Σάββατο, Ιουνίου 25, 2016
Posted on Σάββατο, Ιουνίου 25, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2016
Κίρκη, το ξακουστό μαγαζί με τα βοτάνια και τα μαντζούνια στη σκεπαστή αγορά των Χανίων. Αφού κλείδωσε την πόρτα του, η αέρινη φιγούρα με τα κατακόκκινα μαλλιά κάρφωσε πάνω της ένα χαρτόνι που έγραφε: «Κλειστό λόγω…» Υπάρχει άραγε δικαιολογία για μια μάνα που εγκαταλείπει το παιδί της; Μέχρι πού είναι δυνατόν να φτάσει μια βασανισμένη γυναίκα; Πόσο μπορεί να καθορίσει ένας άντρας τις επιλογές της; Η Ακριβή, η Μάγισσα της αγοράς, με τα σμαραγδένια μάτια της μαλακώνει την ψυχή του ανθρώπου και τη γητεύει, και η Ελπίδα, η γλυκιά μαυρομάτα, κοντά της βρίσκει καταφύγιο από τα λάθη της. Οι δυο γυναίκες θα δεθούν με φιλιά μπιστικιά που θα κρατήσει μια ζωή. Ένα τραγικό παιχνίδι της μοίρας όμως έμελλε να τις ρίξει στην ίδια άβυσσο. Αξίζει τελικά κανείς μια δεύτερη ευκαιρία; Θα δικαιωθούν ποτέ τα λόγια της Ακριβής πως όταν αποφασίσεις να σηκώσεις τα χέρια ψηλά και να διεκδικήσεις τ’ αστέρια, ο ουρανός χαμηλώνει μόνο για σένα;
"Η άλλη όψη" της Rosamunde Pilcher
Η Έμα Λίτον δεν μπορούσε να βρει άκρη με τη ζωή της αν δεν ξεκαθάριζε ποια ακριβώς ήταν η θέση της στην καρδιά του πατέρα της, του ζωγράφου Μπεν Λίτον. Eίχε πάει σχολείο στην Ευρώπη από δεκατεσσάρων χρονών, έπειτα βρήκε δουλειά στο Παρίσι, αλλά συνεχώς αναρωτιόταν τι έκανε ο διάσημος πατέρας της πότε στην Ιαπωνία, πότε στην Αμερική, πότε στο σπιτάκι τους στην Κορνουάλη. Ακόμα κι όταν γνώρισε τον Ρόμπερτ Μόροου, το γοητευτικό γκαλερίστα, και ξανασυναντήθηκε με τον ετεροθαλή αδερφό της, πάλι ένιωθε την ανάγκη να βρει την αλήθεια για το παρελθόν της. Ίσως όμως η Έμα καταλάβαινε, έστω κι αργά, ότι εκείνο που έπρεπε να μάθει ήταν η αλήθεια για τον εαυτό της κι ότι το πρώτο βήμα στην αγάπη είναι ν’ αφήνεις τον άλλο ελεύθερο.
Posted on Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016
"Το μικρό παριζιάνικο βιβλιοπωλείο" της Nina George
Ο κύριος Περντί είναι «λογοτεχνικός φαρμακοποιός». Στο πλωτό βιβλιοπωλείο του, στις όχθες του Σηκουάνα, συνταγογραφεί μυθιστορήματα για κάθε δυσκολία της ζωής –προτείνει στους πελάτες του βιβλία που θα γιατρέψουν τις ψυχές τους.
Τον μόνο που δεν μπορεί να γιατρέψει είναι τον εαυτό του αφού εξακολουθεί να τον στοιχειώνει το φάντασμα της μεγάλης του αγάπης που εξαφανίστηκε πριν από είκοσι ένα χρόνια, αφήνοντας πίσω της μόνο ένα γράμμα. Ένα γράμμα που εκείνος δεν άνοιξε ποτέ.
Αυτό το καλοκαίρι ο κύριος Περντί μπαίνει επιτέλους στον πειρασμό να διαβάσει το γράμμα –και τότε τα πάντα αλλάζουν.
Σηκώνει άγκυρα και φεύγει για τον νότο της Γαλλίας. Με συνταξιδιώτες έναν διάσημο συγγραφέα που έχει χάσει την έμπνευσή του κι έναν ερωτοχτυπημένο σεφ, θα κάνει ένα ταξίδι στην καρδιά της Προβηγκίας. Ένα ταξίδι πίσω στις αναμνήσεις, κι από εκεί ξανά στη ζωή…
Η Νίνα Γκεόργκε με σαγηνευτική γραφή μάς δίνει μια γλυκιά και συγχρόνως διασκεδαστική ιστορία γεμάτη ευαισθησία, που θα σας συναρπάσει.
Posted on Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
https://www.facebook.com/ekdoseis.metaixmio/
https://twitter.com/Megaleio_Texnwn
- Όσοι νέοι χρήστες γίνουν μέλη στο site μας (στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τις δημοφιλέστερες αναρτήσεις της εβδομάδας - GFC) θα έχουν μια επιπλέον συμμετοχή:
http://www.culture21century.gr
- Όσοι δεν έχουν προφίλ στο Facebook μπορούν να στείλουν με e-mail την συμμετοχή τους, αναφέροντας ονοματεπώνυμο και e-mail, στο culture21century@yahoo.gr
Η κλήρωση ξεκινάει σήμερα, 23/06/2016 και λήγει 29/06/2016. Οι νικητές θα ανακοινωθούν μέσω σχετικής ανάρτησης στη σελίδα μας στο Facebook και στο site μας, ενώ θα ειδοποιηθούν και με προσωπικό μήνυμα προκειμένου να ενημερωθούν για την παραλαβή των δώρων τους.
Posted on Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Έχουμε τους νικητές της κλήρωσής μας όπου κερδίζουν από ένα αντίτυπο του μυθιστορήματος της Ελένης Δαφνίδη, ΔΕ ΣΕ ΕΙΔΑ, ΔΕ ΣΕ ΞΕΡΩ.
Antonis Touparis
Katerina Kats
* Οι νικητές πρέπει να επικοινωνήσουν μαζί μας εντός 48 ωρών για να ενημερωθούν σχετικά με την παραλαβή των δώρων τους, διαφορετικά αυτά δίνονται σε επιλαχόντες.
Posted on Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Η Ιόλη Ανδρεάδη παρουσιάζει στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών 2016, την παράσταση Young Lear, βασισμένη στον Βασιλιά Ληρ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Επέμβαση
Θεραπευτική μέθοδος,
συνήθως με τέμνοντα όργανα και τομή,
σε σώμα ασθενούς για θεραπευτικούς
σκοπούς.
Θεματοφύλακας
Πρόκειται για το άτομο το οποίο έχει αναλάβει, κατόπιν έγγραφης συμφωνίας, τη φύλαξη ενός κινητού αντικειμένου και έχει την υποχρέωση επιστροφής του μετά από δήλωση του συμβαλλόμενου ή παρακαταθέτη, ο οποίος και του το δάνεισε.
2016. Σε ένα νοσοκομείο. Κάπου.
Στον προθάλαμο της αίθουσας χειρουργικών επεμβάσεων, πέντε αδέρφια βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής, καθώς ο πατέρας τους υποβάλλεται σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη επέμβαση. Τα λεπτά περνούν. Ύστερα από πολλές στιγμές αμηχανίας, φόβου και σιωπηρής αγωνίας, ο πρώτος γιος παίρνει τον λόγο. Αναλαμβάνει τον ρόλο του πατερά. Τα λόγια του, είναι τα λόγια του Βασιλιά Ληρ - και ξεχειλίζουν αβίαστα από το στόμα του. Οι συνομιλητές του τον υποδέχονται διστακτικά. Γιατί κάποιος να θέλει τον ρόλο του πατέρα; Σταδιακά υποκύπτουν στο παιχνίδι του και τον ακολουθούν. Τον υπονομεύουν. Τον προκαλούν.
Είναι οι ήρωες του Βασιλιά Ληρ θεματοφύλακες των οικογενειακών δομών και συγκρούσεων; Εκπρόσωποι του καλού και του κακού; Αρχέτυπα των χαρακτήρων που επινοούμε για τους προγόνους μας και που η εκπλήρωσή τους μάς βαραίνει μια ζωή; Κι αυτοί οι φόβοι που μοιάζουν δικοί μας κι όμως δεν είναι; Μπορεί, άραγε, η γλώσσα του Σαίξπηρ να υποκαταστήσει όσα δεν λέγονται στο οικογενειακό τραπέζι; Η ποίηση να επιστρέψει όσα δεν εκπληρώθηκαν ποτέ;
Ο Young Lear είναι μια ελεύθερη διασκευή της γνωστής ιστορίας του βασιλιά της Βρετάνης που μοιράζει την περιουσία του στις κόρες του που δεν τον αγαπούν, μα ξέρουν να κερδίζουν, και αποκληρώνει εκείνη που τον αγαπά, αλλά δεν ξέρει πώς να του το δείξει. Της γνωστής ιστορίας του βασιλιά που ξεγελάστηκε και εκδιώχτηκε από τα ίδια του τα παιδιά. Του βασιλιά που ξεμωράθηκε και έγινε τρωτός, που αποτρελάθηκε και έγινε σοφός.
Μια ιστορία παλιά - πολύ παλιά,
για έναν γυμνό βασιλιά, με αξιώματα βαριά
που τον κατάπιε της ζωής το φίδι
και όλα όσα μαθαίνει ο άνθρωπος όταν καταλήγει.
Συντελεστές:
Σύλληψη - Σκηνοθεσία - Μετάφραση - Κίνηση: Ιόλη Ανδρεάδη
Ελεύθερη Διασκευή: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης
Σκηνογραφία - Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Ηχοτοπίο: Γιάννης Χριστοφίδης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Βοηθός Φωτισμών: Μαριάντζελα Σεφεριάν
Κατασκευές: Περικλής Πραβήτας & Βικτώρια Νταρίλα
Φωτογραφίες: Πάνος Μιχαήλ
Οργάνωση Παραγωγής: Art Minds
Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Χρηστίνα Γαρμπή, Ελεάνα Καυκαλά, Θύμιος Κούκιος, Μαρία Προϊστάκη, Νεκτάριος Σμυρνάκης, Μιλτιάδης Φιορέντζης.
Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Ένα πρώτο σχεδίασμα του «Young Lear» ανέβηκε από την Ιόλη Ανδρεάδη τον Οκτώβριο του 2014 στο «Teatro Due» της Ρώμης, σε συνεργασία με την αμερικανή σκηνοθέτη Annie Levy, στο πλαίσιο της διεθνούς πλατφόρμας σκηνοθετών «World Wide Lab».
Ιόλη Ανδρεάδη
Η Ιόλη Ανδρεάδη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη RADA και στο King’s College London, στο οποίο ολοκλήρωσε το 2014 τη διδακτορική της διατριβή γύρω από το Θέατρο και την Τελετουργία, ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση. Έζησε 7 χρόνια στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Είναι απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην Πολιτιστική Πολιτική στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 25 παραγωγές σε Αθήνα, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Βερολίνο, Ρώμη και Νέα Υόρκη. Έχει υπάρξει ιδρυτικό μέλος της διεθνούς πλατφόρμας σκηνοθετών «World Wide Lab», η οποία δημιουργήθηκε στο Watermill Center του Bob Wilson το 2011 και της οποίας διετέλεσε Καλλιτεχνική Διευθύντρια το 2013 στη Νέα Υόρκη και το 2015 - χρονιά όπου με δική της πρωτοβουλία το Lab φιλοξενήθηκε και διοργανώθηκε στο νησί της Σύρου. Έκτοτε, η Ιόλη εργάζεται εντατικά στην Ελλάδα. Στη χώρα μας, τα τελευταία δύο χρόνια, έχει παρουσιάσει τρεις πολύ πετυχημένες παραστάσεις: «Αρτώ - Βαν Γκογκ / avec un pistolet» στο Θέατρο Σημείο, «Οικογένεια Τσέντσι» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και «Διακόσιες δέκα χιλιάδες οκάδες βαμβακιού» στο Ιστορικό Αρχείο του Ομίλου Πειραιώς. Το ίδιο διάστημα δίδαξε «Αρχαίο Δράμα & Devised Theater» στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, όπου πραγματοποίησε και σεμινάρια θεάτρου για άτομα σε απεξάρτηση, ενώ συμμετείχε και στο «Caravan Project» μέσω του οποίου ταξίδεψε σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας για να διδάξει δημιουργική γραφή.
Περισσότερα για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2016 μπορείτε να δείτε εδώ.
Ημερομηνία: 17 & 18 Ιουλίου 2016
Πληροφορίες: www.greekfestival.gr
Posted on Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Posted on Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2016
Για να βάλει τέλος στους εφιάλτες που τη βασανίζουν από τη δολοφονία του πατέρα της πριν από δεκάξι χρόνια, η Κατ Λέιν αποφασίζει να αντιμετωπίσει τους φόβους της και να διδάξει σε μια φυλακή της Νέας Υόρκης. Εκεί συναντά τον αλαζόνα Ουέσλι Κάρτερ, γοητευτικό και επικίνδυνο, οξυδερκή και μυστηριώδη.
Στο πλαίσιο της σχέσης δασκάλας-μαθητή, η Κατ και ο Κάρτερ αναγκάζονται να αφήσουν κατά μέρος την εχθρότητα που τρέφουν ο ένας για τον άλλον. Καθώς τα τείχη που έχει ορθώσει ο Κάρτερ αρχίζουν να γκρεμίζονται, η Κατ συνειδητοποιεί ότι ο άντρας αυτός κρύβει πολύ περισσότερα πίσω από τον θυμό του. Και η κατάσταση γίνεται πιο περίπλοκη μπροστά στην αδιαμφισβήτητη έλξη που τους ενώνει.
Όταν ο Κάρτερ αποφυλακίζεται και η Κατ συνεχίζει να του κάνει μαθήματα, τα εμπόδια πληθαίνουν. Θα μπορέσουν να τα ξεπεράσουν και να σώσουν τη σχέση τους; Θα καταφέρουν οι φίλοι και η οικογένεια της Κατ να αποδεχτούν κάποιον με το δικό του παρελθόν; Και όταν η Κατ ανακαλύψει τον ρόλο που έπαιξε ο Κάρτερ τη νύχτα της δολοφονίας του πατέρα της, θα χωρίσουν ή θα έρθουν πιο κοντά;
Προσωπική άποψη:
Η γνωριμία μου με την "Βελούδινη σάρκα" έγινε πριν από περίπου τρία χρόνια, όταν το βιβλίο μπορούσε να το βρει κανείς ακόμα ως fan fiction story του "Twilight", δωρεάν στο διαδίκτυο. Η αλήθεια είναι πως τότε μου είχε φανεί πολύ καλύτερο σε σχέση με το πως μου φάνηκε ως κανονικό βιβλίο, ένα χρόνο αργότερα, όταν αυτό έφτασε στα χέρια μου προκειμένου να το αξιολογήσω για λογαριασμός ενός εκδοτικού οίκου. Αρκετά τα σημεία που εξακολουθούσαν να μου αρέσουν, αλλά αρκετές και οι ενστάσεις μου, δεδομένου ότι πρέπει να συγκρίνεις ένα έργο υπό διαφορετική βάση, ανάλογα με την ταυτότητα που αυτό φέρει. Και ναι, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως ο πυρήνας της ιδέας πάνω στην οποία δομείται η πλοκή, είναι ενδιαφέρων, αλλά όχι, δεν αξιοποιείται ιδανικά.
Ο Κάρτερ είναι ένας άντρας με αρκετά άστατο χαρακτήρα και εξίσου άστατη ζωή. Για πολλοστή φορά οδηγείται στην φυλακή, όπου και καλείται να εκτίσει μια νέα ποινή. Η Κατ, η οποία βασανίζεται από τρομακτικούς εφιάλτες, που ξεκίνησαν μετά το θάνατο του πατέρα της πολλά χρόνια πριν, ξεκινάει να παραδίδει μαθήματα αγγλικής γλώσσας και λογοτεχνίας στους κρατούμενους των φυλακών της Νέας Υόρκης. Εκεί θα γνωριστεί με τον Κάρτερ, ο οποίος, αν και αρχικά δεν θέλει να συμμετάσχει στην ομάδα της, αποφασίζει να το κάνει προκειμένου να ελαφρύνει τη θέση του και ίσως την ποινή του. Η Κατ γοητεύεται από την παρουσία και την οξυδέρκειά του και οι δυο τους θα έρθουν πιο κοντά απ' όσο μπορούσαν να φανταστούν, με την σχέση τους να περνάει σύντομα σε άλλο επίπεδο και με το παρελθόν τους να είναι πιο δεμένο απ' όσο θα χωρούσε ποτέ ο νους τους.
Αν κάτι οφείλω να ομολογήσω, είναι πως το βιβλίο είναι καλογραμμένο. Είναι ευχάριστο στην ανάγνωσή του και καθόλου κουραστικό. Είναι ένα βιβλίο που, συνολικά, δεν μπορείς να ισχυριστείς πως δεν σου άρεσε, έστω κι αν δεν σε ξετρελαίνει. Αλλά εκεί που θεωρώ πως το όλο εγχείρημα χάνει πόντους, είναι η μη ικανοποιητική εμβάθυνση στους χαρακτήρες και η όχι τόσο αποδοτική ανάλυση του ψυχογραφήματός τους. Ως δομή, οι χαρακτήρες και το προσωπικό του υπόβαθρο, είχαν πολλά; περισσότερα να δώσουν, αφού όχι μόνο έχουν πλούσιο παρελθόν, αλλά αυτό έχει σημαντικές επιρροές κι επιδράσεις πάνω τους και μάλιστα, με πολλαπλούς τρόπους και σε πολλαπλά σημεία. Δεν αντιλέγω, ο Κάρτερ είναι από τ' αγόρια που είσαι καταδικασμένη να ερωτευτείς -ένα από εκείνα τα σέξι αγόρια με τις κρυφές ευαισθησίες και την εσωτερική πνευματικότητα και ευστροφία- αλλά αυτό δεν είναι από μόνο του αρκετό για να κορυφώσει το αναγνωστικό μας ενδιαφέρον πέραν της εικόνας.
Η συγκεκριμένη ιστορία, είχε πάρει πολλά βραβεία στο Fan Fiction Net το 2010, ανάμεσα σε αυτά και για τις ερωτικές του σκηνές. Όχι άδικα, απ' όσο είμαι σε θέση να κρίνω. Αν μη τι άλλο, στο σκέλος αυτό, η δημιουργός έχει κάνει πολύ καλή δουλειά, διατηρώντας τον αισθησιασμό σε υψηλά επίπεδα χωρίς να γίνεται ακραία ή πρόστυχη, με μεγαλύτερό της συν ότι δεν παρασύρθηκε από το σέξι φαινόμενο της εποχής, υπερτονίζοντας το σεξ ώστε να το αναγάγει σε μέσω επικοινωνίας, δέσμευσης, παράδοσης, ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της. Είναι εκεί για να τονίσει το πάθος, όχι για να χτιστούν πάνω σε αυτό οι βάσεις της σχέσης, και αυτό αξίζει ένα μπράβο. Οι λεπτές γραμμές ανάμεσα στο πορνογραφικό και το σέξι είναι ξεκάθαρες, και ο διαχωρισμός των δύο στην προκειμένη περίπτωση, είναι σαφής και δεν σηκώνει αμφισβήτηση, ακόμα και από τους πολέμιους τους είδους. Παρ' όλα ταύτα, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στο γεγονός πως η εξελίξεις είναι αρκετά προβλέψιμες, ενώ η αφήγηση σε ορισμένα σημεία είναι περισσότερο αργή απ' όσο θα έπρεπε, κάτι στο οποίο συμβάλλει η απεικόνιση των καταστάσεων μέσα από πολλά, περιττά πρίσματα.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με ένα αρκετά καλογραμμένο βιβλίο μεν -ειδικά για το είδος του και αν αναλογιστούμε και την αρχική του προέλευση, χωρίς να το λέω καθόλου υποτιμητικά αυτό-, όχι τόσο σωστά αναπτυγμένο δε. Θεωρώ πως η συγγραφέας έπρεπε να έχει χειριστεί καλύτερα το back up story των πρωταγωνιστών της, έτσι ώστε να το αναλύσει και μέσω της αποδόμησής του, να χτίσει την δική της ιστορία στο σήμερα και μάλιστα, με τρόπο πολύ πιο ενδιαφέρων και περίπλοκο, έτσι ώστε να εντείνει την αγωνία μας και να μην καθιστά την όλη ιστορία προβλέψιμη. Επίσης, δεν είμαι βέβαιη κατά πόσο είναι απαραίτητη μια συνέχεια στην εν λόγω ιστορία αφού, για μένα, είναι αρκετά ολοκληρωμένη από μόνη της. Ωστόσο δεν καταδικάζω πριν να έχω ολοκληρωμένη άποψη, κάτι που δεν θα συμβεί πριν διαβάσω και το επόμενο βιβλίο. Ως τότε... αναμένουμε!
Βαθμολογία 7/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Posted on Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Τριάντα χρόνια πριν, ένα έγκλημα συγκλονίζει μια μικρή επαρχιακή πόλη και μια οικογένεια διαλύεται κάτω από το βάρος των κατηγοριών.
Η Ευσταθία αλλάζει όνομα, αλλάζει πατρίδα και ρίχνει πέτρες λήθης πίσω της.
Τώρα πια ως Εύα, πρώην πετυχημένο στέλεχος εταιρειών, καλείται να γυρίσει στα πάτρια εδάφη, προκειμένου να φροντίσει τη θετή μητέρα και τον ψυχικά ασταθή αδελφό της.
Η επιστροφή την αναγκάζει να ψηλαφήσει τις παλιές πληγές και να αναβιώσει την προδοσία ενός ανθρώπου που την πλήγωσε ανεπανόρθωτα.
Το παρελθόν, πιο ζωντανό από ποτέ, την παγιδεύει ξανά σε έναν λαβύρινθο μυστικών και ψεμάτων.
Όλα μοιάζουν αποκαρδιωτικά και αναπόδραστα.
Για να ξεφύγει, πρέπει να ανακαλύψει την αλήθεια…
Ένα παιχνίδι ίντριγκας, ψευδαίσθησης και αυταπάτης, όπου η σκληράδα των ηρώων συγκρούεται με την ανάγκη τους για αγάπη.
"Η δύναμη της στιγμής" της Θεοδώρας Τζόκα
Χαλέπι. Η Νάντια Μουρεντίν εγκλωβίζεται στα χαλάσματα του σπιτιού της.
Μια βόμβα έχει εκραγεί στη γειτονιά.
Δίπλα της η μάνα της νεκρή.
Φεύγουν για το άγνωστο, για την ελπίδα.
Η βάρκα τους βυθίζεται.
Η Νάντια σώζεται από έναν κάτοικο του νησιού, τον νεαρό δικηγόρο Στέφανο Αναστασιάδη.
Όμως η πραγματική της οδύσσεια μόλις έχει αρχίσει.
Στην προσπάθειά της για επιβίωση εμπιστεύεται αγνώστους και βρίσκεται κλεισμένη με τη βία σε οίκο ανοχής.
Η απόγνωση, η αδικία, η απελπισία την πνίγουν, ώσπου στη ζωή της εμφανίζεται ο Βύρωνας Βενέτης, που σώζει τη Νάντια από το μαρτύριο της ζωής της.
Ή μήπως όχι;
Μια ανατρεπτική ιστορία πάθους και μίσους, προδοσίας και εκδίκησης.
Σε μια στιγμή συμβαίνουν τα πάντα.
Ζωή και Θάνατος. Θάνατος και Ζωή.
"H οδύσσεια του ασφαλιστικού" των Βασίλη Μπέτσης & Σάββα Ρομπόλη
Το ενδιαφέρον του βιβλίου επικεντρώνεται στην ανάλυση και κατανόηση των συνθηκών εξέλιξης καθώς και των ασκούμενων πολιτικών κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, προκειμένου να αναδειχθεί ο βαθμός σύζευξης του «οικονομικού» με το «κοινωνικό» στοιχείο της αναπαραγωγικής λειτουργίας, σε συνδυασμό και με το επίπεδο της συλλογικής και κοινωνικής ευθύνης που αναπτύχθηκε στην παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών στη χώρα μας.
Στις επιδιώξεις του βιβλίου εντάσσονται τόσο η ανάλυση της σημερινής δυσμενούς και αδιέξοδης κατάστασης του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης (ΣΚΑ), όπως αυτή έχει διαμορφωθεί ιδίως από την εφαρμογή (2010-2016) των μνημονιακών πολιτικών, όσο και η διατύπωση, με αναλογιστική τεκμηρίωση, εναλλακτικών πολιτικών για τη μακροχρόνια οικονομική βιωσιμότητα και την κοινωνική αποτελεσματικότητα του ΣΚΑ, ώστε η κοινωνική ασφάλιση να εισέλθει στη δεκαετία του 2020 ισχυρή και ικανή να απορροφήσει, μεταξύ άλλων, τις συνέπειες των δυσμενών (baby boom) δημογραφικών εξελίξεων.
"Όταν ο χρόνος ερωτεύτηκε την ελπίδα" του Κώστα Κ. Κατή
- Ποια είσαι; τη ρώτησα.
Τα δακρυσμένα μάτια της με κοίταξαν με μια τεράστια απορία. - Ώστε δε με θυμάσαι; Η φωνή μου; Που μιλούσαμε τις ταραγμένες νύχτες στην ερημιά; Που μόνο εγώ έβλεπα το χρώμα των μορίων σου; Ξέχασες;
Μια αστραπή φώτισε το μουντό τοπίο της μνήμης και έδωσε κίνηση στον προηγούμενο χρόνο, με παραστάσεις και φωνές: Η Σίπλε!
Το όνομα με τον κωδικό των γραμμάτων.
Η αέρινη φαντασίωση. Η προσδοκία για τον ερχομό. Έμεινα εκεί, στην ίδια θέση, και την κοίταγα, για αρκετή ώρα, επίμονα.
Η Σίπλε! Που η μαγική δύναμη του μαγνητικού κύκλου την έχει μεταμορφώσει σε ανθρώπινη ύπαρξη. Με σάρκα και οστά… Διαπίστωσα, με έναν κρυφό πόθο, πως δεν είχα μόνο εγώ το προνόμιο της ενσάρκωσης και της ενανθρώπησης…
Πήγα κοντά και την αγκάλιασα. Το θλιμμένο πρόσωπό της άλλαξε αμέσως έκφραση. Έμοιαζε τώρα σαν ανοιξιάτικο χαμόγελο.
Από εκείνη τη στιγμή, ο έρωτας -ο έρωτας των μορίων!- άνοιξε τα φωτεινά φτερά του στον σκοτεινό κόσμο των ανθρώπων…
"Η ομορφιά και το ουράνιο φυτό" του Αντώνη Πλατανιά
Ο Αριστοκλής, ο γιος της Περικτιόνης, που αργότερα τον ονόμασαν Πλάτωνα, φτάνοντας στην άκρη της ζωής του αφηγείται τη συναρπαστική περιπλάνησή του.
Αναζητώντας «με ποιο τρόπο αξίζει να ζει κανείς», διηγείται τα παιγνίδια και τους έρωτες δίπλα στους θεούς, στις όχθες και στα νερά του Ιλισού.
Τη συνάντηση με τον δαιμόνιο Σιληνό σοφό, που τον σημάδεψε καθοριστικά. Τα ταξίδια κάτω από το φως του Αιγαίου, στους ναούς του Νείλου, στην αιγυπτιακή Ηλιούπολη, μέχρι τα ερημικά τοπία και τις Ελληνίδες πόλεις της Κυρηναϊκής.
Τη μέγιστη περιπέτεια όταν γνωρίζει στις Συρακούσες τους πυθαγορείους και τον σκοτεινό τύραννο της πόλης, τον Διονύσιο. Ξεδιπλώνει στο πέρασμα του χρόνου στη σικελική πόλη το σχέδιό του να ενώσει τον ελληνικό κόσμο προς τα εκεί και να δημιουργήσει μια ευδαίμονα Πολιτεία. Απόπειρα που καθόρισε τη ζωή του ολοκληρωτικά. Τον δυτικό κόσμο εξίσου.
Τη δημιουργία της Ακαδημίας, έργου που ακόμη κι εμείς σήμερα αποτελούμε θραύσμα του και η σκέψη μας ενδεχομένως μια απλή ερμηνεία στη δική του.
Στα έργα του, τους Διαλόγους, μιλά με απλότητα για τις αναζητήσεις μιας ομάδας φίλων γύρω από έναν σοφό άνδρα. Χτίζει μια ζωφόρο μέσα του.
Το δαχτυλίδι του Γύγη, ο μύθος του Ηρός, το όνειρο του Σπηλαίου είναι λίγα από τα κλαδιά της αφήγησης αυτού του ουράνιου και ελεύθερου φυτού, της ανθρώπινης ψυχής, που μας δίνει αέναα τη ζωτική του πνοή. Βαδίζοντας προς το πέρασμα, όχι για να πέσει μέσα του και να αφανιστεί, αλλά για να φτάσει στο θαυμάσιο ξέφωτο που βρίσκεται η αληθινή ζωή. Μέσα στο Απολλώνιο Φως.
Posted on Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
«Η πραγµατικότητα δεν είναι αυτή που φαίνεται» λέει ο Ιταλός φυσικός Carlo Rovelli, που σε επτά απλά και σύντοµα µαθήµατα µας µυεί στα µυστήρια της ύλης και του σύµπαντος.
Ποια είναι άραγε η ωραιότερη θεωρία; Τι είναι ο χώρος; Τι είναι τα στοιχειώδη σωµατίδια;
Πώς είναι κατασκευασµένο το σύµπαν; «Όλα είναι φυσική» συνηθίζουν να λένε οι άνθρωποι των θετικών επιστηµών. Διαβάζοντας τα µαθήµατα του Carlo Rovelli, θα συµφωνήσουµε κι εµείς. Η φυσική µάς δίνει απαντήσεις όχι µόνο για τα άστρα και τους γαλαξίες, αλλά και για την ίδια µας την ανθρώπινη φύση, την ελεύθερη βούλησή µας, καθώς και την πάντα απύθµενη άγνοιά µας.
"Εισαγωγή στην κοινωνιογλωσσολογία" της Janet Holmes
Σκοπός της κοινωνιογλωσσολογίας είναι να εξηγήσει γιατί μιλάμε διαφορετικά ανάλογα με το περιβάλλον ή την περίσταση. Η κοινωνιογλωσσολογική μελέτη παρέχει πλήθος πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της γλώσσας, τις κοινωνικές σχέσεις σε μια κοινότητα, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι σηματοδοτούν, μέσω της γλώσσας, διάφορες όψεις της κοινωνικής τους ταυτότητας.
Στο εισαγωγικό αυτό εγχειρίδιο, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1992 και από τότε αναθεωρείται και εμπλουτίζεται διαρκώς, η Janet Holmes εισάγει τον αναγνώστη σε όλα τα θέματα που απασχολούν τους κοινωνιογλωσσολόγους, όπως είναι η σχέση της γλώσσας με το φύλο, την ηλικία και την κοινωνική τάξη, οι γεωγραφικές και οι κοινωνικές διάλεκτοι, η διγλωσσία και η διπλογλωσσία, η έννοια του ύφους και της λειτουργικής ποικιλίας κτλ. Ένα κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στον διαρκώς αναπτυσσόμενο τομέα της ανάλυσης λόγου. Το βιβλίο απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε φοιτητές γλωσσολογίας, φιλολογίας, κοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας, αλλά και σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για τη διεπίδραση της γλώσσας και της κοινωνίας. Διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό παραδειγμάτων, αντλημένων από διάφορες γλώσσες, καθώς και ασκήσεις, θέματα εργασιών, βιβλιογραφικό οδηγό ανά κεφάλαιο κτλ.
"Η ωραιότερη ιστορία της φιλοσοφίας" του Luc Ferry
Βιβλία που περιγράφουν το μεγάλο έπος της φιλοσοφίας υπάρχουν πολλά – και παρ’ όλ’ αυτά δεν επαρκούν. Σ’ αυτό το βιβλίο, ο Γάλλος φιλόσοφος και παιδαγωγός Luc Ferry αναλύει την ιστορία της φιλοσοφίας μέσω ενός διαλόγου με τον Claude Capelier, παλιό στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας της Γαλλίας, υπεύθυνου για τα σχολικά προγράμματα. Η Ωραιότερη ιστορία της φιλοσοφίας είναι μια προσωπική ιστορία: Ο Luc Ferry ανατρέχει στην αρχαιότητα και φτάνει μέχρι το σήμερα αναζητώντας το νόημα της ανθρώπινης κατάστασης και τη «σωτηρία» μας, την απαλλαγή από το άγχος του θανάτου. Πώς και γιατί ο Πλάτων, ο Καρτέσιος, ο Σοπενχάουερ, ο Μαρξ, ο Νίτσε, ο Χάιντεγκερ άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας; «Προοδεύει» η φιλοσοφία; Πλησιάζει άραγε στην ουσία του ανθρώπου; Ποια είναι η χρησιμότητά της στην εποχή της παγκοσμιοποίησης; Ποιος είναι ο ρόλος της αγάπης στην «καλή ζωή» που όλοι θέλουμε να ζήσουμε;
Posted on Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Posted on Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Τρίτη, Ιουνίου 21, 2016
Το 1901, ένα πλοίο βυθίζεται κοντά στις ακτές του Κουίνσλαντ, στην Αυστραλία. Η μοναδική που επιζεί είναι η Ιζαμπέλα Γουίντερμπουρν, η οποία κρατά μαζί της σφιχτά ένα ανεκτίμητο δώρο που αρχικά προοριζόταν για το Κοινοβούλιο της Αυστραλίας. Το δώρο αυτό μπορεί να σημαίνει για την Ιζαμπέλα ένα εισιτήριο για μια καινούρια ζωή, χωρίς τα δεσμά που την έδεναν με τον σύζυγό της και την αυταρχική του οικογένεια. Αλλά ποιον θα μπορούσε να εμπιστευτεί στον Όρμο του Φάρου;
Έναν αιώνα και δέκα χρόνια αργότερα, το 2011, η Λίμπι Σλάτερ χάνει από καρδιακή προσβολή τον εραστή της και εγκαταλείπει τη ζωή της στο Παρίσι για να επιστρέψει στη γενέτειρά της, τον Όρμο του Φάρου, προκειμένου να πενθήσει για την πρόσφατη απώλειά της, αλλά και ελπίζοντας να βρει μια καινούρια προοπτική στη ζωή της. Εκεί θα προσπαθήσει ταυτόχρονα να αποκαταστήσει την επαφή με την αδελφή της Τζούλιετ, με την οποία έχουν να μιλήσουν είκοσι χρόνια. Μια βαριά σκιά καλύπτει το παρελθόν της Λίμπι εξαιτίας μιας ασυγχώρητης πράξης που έκανε, γι’ αυτό η Τζούλιετ δεν είναι καθόλου σίγουρη αν θα μπορέσει ποτέ ξανά να την εμπιστευτεί...
Προσωπική άποψη:
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία. Και πράγματι, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, που οι εκδόσεις Διόπτρα έχουν αποκτήσει τα δικαιώματα των βιβλίων της για την μετάφρασή τους στην ελληνική γλώσσα, οι φανατικοί της αναγνώστες ολοένα και αυξάνονται ενώ εκείνοι που ήδη την είχαν αγαπήσει από την πρώτη κιόλας επαφή με το έργο της, περιμένουν με αγωνία και καρδιοχτύπι κάθε νέο της πόνημα. Εντάξει, όχι ακριβώς νέο, αφού στην Ελλάδα τα βιβλία της δεν κυκλοφόρησαν με την ανάλογη σειρά έκδοσης του εξωτερικού, αλλά αυτό δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία, εκτός ίσως του ότι θα μπορούσαμε να έχουμε μία καλύτερη εικόνα όσον αφορά την εξέλιξη -ή μη- της πένας της.
"Η σιωπή του φάρου", λοιπόν, είναι κατά σειρά του δεύτερο μυθιστόρημα της συγγραφέως και όσον αφορά εμένα, σε καθαρά προσωπικό επίπεδο, είναι και το αγαπημένο μου τώρα πια, με τους "Καταρράκτες των Ρόδων" ν' ακολουθούν σε πολύ μικρή απόσταση. Η ιστορία μας, λοιπόν, ξεκινάει εκατόν δέκα χρόνια πριν, με την Ιζαμπέλα να αποτελεί την μοναδική επιζήσασα ενός τρομακτικού ναυαγίου. Στα χέρια της βρίσκεται ένα δώρο ανεκτίμητο, που προοριζόταν για το Κοινοβούλιο της Αυστραλίας το οποίο, ωστόσο, μπορεί να της αλλάξει τη ζωή και να τη βοηθήσει ένα κάνει ένα νέο ξεκίνημα που τόσο μεγάλη ανάγκη το έχει, ξεφεύγοντας από την καταπίεση του συζύγου και της οικογένειάς του, για τους οποίους δεν νιώθει τίποτα. Στο 2011, η Λίμπι εγκαταλείπει το Παρίσι έπειτα από τον αιφνίδιο θάνατο του συντρόφου της, επιστρέφοντας στο πατρικό της, στον Όρμο του Φάρου, αναζητώντας την ευκαιρία να τα βρει με τον εαυτό της, αλλά και με την αδερφή της Τζουλιέτ, με την οποία την χωρίζει μια τρομερή πράξη του παρελθόντος, ένα σφάλμα στο οποίο η ίδια υπέπεσε είκοσι χρόνια πριν.
Η Freeman χρησιμοποιεί σε όλα της τα βιβλία, σε άλλα περισσότερο και σε άλλα λιγότερο, την τεχνική της αμφίδρομης αφήγησης, μεταφέροντάς μας στο ίδιο σημείο σε διαφορετικούς χρόνους, επιτρέποντάς μας έτσι να έχουμε μια πλήρη εικόνα της τοπογραφικής εξέλιξης, θα λέγαμε, μέσα στο πέρασμα των δεκαετιών που χωρίζουν τις υποϊστορίες της, πράγμα που βρίσκω ιδιαίτερα συναρπαστικό και αρκετά δύσκολο να αποδοθεί με τέτοιον τρόπο που θα εξιτάρει την φαντασία του αναγνώστη, δημιουργώντας του υποσυνείδητα κοινές εικόνες που όμως διαφέρουν στα σημεία. Η Freeman, λοιπόν, το πετυχαίνει περίφημα, και με τέτοια λεπτή μαεστρία που ακόμα κι αν έχει πρόθεση στην πράξη της αυτή, δεν γίνεται αντιληπτό μέσα από το κείμενό της, με αποτέλεσμα ο δέκτης -αναγνώστης- να λαμβάνει τις εικόνες αβίαστα και φυσικά, και όχι επιτηδευμένα με διάθεση να προκαλέσει τον εντυπωσιασμό του. Άλλωστε, δεν το έχει ανάγκη.
Για μια ακόμα φορά, η Freeman, κεντάει με μεταξένια κλωστή τα υφαντά τριών ζωών και συνθέτει μια δραματουργική αφήγηση μέσω της οποίας ξεπηδά ένα παραμύθι που δεν διστάζει να μιλήσει για την απώλεια, τις κρυφές -ή και φανερές- επιθυμίες, τις μνήμες που δεν σβήνουν και δεν χάνονται ακόμα κι αν προσποιούμαστε πως έτσι έχει συμβεί, αλλά και την απίστευτη δύναμη της συγχώρεσης, όχι μόνο απέναντι σε εκείνους που προσπαθούν ν' αλλάξουν και να γίνουν καλύτεροι για εμάς, αλλά κι απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό που ίσως να είναι ο πρώτος που χρειάζεται ν' αλλάξει. Τα ψυχογραφήματα των ηρωίδων της, αλλά και το εκάστοτε προσωπικό τους δράμα, αποτυπώνεται στο χαρτί με τρόπο δυνατό, μοναδικό, με την ποικιλία των συναισθημάτων που τις πλημμυρίζουν ν' αποτελούν βελονιά τη βελονιά σε ένα κέντημα με σχέδιο ακανόνιστο, που μονάχα στο τέλος μπορείς να έχεις την πλήρη εικόνα του, όταν αυτό θ' αποτινάξει από πάνω του τα πως και τα γιατί και θ' αποδεχτεί τη ρότα της μοίρας και της ίδιας της ζωής.
Συνοψίζοντας, "Η σιωπή του φάρου" είναι μια βαθιά συγκινητική και ανθρώπινη ιστορία που λαμβάνει χώρα σε δύο διαφορετικά χρονικά πλαίσια και διερευνά τις ζωές τριών πολύ διαφορετικών γυναικών, τις μοίρες των οποίων έμελλε να δέσουν άρρηκτα οι ιδιοτροπίες και οι συμπτώσεις της ζωής, οι άνδρες που βρέθηκαν στο δρόμο τους, αλλά και ο τόπος εκείνος που τις σημάδεψε με τρόπους διαφορετικούς, ωστόσο, εξαιρετικά σημαντικούς. Μια ιστορία που βασίζεται όχι μόνο στο συναίσθημα που πηγάζει μέσω της αφήγησης, αλλά και της ρεαλιστικότητας η οποία μας χαρίζεται απλόχερα μέσα από την αφηγηματική ροή της συγγραφέως που είναι βαθιά εξομολογητική και ανθρώπινη, επιτρέποντάς μας να ενσωματωθούμε σε αυτήν, συναισθηματικά, νοητικά αλλά και ηθικά, βάζοντας τους ίδιους μας τους εαυτούς στη θέση των γυναικών αυτών επιτρέποντάς μας με τον τρόπο αυτό να αυτοτιμωρηθούμε, να συγχωρέσουμε και να συγχωρεθούμε, και στο τέλος να βρούμε το δικό μας φάρο.
Βαθμολογία 10/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/50480/h-siwph-toy-faroy-kimberley-freeman-kritikh-vivlioy
Posted on Τρίτη, Ιουνίου 21, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Το περιστέρι είναι βρωμερό!
Τι λες; Πρέπει να κάνει μπάνιο;
Προσωπική άποψη:
Δεν γνώριζα τον εικονογράφο και συγγραφέα παιδικών βιβλίων Mo Willems, και η πρόσφατη γνωριμία μας προέκυψε μέσω ενός βρόμικου περιστεριού. Ναι, ξέρω! Ακούγεται κάπως περίεργο όλο αυτό, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και όπως ανακάλυψα ύστερα από έρευνα, το συγκεκριμένο περιστέρι αποτελεί τον βασικό του πρωταγωνιστή σε μία σειρά που φέρει το όνομά του, πράγμα που με ενθουσίασε για κάποιον μυστήριο λόγο. Όπως και να 'χει, "Το περιστέρι πρέπει να κάνει μπάνιο!" είναι ένα από τα βιβλία που ο γιος μου διάβασε σε μένα και όχι το αντίστροφο, μια εμπειρία που απολαύσαμε και οι δυο μας, έστω κι αν αυτό συνέβη για διαφορετικούς λόγους.
Ο Willems, στο σκιτσογραφικό σκέλος της υπόθεσης, αποδεικνύει περίτρανα πως με απλές, λιτές και διόλου επιτηδευμένες γραμμές, μπορείς να δημιουργήσεις εικόνες που περνάνε με απόλυτα άμεσο και κατανοητό τρόπο το μήνυμά τους. Ως συγγραφέας, πετυχαίνει ν' αφηγηθεί μέσω σύντομων, περιεκτικών και αστείων κειμένων μια ιστορία που ναι μεν μπορεί να είναι άκρως διασκεδαστική, αλλά έχει πολλά περισσότερα να πει, εστιάζοντας την προσοχή της στην καθαριότητα και του πόσο σημαντική αρετή αυτή αποτελεί. Αν λοιπόν, τα μικρά σας τερατάκια μισούν το μπάνιο και θεωρούν την δυσωδία μέρος της φυσικής τους κατάστασης, όπως το μικρό μας περιστέρι, μπορείτε με έμμεσο και διόλου διδακτικό τρόπο να τους περάσετε το σωστό μήνυμα, έτσι ώστε να κάνουν την απαραίτητη στροφή.
Βαθμολογία 9/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Posted on Τρίτη, Ιουνίου 21, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Posted on Τρίτη, Ιουνίου 21, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Έχοντας στο πλευρό της τους ηθοποιούς Λάζαρο Γεωργακόπουλο, Δημήτρη Μπίτο, Αντώνη Αντωνόπουλο και Αινεία Τσαμάτη, τη Μόνικα στη σύνθεση του μουσικού τοπίου, τη Λένα Παπαληγούρα στη φωνή του νεαρού αγοριού και προσκαλώντας για δεύτερη φορά τον σταθερό συνεργάτη του Bob Wilson, Scott Bolman, να αναλάβει τους φωτισμούς της παράστασης, η νεαρή σκηνοθέτις επιλέγει το Αίθριο της οδού Πειραιώς, ως ιδανικό τόπο για να αναπτυχθεί αυτός ο «μη-κόσμος» όπως περιγράφεται από τον συγγραφέα, αλλά και για να κλείσει μια άτυπη τριλογία γύρω από το ‘απόκοσμο’ και το ‘κοσμικό’, ανάμεσα στους Σοφοκλή, Ντοστογιέφσκι και Μπέκετ.
Don΄t touch me! Don΄t question me! Don΄t speak to me! Stay with me!
A tragicomedy in two acts – H υπόθεση
Ο Βλαντιμίρ και ο Εστραγκόν συναντιούνται σε ένα χώρο οικείο αλλά όχι συγκεκριμένο, κοντά σ’ ένα δέντρο. Συζητώντας ανακαλύπτουν και αποκαλύπτουν ότι βρίσκονται εκεί γιατί περιμένουν απλώς έναν άντρα, τον Γκοντό. Στη διάρκεια της αναμονής τους, έρχεται ο Πότζο, που έχει δεμένο με σκοινί τον Λάκυ, το δούλο του, τον οποίο πηγαίνει να πουλήσει στην αγορά. Ο Πότζο συζητάει με τον Βλαντιμίρ και τον Εστραγκόν για διάφορα θέματα βάζοντας τον Λάκυ να τους διασκεδάζει, διατάζοντάς τον να χορέψει, να σερβίρει, ακόμα και να... σκεφτεί! Οι δύο τους φεύγουν, αφήνοντας τους άλλους δύο να περιμένουν. Να περιμένουν τον Γκοντό. Ένα νεαρό αγόρι, αναγγέλλει ότι ο Γκοντό δεν θα έρθει, ανανεώνοντας το ραντεβού για την επομένη. Οι δύο άντρες αποφασίζουν να φύγουν. Αλλά όχι. Την επόμενη μέρα, την ίδια ώρα, ο Βλαντιμίρ και ο Εστραγκόν συναντιούνται στο ίδιο μέρος, κοντά στο ίδιο δέντρο, μόνο που αυτή τη φορά το δέντρο έχει βγάλει 3 φύλλα. Εμφανίζονται και πάλι ο Πότζο και ο Λάκυ, μόνο που αυτή τη φορά ο ένας είναι μουγκός και ο άλλος τυφλός. Περιμένουν και πάλι τον Γκοντό, μόνο που αυτή τη φορά δε διασκεδάζουν. Και, κυρίως, δεν θυμούνται καν την προηγούμενη συνάντηση.
It’ all about Symbiosis – Μια πρώτη οπτική
Ερωτώμενος για το νόημα και το στόχο του «Περιμένοντας τον Godot», ο Μπέκετ απαντά: It’ all about Symbiosis. Το «Περιμένοντας τον Godot», όπως άλλωστε και όλο το έργο του Μπέκετ, αποτελεί ένα κείμενο που παραμένει ανοιχτό σε πολλαπλές ερμηνείες, που χωράει άπειρες σκέψεις, πολλούς προβληματισμούς, εξαντλητικά “ism's” -όπως αποκαλεί χαριτολογώντας ο ίδιος τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα. Συμβιώνοντας ο Εστραγκόν με τον Βλαντιμίρ, ο Πότζο με τον Λάκυ, αλλά και τα δύο αυτά ζευγάρια μεταξύ τους τουλάχιστον δύο φορές, ανοίγεται το πεδίο πάνω στο οποίο η συμβίωση αυτή πρέπει να παραμείνει, να επιμείνει, να περιμένει μέχρι που να καταφέρει να βιώσει τις πιο χαρούμενες και δημιουργικές της στιγμές. Θέτοντας ως στόχο την άφιξη του Γκοντό, η συμβίωση αυτή αυτοτροφοδοτείται από την ελπίδα και την προσμονή που αυτή η προσδοκώμενη άφιξη επιφυλάσσει. Η μη άφιξη, συντηρεί την Πίστη. Η επανάληψη κρατά το χρόνο σε κίνηση. Σε μια κίνηση που αποτελείται άλλοτε από λεπτά αφόρητης πλήξης, άλλοτε από λεπτά παιγνιώδους διασκέδασης, από χρόνους σκέψης και φιλοσοφικών αναζητήσεων, άλλοτε από δευτερόλεπτα απόλυτης παραίτησης. Ο Χρόνος του έργου καταφέρνει να συμπεριλάβει όλα εκείνα τα στάδια από τα οποία περνάει ο άνθρωπος όταν καλείται να συνυπάρξει με τον συνάνθρωπο. Τα πράγματα και οι σκέψεις βρίσκονται μακριά από την απολυτότητα και την μονοσήμαντη τοποθέτηση . Ο Πότζο με τον Λάκυ είναι αυτοί που ταράζουν τους δύο «απο- ηρημένους», αποτραβηγμένους από τον κόσμο άντρες. Είναι αυτοί που είτε τραβώντας είτε σέρνοντας, βρίσκονται σε κίνηση και επανεκκινούν και την πραγματικότητα των δύο αντρών. Μετατρέπουν τη «φωτογραφία» σε «κινηματογραφικό έργο». Σε αυτόν τον παραβολικό μύθο του Μπέκετ, όπου η ζωή φαίνεται να μην κινείται προς τα μπρος, αλλά να συντηρεί όλες εκείνες τις συνήθειες που την τροχοδρομούν σε μια επαναληπτικότητα χωρίς διέξοδο, εμφανίζεται στο τέλος κάθε πράξης αυτό το αγόρι, για να ανακοινώσει εν πλήρη ηρεμία ότι ο Γκοντό δεν θα έρθει. Τουλάχιστον, ως αύριο. Εν αναμονή, λοιπόν.
Νατάσα Τριανταφύλλη
Lieu Vague – κενός τόπος
Ως “Lieu Vague” (κενό τόπο) περιγράφει ο Μπέκετ τον τόπο που διαδραματίζονται τα γεγονότα, οι συναντήσεις, που εμπνέονται οι ήρωες τις αναζητήσεις τους και τις σκέψεις τους. Ο Βλαντιμίρ και ο Εστραγκόν βρίσκονται κάπου, που δεν έχει σχέση με τον κόσμο. Εκεί, που ο κόσμος δεν μπορεί πια να απαιτήσει από αυτούς. Εκεί που εκείνοι δεν μπορούν πια να απαιτήσουν από τον κόσμο. Ένας τόπος άδειος, που δεν καρποφορείται καμία σύγκρουση. Ένας μη-κόσμος, που απομακρύνεται από οτιδήποτε κοσμικό. Ένας τόπος με τη δική του, ξεκάθαρη οντότητα.
Ταυτότητα Παράστασης
Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία: Νατάσα Τριανταφύλλη
Μουσική: ΜΟΝΙΚΑ
Σκηνογραφία: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Scott Bolman
Δραματολόγος: Δήμητρα Γκούγκλια
Βοηθός Σκηνοθέτη: Βασιλική Σουρή
Βοηθός Σκηνογράφου: Φιλάνθη Μπουγάτσου
Οργάνωση Παραγωγής: Μανόλης Σάρδης - PRO 4
Παίζουν:
Λάζαρος Γεωργακόπουλος
Δημήτρης Μπίτος
Αντώνης Αντωνόπουλος
Αινείας Τσαμάτης
“The Boy” voice over: Λένα Παπαληγούρα
Νατάσα Τριανταφύλλη
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Έχει σπουδάσει Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στην Δραματική Σχολή του Γιώργου Κιμούλη και στο New York Film Academy (NYFA, NewYork). Ως βοηθός σκηνοθέτη έχει συνεργαστεί με τους Γιώργο Κιμούλη, Νικαίτη Κοντούρη, Λευτέρη Βογιατζή. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη του Γιάννη Χουβαρδά (Εφιάλτης της ευτυχίας, Θείος Βάνιας, Ορέστης, Εμίλια Γκαλότι, Περικλής, Το Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα, Παραλλαγές Θανάτου, Don Giovanni, Άμλετ, Όπερα της Πεντάρας). Από το 2011 δουλεύει παράλληλα ως βοηθός σκηνοθέτη του Bob Wilson, για την παράσταση "Οδύσσεια" που παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο, και στο Piccolo Teatro το 2013 και το 2015. To Μάρτιο του 2011, παρουσίασε με τη Λυδία Φωτοπούλου τη Ραψωδία Υ στο Εθνικό Θέατρο, στο πλαίσιο της παρουσίασης της Ιλιάδας του Ομήρου, ενώ το Μάιο του 2012, το "Τοπία με Γυναίκες" με την Ιωάννα Παππά και τη Λένα Παπαληγούρα στον κύκλο των Αναγνώσεων. Τον Ιούνιο του 2013 παρουσίασε την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά, την “Αντιγόνη” του Σοφοκλή στο Μουσείο Μπενάκη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, σε μουσική της Monika. Η παράσταση τον Ιούνιο του 2014, ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου παρουσιάστηκε στον κεντρικό χώρο της UNESCO. Τον Απρίλιο του 2015, ανέβασε στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης τους “Αδερφούς Καραμάζοφ” του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, σε πρωτότυπη διασκευή Διονύση Καψάλη και πρωτότυπη μουσική Μonika.
Ημερομηνία: Πρεμιέρα: 14 Ιουλίου 2016
Μόνο για 14 παραστάσεις: Τρίτη με Κυριακή | Ώρα 21.30μ.μ.
Πληροφορίες - κρατήσεις: Pro4, τηλ.: 210-3255444
http://www.pro4.gr
www.benaki.gr
Posted on Τρίτη, Ιουνίου 21, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2016
Οι εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ προσφέρουν στο "Το Μεγαλείο Των Τεχνών" και τους αναγνώστες του 2 αντίτυπα του βιβλίου της Belinda Alexandra, "Λευκή γαρδένια".
https://www.facebook.com/dioptrapublishing/
https://twitter.com/Megaleio_Texnwn
- Όσοι νέοι χρήστες γίνουν μέλη στο site μας (στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τις δημοφιλέστερες αναρτήσεις της εβδομάδας - GFC) θα έχουν μια επιπλέον συμμετοχή:
http://www.culture21century.gr
- Όσοι δεν έχουν προφίλ στο Facebook μπορούν να στείλουν με e-mail την συμμετοχή τους, αναφέροντας ονοματεπώνυμο και e-mail, στο culture21century@yahoo.gr
Η κλήρωση ξεκινάει σήμερα, 20/06/2016 και λήγει 26/06/2016. Οι νικητές θα ανακοινωθούν μέσω σχετικής ανάρτησης στη σελίδα μας στο Facebook και στο site μας, ενώ θα ειδοποιηθούν και με προσωπικό μήνυμα προκειμένου να ενημερωθούν για την παραλαβή των δώρων τους.
Posted on Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Posted on Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Το βιβλιοπωλείο ΑΝΑΛΟΓΙΟ και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
στο πλαίσιο της Έκθεσης Βιβλίου Ηλιούπολης
προσκαλούν τους μικρούς τους φίλους σε εκδήλωση
με αφορμή το βιβλίο της Λίνας Σωτηροπούλου
Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ Η ΜΑΓΙΣΣΑ
ΠΑΙΔΙΑ, ΠΡΟΣΟΧΗ!
Έχετε σοβαρές υποψίες ότι η μαμά σας έχει μαγικές ικανότητες;
Πιστεύετε ότι μπορούν να ξεσκεπάσουν όλα τα κόλπα
που σκαρφίζεστε για να μη διαβάζετε;
Υπάρχει τελικά τρόπος για να γλιτώσετε το διάβασμα;
Ελάτε να το ανακαλύψουμε μαζί
την Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016, στις 20.00μ.μ.,
στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, στην Ηλιούπολη.
ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ
Ένα μικρό χαρτί όπου θα έχετε γράψει
τι θα θέλατε από μια μαμά με μαγικές ικανότητες
να σας εμφανίσει από το μαγικό της καπέλο!
Σκοπός μας είναι να δυσκολέψουμε τις μαμάδες…
Για να δούμε, θα τα καταφέρουμε;
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!
Για παιδιά από 6 ετών
___________________________________________________________________________________
Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ προσκαλούν
τους μικρούς τους φίλους σε εκδήλωση
με αφορμή το βιβλίο της Μαίρης Τσόγκα
ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΟΥ ΚΙ ΑΛΛΟ!
το Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016, στις 20.00μ.μ.,
στο περίπτερο εκδηλώσεων της 30ής Έκθεσης Βιβλίου, στο Πασαλιμάνι.
Η συγγραφέας Μαίρη Τσόγκα θα αφηγηθεί την ιστορία του γάτου Κροίσου,
ο οποίος ζει ξέγνοιαστα σε ένα πλουσιόσπιτο,
ώσπου η κρίση φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή του.
Πώς θα μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή του
ο καλοθρεμμένος και καλοζωισμένος γάτος,
όταν θα βρεθεί ταλαιπωρημένος και τραυματισμένος
σε ένα καταφύγιο για αδέσποτα ζώα;
Και γιατί ο δεκάχρονος Μάνος, ένα αγόρι με δυσκολίες στην ανάγνωση,
τον επισκέπτεται στο καταφύγιο και του διαβάζει ιστορίες με γάτες;
Θα μπορέσει άραγε ο Κροίσος να ξανανιώσει βασιλιάς;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!
Για παιδιά από 8 ετών
___________________________________________________________________________________
Τα PUBLIC και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
προσκαλούν τους μικρούς τους φίλους
σε εκδήλωση με αφορμή το πρώτο βιβλίο
της ολοκαίνουργιας σειράς του Γίργκεν Μπανσέρους
ΜΙΛΙ & ΜΑΓΚΝΟΥΣ
Ο εξαφανισμένος βαρόνος
το Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016, στις 12.00μ.μ.,
στο PUBLIC Πάφου (Kings Avenue Mall, Λεωφ. Τάφοι Βασιλέων 2).
Η Μίλι είναι μια επιδέξια και πανύψηλη κλέφτρα.
Ο Μάγκνους ένας μικρόσωμος αλλά πανέξυπνος βαρόνος.
Ο δε Μαξ είναι ταυτόχρονα σοφέρ, μάγειρας, κηπουρός, μπάτλερ
και πάνω απ’ όλα σκύλος!
Πώς μπορεί να συνδέονται όλα αυτά τα πρόσωπα;
Ελάτε να τα ανακαλύψουμε όλα σε ένα ταξίδι μυστηρίου και δράσης
με τον Σωτήρη Χριστοφόρου και τη Δέσποινα Φιλίππου.
Για παιδιά από 7 ετών
Posted on Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2016 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Η σελίδα μας στο Facebook
Αρχείο αναρτήσεων
Best of the week
-
Συνοπτική περίληψη του έργου: Η μάγισσα Ravenna παντρεύεται και σκοτώνει τον βασιλιά και πατέρα της Χιονάτης, με την ίδια να γίνεται ...
-
Συνοπτική περίληψη του βιβλίου: Η φοιτήτρια λογοτεχνίας Αναστάζια Στιλ παίρνει συνέντευξη, για το περιοδικό του Πανεπιστημίου, από το...
-
Συνοπτική περίληψη του έργου: Ο Marcus και η Alex είναι ένα νέο, όμορφο και ερωτευμένο ζευγάρι που ζει στο Παρίσι . Είναι σχεδόν ευτυχισ...
-
Αφορμή για το εν λόγω post στάθηκε μια συζήτηση που είχα με την φίλτατη Χρύσα σχετικά με τις πριγκίπισσες της Disney. Έπειτα λοιπόν από αν...
-
Ήταν το 2006 όταν ο τηλεοπτικός κατ' εξοχήν σεναριογράφος, James Manos Jr., ανέλαβε για λογαριασμό του καναλιού CBS να μετατρέψει το...
-
Συνοπτική περίληψη του βιβλίου: Η Μπλερ Γουίν είναι μόλις δεκαεννιά. Ζούσε στην επαρχία αλλά, όταν πέθανε η μητέρα της, αναγκάστηκε ν...
-
Καιρός πολύς, ίσως και πολλά χρόνια, να πέρασαν από την τελευταία φορά που κάποια ιστορία σε σχέση με μάγους και ικανότητες πέρα από τα ...
-
Ο Kevin Williamson δεν ήταν πολύ ενθουσιώδης όσον αφορά την πιθανότητα οι νουβέλες της Smith να μεταφερθούν στη μικρή οθόνη καθώς έβ...
-
Συνοπτική περίληψη του έργου: Αδυνατώντας να αντέξει την προσήλωση του άνδρα της στην καριέρα του, η Joanna Kramer φεύγει από το σπίτι, αφή...
-
Συνοπτική περίληψη του βιβλίου: Η Λούσι Χάνιτσερτς , μια νεαρή Αγγλίδα, έχει μάθει να υπακούει στους κοινωνικούς κανόνες και τις συμπεριφο...
Έγινες μέλος;
Translate - Μεταφράστε μας
Διαφημιστείτε σε μας
Είμαστε εδώ για εσάς



































