Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Στο κέντρο του Κάλιαρι, ο Μάρτσιο Μοντεκρίστο, μεγάλος φαν του αστυνομικού μυθιστορήματος, άνοιξε το Les Chats Noirs, ένα μικρό βιβλιοπωλείο που πήρε το όνομά του από τις δυο μαύρες γάτες, τη Μις Μαρπλ και τον Πουαρό, που εμφανίστηκαν μια μέρα στην πόρτα του, τις υιοθέτησε διστακτικά και από τότε έγιναν η ατραξιόν του καταστήματος, που ειδικεύεται στο είδος. Εκεί συναντιέται και η λέσχη ανάγνωσης οι «ντετέκτιβ της Τρίτης», μια παρέα ετερόκλητη αλλά δεμένη. Πριν από έναν χρόνο μάλιστα η λέσχη κατάφερε να βοηθήσει στην εξιχνίαση μιας υπόθεσης, την οποία όλοι θεωρούσαν χαμένη από χέρι. Τώρα η αστυνόμος Άντζελα Ντιμάζε επιστρέφει για να ζητήσει τη συνδρομή τους σε μια νέα έρευνα. Θα καταφέρουν οι «ντετέκτιβ της Τρίτης» να εξιχνιάσουν και αυτή την υπόθεση και να βοηθήσουν την αστυνομία να σταματήσει τον δολοφόνο προτού ξαναχτυπήσει;
Ο Pulixi υπογράφει ένα αστυνομικό θρίλερ γεμάτο σασπένς και ειρωνεία, που μιλάει για τα βιβλία και αποτίνει φόρο τιμής στα κλασικά του είδους.

Προσωπική άποψη:
Πιστεύετε πως οι βιβλιοθήκες και τα βιβλιοπωλεία κρύβουν μέσα τους μικρά θαύματα; Παράλληλα, αγαπάτε τις γάτες και τα βιβλία που τις αναφέρουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο; Αν ναι, τότε το βιβλίο «Το βιβλιοπωλείο με τις μαύρες γάτες» του Piergiorgio Pulixi έχει γραφτεί για εσάς. Ένα cozy crime μυθιστόρημα που «παντρεύει» την αστυνομική λογοτεχνία, στοιχεία μυστηρίου και χιούμορ, αλλά τη ζεστασιά μιας ιδιαίτερης κοινότητας , αποδίδοντας παράλληλα έναν αληθινό φόρο τιμής στους κλασικούς συγγραφείς του είδους.

Στο επίκεντρο της ιστορίας μας βρίσκεται ο εκκεντρικός βιβλιοπώλης, και φανατικός των αστυνομικών μυθιστορημάτων, Μάρτσιο Μοντεκρίστο, ιδιοκτήτης του μικρού βιβλιοπωλείου «Οι μαύρες γάτες» στο Κάλιαρι της Ιταλίας, το οποίο οφείλει το όνομά του στους δύο μαύρους γάτους που έχουν εγκατασταθεί μόνιμα ανάμεσα στα ράφια και έχουν βαφτιστεί Μις Μαρπλ και Πουαρό, ονόματα εμπνευσμένα από τους δημοφιλείς ήρωες της Agatha Christie. Γύρω του συγκεντρώνεται μια ανομοιογενής αλλά απολαυστική παρέα αναγνωστών, οι επιλεγόμενοι «Ντετέκτιβ της Τρίτης», που από μια λέσχη ανάγνωσης εξελίσσονται σε απρόσμενους συνεργάτες της αστυνομίας όταν μια σειρά φρικιαστικών εγκλημάτων συγκλονίζει την πόλη.

Όπως όλα τα cozy crime mystery βιβλία, έτσι και το συγκεκριμένο, δεν ξεχωρίζει για την αστυνομική του ίντριγκα, παρά το γεγονός πως αυτή είναι ιδιαίτερα καλοστημένη και δημιουργεί ένα αίσθημα αγωνίας το οποίο συντηρεί ικανοποιητικά κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της ιστορίας. Το στοιχείο για το οποίο ξεχωρίζει, είναι η αγάπη που ξεχειλίζει σε κάθε σελίδα, τόσο για τη λογοτεχνία και τα βιβλία, όσο και για τους ανθρώπους που τα διαβάζουν, όχι απλά για να περάσουν την ώρα τους, αλλά γιατί συμβάλλον στο να γεμίσει η ζωή τους. Ο Pulixi δημιουργεί ένα βιβλιοπωλείο που λειτουργεί ως καταφύγιο, ένας χώρος όπου άγνωστοι γίνονται φίλοι και όπου η λογοτεχνία δεν αποτελεί απλώς χόμπι αλλά τρόπο κατανόησης του κόσμου.

Η γραφή του Pulixi είναι κινηματογραφική, γρήγορη και γεμάτη ζωντάνια, παρασύροντάς σε σ’ ένα ξέφρενο αναγνωστικό «ταξίδι», το οποίο εναλλάσσει αποτελεσματικά τις ανάλαφρες στιγμές με τη σκοτεινή ατμόσφαιρα της υπόθεσης, αποδεικνύοντας ότι ένα cozy crime μπορεί να διαχειριστεί δύσκολα και βίαια εγκλήματα χωρίς, όμως, να χάσει τον ανθρώπινο πυρήνα του –και, σίγουρα, χωρίς να χάσει τη «διασκεδαστική» του πλευρά. Το αποτέλεσμα, λοιπόν, είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται σχεδόν απνευστί, όχι μόνο λόγω της επιθυμίας σου ν’ ανακαλύψεις τον δολοφόνο, αλλά γιατί θέλεις να επιστρέψεις σ’ αυτό το βιβλιοπωλείο που αρχίζεις να το νιώθεις σχεδόν σαν σπίτι σου.

Όπως συμβαίνει στα περισσότερα βιβλία του είδους, ειδικά σε όσα ακολουθούν τα μοτίβο μιας ομάδας που δρα συλλογικά έχοντας έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, έτσι και στο συγκεκριμένο, οι χαρακτήρες αποτελούν το πιο δυνατό στοιχείο του. Ο δύστροπος αλλά βαθιά ανθρώπινος Μάρτσιο, η ευρηματική Πατρίτσια, αλλά και τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης, συνθέτουν μία ομάδα που δύσκολα ξεχνιέται. Καθένας κουβαλά τις δικές του ανασφάλειες, τις εμμονές και τις πληγές του, στοιχεία που τους κάνουν αληθινούς και οικείους σε ‘μας, ενώ παράλληλα προσδίδουν στο μυθιστόρημα μια ζεστασιά που σπάνια συναντά κανείς σε σύγχρονα αστυνομικά.

Επιπλέον, ο συγγραφέας αποτίνει έναν διαρκή φόρο τιμής στη χρυσή εποχή του ντεντεκτιβικού λογοτεχνικού μυστηρίου, με πληθώρα αναφορών στην Agatha Christie, στον Conan Doyle και σε άλλους μεγάλους δημιουργούς του είδους, όχι για να κάνει επίδειξη γνώσεων, αλλά χρησιμοποιώντας τες ως οργανικό κομμάτι της αφήγησης. Οι αναγνώστες των κλασικών μυθιστορημάτων του είδους θα αναγνωρίσουν δεκάδες μικρές λεπτομέρειες που κάνουν την ανάγνωση ακόμη πιο απολαυστική, χωρίς όμως να αποκλείονται όσοι έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή μ’ αυτό.

Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε μ' ένα διασκεδαστικό κι απολαυστικό cozy αστυνομικό μυστήριο, το οποίο προσομοιάζει με μια ερωτική επιστολή προς τα βιβλία, τα βιβλιοπωλεία και τους ανθρώπους που βρίσκουν στις σελίδες τους μια δεύτερη οικογένεια. Είναι μια ιστορία για τη δύναμη της ανάγνωσης και την ικανότητά της να ενώνει διαφορετικούς ανθρώπους υπενθυμίζοντάς τους πως, ακόμη και στις πιο σκοτεινές και δύσκολες υποθέσεις, η περιέργεια, η φιλία και η αγάπη για τις ιστορίες μπορούν να γίνουν σημαντικά εργαλεία και να λειτουργήσουν ως μηχανές αναζήτησης της αλήθειας που, στο τέλος της ημέρας, αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα από οτιδήποτε άλλο.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Piergiorgio Pulixi
Μεταφραστής: Δότση Δήμητρα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2026
Αρ. σελίδων: 292
ISBN: 978-618-03-4839-2