...

Σάββατο, Ιουλίου 13, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η Τέσα Γκρέι θα έπρεπε να είναι ευτυχισμένη – δεν είναι όλες οι νύφες ευτυχισμένες; Ωστόσο, καθώς προετοιμάζεται για το γάμο της, ένα δίχτυ σκιών αρχίζει να τυλίγεται γύρω από τους Κυνηγούς του Ινστιτούτου του Λονδίνου. Ένας νέος δαίμονας εμφανίζεται, ένας δαίμονας που τον συνδέει αίμα και μυστικότητα με τον Μόρτμεϊν, τον άντρα που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το στρατό του από ανελέητα αυτόματα, τις Δαιμονικές Μηχανές, για να καταστρέψει τους Κυνηγούς των Σκιών. Ο Μόρτμεϊν χρειάζεται μονάχα ένα τελευταίο κομμάτι για να ολοκληρώσει το σχέδιό του.
Χρειάζεται την Τέσα.
Η Σάρλοτ Μπράνγουελ, επικεφαλής του Ινστιτούτου, προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει τον Μόρτμεϊν πριν αυτός χτυπήσει. Και ο Τζεμ και ο Γουίλ, τα αγόρια που διεκδικούν την καρδιά της Τέσα, θα κάνουν τα πάντα για να τη σώσουν. Γιατί παρόλο που ο Τζεμ και η Τέσα είναι αρραβωνιασμένοι, ο Γουίλ εξακολουθεί να είναι ερωτευμένος μαζί της.
Τα τελευταία λόγια ενός ετοιμοθάνατου Κυνηγού των Σκιών παρέχουν το στοιχείο που ίσως να οδηγήσει την Τέσα και τους φίλους της στον Μόρτμεϊν. Αλλά η μικρή τους ομάδα δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει μόνη της, και ο πανίσχυρος Ύπατος αμφισβητεί ότι ο Μόρτμεϊν έρχεται. Εγκαταλελειμμένοι από συμμάχους, οι Κυνηγοί βρίσκονται παγιδευμένοι όταν ο Μόρτμεϊν υφαρπάζει το φάρμακο που κρατάει τον Τζεμ ζωντανό. Με τον καλύτερό του φίλο να βρίσκεται στο κατώφλι του θανάτου, ο Γουίλ πρέπει να ρισκάρει τα πάντα για να σώσει το κορίτσι που αγαπούν και οι δύο.
Για να εξασφαλίσει χρόνο στον Γουίλ, ο μάγος Μάγκνους Μπέιν ενώνει τις δυνάμεις του με τον Χένρι Μπράνγουελ για να δημιουργήσουν μια εφεύρεση που θα τους βοηθήσει να νικήσουν τον Μόρτμεϊν. Ενώ όλοι προσπαθούν να σώσουν την Τέσα και το μέλλον των Κυνηγών των Σκιών, το οποίο βρίσκεται στα χέρια της, η Τέσα συνειδητοποιεί ότι ο μόνος που μπορεί να τη σώσει είναι ο εαυτός της – γιατί με την ανακάλυψη της αληθινής της φύσης, η Τέσα μπορεί να γίνει πιο ισχυρή απ’ όσο ονειρεύτηκε ποτέ. Όμως, μπορεί ένα κορίτσι μόνο του, ακόμα και ένα κορίτσι που ορίζει τη δύναμη των αγγέλων, να νικήσει έναν ολόκληρο στρατό;
Κίνδυνος και προδοσία, μυστικά και μαγεία, και οι μπλεγμένες κλωστές της αγάπης και της απώλειας περιπλέκονται καθώς οι Κυνηγοί των Σκιών ωθούνται στο χείλος της καταστροφής στον συγκλονιστικό αυτό επίλογο της τριλογίας των Δαιμονικών Μηχανών.

Προσωπική άποψη:
Ορισμένες φορές, μου είναι τραγικά δύσκολο να μιλήσω για κάποιο βιβλίο που με έχει σημαδέψει. Όταν δε, έχει να κάνει με το τελευταίο βιβλίο μιας σειράς που υπεραγαπώ, που όχι μόνο άγγιξε τις υψηλότατες προσδοκίες μου, αλλά τις ξεπέρασε σε κάθε μέτρο δυνατού και αδύνατου, όταν κατάφερε να αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές μου, τα πράγματα, είναι εξαιρετικά δύσκολα για μένα. Ενώ είχα το βιβλίο στα χέρια μου από την Τρίτη, μόλις σήμερα κατάφερα να το τελειώσω και αυτό για έναν και μόνο λόγο. Δεν ήθελα αυτό το υπέροχο ταξίδι να τελειώσει... όχι, όσο κι αν προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου, δεν ήμουν έτοιμη γι' αυτό και δεν ξέρω αν θα μπορούσα ποτέ να είμαι. Για κάποια πράγματα, ποτέ δεν είσαι πραγματικά έτοιμος, ειδικά αν έχει έρθει η ώρα να πεις αντίο. Το γεγονός και μόνο ότι γράφοντας τώρα αυτές τις αράδες, δάκρυα έχουν πλημμυρίσει τα μάτια μου, νομίζω πως είναι αρκετό ως γεγονός για να σας δώσει να καταλάβετε πόσο πολύ συναισθηματικά φορτισμένη είμαι.

Δύο μήνες έχουν περάσει από τα γεγονότα που σημάδεψαν το φινάλε του "Κουρδιστού Πρίγκιπα" και που παράλληλα, σηματοδότησαν την αρχή μιας νέας, σκοτεινής κι επικίνδυνης εποχής. Η Τέσα, έχει αρραβωνιαστεί με τον Τζεμ κι ετοιμάζονται για τον γάμο τους, ενώ το ρολόι της εναπομένουσας ζωής του μετράει αντίστροφα. Την ίδια ώρα, ο Γουίλ, προσπαθεί να διαχειριστεί τα συναισθήματά του, τόσο απέναντι στην Τέσα, όσο και την μικρή του αδελφή που εισέβαλε ξαφνικά στη ζωή του. Όμως η φαινομενική ηρεμία που επικρατεί στη ζωή τους, δεν θα κρατήσει για πολύ. Ο Ύπατος, έχει βαλθεί να κάνει δύσκολη τη ζωή της Σάρλοτ και των κατοίκων του Ινστιτούτου ενώ μυστικά, ψέματα και προδοσίες απειλούν τις ισορροπίες. Ο Μόρτμεϊν είναι αποφασισμένος να καταστρέψει τους Κυνηγούς των Σκιών και δεν θα αφήσει τίποτα να μπει στον δρόμο του. Το μόνο που χρειάζεται για να ολοκληρώσει την αποστολή του, είναι η Τέσα και εκείνη, ανακαλύπτοντας ποια είναι πραγματικά, είναι και η μόνη που μπορεί να επιφέρει την καταστροφή ή την σωτηρία των αγαπημένων της.

Το Βικτοριανό, σκοτεινό, μαγικό Λονδίνο της Cassandra Clare, μας καθηλώνει για μια ακόμη φορά -ενώ μας μεταφέρει και στην Ουαλία, επιβεβαιώνοντας ξανά πως ξέρει να κάνει έρευνα, να μας ταξιδεύει και να περιγράφει με απαράμιλλη παραστατικότητα-. Το ίδιο και οι χαρακτήρες της, που πιο καθαροί, πιο διάφανοι, πιο ειλικρινής απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό και τους άλλους, από κάθε άλλη φορά. Η Clare, είναι μια εξαίρετη συγγραφέας και με κάθε έργο της μας το αποδεικνύει περίτρανα. Γιατί η Clare, δεν αφηγείται απλά μια ιστορία, πόσο μάλλον, μια ρομαντική ιστορία. Έχει πλάσει από το μηδέν έναν κόσμο και μια σειρά πλασμάτων, ολότελα δικά της και τα έχει διαχειριστεί με σεβασμό και αγάπη, με πάθος και ένταση, στοιχεία που αντιλαμβανόμαστε σε κάθε σελίδα που διαβάζουμε και χανόμαστε, όλο και πιο πολύ, όλο και πιο βαθιά στον πυρήνα της που μας δίνει τελικά τόσα πολλά που όμως, είναι τόσο δύσκολο να τα περιγράψουμε. Ό,τι και να πει κανείς, θα είναι πιθανότατα πολύ λίγο, πολύ φτωχές οι λέξεις για να περιγράψουν τα βιώματα, τα συναισθήματα και γιατί όχι, τα μαθήματα ζωής που αποκομίσαμε όμως ειλικρινά, προσπαθώ να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ.

Ακόμα περισσότερο σε σχέση με τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειρά, η "Κουρδιστή Πριγκίπισσα", λειτουργεί, πέραν μιας φανταστικής περιπέτειας. Θα τολμούσα να πω πως πρόκειται για ένα κοινωνικοπολιτικό συγκείμενο, σε όλο το εύρος που περιέχει αυτή η έκφραση. Βλέπουμε τους νόμους και τους κανόνες ενός κόσμου μέσα από ένα πρίσμα, πολύ διαφορετικό από αυτό που είχαμε ως τώρα συνηθίσει. Διακρίνουμε την εμπάθεια και την έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στις γυναίκες και την αξία τους, από ανώτερες αρχές. Μπορούμε να δούμε την εμμονή που γίνεται ακόμα και ασυναίσθητα, δίψα για απόλυτο έλεγχο κι εξουσία, το πάθος που γεννά η δίψα για εκδίκηση καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά της, στο βωμό ενός δήθεν ανώτερου, δίκαιου σκοπού. Παρατηρούμε την εξέλιξη ενός κόσμου τα μέλη του οποίου αποφάσισαν αν θα συνεχίσουν αν σκύβουν το κεφάλι ή αν θα εναντιωθούν προκειμένου να υπερασπιστούν αυτό που εκείνοι θεωρούν σωστό και δίκαιο. Γίναμε μάρτυρες μιας μεγάλης αλλαγής και μα το θεό, αυτό είναι συγκλονιστικό και μας βοηθά να δούμε τα πράγματα πιο σφαιρικά, στην πραγματική τους διάσταση την οποία μέχρι τώρα, δεν είχα αντιληφθεί σε όλο της το εύρος.

Οι χαρακτήρες, εξελίσσονται και μας γοητεύουν, μας κάνουν να αισθανόμαστε περήφανοι γι' αυτούς γιατί μετά από όλα όσα έχουν περάσει, αποδεικνύουν πως το πιο σημαντικό πράγμα απ' όλα, είναι η αγάπη και το αίσθημα τιμής που συνοδεύει κάθε άνθρωπο. Αποφασίζουν να λειτουργήσουν χωρίς εγωισμούς και τελικά, διεκδικούν το δικαίωμα στη ζωή που εκείνοι επιθυμούν, ακόμα κι αν αποτελεί ρίσκο, ακόμα κι αν ξέρουν πως κινδυνεύουν να χάσουν τα πάντα. Γιατί το να θυσιάσεις τον εαυτό σου γι' αυτούς που αγαπάς και για τα πιστεύω σου, είναι η μεγαλύτερη τιμή που ένας άνθρωπος που την αναγνωρίζει, μπορεί να προσμένει. Και η Clare, καταφέρνει να μας δώσει μια εικόνα σφαιρική, ένα σύνολο προσωπικοτήτων που μέσα από τις διαφορές τους, καταφέρνουν να εστιάσουν στις ομοιότητές του και στα κοινά τους ιδανικά, που αποδεικνύονται όσο αλτρουιστές χρειάζεται, όχι για το όφελος το δικό τους αλλά για ένα ευρύτερο, μεγαλύτερο, κοινό καλό. Κανένας χαρακτήρας δεν είναι λιγότερο σημαντικός για εκείνη γιατί ο καθένας τους, είναι ένα πιόνι σε μια σκακιέρα θανάτου, στημένα σε μια παρτίδα που κανείς δεν γνωρίζει το τέλος και που όμως, η παρουσία τους εκεί, διόλου τυχαία δεν είναι κατ' επέκτασιν, χαίρει σεβασμού και αναγνώρισης και αυτό, δεν είναι εύκολο για κανέναν δημιουργό να το πετύχει.

Όσο για τους Τέσα, Γουίλ και Τζεμ... οι επιλογές τους, είναι σαφείς, περιορισμένες και ο τελικός δρόμος που μπορούν να ακολουθήσουν, είναι μονόδρομος. Γιατί σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο τρίπτυχο έχουμε συναντήσει, αυτό, είναι ίσως το μοναδικό που έχει λόγο ύπαρξης, που το κατανοούμε και που μαζί με εκείνους, πονάμε και βασανιζόμαστε και οι ίδιοι. Γιατί ανάμεσα σε αυτά τα τρία παιδιά, υπάρχει αληθινή, ανιδιοτελής, ολοκληρωτική, καταστροφική αγάπη που την ίδια στιγμή, μπορεί να κατατρώει το είναι τους όμως παράλληλα, είναι εκείνο που τροφοδοτεί το ένστικτο της επιβίωσής τους, της ανάγκης τους να θυσιαστούν ο ένας για τον άλλον, να προστατέψουν, όχι μόνο τις ζωές αλλά και τα συναισθήματα εκείνων που δεν αποτελούν απλά κομμάτι της δικής τους ζωής αλλά της καρδιάς, της ψυχής, της ύπαρξής τους. Κανένας τους δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αυτό που είναι, αν δεν είχε αγαπήσει τον άλλον τόσο βαθιά και κανένας τους, δεν θα μπορούσε να έχει αγαπήσει τόσο πολύ τον άλλον, αν δεν μοίραζε την αγάπη του ανάμεσα στους δύο. Γιατί η αγάπη, φέρει βαρύ τίμημα και όποιος έχει το θάρρος και τη δύναμη να το σηκώσει, την αξίζει και μαζί της, αξίζει και η κάθε θυσία που θα κάνει, χωρίς λιποψυχία, χωρίς να μετανοεί και να θρηνεί για όσα θα χάσει.

Αν χαίρομαι που το ταξίδι αυτό έφτασε στο τέλος του; Όχι! Φυσικά και όχι... Όπως λένε, όταν κλείνεις ένα βιβλίο που έχεις αγαπήσει, νιώθεις σαν να αφήνεις πίσω σου έναν καλό φίλο. Και αυτό ακριβώς είναι οι ιστορίες της Clare για μένα και πολύ περισσότερο, η συγκεκριμένη. Και το ίδιο, ισχύει και για τους υπέροχους, ολοκληρωμένους χαρακτήρες που γνώρισα μέσα από τις μαγικές, επικίνδυνες και θανάσιμες περιπέτειές τους. Λάτρεψα την αγωνία, το καρδιοχτύπι που συνόδευε κάθε κεφάλαιο, κάθε σελίδα, την μοναδική δυναμική της αφήγησης της Clare, τον ψυχικό, πληγωμένο εσωτερικό κόσμο των ηρώων της που κόντρα σε κάθε ασχήμια, απέδειξε πόσο σημαντική είναι η φιλία και η αγάπη, το να δίνεις όλο σου το είναι για να προστατέψεις, με όποιον τρόπο μπορείς, εκείνους που αγαπάς. Μου θύμισε πόσο σημαντικές είναι οι αλλαγές και τον αγώνα που χρειάζεται για να έρθουν, ακόμα κι αν ο αγώνας αυτός αφήσει πίσω του θύματα και φέρει απώλειες. Ακόμα κι έτσι, θα ξέρεις πως άξιζε τον κόπο. Για όλα αυτά και άλλα τόσα, για τις στιγμές εκείνες που γέλασα και έκλαψα, που συγκινήθηκα και πόνεσα, που καρδιοχτυπούσα και αγωνιούσα, για το μοναδικό φινάλε μιας ιστορίας που αποδεικνύει πως η αγάπη και η πίστη στους άλλους δεν χάνεται και πως οι κύκλοι της ζωής μας δεν κλείνουν ποτέ όσο θυμόμαστε ποιοι είμαστε και τι νιώθουμε, ευχαριστώ την Clare και όχι, δεν θα πω αντίο σε κανέναν από τους ήρωές της... τους φίλους... γιατί για μένα, θα είναι πάντα εδώ, σε ένα μέρος της καρδιάς μου.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Cassadra Clare
Μεταφραστής: Τριαδά Πηνελόπη
Εκδόσεις: Πλατύπους
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2013
Αρ. σελίδων: 648
ISBN: 978-960-6665-99-8

Posted on Σάββατο, Ιουλίου 13, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

35 comments

Παρασκευή, Ιουλίου 12, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Καθόμαστε για ζεστή σοκολάτα. Σκέφτομαι με τη φαντασία μου πως είμαι μεγάλη και κάνω ό,τι κάνει η μαμά.
- Η Μαίρη Πόπινς πετούσε στ’ αλήθεια με την ομπρέλα της; Και η Αλίκη; Μπήκε πράγματι στη Χώρα των Θαυμάτων; ρωτώ καθώς ρουφώ προσεκτικά τη σοκολάτα μου.
- Ποιος ξέρει; λέει η μαμά και κάτω από τη μύτη της εμφανίζεται ένα σοκολατένιο μουστάκι.
Μια ζυγαριά με «θέλω» και «πρέπει», σημειώματα από νεράιδες, μηνύματα από το σώμα μας, καλάθια γεμάτα «μπράβο», καβγάδες και ζωή σαν σοκολάτα. Η ψυχολόγος αλλά και μαμά Αθηνά Ανδρουτσοπούλου βοηθά τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά να εκφράσουν αυτά που νιώθουν και να μιλήσουν για πράγματα που τα απασχολούν.

Προσωπική άποψη:
Η Αθηνά Ανδρουτσοπούλου είναι ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια και οικογενειακή θεραπεύτρια. Συνδυάζοντας τις επαγγελματικές της αυτές ιδιότητες, με εκείνην της μητέρας ενός μικρού κοριτσιού, η κυρία Ανδρουτσοπούλου, μετά το "Κουβέντες Με Τη Μαμά", που κυκλοφορεί επίσης από τις εκδόσεις Ψυχογιός, μας παρουσιάζει το "Μεγαλύτερες Κουβέντες Με Τη Μαμά", ένα εικονογραφημένο βιβλίο το οποίο και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 7-8 ετών και συγκαταλέγεται στην παιδική σειρά Βατόμουρο των εκδόσεων. Κι αν αναρωτιέστε με τι ακριβώς καταπιάνεται το βιβλίο, οφείλω να σας διαβεβαιώσω πως ο τίτλος του, είναι πέρα για πέρα αντιπροσωπευτικός.

6 μικρές ιστορίες... 6 συζητήσεις ανάμεσα σε μαμά και κόρη... 6 κουβέντες που ο κάθε γονιός θα μπορούσε να κάνει με το παιδί του και μέσα από συγκριτικά παραδείγματα, να του περάσει ορισμένα μηνύματα σχετικά με την ζωή τα οποία, διόλου επιφανειακά δεν είναι. Γιατί όταν μιλάμε στα παιδιά μας, δεν έχει σημασία το τι θα πούμε αλλά, με τι τρόπο θα το κάνουμε έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι ότι τελικά, έχουν καταλάβει τι ακριβώς θέλουμε να τους πούμε, ποιο είναι το κρυφό μήνυμα πίσω από τις λέξεις μας, με τρόπο απλό, κατανοητό και άμεσο και κυρίως, με έναν τρόπο που παιδιά της ηλικίας αυτής, μπορούν να κατανοήσουν χωρίς μεγαλίστικα ηθικοδιδάγματα.

«Πρέπει» ή «Θέλω;», Φαντασία, Έχω μήνυμα!, Μπράβο που προσπάθησες!, Οικογένειες, Ζωή σαν σοκολάτα, είναι οι τίτλοι των 6 προαναφερόμενων ιστοριών που μέσα από αυτές με πολύ όμορφο τρόπο μιλάμε στα παιδιά για την διαφορά ανάμεσα στο θέλω και το πρέπει, για την δύναμη και την σπουδαιότητα της φαντασίας στη ζωή μας, χωρίς να ξεπερνάει τα όρια, για τα σήματα που στέλνει κάθε μέρος του σώματός μας και για το πως μπορούμε να τα ακούσουμε και να τα ερμηνεύσουμε, για την σημαντικότητα της προσπάθειας και την αξία που αυτή έχω, για το ότι οι οικογένεια, ακόμα και στις κακές της στιγμές, παραμένει οικογένεια και ο ένας αγαπάει τον άλλον και ίσως το σημαντικότερο όλων... πως η ζωή είναι τόσο μεγάλη και σπουδαία που πρέπει να χαιρόμαστε κάθε στιγμή που μας προσφέρει.
Βαθμολογία 8/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Αθηνά Ανδρουτσοπούλου
Εικονογράφηση: Χρυσοχόου Κατερίνα
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Κατηγορία: Παιδικό Βιβλίο
Έτος Έκδοσης: 2013
Αρ. σελίδων: 64
ISBN: 978-618-01-0179-9

Posted on Παρασκευή, Ιουλίου 12, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Πέμπτη, Ιουλίου 11, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
"Στην ουσία πρόκειται για ένα μυστήριο. Πώς γεννιέται μια ιδέα; Προηγείται πάντα μια περίοδος λίγο παράξενη και μυστηριώδης, όπου αισθάνομαι ότι κάτι έρχεται. Είναι μια περίοδος ύπνωσης, μία κατάσταση όπως ανάμεσα στον ύπνο και τον ξύπνο, όπου τα πάντα αποκτούν διαφορετικές διαστάσεις. Μια φράση, ένα τραγούδι ή έναν θόρυβο τα ακούω με τρόπο διαφορετικό. Είναι σαν μία εγκυμοσύνη. Συχνά αναδύεται ένα πρώτο στοιχείο, που μπορεί να είναι μια εικόνα από το τέλος της ταινίας ή ένα υπαρκτό πρόσωπο που έχει ήδη μεταλλαχτεί σε χαρακτήρα της. Κάθε μέρα προστίθενται έτσι διάφορα στοιχεία, τα οποία μου έρχονται μεταξύ πέντε κι επτά το πρωί. Σηκώνομαι τότε και κρατάω σημειώσεις..."
Το βιβλίο αυτό γεννήθηκε από τις συνομιλίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου με τον Γιώργο Αρχιμανδρίτη που έγιναν στο πλαίσιο της σειράς εκπομπών "A voix nue" και μεταδόθηκαν το 2009 από τον σταθμό τεχνών και πολιτισμού της Κρατικής Γαλλικής Ραδιοφωνίας France Culture (οι συζητήσεις έγιναν στη γαλλική γλώσσα και παρατίθενται αυτούσιες στο "Παράρτημα" - η ελεύθερη απόδοσή τους στα ελληνικά έγινε από τον συγγραφέα). Κάθε κύκλος της εκπομπής "Με γυμνή φωνή" αποτελείται από πέντε ημίωρες συζητήσεις με προσωπικότητες που σηματοδοτούν την εποχή μας: φιλοσόφους, καλλιτέχνες, δημιουργούς που δέχονται σε κάποια στιγμή της ζωής τους να εκμυστηρευθούν τις ελπίδες, τα πιστεύω και τις αμφιβολίες τους. Η πολύτιμη αυτή μαρτυρία του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη συνοδεύεται από τη φιλμογραφία του, πλήρως ενημερωμένη, καθώς και από σπάνιο ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό από τα προσωπικά του αρχεία και από γυρίσματα των ταινιών του.

Προσωπική άποψη:
Είναι γνωστό πως με τις βιογραφίες, έχω ένα θέμα. Δεν συγκαταλέγονται στα βιβλία που επιθυμώ να διαβάζω, ιδιαίτερα όταν είναι αυτοβιογραφικές. Αυτό που με ενοχλεί είναι πως ο ίδιος ο δημιουργός, έχει τον χρόνο να δώσει στον αναγνώστη, μια εικόνα του εαυτού του και των ιδεών που τον συνοδεύουν, κατά πως εκείνος επιθυμεί. Αυτή είναι άλλωστε και η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στον προφορικό και τον γραπτό λόγο. Όταν μιλάς, είσαι πιο ειλικρινής, δεν έχεις τον απαιτούμενο χρόνο να σκεφτείς και να ωραιοποιήσεις τις απαντήσεις σου. Όταν πάλι αφηγείσαι μέσω του γραπτού λόγου, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Αυτός ίσως είναι ο λόγος που αγάπησα την εξομολόγηση αυτή του Αγγελόπουλου. Γιατί μπορεί τα λόγια να είναι δικά του και τυπωμένα στο χαρτί, ανήκουν όμως στην πρώτη περίπτωση από αυτές που προανέφερα.

Ο Γιώργος Αρχιμανδρίτης, είναι ένας εξαιρετικά γνωστός συγγραφέας και δημοσιογράφος και έχει υπάρξει τακτικός συνεργάτης της Κρατικής Γαλλικής Ραδιοφωνίας. Το 2009, στα πλαίσια της εκπομπής του στο συγκεκριμένο ραδιοφωνικό δίκτυο με τίτλο, "A voix nue", φιλοξένησε σε 5 ημίωρες συζητήσεις τον μεγάλο δημιουργό, Θόδωρο Αγγελόπουλο ο οποίος του μίλησε από καρδιάς και με πάσα ειλικρίνεια, για κάθε γνωστή και άγνωστη πτυχή της ζωής του, από τη γέννησή του και τα δύσκολα πολεμικά και μεταπολεμικά χρόνια που έζησε εκείνος και η οικογένειά του, για τα χρόνια της Χούντας, για τις απώλειες που τον σημάδεψαν, για τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα και για την πορεία της εξέλιξης της καριέρας του μέσα στον χρόνο. Εκμυστηρεύτηκε για τα πράγματα που τον ενέπνευσαν, για τους ανθρώπους εκείνους και τα δράματα που αποτέλεσαν καλλιτεχνικό εφαλτήριο, πηγή έμπνευσης και που τελικά, το δόξασε με τον δικό του τρόπο μέσα από την κάμερά του.

Ο κύριος Αρχιμανδρίτης, κάνοντας ελεύθερη μετάφραση της συνέντευξης, η οποία συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο στο πρωτότυπο γαλλικό κείμενο, μαζί με πληθώρα φωτογραφιών από την ζωή και το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, μας προσφέρει την εξαιρετική αυτή συζήτησή του  με τον αδικοχαμένο δημιουργό, που χάρισε στιγμές δόξας κι αναγνώρισης στην χώρα μας. Γιατί, ουσιαστικά, η συνέντευξη αυτή, είναι μια εξομολόγηση καρδιάς, μια εξομολόγηση συναισθημάτων και σκέψεων, μια ειλικρινή προσπάθεια να μας κάνει να δούμε και να κατανοήσουμε, όχι μόνο τα βαθύτερα κίνητρα και ανάγκες της καλλιτεχνικής του δημιουργίας αλλά, πως αυτά, συνδέονταν άμεσα με τον ψυχισμό, την προσωπικότητα, τις μνήμες του και με την εξέλιξη της ίδιας του της ύπαρξης μέσα στον χρόνο. Ένα εξαιρετικό βιβλίο που αναμφίβολα, οι λάτρεις του Θόδωρου Αγγελόπουλου, πρέπει να έχουν στην κατοχή τους.

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Αρχιναδρίτης Γιώργος
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Βιογραφικά
Έτος Έκδοσης: 2013
Αρ. σελίδων: 175
ISBN: 978-960-16-4592-6

Posted on Πέμπτη, Ιουλίου 11, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

4 comments

Τετάρτη, Ιουλίου 10, 2013


Οι εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ προσφέρουν στο blog "Το Μεγαλείο Των Τεχνών" και τους αναγνώστες του, 3 αντίτυπα του νέου μυθιστορήματος Aprilynne Pike, "Ψευδαισθήσεις", 3 αντίτυπα του νέου μυθιστορήματος της Michelle Harrison, "Τα 13 Μυστικά" και 3 αντίτυπα του νέου μυθιστορήματος της Laurie Faria Stolarz, "Μικρό Θανάσιμο Μυστικό". 

Για να συμμετάσχετε στην κλήρωση, δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα:
- Κάντε like στην σελίδα του blog στο Facebook:
- Προσκαλέστε όσους περισσότερους φίλους σας μπορείτε μέσω της εφαρμογής "Refer A Friend" που βρίσκεται στο άνω δεξί μέρος της σελίδας.
- Κάντε like στις σελίδες των εκδόσεων ΛΙΒΑΝΗΣ στο Facebook:
- Πατήστε like ή αφήστε comment στη σχετική με τον διαγωνισμό ανάρτηση, την οποία θα βρείτε στη σελίδα μας στο Facebook.
- Να κάνετε δημόσια κοινοποίηση της προαναφερόμενης ανάρτησης.

Η κλήρωση ξεκινάει σήμερα, 09/07/2013 και λήγει 14/07/2013. Οι νικητές θα ανακοινωθούν μέσα από την σελίδα μας στο Facebook αλλά και μέσω του blog, με σχετική ανάρτηση, όπως και για την παραλαβή των δώρων τους.

Καλή επιτυχία σε όλους...

Posted on Τετάρτη, Ιουλίου 10, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Τρίτη, Ιουλίου 09, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η δεκατριάχρονη Τάνια αναγκάζεται να μείνει για λίγες μέρες στο σπίτι της γιαγιάς της, στην εξοχή. Είναι βέβαιη ότι την περιμένουν ατέλειωτες στιγμές αφόρητης βαρεμάρας κι εκνευρισμού, όμως εκεί ανακαλύπτει ένα άλυτο μυστήριο.
Πριν από πενήντα χρόνια εξαφανίστηκε στο κοντινό δάσος ένα κορίτσι, για το οποίο η γιαγιά της, η Φλωρεντία, είναι ιδιαίτερα απρόθυμη να πει το παραμικρό. Όμως ο Φάμπιαν, ο γιος του επιστάτη του παλιού αρχοντικού, σχεδόν συνομήλικος της Τάνιας, βασανίζεται από αυτή την περίεργη υπόθεση, γιατί ο παππούς του, ο Έιμος, ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που είδε ζωντανή την κοπέλα που εξαφανίστηκε. Παρότι ο Έιμος δεν κατηγορήθηκε ποτέ ανοιχτά, όλοι στην περιοχή υποπτεύονταν ότι ήξερε κάτι παραπάνω, ότι αυτός ευθυνόταν για το χαμό του κοριτσιού.
Ο Φάμπιαν και η Τάνια αποφασίζουν να ανακαλύψουν την αλήθεια. Ωστόσο, η Τάνια έχει κι εκείνη ένα μεγάλο μυστικό: μπορεί να βλέπει τις νεράιδες και τα ξωτικά. Θα τους βοηθήσει αυτό το χάρισμα να λύσουν την ως τότε ανεξιχνίαστη εξαφάνιση; Σύντομα οι δύο φίλοι απειλούνται και βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν τεράστιο κίνδυνο. Υπάρχει περίπτωση να επαναληφθεί η απαίσια ιστορία του αρχοντικού;

Προσωπική άποψη:
Την τελευταία διετία έχω ανακαλύψει πως, αν και δεν θα το φανταζόμουν ποτέ, γοητεύομαι ιδιαίτερα από ιστορίες με νεράιδες, ξωτικά και άλλα παρεμφερής γενετικής, πλάσματα. Οι εκδόσεις Λιβάνη, κατέχουν τα ηνία στην κατηγορία αυτή, με την τριλογία των "Trylle" και την τετραλογία του "Φτερά" να έχουν κερδίσει μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού της χώρας μας. Δύο σειρές που ναι μεν έχουν κοινά στοιχεία, βασίζονται σε έναν παρόμοιο άξονα ωστόσο, τελικά, είναι πολύ διαφορετικές και τις αγαπάμε γι' αυτό. Η σειρά εκείνη την οποία δεν είχα ανακαλύψει, και φέρει επίσης την υπογραφή των εκδόσεων, είναι εκείνη των "13 Θησαυρών" όπου μια πολλή καλή φίλη, με προέτρεψε να την διαβάσω. Και δεν θα το κρύψω, αρχικά, είχα κάποιους ενδοιασμούς γιατί ψάχνοντας πληροφορίες για το βιβλίο διαπίστωσα πως απευθύνεται περισσότερο στη μέση παιδική ηλικία, παρά σε ενήλικους. Παρ' όλα ταύτα, το τόλμησα και ξέρετε κάτι; Δεν μετάνιωσα καθόλου!

Η Τάνια είναι ένα δεκατριάχρονο κορίτσι το οποίο, έχει να αντιμετωπίσει περισσότερα προβλήματα σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας της και αυτό οφείλεται στο ότι η Τάνια, είναι διαφορετική. Από τότε που άρχισε να καταλαβαίνει, συνειδητοποίησε πως μπορούσε να δει πράγματα που οι άλλοι αδυνατούσαν. Ξωτικά, νεράιδες, ακόμα και καλικάντζαρους, πλάσματα για τα οποία, δεν επιτρέπεται να μιλήσει σε κανέναν. Όταν η μητέρα της την εξορίζει ουσιαστικά για κάποιο διάστημα στο σπίτι της γιαγιάς της στην εξοχή, θα εκνευριστεί και θα αγανακτήσει, αφού η γιαγιά της δείχνει να τη μισεί και ο γιος του επιστάτη του αρχοντικού, Φάμπιαν, την περιτριγυρίζει συνεχώς, όμως σύντομα, μια μυστηριώδης υπόθεση χρόνων στην οποία ποτέ δεν δόθηκε λύση και απαντήσεις, θα της τραβήξει το ενδιαφέρον. Γιατί στο δάσος που απλώνεται γύρω από το σπίτι της γιαγιάς της, πριν πενήντα χρόνια, μια κοπέλα εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνη πίσω της και ποτέ κανείς δεν έμαθε τι της συνέβη, παρά που υπήρχαν φήμες πως της έκανε κακό ο παππούς του Φάμπιαν, Έιμος, που ήταν ερωτευμένος μαζί της. Τα δύο παιδιά, αποφασίζουν να ανακαλύψουν την αλήθεια και μπλέκονται σε επικίνδυνες περιπέτειες.

Πρώτα απ' όλα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως ναι, το συγκεκριμένο βιβλίο, κατ' εξοχήν, απευθύνεται σε παιδιά μέχρι το στάδιο της προεφηβείας τους. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο. Προσωπικά, ως ενήλικη, το διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση και με μιαν ανάσα, χωρίς να σκεφτώ ούτε για μια στιγμή στη διάρκεια της ανάγνωσης πως στα χέρια μου κρατούσα ένα παιδικό βιβλίο. Για μένα, οι ταμπέλες αυτές, χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για κατηγοριοποιήσεις στα ράφια των βιβλιοπωλείων και η χρησιμότητα ή η αντιπροσωπευτικότητά τους, σταματάει κάπου εκεί. Γιατί αν ένα βιβλίο σε διασκεδάζει, σε ψυχαγωγεί, σε ταξιδεύει και πάνω απ' όλα, σε κάνει να ξεφεύγεις έστω και για λίγες ώρες από την μίζερη πραγματικότητα, τι σημασία έχει σε ποιες, θεωρητικά, ηλικίες απευθύνεται; Άλλωστε, όλοι μας κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας αρκεί να υπάρχει η κινητήριος δύναμη που θα το ωθήσει να βγει προς τα έξω και βιβλία όπως αυτό, πετυχαίνουν τον προαναφερόμενο στόχο και με το παραπάνω.

Η ιστορία της Harrison είναι ιδιαίτερη και για το είδος της, αρκετά πρωτότυπη θα τολμούσα να πω. Η συγγραφέας, δεν αρκείται στο να χρησιμοποιήσει τα πλάσματα αυτά με την χαριτωμένη και χαρισματική μορφή της. Ορισμένα από αυτά είναι καλά, ως προς τον χαρακτήρα τους κάποια άλλα όμως, είναι ολότελα κακά. Φυσιογνωμικά, δεν είναι όμορφα και χαριτωμένα αλλά έχουν κάθε λογής σχήμα και μορφή καθιστώντας ορισμένα από αυτά γοητευτικά και κάποια άλλα τρομακτικά και αηδιαστικά. Παίζει δηλαδή με τις δύο όψεις του νομίσματος και αυτό, είναι συναρπαστικό. Από 'κει κι έπειτα, δεν μένει μόνο στο παραμύθι και η πρόθεσή της, διόλου ρομαντική δεν είναι. Αντιθέτως, μας προσφέρει μια περιπέτεια μυστηρίου, γεμάτη αγωνία και δράση, πλημμυρισμένη από σκοτεινά μυστικά που σταδιακά βγαίνουν στο φως για να φτάσουν τελικά στην κορύφωση του φινάλε, κάνοντάς μας να συνειδητοποιήσουμε πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και πως αν δεν έχουμε τα μάτια και την καρδιά μας ανοιχτά, μπορούμε να χάσουμε τα πάντα.

"Οι 13 Θησαυροί" είναι ένα συναρπαστικό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, που μας ταξιδεύει σε μέρη μαγικά και γοητευτικά ενώ παράλληλα, μας προσφέρει ένα ταξίδι γνώσης, συνειδητοποίησης και αποκάλυψης μιας καλά συγκαλυμμένης αλήθειας, οδηγώντας μας από τις πρώτες μέχρι και τις τελευταίες σελίδες με κομμένη την ανάσα, σε μια κλιμάκωση η οποία, χάρη στην ανατρεπτική της υπόσταση, μας κάνει να θέλουμε να διαβάσουμε όσο πιο σύντομα μπορούμε, την συνέχεια της ιστορίας αυτής. Καλογραμμένο, με καλοδουλεμένη πλοκή που κρύβει μύριες ανατροπές κι εκπλήξεις, άλλοτε γοητευτικό και άλλοτε τρομακτικό, συνδυάζοντας ιδιόμορφα και μπερδεμένα συναισθήματα με τη μοίρα, το καθήκον και το πεπρωμένο, που όλα μαζί συναντάνε το μονοπάτι της δράσης που οδηγεί σε μια περιπέτεια επικίνδυνη στην οποία όμως δεν μπορείς να αντισταθείς, σίγουρα είναι ένα βιβλίο που θα σας κρατήσει καλή συντροφιά και αν μη τι άλλο, θα σας διασκεδάσει.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Michelle Harrison
Μεταφραστής: Γαλέος Αντώνης
Εκδόσεις: Λιβάνης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2010
Αρ. σελίδων: 349
ISBN: 978-960-14-2174-2

Posted on Τρίτη, Ιουλίου 09, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

4 comments

Δευτέρα, Ιουλίου 08, 2013


Έχουμε τους 2 νικητές της κλήρωσής μας όπου κερδίσουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου του Sylvain Reynard, ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ (ΒΙΒΛΙΟ I): Η ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ.

Τα ονόματα των νικητών είναι τα εξής και θα πρέπει να επικοινωνήσουν μαζί μας ώστε να ενημερωθούν για την παραλαβή του δώρου τους:

Maria Bakara
Alex Pitsikalis

Συγχαρητήρια σε όλους και ευχαριστούμε πολύ τις εκδόσεις ΤΟΥΛΙΠΑ για τη δωρεά τους στο blog μας και τα μέλη του.

Μείνετε συντονισμένοι γιατί έρχονται και άλλες, νέες κληρώσεις...

Posted on Δευτέρα, Ιουλίου 08, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

6 comments

Κυριακή, Ιουλίου 07, 2013

Τον Παρασκευά Ακαμάτη, τον γνώρισα μέσω του συγγραφικού του έργου και πολύ πρόσφατα, γνωριστήκαμε και ηλεκτρονικά χάρη στην τεχνολογία και το Facebook (είδατε πως δεν πρέπει να απορρίπτεται;). Αστείος, ανατρεπτικός, με καυστικό χιούμορ, καταφέρνει να ξεχωρίσει, όχι μόνο εξαιτίας της ιδιαίτερης φύσης των βιβλίων του αλλά κι εξαιτίας της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας προσωπικότητάς του. 
Σήμερα λοιπόν, έχω την χαρά και την τιμή να φιλοξενώ τον Παρασκευά στο "σπίτι" μου, ο οποίος, με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου, "Ζωνιανά Gold", δέχτηκε να μας παραχωρήσει μια ιδιαίτερη συνέντευξη την οποία κι ελπίζω να απολαύσετε, όσο απόλαυσα κι εγώ.

Λοιπόν, Παρασκευά, μίλησε μας λίγο για τον εαυτό σου. Ποιος είσαι; Με τι σου αρέσει να ασχολείσαι πέραν της συγγραφής;

Ασχολούμαι μανιωδώς με τη θάλασσα. Ζω σχεδόν πάνω της και δεν νομίζω ότι μπορώ να απομακρυνθώ και πολύ. Μου παρουσιάζονται έντονα σύνδρομα στέρησης μετά από μερικές μέρες μακριά της, καμιά φορά και μετά από ώρες. Μου αρέσει επίσης η παρέα με τα αδέσποτα και το νυχτερινό περπάτημα στις πόλεις. Εκείνες τις νύχτες αναρωτιέμαι κι εγώ… ποιος είμαι;

Τι σε οδήγησε στην απόφαση να γράψεις το πρώτο σου βιβλίο;

Πρώτα πρώτα η αδήριτη ανάγκη να τα κονομήσω χοντρά και ταυτόχρονα να μου λένε όλοι και όλες «μα είναι αριστούργημα χρυσέ μου»! Μετά υπήρχε και η αβάσταχτη τυραννία της πραγματικότητας. Ώρες ώρες δεν καταπίνεται με τίποτα η άτιμη. Βοήθησαν βέβαια και τα κατάξανθα μακριά μαλλιά της φαντασίας. Μου αρέσει να της τα τραβάω καμιά φορά.

Ποια ήταν η έμπνευσή σου για το "Ζωνιανά Gold";

Ζούμε στον τόπο του απόλυτου παραλογισμού. Τι άλλη έμπνευση θα μπορούσε να ζητήσει ένας συγγραφέας σουρεαλιστικών κωμωδιών;

Ποιες είναι οι ομοιότητες που έχεις με τον Παρασκευά του βιβλίου σου;

Έχουμε περίπου το ίδιο άθλιο χτένισμα και ολόιδιες προτιμήσεις στην μουσική. Έχει δει πολλές από τις αγαπημένες μου ταινίες και θεωρεί κι αυτός (όπως ακριβώς κι εγώ) την διασημότητα ως έναν ηλίθιο τρόπο για να εξαγοράσεις σεξ χαμηλού επιπέδου. Μας χωρίζει βέβαια άβυσσος στις προτιμήσεις για τα χρώματα της ιδανικής (νυχτο)πεταλούδας καθώς επίσης θεμελιώδεις διαφωνίες και στην επιλογή παγωτών.

Οι υπόλοιποι χαρακτήρες της ιστορίας σου, είναι εμπνευσμένοι από πρόσωπα οικεία σε σένα;

Μ’ αρέσει ο ρεαλισμός στους χαρακτήρες της ιστορίας μου. Μια πορνοηθοποιός είναι εμπνευσμένη από μία υπουργό (που θα έπρεπε να είναι πορνοηθοποιός) και ένας πρωθυπουργός από έναν πρωθυπουργό (που δεν θα θέλαμε να είναι πορνοηθοποιός). Δύο νεαρές που πρωταγωνιστούν στο βιβλίο με το ακανθώδες όνομα «Δίδυμοι Πύργοι», λόγω μιας ανατομικής τους δυσπλασίας είναι εμπνευσμένες από τους δίδυμους πύργους και ο σκύλος που λέγεται «Φραπέ» από τον σκύλο μου που πίνει φραπέ.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου σου αναφέρεται πως παρ' ολίγον, αντί για "Ζωνιανά Gold", να πάρει τον τίτλο "Χωρίς ψεύτικα βυζιά". Γιατί δεν έμεινες στην αρχική σου ιδέα;

Κάναμε μια πολύωρη σύσκεψη στο γραφεία του εκδότη για το θέμα του τίτλου. Επειδή μας είχε ήδη γίνει πρόταση το βιβλίο να γυριστεί ταινία με τον τίτλο «Χωρίς Ψεύτικα Βυζιά», δεν θέλαμε να προκαλέσουμε σύγχυση. Αν και συνήθως η σύγχυση, μαζί με δυο φέτες γέλιου, είναι το αγαπημένο μου ποτό.

Βλέποντας την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη χώρα μας, θεωρείς πως, σε έναν βαθμό τουλάχιστον, το βιβλίο σου είναι προφητικό;

Είναι τόσο προφητικό που στο χωριό όλοι έχουν αρχίσει να με ρωτάνε πως θα πάει το χρηματιστήριο και τι καιρό θα κάνει τα επόμενα Χριστούγεννα. Στα «Ζωνιανά Gold” περιγράφω μια μελλοντική εποχή, όπου το μόνο πράγμα που παίζει η ελληνική τηλεόραση είναι σήριαλ αφρικανικής (λόγω χαμηλού κόστους) προέλευσης. Να φανταστείτε ότι ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του βιβλίου έκλεισε η ΕΡΤ. Τώρα μαθαίνω αφρικάνικα και περιμένω από ώρα σε ώρα το Star Channel να κάνει την αρχή για να δουλέψω ως μεταφραστής.

Θα σε γοήτευε η ιδέα να δεις το μυθοπλαστικό σκέλος του βιβλίου σου να γίνεται πραγματικότητα και αν ναι, σε ποιο επίπεδο;

Θα με γοήτευε αν άρχιζε να γυρίζεται η ταινία (με τίτλο «Χωρίς Ψεύτικα Βυζιά») και με καλούσαν ως σεναριογράφο. Έχω πλάσει μια πολιτική αλληγορία στην οποία θα είχαν σημαίνοντα ρόλο πολλοί πολιτικοί των ημερών μας.

Και τα δύο βιβλία που έχεις γράψει, διέπονται από ένα ιδιόμορφο, καυστικό χιούμορ. Πιστεύεις πως αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που τα κάνει να ξεχωρίζουν; Πόσο σημαντικό είναι το χιούμορ στην καθημερινότητά σου;

Πιστεύω ότι η διακωμώδηση της πραγματικότητας (και κυρίως των εαυτών μας) αποτελεί ιερό χρέος. Παραφράζοντας τον Γκράουτσο (και δυστυχώς όχι τον Καρλ) Μαρξ, αρνούμαι να πάρω σοβαρά οποιονδήποτε παίρνει τον εαυτό του (ή εμένα) στα πολύ σοβαρά.

Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου "αντισυμβατικό" συγγραφέα;

Αν αρχίσω να χαρακτηρίζω τον εαυτό μου, καήκαμε. Αυτή την (δυσάρεστη) δουλειά θα πρέπει να την κάνουν πάντα οι άλλοι ή έστω ο καθρέφτης.

Παρασκευά, πες μου την αλήθεια... το επίθετό σου είναι καλλιτεχνικό ψευδώνυμο ή είχες την τύχη να φέρεις από τη γέννα σου ως όνομα έναν τόσο κολακευτικό χαρακτηρισμό;

Τι μου τα θυμίσατε τώρα… η γέννα (όπως περιγράφω και στο βιογραφικό μου) ήταν ένα δράμα. Εκείνο το θερμό καλοκαιριάτικο μεσημέρι μέχρι και τα τζιτζίκια έκραζαν για την έλλειψη air condition. Αρνήθηκα να γεννηθώ αλλά η βεντούζα τράβηξε το κεφάλι μου προς τα έξω. Έριξα μια γρήγορη ματιά στο δωμάτιο και προσπάθησα να ξαναχωθώ μέσα. Ήταν αργά. «Να σας ζήσει», πετάχτηκε ο γιατρός που δεν είχε δει καλά τη φάτσα μου. Αν ήξερε ότι το όνομά μου ήταν Παρασκευάς Ακαμάτης, δεν θα είχε πει κουβέντα κι εγώ ακόμα μέσα θα ήμουν και θα την περνούσα όνειρο.

Ασχολείσαι με την συγγραφή κάποιου νέου βιβλίου αυτή την περίοδο ή χαλαρώνεις;

Κάποιοι επικίνδυνοι τύποι αποφάσισαν να διασκευάσουν σε θεατρικό το προηγούμενο βιβλίο μου (με τον περίφημο πια τίτλο «Σαμπάνια με Γύρο). Τους βοηθάω (ψυχολογικά) και χαλαρώνω τις νύχτες ακούγοντας ειδήσεις για την τύχη της χώρας.

Θεωρείς πως στην Ελλάδα δίνονται αρκετές ευκαιρίες σε νέους δημιουργούς να αναδείξουν το έργο τους;

Φυσικά! Ένα σωρό ευκαιρίες! Τι να πρωτοαναφέρω; Τα κρατικά βραβεία για τους νέους δημιουργούς και το κύρος που προσδίδουν; Την διεθνώς αναγνωρισμένη πανεπιστημιακή μας σχολή για την λογοτεχνία; Τις συνεχείς επιχορηγήσεις για μεταφράσεις έργων; Εγώ είμαι εξαιρετικά τυχερός γιατί η «Σαμπάνια με Γύρο» μεταφράστηκε ήδη σε 12 γλώσσες. Αλλά και ο κόσμος κάνει ό,τι μπορεί. Οι αναγνώστες έχουν γυρίσει την πλάτη τους στα ροζ ευπώλητα (εσώρουχα) και διαβάζουν πλέον ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα. Επιβραβεύουν συνεχώς τους νέους ανθρώπους, που μπορούν πλέον να δουλεύουν απερίσπαστοι ως γκαρσόνια για 300 ευρώ τον μήνα. Να φανταστείτε ότι τώρα που μιλάμε στην Ελλάδα συντελείται ένα πολιτιστικό θαύμα!

Τι θα ήθελες να σου φέρει το μέλλον;

Ένα άτοκο καταβλακωτικό δάνειο, μια σειρά από καλές και πρόθυμες νύμφες, το νόμπελ και ένα κανό για δύο. Δεν ζητάω πολλά πράγματα εγώ, είμαι απλός άνθρωπος. Α, ξέχασα! Θα ήθελα να σταματήσει και ο γείτονας να κουρεύει το γκαζόν στις οκτώ το ξημέρωμα. Στερεί διαμάντια από την παγκόσμια λογοτεχνία κατ’ αυτό τον τρόπο, δεν το καταλαβαίνει;

Την παρουσίαση του "Ζωνιανά Gold" στο blog μας μπορείτε να την βρείτε στο παρακάτω link:
http://culture21century.blogspot.gr/2013/06/gold.html

Posted on Κυριακή, Ιουλίου 07, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments