"Το «Κατηγορώ…!» και άλλα κείμενα για την Υπόθεση Ντρέυφους" του Émile Zola

Ο Εμίλ Ζολά με τη φλογισμένη τοποθέτησή του απέναντι στην κρατική συνωμοσία που στήθηκε για να καταδικαστεί ένας αθώος, ο Εβραίος λοχαγός Άλφρεντ Ντρέυφους, προσδιόρισε άπαξ διά παντός το πρότυπο του αληθινού δημόσιου διανοουμένου. Είναι αυτός που, δίχως να του ζητηθεί, υψώνει τη φωνή του απέναντι στην εξουσία η οποία εγκληματεί – και αυτός που αδιαφορεί για το σκληρότατο τίμημα το οποίο θα πληρώσει. Είναι αυτός που βγαίνει μπροστά για να εναντιωθεί στο άδικο και να αναμετρηθεί με την πλειοψηφία – αυτός που δε λυγίζει στις απειλές, που δε σταματάει μέχρι να φτάσει στο τέλος. Είναι η ηθική συνείδηση μιας κοινωνίας.
Ατρόμητος και μόνος, ολόφωτος και ολοζώντανος, περισσότερα από 120 χρόνια μετά τον θάνατό του, παραμένει επίκαιρος να μας δείχνει τον πάντοτε δύσκολο μα πάντοτε ωραίο δρόμο.
Εκτός από το «Κατηγορώ…!», το βιβλίο περιλαμβάνει την απολογία του Ζολά ενώπιον του δικαστηρίου, όταν βρέθηκε κατηγορούμενος για συκοφαντική δυσφήμηση του Επιτελείου με αφορμή τη δημοσίευση του περιώνυμου αυτού άρθρου του, τον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο Ανατόλ Φρανς στην κηδεία του Ζολά, τον εγκωμιαστικό για τον Ζολά λόγο του Ζαν Ζορές στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τη μεταφορά της σορού του συγγραφέα στο Πάνθεον, χρονολόγιο της Υπόθεσης Ντρέυφους, εισαγωγή της Μαίρης Καιρίδη και πρόλογο του Θανάση Τριαρίδη.

"Όλη – Η – Αλήθεια – Για – Τα – Κατάλευκα – Δόντια – Του – Γουίλιαμ – Μάινορς" της Ελένης Κωνσταντινίδου

Οι μπότες του καπετάνιου Μάινορς προσγειώθηκαν στη λεπτή λευκή άμμο με αέρα νικητή. Στο ζαρωμένο καφετί δέρμα τους σχηματίστηκε ένα αυτάρεσκο χαμόγελο, ίδιο με του κατόχου τους. (Στην ιστορία των υποδημάτων του 17ου αιώνα, σπάνια μπότες είχαν να επιδείξουν τόσο πλούσια συναισθήματα ή οξυδέρκεια όπως ετούτες.) Το χαμόγελο αυτό δεν είχε σχέση με τα βρομερά πόδια του καπετάνιου, που έκρυβαν στα σωθικά τους. Ούτε με τον νέο τόπο και τους περίεργους κατοίκους του που εκείνος είχε μόλις ανακαλύψει. Αυτό που τις γέμισε ικανοποίηση ήταν που διαισθάνθηκαν όλη την αλήθεια για τα κατάλευκα δόντια του Γουίλιαμ Μάινορς· και είχε πολλή πλάκα.

"Μαζί. Το σπίτι σου είναι όπου είναι η οικογένειά σου…" του Stephen Hogtun

«Μικρό μου, είπε η μητέρα του, είμαι πάντα στο πλάι σου όταν θέλεις να φτάσεις κάτι».
Αυτή είναι η ιστορία ενός μικρού ελέφαντα και της αγέλης του.
Είναι μια ιστορία για το πού ανήκεις και το πώς βρίσκεις τη θέση σου μέσα στον κόσμο.
Πάνω απ’ όλα, είναι μια ιστορία για το τι σημαίνει οικογένεια και σπίτι.
Γεμάτο λαμπερές εικόνες, το ΜΑΖΙ είναι ένα αξέχαστο βιβλίο ενός εξαιρετικά προικισμένου συγγραφέα και εικονογράφου.