Τα σύνορα χαράσσουν τον χάρτη του σύγχρονου κόσμου. Τα χρήματα, όμως, χαράσσουν έναν άλλον. Στον Κρυφό Πλανήτη, η δημοσιογράφος Atossa Abrahamian μας ξεναγεί σε ένα παράλληλο σύμπαν που λειτουργεί δίπλα και συχνά πάνω από τον κόσμο που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε: έναν «κρυφό πλανήτη» από εξωεδαφικές ζώνες, ειδικά καθεστώτα και νομικά κενά, σχεδιασμένα ώστε να εξυπηρετούν τους πλούσιους και τους ισχυρούς. Ο πλανήτης μας αποτελείται από κυρίαρχα κράτη με σαφή σύνορα, νόμους και δικαιώματα. Όμως μέσα, πάνω και πέρα από αυτά τα σύνορα έχει αναπτυχθεί μια άλλη γεωγραφία: χιλιάδες ζώνες που λειτουργούν σχεδόν αυτόνομα, από ελεύθερες εμπορικές περιοχές και «σημαίες ευκαιρίας» μέχρι υπεράκτια κέντρα κράτησης, μισθωμένες πόλεις που ελέγχονται από ξένες εταιρείες – ακόμη και στο διάστημα. Η Abrahamian ανιχνεύει τις ρίζες αυτού του φαινομένου στην Ελβετία του 13ου αιώνα, όταν φτωχά καντόνια εμπορεύονταν το μοναδικό τους κεφάλαιο: τα ανθρώπινα σώματα, με τη μορφή μισθοφόρων. Από εκεί και έπειτα, ιχνηλατεί την ιστορική διαμόρφωση μιας παγκόσμιας πρακτικής που αποσυνδέει συστηματικά τον πλούτο από την ευθύνη και την πολιτική κυριαρχία. Οικονομολόγοι, πολιτικοί και σύμβουλοι έχουν αναπτύξει ολοένα πιο σύνθετους μηχανισμούς «εξαγωγής» της απάτριδος ζώνης: χώρους χωρίς λογοδοσία, αλλά με τεράστια οικονομικά οφέλη. Χαρτογραφώντας αυτή την αόρατη γεωγραφία που καθορίζει ποιοι κερδίζουν και ποιοι χάνουν στη σύγχρονη παγκόσμια τάξη, ο Κρυφός Πλανήτης συναρπάζει, εξοργίζει και αφυπνίζει. Πάνω απ’ όλα, μας καλεί να φανταστούμε πώς ο κόσμος θα μπορούσε να είναι αλλιώς.
Η Έκθεση Pirie αποτελεί μια πρώτης τάξεως αξιολόγηση της μυστικής δράσης των Βρετανών στην Ελλάδα κατά τις πρώτες φάσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής (1940-1942), δηλαδή από την ιταλική εισβολή μέχρι την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου στα τέλη του 1942. Μέσα από τις σελίδες της Έκθεσης Pirie παρακολουθούμε την πορεία της Ελλάδας από την προπολεμική περίοδο, στον πόλεμο και την Κατοχή. Η Έκθεση βάζει τον αναγνώστη στην ατμόσφαιρα της Κατοχής, με τις απαγορεύσεις και τους κινδύνους, αλλά και την αισιοδοξία και τις κρυφές ελπίδες που κρύβονται πίσω από τα ψευδώνυμα, τις συνθηματικές λέξεις και τις μυστικές επιχειρήσεις. Πρόκειται για μια σημαντικότατη πρωτογενή πηγή για ιστορικούς και πολιτικούς επιστήμονες – αλλά και ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα για το ευρύ κοινό που ενδιαφέρεται να εντρυφήσει στις συνθήκες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα και στα διλήμματα της βρετανικής πολιτικής της περιόδου, παρέχοντας μια ψηφίδα γνώσης στους Έλληνες που θέλουν να κατανοήσουν πώς αντιλαμβάνονταν τη χώρα τους εξωτερικές δυνάμεις. Η Έκθεση Pirie διαφέρει από τις κλασικές ακαδημαϊκές αναλύσεις γιατί δίνει στον αναγνώστη πληροφορίες επί του πεδίου και τον αφήνει να τις αξιολογεί εις το διηνεκές. Δεν μεταφέρει απλώς στον αναγνώστη το κλίμα. Ο αναγνώστης ζει το κλίμα μέσα από ένα συναρπαστικό κατασκοπευτικό-πολιτικό-ιστορικό ανάγνωσμα.
«Γεια, κύριε Σιδερένιε Γίγαντα». Ο Σιδερένιος Γίγαντας δεν κουνήθηκε. «Κύριε Σιδερένιε Γίγαντα, έχουμε όσο φαγητό θες, και μπορείς να το πάρεις, αρκεί να σταματήσεις να ρημάζεις τα αγροκτήματα».
Η κλασική πια ιστορία του Ted Hughes με θέμα την απροσδόκητη φιλία ανάμεσα σε ένα αγόρι και έναν γίγαντα φτιαγμένο από σίδερο, σε μια έκδοση ειδικά για παιδιά.
Όταν το σκάει το άλογο ενός αγρότη, οι συγχωριανοί του λένε πως τον βρήκε φοβερή κακοτυχία. « Ίσως», απαντά ο σοφός γερο-αγρότης – ένα ρεφρέν που θα επαναληφθεί όταν βρεθεί αντιμέτωπος και με άλλα απροσδόκητα γεγονότα. Αυτή η απολαυστική ιστορία μάς διδάσκει πως ό,τι φαίνεται κακό μπορεί να είναι καλό· ό,τι φαίνεται καλό μπορεί να είναι και κακό· και στο τέλος, μπορούμε να αποδεχτούμε τα πάντα χωρίς να βιαζόμαστε να κρίνουμε, ως απαραίτητες εμπειρίες που μας βοηθούν στο ταξίδι της προσωπικής μας εξέλιξης.
Όπως ορίζει η διαθήκη του προ-προ-προ-προθείου του, όταν ο Ρομέο Άντισον κλείσει τα δώδεκα θα πρέπει να πάει σε μια παράξενη σχολή που στεγάζεται σε μια πολυτελή έπαυλη.
Όμως η σχολή αυτή είναι ένα ιδιόρρυθμο εκπαιδευτικό ίδρυμα, όπου οι καθηγητές είναι –μεταξύ των άλλων– ένα ζόμπι, ένα φάντασμα κι ένας λυκάνθρωπος.
Ευτυχώς, ο Ρομέο έχει συμμαθήτρια την Τζίλιαν, την ατρόμητη ξαδέλφη του, που δεν πτοείται από δυο τρεις τερατοδασκάλους.
Τα δυο ξαδέλφια θα βαλθούν να εξιχνιάσουν μαζί όλα τα μυστικά της οικογενειακής έπαυλης… Μπουουουου…
Τα πράγματα στην τάξη δεν πάνε καλά. Ο καιρός είναι φρικτός, η εκδρομή στον ζωολογικό κήπο αναβλήθηκε και η κυρία Κρος έχει τρομερό πονοκέφαλο. Ο Φλιν κοροϊδεύει βγάζοντας τη γλώσσα. «Πήγαινε κάτσε στο παγκάκι!» του λέει η κυρία Κρος. Η Ρούμπι και η Φοίβη τσακώνονται. «Στο παγκάκι!» Ο Όσκαρ κάνει πεντακόσιες ώρες στην τουαλέτα. «Στο ΠΑΓΚΑΚΙ!» Σύντομα, ολόκληρη η τάξη είναι ανεβασμένη στο παγκάκι, και δεν αργεί η στιγμή που η κυρία Κρος αναγκάζεται να στείλει και την ίδια εκεί πάνω. Και τώρα; Τι γίνεται;
Ανακάλυψέ το στο Άτακτο παγκάκι!
ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ;
Ο Χένρι πηγαίνει εκδρομή σε μια μεγάλη πινακοθήκη κι έχει ένα σωρό απορίες.
(Μα σε ποιον αρέσουν οι πίνακες με τα παλιά κονσερβοκούτια και τα λιωμένα ρολόγια;)
Ώσπου βλέπει την επιγραφή: ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ;
και αναρωτιέται τι να σημαίνει…
Τον περιμένει μία μεγάλη έκπληξη!
Embark on a delightful journey of discovery, counting how many girls are on a seesaw, how many people are posing for the photo, how many cars are stuck in the traffic jam… Once you start counting, it will be hard to stop.
Counting has never been so fun! Based on works of painters from the permanent collection of the National Gallery, this book introduces children to numbers through art.
Ξεκινήστε ένα ευχάριστο ταξίδι ανακάλυψης, μετρώντας πόσα κορίτσια κάνουν τραμπάλα, πόσα άτομα ποζάρουν στον υπαίθριο φωτογράφο, πόσα αυτοκίνητα κινούνται στον δρόμο… Μόλις αρχίσετε να μετράτε, θα είναι δύσκολο να σταματήσετε.
Ποτέ το μέτρημα δεν ήταν τόσο ευχάριστο και διασκεδαστικό! Βασισμένο στα έργα ζωγράφων από τη μόνιμη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης, το βιβλίο γνωρίζει στα παιδιά τους αριθμούς μέσω της τέχνης.
Αναρτήσεις
0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου