχιστον, μπροστά στην επίτευξη του απόλυτου.

Λέγεται ότι η μεταφορά του εν λόγω μυθιστορήματος στη μεγάλη οθόνη, ήταν κάτι απίστευτα δύσκολο, ανέφικτο θα έλεγε κανείς, με τον Tim Burton αλλά και τον Kubrick να το έχουν σκεφτεί πολλές φορές στη διάρκεια της καριέρας τους αλλά τελικά, αποφεύγοντας να προχωρήσουν τελικά στο εν λόγω τόλμημα. Και πολύ σωστά έπραξαν κατά την άποψή μου, γιατί ότι και να λένε μερικοί, η όλη η ιδέα, είναι περισσότερο σουρεαλιστική και συμβολική απ' όσο μπορεί να χωνέψει ο μέσος θεατής. Τελικά το 2006, βρέθηκε ο τολμηρός στο πρόσωπο του Tom Tykwer ο οποίος και επέλεξε να κινηθεί σε πιο βατά μονοπάτια, αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι, απογοητεύοντας τους εκατομμύρια λάτρεις του βιβλίου ανά τον πλανήτη, ω ναι, είναι εκατομμύρια, αλλά ικανοποιώντας  σε αρκετά καλό βαθμό τους μη fan του βιβλίου, πολύ περισσότερο δε όσους δεν το έχουν διαβάσει. Και όχι, δεν έχει πετύχει το ακατόρθωτο καθώς η ταινία, αν συγκρίνει κανείς το πρώτο με το δεύτερο μέρος της, μπορούμε να πούμε ότι είναι άνιση. Η κυριαρχία της αφήγησης κατά το πρώτο μισό, ρίχνει το σύνολο της ταινίας στα μάτια μας, καθώς μας κάνει να βαριόμαστε μέχρι αηδίας, δίνοντας ευτυχώς την σκυτάλη στη δράση και την εξέλιξη των γεγονότων, παρά που δεν αποφεύγονται οι ηλιθιότητες του συμβολικού φινάλε.

Ο Dustin Hoffman είναι μια αν μη τι άλλο ευχάριστη παρουσία έκπληξη, σε έναν ρόλο που όχι μόνο υποδύεται απολαυστικά αλλά αποτελεί και την καλύτερη στιγμή της ταινίας. Πραγματικά, είναι απόλαυση το να τον παρακολουθείς και αν όλες οι παρουσίες ήταν σαν κι αυτόν, τότε το φιλμ θα μπορούσε να σταθεί καλύτερα. Ιδιαίτερη είναι και η παρουσία του Alan Rickman που ας με συγχωρήσετε, του έχω αδυναμία και αυτό είναι κάτι που δεν κρύβεται και μεταξύ μας, δεν έχω καμία τέτοια πρόθεση. Όσον αφορά τον Ben Whishaw, έχει μια θεατρική παιδεία που λόγω της προσέγγισης του φιλμ, έρχεται και δένει παρά του ότι δεν είναι σε καμία των περιπτώσεων αξιομνημόνευτη. Σίγουρα είχα τον χαρακτήρα διαφορετικά μες το μυαλό μου αλλά από την άλλη, δεν είχα και καμιά ιδιαίτερη πρεμούρα να τον δω με έναν συγκεκριμένο τρόπο και στο τέλος-τέλος, ταιριάζει με την γενικότερη αισθητική.

Όπως ήδη προανέφερα, "Το Άρωμα" είναι μια ταινία που ναι μεν έχει καλές προδιαγραφές, ακόμα καλύτερες προθέσεις, αλλά μια βρίσκει τον δρόμο του και μια τον χάνει, κάνοντας το τελικά αποτέλεσμα άνισο αν μπεις στη διαδικασία να συγκρίνεις τις εκάστοτε ενότητες. Θεωρώ ότι σε σχέση με το βιβλίο, οι συμβολισμοί είναι πιο εύκολα κατανοητοί για τον καθέναν, ακόμα κι αυτόν που δεν έχει όρεξη να ψάξει να ανακαλύψει τα κρυφά νοήματα πίσω από αυτούς, όμως αν η αφήγηση είχε περιοριστεί αφήνοντας τα γεγονότα να μιλήσουν μόνα τους, τότε τα πράγματα σίγουρα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα, δεδομένης της φωτογραφίας, της καλλιτεχνικής διεύθυνσης και του μοντάζ, που ομολογουμένως είναι υψηλού επιπέδου και αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε, είτε τελικά μας άρεσε η ταινία είτε όχι.

Βαθμολογία 5/10

Ταυτότητα ταινίας:

Ελλ. τίτλος: Το Άρωμα: Η Ιστορία Ενός Δολοφόνου

Είδος: Θρίλερ

Σκηνοθέτης: Tom Tykwer

Πρωταγωνιστές: Ben Whishaw, Dustin Hoffman, Alan Rickman, Rachel Hurd-Wood, Karoline Herfurth, Andres Herrera, Simon Chandler, David Calder, Sian Thomas

Παραγωγή: 2006

Διάρκεια: 147'

Επίσημο site:

http://www.paramount.com/movies/perfume-the-story-of-a-murderer/details/dvd

Read More

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΤΟΥ ΝΤΕΞΤΕΡ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Ένα γοητευτικό τέρας...

Ένας μακάβριος ήρωας...

Ένας κατά συρροή δολοφόνος που σκοτώνει μόνο εγκληματίες...

Ο Ντέξτερ Μόργκαν νιώθει εξαιρετικά πιεσμένος τελευταία. Δεν είναι εύκολο να είσαι ένας δολοφόνος με ηθικές αξίες - ειδικά αν προσπαθείς παράλληλα να αποφύγεις τις υποψίες του επικίνδυνου υπαστυνόμου Ντόουκς, που πιστεύει ότι είσαι ένας μανιακός δολοφόνος (και φυσικά έχει δίκιο...).

Για να παραπλανήσει τον Ντόουκς ο Ντέξτερ πρέπει να βυθιστεί στη ρουτίνα. Όταν δε δουλεύει για την αστυνομία του Μαϊάμι, περνάει όλο το χρόνο του με τη φίλη του Ρίτα και τα δύο της παιδιά, πίνοντας μπίρα λάιτ, παίζοντας κρεμάλα και βλέποντας τηλεόραση. Αλλά πόσο καιρό θα αντέξει προτού ο Σκοτεινός Επιβάτης πάρει και πάλι τα ηνία;

Σε δύσκολους καιρούς, η ευκαιρία χτυπά την πόρτα. Ένας ιδιαίτερα επικίνδυνος ψυχοπαθής αφήνει ένα ματωμένο ίχνος στους δρόμους του Μαϊάμι. Η διεστραμμένη τεχνική του αφήνει άφωνο ακόμα και τον Ντέξτερ. Το μυστήριο περιπλέκεται, καθώς ο ψυχοπαθής ίσως έχει σχέση με τον Ντόουκς... Και όταν η αδελφή του, Ντέμπορα, ζητάει τη βοήθειά του στις έρευνες, ο καλός αδελφός Ντέξτερ δεν μπορεί παρά να ριχτεί στο κυνήγι...

Προσωπική άποψη:

Ξέρετε πόσο πολύ εξοργίζομαι όταν για διάφορους λόγους, δεν μπορώ να προχωρήσω σερί στην ανάγνωση μιας σειράς. Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια, υπάρχει μια διαφορά. Βλέπετε, μπορεί τα βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μου Ντέξτερ Μόργκαν να είναι στο σύνολό τους έξι ωστόσο, στη χώρα μας κυκλοφορούν μόνο τα δύο και δυστυχώς, προς απογοήτευση τόσο των fans όσο και δική μου, δεν νομίζω πως πρόκειται να κυκλοφορήσουν ποτέ τα επόμενα δεδομένου ότι μεσολάβησαν 5 χρόνια ανάμεσα στην έκδοση των συγκεκριμένων. Αν και η επιτυχία της τηλεοπτικής μεταφοράς του έφτασε και στην χώρα μας, δεν συνέβη το ίδιο και με τα βιβλία που την ενέπνευσαν, πράγμα που είναι πραγματικό κρίμα καθώς, δεν θα μπορέσουμε να δούμε ολοκληρωμένη αυτή την εκδοχή του, κατανοώντας ίσως με τον τρόπο αυτό, περισσότερα πράγματα για τον ίδιο, δεδομένου ότι βιβλία και σειρά, έχουν αρκετές διαφορές.

Ο Ντέξτερ συνεχίζει τη δολοφονική του δράση, έχοντας πάντα στο πλευρό του, τον Σκοτεινό του Επιβάτη, που ξυπνάει μέσα του την επιθυμία για δράση. Όμως πλέον, δεν μπορεί να δράσει ανενόχλητος καθώς, δεδομένου όσων συνέβησαν στο πρώτο βιβλίο της σειράς, έχει βρεθεί περισσότερο από ποτέ άλλοτε στο στόχαστρο του Ντόουκς ο οποίος, χωρίς καμία προσπάθεια να το κρύψει, παρακολουθεί στενά κάθε βήμα του, αποκόπτοντάς τον αναγκαστικά από κάθε διασκεδαστική γι' αυτόν δραστηριότητα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να υιοθετήσει ένα καθημερινό προφίλ που όχι μόνο δεν του ταιριάζει αλλά αντίθετα, τον κάνει να πλήττει και να βυθίζεται στην αδράνεια. Μέχρι την ώρα τουλάχιστον που ένας ψυχοπαθής γιατρός φαίνεται να έχει βάλει στόχο κάποιους παλιούς του φίλους από τον στρατό, οι οποίοι τον πρόδωσαν παραδίνοντάς τον στους Κουβανούς, γεγονός που όπως φαίνεται, όχι μόνο δεν του άρεσε αλλά, τον έκανε να ορκιστεί εκδίκηση και μάλιστα, με τον πιο σκληρό, βίαιο και αποτρόπαιο τρόπο.

Ο Jeff Lindsay συνεχίζει να αφηγείται τις περιπέτειες του Ντέξτερ στο ίδιο μοτίβο, όπως και στο πρώτο του βιβλίο με τη μόνη διαφορά ότι αυτή τη φορά, περιορίζει τη δράση του, αναγκάζοντάς τον έτσι να ωθήσει τον εαυτό σου σε πράξεις που υπό άλλες συνθήκες δεν θα προέβαινε και παράλληλα, σε σκέψεις για την συνέχεια της πορείας την ζωής και της ύπαρξής του. Μέσα από το πρώτο βιβλίο γνωρίσαμε το παρελθόν του ενώ μέσα από το δεύτερο, καλούμαστε να εξερευνήσουμε μαζί του τις προοπτικές του μέλλοντός του. Η δολοφονική του δράση μπορεί να είναι περιορισμένη όμως, αυτό δίνει την δυνατότητα, τόσο στον ίδιον όσο και σε εμάς, να εξερευνήσουμε για μια ακόμη φορά τα άδυτα του μυαλού και του υποσυνείδητού του, κατανοώντας ακόμα περισσότερο, πέραν από την διαστροφή της φύσης του, πόσο απόλυτα ευφυής και ενδιαφέρον είναι ως χαρακτήρας, πόσο εύκολα μπορεί να σκέφτεται και να λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα, οδηγούμενος σε συμπεράσματα που μόνο εκείνος θα μπορούσε, σε χρόνους τουλάχιστον που θα μπορούσαν να αποδώσουν κάτι.

Όσον αφορά τον 'κακό' αυτή τη φορά, τα πράγματα νομίζω είναι ακόμα πιο ενδιαφέροντα από το προφίλ που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο βιβλίο της σειράς. Δεν έχουμε να κάνουμε απλά με έναν διαταραγμένο, διεστραμμένο και βίαιο χαρακτήρα αλλά, με έναν άνθρωπο που συνδυάζει όλα τα προηγούμενα με την οργή που γεννά η προδοσία και η ανάγκη να τιμωρήσεις τους ενόχους. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί, είναι πραγματικά ανατριχιαστικός και η περιγραφή των πράξεών του, αποτρόπαια απολαυστική. Σκοπός του δεν είναι απλά να σκοτώσει τα θύματά του αλλά να τα βυθίσει σε μια ακόμα μεγαλύτερη αγωνία. Να βλέπουν τους εαυτούς του να ακρωτηριάζονται βήμα προς βήμα, μην μπορώντας να αντιδράσουν, καταλήγοντας σε έναν κούφιο κορμό χωρίς καμία χρησιμότητα, έχοντας απόλυτη συναίσθηση του τι συμβαίνει, οδηγώντας σταδιακά στην τρέλα και την καταστροφή όποιας συνείδησης μέχρι ο θάνατος να φανεί καλός απέναντί τους έτσι ώστε να τους λυτρώσει. Φαντάζεστε κάτι πιο τρομακτικά καλύτερο;

Η πλοκή είναι γρήγορη και γεμάτη ένταση και παρά το γεγονός ότι δεν η δολοφονική δράση του Ντέξτερ περνά σε δεύτερη μοίρα, δεν απογοητευόμαστε καθόλου. Άλλωστε αυτό που απολαμβάνουμε περισσότερο από κάθε τι άλλο στον χαρακτήρα του, είναι ο διεστραμμένα ευφυής τρόπος σκέψης του, η ικανότητά του να δρα εκεί που όλοι οι άλλοι φαίνεται να αδυνατούν να πετύχουν το παραμικρό βήμα, κάνοντας τελικά τη διαφορά. Ουσιαστικά, είναι ένας αντιήρωας που ακόμα κι αν δεν εγκρίνεις όλα όσα κάνει, δεν μπορείς να μην το συμπαθήσεις, πόσο μάλλον να μην ακολουθήσεις την πορεία του ξαναμμένος και γεμάτος αγωνία. Η ίδια η ιστορία έχει αρκετές ανατροπές, κρατώντας έτσι τον αναγνώστη σε εγρήγορση ενώ για ακόμα μια φορά, δεν απουσιάζει το καυστικό, σατιρικό και σαρκαστικό χιούμορ που ο Lindsay ντύνει τον βασικό του χαρακτήρα, προσθέτοντας έτσι μια διασκεδαστική πινελιά αλλά και ένα σημείο αναγνώρισης, μια καθαρά δική του ταυτότητα.

Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: Jeff Lindsay

Μεταφραστής: Αυγουστίνου Παρασκευή

Εκδόσεις: Anubis

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2010

Αρ. σελίδων: 296

ISBN: 978-960-306-969-0

Read More