"Απέξω" του Αχιλλέα ΙΙΙ

Στο «Απέξω» ο Αχιλλέας ΙΙΙ ακροβατεί πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει –και ταυτόχρονα συνδέει– το «εντός» και το «εκτός» παρουσιάζοντας ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους οι οποίοι ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας και, ανεξαρτήτως αν θέτουν εαυτόν σε κοινή θέα κυκλοφορώντας στους δρόμους ή αν κρύβονται στις σκοτεινές πτυχές της πόλης, εκπέμπει ο καθένας το δικό του μοναδικό μήνυμα σε μια συχνότητα που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτή.
Στα είκοσι δύο διηγήματα του βιβλίου, ο αναγνώστης εισέρχεται σε ένα διαφορετικό, γεμάτο ανατροπές λογοτεχνικό σύμπαν, συντονίζει για λίγο το βήμα του με το βήμα ανθρώπων με τους οποίους στην πορεία ανακαλύπτει πως έχει πολύ περισσότερα κοινά απ’ ό,τι αρχικά πίστευε, καθρεφτίζεται σε απρόσμενες επιφάνειες και κοιτάζει κατάματα σκληρές αλήθειες. Στη συνέχεια, προχωρώντας στο εσωτερικό ενός κόσμου όπου τα πάντα υπακούν στον κανόνα ότι «Δεν ισχύει κανένας κανόνας», κάποια στιγμή καλείται να αποφασίσει αν, τελικά, όσα έχει παρακολουθήσει να εκτυλίσσονται από σελίδα σε σελίδα είναι πιο παράδοξα από αυτά που καθημερινά τον περιβάλλουν και δεν του προκαλούν πλέον ιδιαίτερη εντύπωση απλώς και μόνο επειδή τα έχει πια συνηθίσει…

"Ιστορία των ρευμάτων" του Παναγιώτη Αγγελόπουλου

Το τρίτο βιβλίο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου στις Εκδόσεις Ίκαρος τοποθετείται εκεί όπου το όριο μεταξύ ποίησης και πεζογραφίας έχει ήδη καταλυθεί, με τις αγωνίες της ταξινόμησης και του περιεχομένου να υποκύπτουν στον μετεωρισμό της γλώσσας.
Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην έκθεση στην πιθανότητα της πτώσης και στο βίωμα του φόβου της αβύσσου ήταν σύντομο, πράγμα που δεν με εμπόδισε να αντιληφθώ ότι αυτό που με ταράζει δεν είναι το παρόν αλλά η ανάμνηση, μέσα απ’ την οποία αναγεννιέσαι εφόσον η γέννα είναι αληθινή, όπως του βρέφους που βγαίνει απ’ την κοιλιά της μητέρας του με τη γεύση του θανάτου στο στόμα κι έπειτα εξοικειώνεται με το οξυγόνο, συντονίζοντας τις αντίρροπες δυνάμεις της εισπνοής και της εκπνοής με την ίδια φυσικότητα που εκφέρουμε σύμφωνο και φωνήεν αρθρώνοντας τις λέξεις.

"Το μαγικό φωτογραφείο του κυρίου Χιρασάκα" του Sanaka Hiiragi

Αν μπορούσες να ξαναζήσεις μια μέρα της ζωής σου, ποια θα ήταν αυτή;
Ένα συγκινητικό μυθιστόρημα για το φωτογραφικό στούντιο ενός ιδιόρρυθμου κυρίου, όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν αφού έχουν πεθάνει για να ξαναζήσουν μια πολύτιμη ανάμνηση πριν περάσουν για πάντα στην «άλλη» μεριά.
Από τις τρυφερές του σελίδες παρελαύνουν τρεις διαφορετικοί ήρωες ένα βήμα πριν τη μεγάλη γαλήνη που επιφέρει η συμφιλίωση με το τέλος. Η ηλικιωμένη Χάτσουε, μια συνταξιούχος νηπιαγωγός, ο καβγατζής μα συμπονετικός Ουανιγκούτσι, ένας επιστάτης της Ιαπωνικής Μαφίας και η Μιτσούρου, ένα νεαρό κορίτσι που χάθηκε τραγικά στα χέρια κακοποιητικών γονέων. Οι ιστορίες και οι αναμνήσεις τους μαγεύουν, διασκεδάζουν, προβληματίζουν και πάνω απ’ όλα συγκινούν.
Ένα αβάσταχτα τρυφερό και θεραπευτικό βιβλίο για την αγάπη, την απώλεια, την ευθραυστότητα της ύπαρξης και την αληθινή αξία της ζωής.

"Οι δασκάλες είναι πλάσματα που κατοικούν στα σχολεία" της Αναΐς Ζαφειροπούλου

Οι δασκάλες είναι κάτι παράξενα πλάσματα, με μαλλιά γεμάτα χρυσόσκονη, αυτοκόλλητα και τέμπερες. Κατοικούν στα σχολεία για να ποτίζουν τις γλάστρες και να φυλάνε τα πράγματα. Αυτές δεν πάνε ποτέ διακοπές αλλά περιμένουν τα παιδιά να γυρίσουν. Τι θα συμβεί όμως όταν μία δασκάλα δραπετεύσει;
Μια ξεκαρδιστική και τρυφερή ιστορία για τις σχέσεις παιδιών και δασκάλων, με ξέφρενη παιδική φαντασία και απίθανη εικονογράφηση.