"Η αλήθεια σε αναμονή" της Μαίρης Τυφλιώρη
Η αλήθεια στις ιστορίες μου, παίζει με τους ήρωες και τις ηρωίδες μου.
Της αρέσει το κρυφτό. Αυτή αποφασίζει πότε θα εμφανιστεί και με ποιον τρόπο. Είτε ευπρόσδεκτη, είτε ανεπιθύμητη, αλλά πάντα σχεδόν καθυστερημένη.
Επειδή, χρειάζεται το χρόνο της για να μεταμφιεστεί…
Κάποιες φορές παρουσιάζεται σαν κακιά μάγισσα χαμογελώντας σαρκαστικά, άλλες σαν γυναίκα απεριποίητη και βρώμικη και ελάχιστες φορές σαν μια μικρή κοπέλα που έχει χάσει το δρόμο της.
Είναι ντυμένη πότε στα άσπρα, πότε στα κόκκινα και πολλές φορές στα μαύρα. Σε απόλυτη αρμονία με τα δώρα που κουβαλάει. Κάποιες φορές κρατάει το φάρμακο της λύτρωσης, κάποιες άλλες ένα όπλο θανατερό και τις περισσότερες ένα κουτί γεμάτο με παράταιρα και πρωτόγνωρα αντικείμενα τα οποία ο παραλήπτης αδυνατεί να τα ονομάσει, να τα εξηγήσει και να τα διαχειριστεί.
Κάποιες λίγες φορές εμφανίζεται σαν μικρό κοριτσάκι, λευκοντυμένο, κρατώντας στα χέρια του γλυκά και λουλούδια.
Αρκετές φορές κρύβεται μέσα μας γιατί η ψυχή μας πάντα είναι γεμάτη με ανεξερεύνητα μονοπάτια κι εκεί νιώθει ασφαλής. Τότε είναι όμως, που θυμώνει περισσότερο όταν δεν την ψάχνουμε. Παρουσιάζεται μπροστά μας, ξαφνικά και ολόγυμνη για να μας τρομάξει!
"Πόσο σε φοβάσαι" του Δημήτρη Γκοντού
Ό,τι θεωρούσες λησμονημένο, αποφάσισε να σε θυμηθεί πρώτο.
«Σε ενδιαφέρει να μάθεις ποιοι σώπασαν τη μητέρα σου; Αν ναι, μπορώ να σε βοηθήσω».
Ένα ανώνυμο σημείωμα στο γραμματοκιβώτιο. Μια παλιά υπόθεση που όλοι έχουν ξεχάσει. Και μια γυναίκα που αποφασίζει να μιλήσει.
Ο Λευτέρης Βαλσάμης, νεαρός αστυνομικός με περισσότερη αυτοπεποίθηση απ’ όση χρειάζεται -και λιγότερη εμπειρία απ’ όση νομίζει- αποφασίζει να ερευνήσει την υπόθεση. Η μητέρα της Αγγελικής υπήρξε το άλλοθι σε μια υπόθεση φρικιαστικής δολοφονίας. Όμως οι λεπτομέρειες δε βγάζουν νόημα. Κάτι λείπει. Κάτι δεν ειπώθηκε ποτέ.
Καθώς το παρελθόν αρχίζει να μπερδεύεται με το παρόν, ο Λευτέρης χάνει σταδιακά την αίσθηση του ελέγχου. Η υπόθεση τον τραβά σε βαθύτερα νερά, σε σχέσεις που δοκιμάζονται, σε βεβαιότητες που λιώνουν.
Ώσπου η αλήθεια βγήκε∙ αλλά κανείς δεν έμεινε ζωντανός να την πει.
Η αλήθεια στις ιστορίες μου, παίζει με τους ήρωες και τις ηρωίδες μου.
Της αρέσει το κρυφτό. Αυτή αποφασίζει πότε θα εμφανιστεί και με ποιον τρόπο. Είτε ευπρόσδεκτη, είτε ανεπιθύμητη, αλλά πάντα σχεδόν καθυστερημένη.
Επειδή, χρειάζεται το χρόνο της για να μεταμφιεστεί…
Κάποιες φορές παρουσιάζεται σαν κακιά μάγισσα χαμογελώντας σαρκαστικά, άλλες σαν γυναίκα απεριποίητη και βρώμικη και ελάχιστες φορές σαν μια μικρή κοπέλα που έχει χάσει το δρόμο της.
Είναι ντυμένη πότε στα άσπρα, πότε στα κόκκινα και πολλές φορές στα μαύρα. Σε απόλυτη αρμονία με τα δώρα που κουβαλάει. Κάποιες φορές κρατάει το φάρμακο της λύτρωσης, κάποιες άλλες ένα όπλο θανατερό και τις περισσότερες ένα κουτί γεμάτο με παράταιρα και πρωτόγνωρα αντικείμενα τα οποία ο παραλήπτης αδυνατεί να τα ονομάσει, να τα εξηγήσει και να τα διαχειριστεί.
Κάποιες λίγες φορές εμφανίζεται σαν μικρό κοριτσάκι, λευκοντυμένο, κρατώντας στα χέρια του γλυκά και λουλούδια.
Αρκετές φορές κρύβεται μέσα μας γιατί η ψυχή μας πάντα είναι γεμάτη με ανεξερεύνητα μονοπάτια κι εκεί νιώθει ασφαλής. Τότε είναι όμως, που θυμώνει περισσότερο όταν δεν την ψάχνουμε. Παρουσιάζεται μπροστά μας, ξαφνικά και ολόγυμνη για να μας τρομάξει!
"Πόσο σε φοβάσαι" του Δημήτρη Γκοντού
Ό,τι θεωρούσες λησμονημένο, αποφάσισε να σε θυμηθεί πρώτο.
«Σε ενδιαφέρει να μάθεις ποιοι σώπασαν τη μητέρα σου; Αν ναι, μπορώ να σε βοηθήσω».
Ένα ανώνυμο σημείωμα στο γραμματοκιβώτιο. Μια παλιά υπόθεση που όλοι έχουν ξεχάσει. Και μια γυναίκα που αποφασίζει να μιλήσει.
Ο Λευτέρης Βαλσάμης, νεαρός αστυνομικός με περισσότερη αυτοπεποίθηση απ’ όση χρειάζεται -και λιγότερη εμπειρία απ’ όση νομίζει- αποφασίζει να ερευνήσει την υπόθεση. Η μητέρα της Αγγελικής υπήρξε το άλλοθι σε μια υπόθεση φρικιαστικής δολοφονίας. Όμως οι λεπτομέρειες δε βγάζουν νόημα. Κάτι λείπει. Κάτι δεν ειπώθηκε ποτέ.
Καθώς το παρελθόν αρχίζει να μπερδεύεται με το παρόν, ο Λευτέρης χάνει σταδιακά την αίσθηση του ελέγχου. Η υπόθεση τον τραβά σε βαθύτερα νερά, σε σχέσεις που δοκιμάζονται, σε βεβαιότητες που λιώνουν.
Ώσπου η αλήθεια βγήκε∙ αλλά κανείς δεν έμεινε ζωντανός να την πει.




0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου