...

Σάββατο, Δεκεμβρίου 01, 2012

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Στις ατελείωτες πλαγιές της Μοντάνα απλώνεται το ράντσο Λύκος. Ολόγυρα, οι πέριξ δεν πολυαμφιβάλλουν πως κάτοικοί του είναι τα μέλη μιας φατρίας λυκανθρώπων, από τους πιο ισχυρούς της βορείου Αμερικής. Ανάμεσά τους, θέση έχει μόνο ένας άνθρωπος: ο Ιντιάνα Τέλλερ.
Παιδί ενός ανθρώπου με μυστηριώδεις δυνάμεις κι ενός λυκανθρώπου, ο Ιντιάνα είναι ο εγγονός και μοναδικός κληρονόμος της οικογένειας.
Καθώς αισθάνεται ξένος ανάμεσα στους δικούς του, φεύγει σε αναζήτηση μιας φυσιολογικής ζωής και γράφεται στο πανεπιστήμιο της Μοντάνα.
Εκεί γνωρίζει τη φοβερή Κατερίνα 'Ο Χάρα και τον Τάιλερ Μπράντκελ, γιο του αιωνίου αντιπάλου του παππού του.
'Οταν ο Ιντιάνα βγαίνει σαν από θαύμα ανέπαφος από ένα τρομερό ατύχημα, γινόμενος καπνός την τελευταία στιγμή, αντιλαμβάνεται πως διαθέτει την ικανότητα να κάνει το χρόνο να γυρίζει πίσω όταν βρίσκεται σε κίνδυνο.
Να λοιπόν ένα πολύτιμο ατού, μια και το ατύχημά του μοιάζει μάλλον ύποπτο.
Μήπως κάποιος προσπάθησε να τον αφανίσει;
Η ασφάλεια των λύκων φαίνεται να απειλείται περισσότερο από ποτέ.

Προσωπική άποψη:
Όταν η λογοτεχνία του φανταστικού και του paranormal, έκανε δυναμική εμφάνιση και κατέκτησε το αναγνωστικό κοινό πριν από τέσσερα χρόνια περίπου, συστήνοντας το είδος ακόμα και σε εκείνους που δεν είχαν ιδέα σχετικά με αυτό, τα ράφια των βιβλιοπωλείων γέμισαν με ιστορίες για βρικόλακες. Λίγο καιρό μετά, και όταν το θέμα άρχισε πλέον να χωλαίνει, ήρθε η σειρά των αγγέλων να κάνουν την εμφάνισή τους, για να δώσουν σειρά στους λύκους, ενώ ακολούθησαν οι νεράιδες και τα ξωτικά. Αν με ρωτούσε κανείς πριν από κάποιο καιρό, ποιος συμπαθούσα λιγότερα ανάμεσα τους εκπροσώπους του φανταστικού, θα απαντούσα χωρίς δισταγμό και δεύτερη σκέψη, τους λύκους, το σύμπαν των οποίων μου φαινόταν λιγότερο ενδιαφέρον από των υπολοίπων. Βέβαια, στο διάστημα που ακολούθησε, έπεσαν στα χέρια μου αρκετές ιστορίες για τα είδος τους, που με έκαναν σταδιακά να αλλάξω γνώμη. Και όταν είδα το εξώφυλλο του "Indiana Teller" και διάβασα την περίληψη, πίστεψα αρχικά πως θα είχαμε να κάνουμε με μια ακόμα επανάληψη καθώς, πως θα μπορούσε να μου δώσει κάτι το διαφορετικό. Τελικά, αποδείχτηκε ότι είχα λάθος και ο Indianna, έκλεψε την καρδιά μου.

Βρισκόμαστε στην Βόρειο Αμερική, στις πλαγιές των βουνών της Μοντάνα και το ράντζο Λύκος, το οποίο κατοικείται από μια φατρία λυκανθρώπων. Όμως ανάμεσά τους, βρίσκεται ένας άνθρωπος, ο Ιντιάνα Τέλλερ, εγγονός του αρχηγού της αγέλης ο οποίος, δεν κληρονόμησε τα λυκίσια γονίδια του πατέρα του αλλά, τα ανθρώπινα της μητέρας του. Όμως και η μητέρα του δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά, ένας Χρονο-Ιχνηλάτης, έχοντας τη μοναδική ικανότητα να ταξιδεύει στον χρόνο, με τραγικές ωστόσο συνέπειες. Ο Ιντιάνα μεγαλώνει στο ράντζο και τα χρόνια περνάνε αλλά καθώς δεν αισθάνεται να ταιριάζει εκεί και πως δεν πρόκειται ποτέ να έχει την αποδοχή των δικών του και τη θέση που δικαιωματικά του ανήκει, ανάμεσα στα μέλη της αγέλης, φεύγει για το πανεπιστήμιο της Μοντάνα σε μια προσπάθεια, να ζήσει μια φυσιολογική ζωή και να ανακαλύψει, ποιος πραγματικά είναι και που ανήκει. Εκεί θα γνωρίσει την Κατερίνα την οποία θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα αλλά και τον Τάιλερ, τον γιο του μεγαλύτερου εχθρού του παππού του, την θέση του οποίου προσπαθεί να σφετεριστεί. Ένα παρ' ολίγον θανατηφόρο ατύχημα, θα κάνει τον Ιντιάνα να ανακαλύψει ότι είναι περισσότερα από ένας απλός άνθρωπος και πως η ασφάλεια της φυλής του, είναι πιο εύθραυστη από ποτέ, καλώντας τον να δράσει για να την προστατέψει.

Το βασικό χαρακτηριστικό που έχει ανάγκη μια ιστορία για να κερδίσει τον αναγνώστη, είναι η πρωτοτυπία και αν μη τι άλλο, η ιστορία του Ιντιάνα, έχει μπόλικη από αυτήν. Ο Ιντιάνα δεν είναι το κλασσικό πρότυπο χαρακτήρα που ανακαλύπτει τυχαία την ύπαρξη ενός εντελώς διαφορετικού και μυστηριώδους κόσμου. Αποτελεί τμήμα του, από τη γέννησή του κι όλας και μεγάλωσε μέσα σε αυτόν όντας όμως διαφορετικός. Αν και γιος λύκου, δεν κληρονόμησε τα γονίδια του πατέρα του κατά συνέπεια, είναι ο απόκληρος της φυλής του, ένα πλάσμα κατώτερο που ποτέ κανένας δεν θα δεχτεί απόλυτα και δεν θα αναγνωρίσει την εξουσία που δικαιωματικά θα κλήρονομήσει κάποια στιγμή. Ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει αρχηγός και ηγέτης. Όμως εκείνος, δεν παραδίδει τα όπλα και αγωνίζεται κάθε μέρα να γίνει καλύτερος, όχι μόνο για να κερδίσει την αναγνώριση της φυλής του αλλά, για να μπορεί να προστατέψει τον εαυτό του, μια επιλογή που στην πορεία της ζωής του, θα αποδειχθεί πολύ πιο έξυπνη και χρήσιμη απ' όσο ίσως να μπορούσε ποτέ να πιστέψει. Παρά το γεγονός όμως ότι είναι άνθρωπος, δεν είναι διόλου συνηθισμένος. Δεν θα γίνει ποτέ ένας κανονικός Άλφα και όμως, παρουσιάζει πολλά από τα χαρακτηριστικά ενός από αυτούς. Και εκτός των άλλων, όταν θα βρεθεί στα όρια, θα ανακαλύψει ότι έχει άλλη μια συγκλονιστική ικανότητα η οποία μπορεί να είναι παράλληλα ευχή και κατάρα.

Το ότι η Sophie Audouin- Mamikonian θεωρείται η Rowling της Γαλλίας, δεν είναι διόλου τυχαίο. Τόσο η γραφή της, όσο και η δομή της ιστορίας της, είναι εξαιρετικές. Εστιάζει στην φυλή των λύκων ωστόσο, δεν ακυρώνει την ύπαρξη άλλων φανταστικών πλασμάτων, χωρίς όμως να επικεντρώνεται πάνω τους. Δεν είναι αυτός άλλωστε ο στόχος της. Γι' αυτή οι λύκοι, είναι πλάσματα ξεχωριστά, μοναδικά, όχι μόνο ως προς τη φύση και τις δυνάμεις τους αλλά, ως προς τον τρόπο που έχουν χτίσει την ζωή τους προκειμένου να διαφυλάξουν το μυστικό τους. Υπάρχει μια αγριότητα που χαρακτηρίζει τις συνήθειές τους, που είναι τρομακτική και συνάμα, γοητευτική. Η φατρία λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο σύστημα κανόνων γιατί χωρίς αυτούς, ο κόσμος τους μπορεί να καταρρεύσει. Τι γίνεται όμως όταν οι νόμοι αυτοί αποδεικνύονται πολύ σκληροί και άδικοι για να τους ακολουθήσεις; Τι συμβαίνει όταν οι προσωπικές σου επιθυμίες έρχονται σε κόντρα με τους νόμους αυτούς; Θα αντιταχθείς σε όλα όσα διδάχτηκες, στους ανθρώπους που σε γαλούχησαν ή θα ακολουθήσεις την πορεία που καθορίστηκε για 'σένα χωρίς καν να ρωτηθείς; Αυτά, είναι τα μεγάλα ερωτήματα πάνω στα οποία στηρίζεται η δομή αλλά και η εξέλιξη της ιστορίας, με τον Ιντιάνα να πρέπει να επιλέξει την πορεία που θα ακολουθήσει.

Η συγγραφέας συνδυάζει το φανταστικό με το μεταφυσικό στοιχείο, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό κράμα που εντυπωσιάζει την πρωτοτυπία του, οδηγώντας σε μια ιστορία που δεν στερείται εκπλήξεων και ανατροπών, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, κόβοντάς σου την ανάσα με την ένταση των συναισθημάτων που σου προκαλεί. Πάνω απ' όλα όμως, είναι μια ιστορία για την αίσθηση της τιμής και του καθήκοντος εν μέσω ενός παιχνιδιού για τη δύναμη και την εξουσία με έναν τρόπο, που δεν έχουμε δει ποτέ άλλοτε μέσα από την λογοτεχνία του είδους. Ο Ιντιάνα, είναι ένας χαρακτήρας που δεν γίνεται να μην λατρέψετε, που παρά τις θεωρητικές του αδυναμίες, αποδεικνύεται ο πιο δυνατός κρίκος σε έναν αγώνα, σε έναν πόλεμο που μόλις έχει ξεκινήσει. Και το μέλλον είναι αν μη τι άλλο ελπιδοφόρο, όχι για τους ήρωές μας που έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες και αντιξοότητες αλλά για εμάς τους αναγνώστες, που θα περιμένουμε διψασμένοι την συνέχεια, την Άνοιξη του 2013, που ελπίζω να έρθει πιο σύντομα απ' όσο λέει το ημερολόγιό μου. Αν νομίζετε ότι γνωρίζετε τα πάντα γύρω από την φυλή των λύκων, ξανασκεφτείτε το και αναζητήστε το "Ανοιξιάτικο Φεγγάρι" προκειμένου να σας ταξιδέψει σε ένα μαγικό, μοναδικά υπέροχο και συγκλονιστικό ταξίδι.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Sophie Audouin- Mamikonian
Μεταφραστής: Καλύβας Θωμάς
Εκδόσεις: Μάτι
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 457
ISBN: 978-618-5021-01-6

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/194/sophie-audouin-mamikonian-indiana-teller-ekdoseis-mati

Posted on Σάββατο, Δεκεμβρίου 01, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

19 comments

Παρασκευή, Νοεμβρίου 30, 2012

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Εγκλωβισμένη σε μια χλιαρή σχέση με έναν άντρα που δεν μπορεί να τη δεχτεί όπως πραγματικά είναι, η παθιασμένη βιολίστρια Σάμερ Ζάχοβα βρίσκει διέξοδο στη μουσική της. Περνάει τα απογεύματα παίζοντας στους σταθμούς του μετρό, χαμένη στις μελωδίες του Βιβάλντι και του Μέντελσον.
Όταν καταστρέφεται το βιολί της, δέχεται μια ασυνήθιστη πρόταση από τον Ντόμινικ, έναν καθηγητή πανεπιστημίου με πανίσχυρα πάθη, ο οποίος γοητεύεται από τη Σάμερ όταν την ακούει να παίζει. Ο Ντόμινικ θα αντικαταστήσει το βιολί της, υπό τον όρο εκείνη να του προσφέρει ένα ιδιωτικό κονσέρτο.
Ανίκανοι να αρνηθούν τη χημεία που υπάρχει μεταξύ τους, ο Ντόμινικ κι η Σάμερ ξεκινούν μια έντονη σχέση, γεμάτη τολμηρές εκπλήξεις και ανατροπές, απρόβλεπτη όσο και συναρπαστική. Για τη Σάμερ είναι μια αποκάλυψη να γνωρίσει τη σκοτεινή πλευρά της, που καταπίεζε για καιρό, όμως σύντομα θα ανακαλύψει πως η απόλαυση συνοδεύεται αναπόφευκτα από πόνο. Θα μπορέσει όμως μια σχέση γεννημένη μέσα από ένα τέτοιο καταλυτικό πάθος να επιβιώσει;

Προσωπική άποψη:
Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η ερωτική λογοτεχνία, έπειτα από αρκετά χρόνια που βρισκόταν στον πάγο, έχει πάρει τα πάνω της. Την αρχή έκαναν οι εκδόσεις Μεταίχμιο, επανεκδίδοντας μερικά από τα αριστουργήματα του είδους. Ακολούθησαν οι εκδόσεις Πατάκη, που με το "Πενήντα Αποχρώσεις Του Γκρι", έκαναν την επιτυχία της χρονιάς που φεύγει, για να ολοκληρώσουν τον κύκλο οι εκδόσεις Τουλίπα και η τριλογία "Crossfire". Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι εκδοτικοί αναζητούν το βιβλίο εκείνο που θα μπορέσει να κάνει την διαφορά και να ξεχωρίσει, ώστε να γίνει το απόλυτο αναγνωστικό φετίχ, οι εκδόσεις Λιβάνη έρχονται με τη σειρά τους να μας παρουσιάσουν το πρώτο βιβλίο της τριλογίας "Ογδόντα Ημέρες", δημιούργημα δύο πολύ διάσημων όπως λέγεται συγγραφέων, οι οποίοι κρύβουν την ταυτότητα και τις συνδυασμένες τους προσπάθειες, πίσω από το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, Vina Jackson.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την ζωή της Σάμερ Ζάχοβα ή για να είμαστε πιο ακριβείς, γύρω από την σεξουαλική της ζωή και ταυτότητα, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει, ποια πραγματικά είναι και τι είναι αυτό που αποζητά, ώστε να αισθανθεί ολοκληρωμένη. Η σχέση της με τον Ντάρεν, δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που χρειάζεται και έτσι, αποφασίζει να τον αφήσει. Αυτό που δεν εγκαταλείπει όμως ποτέ, είναι το βιολί της και η μουσική που βγαίνει από αυτό, κάτι που την φέρνει στην έκταση εκείνη που θα ήθελε να την οδηγήσει και μια ερωτική σχέση. Τότε είναι που εμφανίζεται ο Ντόμινικ, ένας γοητευτικός άντρας που έχει τις δικές του εμμονές και ανάγκες, ο οποίος γοητεύεται από την Σάμερ που του γίνεται εμμονή. Όταν το βιολί της Σάμερ καταστρέφεται, ο Ντόμινικ, προσφέρεται να το αντικαταστήσει με αντάλλαγμα, ένα κονσέρτο μόνο για εκείνον, κάτι που η Σάμερ δέχεται χωρίς σκέψη. Τότε είναι που ανάμεσά τους ξεκινά ένα επικίνδυνο παιχνίδι που μπορεί να τους οδηγήσει αμφότερους στα άκρα καθώς, η απόλαυση και η ικανοποίηση, δεν έρχονται χωρίς κόστος στην τόσο παράξενη και ιδιόμορφη σχέση τους.

Πριν πω περισσότερα, θα πρέπει να τονίσω ότι το "Ογδόντα Ημέρες", δεν είναι ένα ανάγνωσμα για όλους. Η αισθητική και η φιλοσοφία του, παραπέμπουν σε εκείνη του Μαρκήσιου Ντε Σαντ γι' αυτό, όσοι τον έχετε διαβάσει και σοκαριστήκατε από την γραφή του, καλύτερα να επιλέξετε κάτι άλλο. Το ίδιο ισχύει και για τους υπέρμετρα ρομαντικούς που δεν μπορούν να δεχτούν την σκοτεινή πλευρά της σεξουαλικής φύσης του ανθρώπου, δεν την κατανοούν και δεν την καταλαβαίνουν, όχι απλά γιατί δεν τους ταιριάζει αλλά, γιατί αρνούνται να δεχτούν ότι για μερικούς ανθρώπους, αυτή είναι η αλήθεια της καθημερινότητάς τους. Κακά τα ψέματα... το βιβλίο μιλάει για τον φετιχισμό και τον ορισμό της υποταγής και άσχετα από το ότι, όσον αφορά το περιγραφικό σκέλος, δεν καταφεύγει σε προκλητικές ακρότητες, είναι σε θέση να σοκάρει έναν πιο συντηρητικό αναγνώστη. Προς θεού, δεν εννοώ ότι πρέπει να είσαι χαλαρών ηθών για να σου αρέσει αλλά, όπως και να το κάνουμε, πρέπει να είσαι αυτό που λένε, open mind.

Η σχέση της Σάμερ και τον Ντόμινικ, κάθε άλλο παρά συμβατική είναι. Άλλωστε, σκοπός των συγγραφέων δεν είναι να εξερευνήσουν τόσο τα συναισθηματικά κίνητρα κι ερεθίσματά τους αλλά, την σκοτεινή μεριά της ανθρώπινης φύσης και σεξουαλικότητας, μάρτυρας των οποίων είναι και οι ίδιοι. Και οι δυο τους, κυριεύονται από ένστικτα τα οποία είναι πάνω από αυτούς αναζητώντας μια μορφή ηδονής που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υποταγή αλλά και τον πόνο. Αλλά όσον αφορά το μεταξύ τους παιχνίδι, η σχέση τους, είναι δούνε και λαβείν, μέχρι την στιγμή τουλάχιστον που το να προκαλέσουν ο ένας τον άλλον οδηγώντας τον στα άκρα, τους κατευθύνει σταδιακά στο χείλος του γκρεμού. Όμως στο επίκεντρο βρίσκεται κατ' εξοχήν η Σάμερ, η οποία είναι λιγότερο συνειδητοποιημένη από τον Ντόμινικ, πιο πρόθυμη να φτάσει στα άκρα, ρισκάροντας ακόμα και την ίδια την πνευματικότητά της και την ψυχική της ισορροπία. Φτάνει στα όριά της και δεν διστάζει να τα ξεπεράσει μάλιστα, στην προσπάθειά της να κατανοήσει ποια πραγματικά είναι και τελικά αναρωτιέμαι... αυτό οφείλεται στην αδυναμία της να ελέγξει τα πάθη της ή στην αστείρευτη τόλμη της που ασυνείδητα την οδηγεί στο να δοκιμάσει τα πάντα, προκειμένου να απορρίψει ότι δεν της ταιριάζει;

Κατά την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, προσπαθούσα να αποφασίσω αν τελικά, μου άρεσε ή όχι. Ολοκληρώνοντάς το κατέληξα στο συμπέρασμα πως ναι, μου άρεσε και μάλιστα ιδιαιτέρως, για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Το ψυχολογικό προφίλ των κεντρικών χαρακτήρων αν και ακραίο, δεν είναι μη ρεαλιστικό, όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε πως ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο. Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η καθημερινότητα, είναι ίδια με τη δική τους και δεν μπορούμε να τους ακυρώνουμε. Από την άλλη, η αφήγηση γίνεται με τέτοιον τρόπο που έχουμε τη δυνατότητα, σε ένα πρωτοπρόσωπο επίπεδο αφήγησης να δούμε, τόσο την οπτική της ίδιας της Σάμερ, κατανοώντας σε βάθος τα συναισθήματά της και τους λόγους των αποφάσεών της, όσο και ένα τριτοπρόσωπο επίπεδο, που μας επιτρέπει να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα των γεγονότων, πως αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις οι περιφερειακοί χαρακτήρες, ο ίδιος ο Ντόμινικ και οι απλοί παρατηρητές, βλέποντας ουσιαστικά την ίδια κατάσταση, μέσα από διαφορετικά και πολλαπλά πρίσματα, όπως ακριβώς στην πραγματική ζωή.

Η ροή της αφήγησης είναι σταθερά ανοδική, με σημεία κορύφωσης και χαλάρωσης, εξισορροπώντας έτσι το σύνολο ώστε να διατηρεί μεν κάποια στοιχεία προκλητικότητας, χωρίς ωστόσο να αγγίζει τα όρια του πρόστυχου, προκαλώντας τα όρια του αναγνώστη, σεβόμενη προφανώς το γεγονός ότι δεν θα είναι όλοι όσοι πέσει στα χέρια τους εξίσου ανοιχτόμυαλοι. Η γραφή των συγγραφέων διακρίνεται από μια αδιαμφισβήτητη δυναμική, που συναρπάζει και σε καθηλώνει από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία γραμμή. Η παθιασμένη με την μουσική Σάμερ και ο τρόπος που αυτή την κυριεύει και κατευθύνει τα βαθύτερα ένστικτά της, είναι τουλάχιστον γοητευτικός, όπως και ο τρόπος και τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να αναδυθεί η σκοτεινή πλευρά του καταλυτικού πάθους και της ανάγκης μερικές φορές, ορισμένων ανθρώπων, να κάνουν την ηθική, συναισθηματική και σεξουαλική υπέρβαση, προκειμένου να φτάσουν στα όρια της απόλαυσης, έστω κι αν ρισκάρουν ακροβατώντας πάνω σε μια πολύ λεπτή και ακαθόριστη διαχωριστή γραμμή. Αν μη τι άλλο, ένα μυθιστόρημα έκπληξη.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Vina Jackson
Μεταφραστής: Καψάλης Χρήστος
Εκδόσεις: Λιβάνης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 352
ISBN: 978-960-14-2573-3

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/18976/vina-jackson--ogdonta-imeres-kitrino-ekdoseis-libani

Posted on Παρασκευή, Νοεμβρίου 30, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

21 comments

Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2012

Ολοκληρώθηκε η απονομή των βραβείων Gotham 2012, η τελετή των οποίων πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη. Οι νικητές αναλυτικά:

Καλύτερη Ταινία:
Moonrise Kingdom
Bernie
The Loneliest Planet
The Master
Middle Of Nowhere

Καλύτερη Συνολική Ερμηνεία:
Your Sister`s Sister
Bernie
Moonrise Kingdom
Safety Not Guaranteed
Silver Linings Playbook

Καλύτερη "Breakthrough" Σκηνοθεσία:
Benh Zeitlin - "Beasts Of The Southern Wild"
Zal Batmanglij - "Sound Of My Voice"
Brian M. Cassidy & Melanie Shatzky - "Francine"
Jason Cortlund & Julia Halperin - "Now, Forager"
Antonio Méndez Esparza - "Aquí y Allá (Here And There)"

Καλύτερη "Breakthrough" Ερμηνεία:
Emayatzy Corinealdi - "Middle Of Nowhere"
Mike Birbiglia - "Sleepwalk With Me"
Thure Lindhardt - "Keep The Lights On"
Melanie Lynskey - "Hello I Must Be Going"
Quvenzhane Wallis - "Beasts Of The Southern Wild"

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ:
How To Survive A Plague
Detropia
Marina Abramovic: The Artist Is Present
Room 237
The Waiting Room

Καλύτερη Ταινία (Not Playing at a Theater Near You):
An Oversimplification Of Her Beauty
Kid-Thing
Red Flag
Sun Don`t Shine
Tiger Tail In Blue

Βραβείο Κοινού:
Artifact

Βραβεία Καριέρας:
Marion Cotillard, Matt Damon, David O. Russell & Jeff Skoll

Posted on Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Τετάρτη, Νοεμβρίου 28, 2012


Ανακοινώθηκαν οι φετινές υποψηφιότητες των Film Independent Spirit Awards, η απονομή των οποίων θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013. Αναλυτικά, οι υποψηφιότητες:

BEST FEATURE:
Beasts Of The Southern
Wild Bernie
Keep The Lights On
Moonrise Kingdom
Silver Linings Playbook

BEST DIRECTOR:
Wes Anderson -" Moonrise Kingdom"
Julia Loktev - "The Loneliest Planet"
David O. Russell - "Silver Linings Playbook"
Ira Sachs - "Keep The Lights On"
Benh Zeitlin - "Beasts Of The Southern Wild"

BEST FIRST FEATURE:
Fill The Void
Gimme The Loot
Safety Not Guaranteed
Sound Of My Voice
Perks Of Being A Wallflower

JOHN CASSAVETES AWARD:
"Breakfast With Curtis" - Laura Colella
"Middle Of Nowhere" - Ava DuVernay
"Mosquita Y Mari" - Aurora Guerrero
"Starlet" - Sean Baker
"The Color Wheel" - Alex Ross Perry

BEST SCREENPLAY:
Wes Anderson & Roman Coppola - "Moonrise Kingdom"
Zoe Kazan - "Ruby Sparks"
Martin McDonagh - "Seven Psychopaths"
David O. Russell - "Silver Linings Playbook"
Ira Sachs & Mauricio Zacharias - "Keep The Lights On"

BEST FIRST SCREENPLAY:
Rama Burshtein - "Fill the Void"
Derek Connolly - "Safety Not Guaranteed"
Nicholas Jarecki - "Arbitrage"
Rashida Jones & Will McCormack - "Celeste And Jesse Forever"
Jonathan Lisecki - "Gayby"

BEST FEMALE LEAD:
Linda Cardellini - "Return"
Emayatzy Corinealdi - "Middle Of Nowhere"
Jennifer Lawrence - "Silver Linings Playbook"
Quvenzhane Wallis - "Beasts Of The Southern Wild"
Mary Elizabeth Winstead - "Smashed"

BEST MALE LEAD:
Jack Black - "Bernie"
Bradley Cooper - "Silver Linings Playbook"
John Hawkes - "The Sessions"
Thure Lindhardt - "Keep The Lights On"
Matthew McConaughey - "Killer Joe"
Wendell Pierce - "Four"

BEST SUPPORTING FEMALE:
Rosemarie DeWitt - "Your Sister’s Sister"
Ann Dowd - "Compliance"
Helen Hunt - "The Sessions"
Brit Marling - "Sound Of My Voice"
Lorraine Toussaint - "Middle Of Nowhere"

BEST SUPPORTING MALE:
Matthew McConaughey - "Magic Mike"
David Oyelowo - "Middle Of Nowhere"
Michael Pena - "End Of Watch"
Sam Rockwell - "Seven Psychopaths"
Bruce Willis - "Moonrise Kingdom"

BEST CINEMATOGRAPHY:
Beasts Of The Southern Wild
End Of Watch
Here
Moonrise Kingdom
Valley Of Saints

BEST DOCUMENTARY:
The Central Park Five
How To Survive A Plague
The Invisible War
Marina Abramovic: The Artist Is Present
The Waiting Room

BEST FOREIGN FILM:
Amour
Once Upon A Time In Anatolia
Rust And Bone
Sister
War Witch

ROBERT ALTMAN AWARD:
Starlet

PIAGET PRODUCERS AWARD:
Alicia Van Couvering - "Nobody Walks"
Mynette Louie - "Stones In The Sun"
Derrick Tseng - "Prince Avalanche"

SOMEONE TO WATCH AWARD:
David Fenster - "Pincus"
Adam Leon - "Gimme The Loot"
Rebecca Thomas - "Electrick Children"

TRUER THAN FICTION AWARD: 
"Leviathan" - Lucien Castaing-Taylor & Verena Paravel
"Only The Young" - Jasonyyee Tippet & Elizabeth Mimms
"The Waiting Room" - Peter Nicks

Posted on Τετάρτη, Νοεμβρίου 28, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Τρίτη, Νοεμβρίου 27, 2012

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Ο ουρανός έχει μαυρίσει από φτερά…
Όπως η άμμος κυλάει στην κλεψύδρα, έτσι και ο χρόνος τρέχει για τη Λους και τον Ντάνιελ. Για να εμποδίσουν τον Λούσιφερ να διαγράψει το παρελθόν, πρέπει να βρουν το μέρος στη Γη όπου έπεσαν οι άγγελοι.
Σκοτεινές δυνάμεις τους κυνηγούν και ο Ντάνιελ δεν ξέρει αν μπορεί πια να ζει για να χάνει τη Λους ξανά και ξανά. Στην επική μάχη που θα δοθεί θα χαθούν ζωές, θα γίνουν μεγάλες θυσίες και θα καταστραφούν καρδιές.
Και ξαφνικά η Λους ξέρει τι πρέπει να συμβεί. Διότι η μοίρα της ήταν συνδεδεμένη με κάποιον άλλο και όχι τον Ντάνιελ. Η κατάρα αφορά αυτήν – και την αγάπη που η ίδια παραμέρισε. Η επιλογή που θα κάνει τώρα είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία. Ποιος θα κερδίσει τη Λους;

Προσωπική άποψη:
Άλλη μια σειρά έφτασε στο τέλος της καθώς, το 4ο και τελευταίο μέρος της σειράς των εκδόσεων Ψυχογιός, δια χειρός Lauren Kate, "Άγγελοι", βρίσκεται πλέον στα χέρια μας, ολοκληρώνοντας το πολύ μακρύ ταξίδι της Λους και του Ντάνιελ με έναν τρόπο που, δεν ξέρω αν θα ικανοποιήσει τους αναγνώστες στο σύνολό τους αλλά, σε προσωπικό επίπεδο, μου έδωσε όσα θα περίμενα. Γιατί το να ολοκληρώσεις μια ιδέα, είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι κάθε ιστορίας, ακόμα κι από εκείνο της αρχικής δημιουργίας γιατί στο φινάλε, είναι που περιμένει ο καθένας, να ολοκληρωθούν και να αποκτήσουν υπόσταση οι προσδοκίες του. Το κατά πόσο το πετυχαίνει η Kate μέσω της "Έκστασης", είναι σχετικό και φαντάζομαι ότι έχει να κάνει με το κατά πόσο σας αρέσουν τα γλυκόπικρα ή τα happy end. Και όταν ένας έρωτας κρίνει το μέλλον του κόσμου, την ισορροπία Παραδείσου και Κόλασης και εκτός των άλλων, έχεις να αντιμετωπίσεις έναν οργισμένο και πληγωμένο Λούσιφερ, τα πράγματα κάθε άλλο παρά απλά είναι.

Η Λους, έχοντας ταξιδέψει στο προηγούμενο βιβλίο της ιστορίας, με τη βοήθεια των προαγγέλων  πίσω στον χώρο και το χρόνο, έχει ανακαλύψει περισσότερα πράγματα για τον εαυτό της και την ύπαρξη της ψυχής της στον κόσμο μας εδώ και χιλιετίες αλλά, και για την σχέση της με τον Ντάνιελ. Μπορεί να μην κατάφερε να φτάσει στην αρχή όλων ωστόσο, είναι βέβαιη πως δεν υπήρξε ποτέ κανένας άλλον για εκείνη και πως ότι κι αν συνέβαινε, πάντα θα έβρισκαν ο ένας τον άλλον και πάντα, θα διάλεγαν την αγάπη τους. Δεν ξεχνάνε όμως πως, πέρα απ' όλα τ' άλλα, έχουν να αντιμετωπίσουν μια κατάρα που φέρουν στις πλάτες τους πιο παλιά ακόμα κι απ' όσο είναι η ίδια σε θέση να θυμηθεί. Και ο χρόνος μετρά αντίστροφα και δεν είναι υπέρ τους. Ο Λούσιφερ, ξεκίνησε την Πτώση από την αρχή και μόλις εννέα μέρες του χωρίζουν από το να τον σταματήσουν ή, από το να χάσουν κι εκείνος να κερδίσει, σβήνοντας χιλιετίες ολόκληρες, επιστρέφοντας την αρχή του χρόνου καταδικάζοντάς τους να ξεχάσουν και ίσως, να τα ζήσουν όλα από την αρχή, συνεχίζοντας να ψάχνουν ο ένας τον άλλον για χιλιετίες ολόκληρες.

Έχοντας στο πλευρό της τον Ντάνιελ αλλά και τους υπόλοιπους έκπτωτους αγγέλους, η Λους θα πρέπει να παλέψει ενάντια στο χρόνο, βρίσκοντας τα αντικείμενα που θα τους οδηγήσουν στο σημείο της Πτώσης και στην μοναδική τους ελπίδα να σώσουν, όχι μόνο τους εαυτούς αλλά, την ύπαρξη ολόκληρου του κόσμου, ξεκινώντας και πάλι από το μηδέν. Και ο αγώνας αυτός είναι δύσκολος και άνισος και οι θυσίες που πρέπει να γίνουν, περισσότερες από αυτές που ίσως μπορούν ν' αντέξουν. Καμία όμως μάχη δεν τελειώνει έτσι, αφήνοντας αλώβητους όσους εμπλέκονται αλλά αντίθετα, τους φέρνει αντιμέτωπους με διλήμματα και με τον ίδιο τους τον εαυτό και κατά πόσο αυτός, μπορεί ν' αντέξει την πίεση, κατά πόσο, μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, ακόμα κι όταν οι δύο αυτές έννοιες μοιάζουν τόσο όμοιες και συγχέονται. Και περισσότερο απ' όλους, η Λους, πρέπει να παλέψει να ξεκλειδώσει τις αναμνήσεις που δεν κέρδισε μέσω του ταξιδιού της στους προάγγελους καθώς εκεί, βρίσκεται η απάντηση, τόσο της ύπαρξής της, όσο και της πιθανής σωτηρίας τους. Εκεί θα βρει την λύση στο πρόβλημα που η δικιά της απόρριψη γέννησε.

Η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε διάφορες τοποθεσίες με την κάθε μία από αυτές, να έχει την δικιά της σπουδαιότητα και σημασία. Οι επιλογές της, κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι. Θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε συμβολικές αφού, κάθε μία από αυτές, εκπροσωπεί έναν σπουδαίο και ιερό τόπο, συνδεδεμένο άρρηκτα με ποικίλες ιστορίες, θρησκευτικές ή μη. Ναι μεν βασίζεται σε στοιχεία και ιστορίες που μαθαίνουμε όλοι μας από το σχολείο κι όλας, στις αρχέγονες δοξασίες της θρησκείας μας ωστόσο, οι άγγελοί της και ο κόσμος τους, δεν παύει να είναι ολότελα δικός της. Η Kate, δίνει για άλλη μια φορά διαφορετική διάσταση στον όρο άγγελοι και έκπτωτοι, ψάχνοντας να βρει την αλήθεια, την δικιά της αλήθεια, πίσω από τους θρύλους. Και κανένας δεν μπορεί να δεχτεί ή να απορρίψει απόλυτα τα όσα λέει αλλά όπως και να 'χει, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μην συγκινηθεί από το βάθος και την ουσία τους που πάνω απ' όλα στηρίζονται από την αγάπη και κατευθύνονται, τόσο από τα φωτεινά, όσο και από τα σκοτεινά ένστικτα που αυτή γεννάει στις καρδιές και τις ψυχές μας.

Το 4ο και τελευταίο βιβλίο της Kate, φέρνει ουσιαστικά τους χαρακτήρες της αντιμέτωπους με την Κρίση και την Πτώση, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Καλούνται για μια ακόμη φορά, να αναλογιστούν τις επιλογές τους και να καταλήξουν στο αν θα συνεχίζουν να τις υπερασπίζονται μέχρι τέλους, παλεύοντας να διατηρήσουν από τη μία την ισορροπία του κόσμου και από την άλλη, να κατακτήσουν την ευτυχία που τόσο άδικα και αυθαίρετα στερήθηκαν ή αν θα αφεθούν σε ένα πεπρωμένο που μοιάζει να τους καταδικάζει στο απόλυτο σκοτάδι, στον ολοκληρωτικό και αβάσταχτο πόνο. Και όλα αυτά, συνδυασμένα με τρυφερότητα και εξέχουσα δυναμική, είναι υπέροχα. Η μοναδική ένσταση που έχω όσον αφορά το βιβλίο και την εξέλιξη της υπόθεσης, έχει να κάνει με την παρουσία του Καμ και την σπουδαιότητα στη ζωή της Λους. Αν και υπονοείται ότι ο δεσμός ανάμεσά τους είναι κάτι παραπάνω από αυτό που αντιλαμβανόμαστε τελικά, δεν γίνεται ξεκάθαρο τι είναι αυτό που τους δένει, ούτε που καταλήγει εκείνος στο τέλος όλων.

Πηγαίνοντας μας πίσω στην αρχή της δημιουργίας, η Lauren Kate μας αποκαλύπτει σταδιακά την αλήθεια σχετικά με το παρελθόν της Λους και του Ντάνιελ αλλά, και των πραγματικών γεγονότων πίσω από την Πτώση που τελικά, οδήγησαν σε αυτή, με συνέπειες που καταδίκασαν τους ήρωές μας σε έναν αγώνα χιλιετιών προκειμένου να φτάσουν στο σημείο εκείνο όπου μπορούν τελικά να διεκδικήσουν τη λύτρωση. Η Λους και ο Ντάνιελ, βρίσκονται στο τέλος αντιμέτωποι για μια ακόμη φορά, με την αρχική τους απόφαση και πρέπει να διαλέξουν αν θα την στηρίξουν και θα ρισκάρουν ή αν θα αφεθούν, βοηθώντας στη δημιουργία μιας νέας πράξης πραγμάτων και αλλάζοντας την ισορροπία του κόσμου όπως τον γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλά όταν έχεις διαλέξει την αγάπη, δεν μπορείς στην πορεία να αλλάξεις, σωστά; Πάντα αυτήν θα επιλέγεις γιατί, άσχετα από το τι την γέννησε, θα είναι πάντα η υπέρτατη αξία και κανένα κόστος ή ρίσκο δεν είναι αρκετά μεγάλο προκειμένου να την διεκδικήσεις. Και οι δύο τους, έχουν παλέψει πολύ κι έχουν περάσει πολλά για να αλλάξουν τώρα και αυτό σημαίνει ότι αποφασίζουν να πορευτούν όπως πάντα, οδηγώντας σε ένα γλυκόπικρο φινάλε που προσωπικά, πάντα θα θυμάμαι.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Lauren Kate
Μεταφραστής: Μοσχή Φωτεινή
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 392
ISBN: 978-960-496-546-5

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/18633/loren-keit-aggeloi-4-i-ekstasi-ekdoseis-psuxogios

Posted on Τρίτη, Νοεμβρίου 27, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

44 comments

Δευτέρα, Νοεμβρίου 26, 2012


Εδώ και κάποιο διάστημα, η βραβευμένη, ανεξάρτητη κινηματογραφική ομάδα Underworld Films, την οποία σας έχουμε συστήσει και στο παρελθόν μέσω του blog, έχει ξεκινήσει τα γυρίσματα του νέου, ελπιδοφόρου project της, μια μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο, “The Dragonphoenix Chronicles: Indomitable”, βασισμένη στον κόσμο του βραβευμένου ελληνικού comic φαντασίας, "Τα Χρονικά Του Δρακοφοίνικα", δημιούργημα του Γιάννη Ρουμπούλια, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Ψυχής τα Λαμπυρίσματα”.

Πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία φαντασίας μεγάλου μήκους, που ένα μέρος της, χρηματοδοτήθηκε από το κοινό, μέσω της διεθνούς χρηματοδοτικής πλατφόρμας Indiegogo.


Ο Θάνος Κερμίτσης, σκηνοθέτης και ένας εκ των σεναριογράφων της εν λόγω ταινίας, μίλησε στο "Μεγαλείο των τεχνών" για το project, την πρόοδο και την εξέλιξή του αλλά, και για το τι περιμένουν ως ομάδα στο μέλλον.

- Θάνο, πως αποφασίσατε να γυρίσετε μια ταινία φαντασίας και μάλιστα, βασισμένη σε ένα comic;

Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να παρθεί η απόφαση. Με τον Γιάννη (Ρουμπούλια) είχαμε πάντα την επιθυμία να κάνουμε κάτι τέτοιο,πάντοτε ήμαστε οπαδοί του Φανταστικού, μάλιστα γράφαμε κάποιες μικρές ιστορίες με σκοπό να γίνουν μικρού μήκους,ωστόσο δεν προχώρησαν για κάποιο λόγο. Μέχρι που το 2011 αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το μεγάλο βήμα γράφοντας το σενάριο για τον "Αδάμαστο". Θεωρήσαμε ό,τι όντας νέοι Κινηματογραφιστές, θα θέλαμε να δώσουμε κάτι καινούριο και παράλληλα διαφορετικό στο κοινό. Να σημειωθεί ότι η ταινία είναι τοποθετημένη στον Κόσμο του κόμικ και δεν αποτελεί μεταφορά του κόμικ. Απλά υπήρχε ένα όμορφο και πλούσιο υπόβαθρο από το κόμικ για τον Κόσμο στον οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία μας, που θα ήταν κρίμα να μην το εκμεταλλευτούμε. Σε γενικές γραμμές, για να ξεκινήσουμε αυτό το εγχείρημα μας ώθησε περισσότερο η Θέληση, η Αγάπη για αυτό που κάνουμε και κυρίως η Πίστη για το όλο project. Κάτι που τελικά μεταδόθηκε και στους ηθοποιούς μας αλλά και σε όλους όσους δουλεύουν για αυτή την ταινία και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό κάτω από δύσκολες συνθήκες,χωρίς χρήματα  σε μια πολύ δύσκολη περίοδο.


- Δεν θεωρείς ότι είναι κάπως ριψοκίνδυνο το να μπει κανείς στην διαδικασία να γυρίσει στην Ελλάδα μια ταινία φαντασίας, πόσο μάλλον όταν τα μέσα που έχει στη διάθεσή του, δεν είναι όμοια με εκείνα των ξένων παραγωγών;

Φυσικά και είναι ριψοκίνδυνο, για άλλους αστείο ή δύσκολο ή ακατόρθωτο. Ωστόσο όπως συνηθίζω να λέω, εξαρτάται πάντα μα πάντα από την Ιστορία που έχεις να πεις  Είναι λογικό όταν ακούει κάποιος τον όρο "ταινία φαντασίας", το μυαλό του να πηγαίνει στα μεγάλα blockbuster των εκατοντάδων εκατομμυρίων. Όμως θεωρώ πως μπορεί να ειπωθεί και μια ιστορία με ελάχιστα χρήματα,μια ιστορία που να έχει να πει κάτι, να κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αλλά και να σέβεται το είδος που εκπροσωπεί χωρίς να στοχεύει στον εύκολο εντυπωσιασμό. Είναι και μια πρόκληση αν θέλεις, του πως θα χειριστείς κινηματογραφικά την ιστορία σου, ώστε να περιέχει όλα τα παραπάνω στοιχεία... με μηδαμινό budget αλλά να φαίνεται σαν να γυρίστηκε με μεγαλύτερο. Στην περίπτωση μας, από το στάδιο της γραφής του σεναρίου ήμασταν προσγειωμένοι και ρεαλιστές γνωρίζοντας τι μπορούσε να γίνει και τι όχι (λόγω οικονομικών δυνατοτήτων) αλλά φυσικά και του τι θέλαμε να πει η ιστορία. Έτσι δώσαμε έμφαση στους χαρακτήρες και στην ιστορία γενικά, της οποίας το Θέμα θεωρώ ότι είναι και θα είναι πάντα επίκαιρο γιατί μιλά για την Αδάμαστη Θέληση του Ανθρώπου να συνεχίζει να παλεύει για αυτό που αγαπά χωρίς να τον σταματούν οι δυσκολίες και χωρίς να γονατίζει σε κανέναν. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα προσωπικά να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά (δεν θα πω συνεργάτες γιατί πλέον είμαστε μια δεμένη ομάδα, μια Συντροφιά αν θέλετε...) οι οποίοι δουλεύουν για την ταινία αφιλοκερδώς, με πολλή όρεξη και αγάπη και πάνω απ'όλα πίστη, κάτι που πιστεύω θα φανεί και στο τελικό αποτέλεσμα.


- Φαντάζομαι πως όταν έχεις να κάνεις με μια θεματολογία της οποίας η δράση εξελίσσεται σε διαφορετικό χώρο και χρόνο από τον δικό μας, το όλο εγχείρημα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο. Με ποια κριτήρια επιλέξατε τους τόπους των γυρισμάτων;

Όταν έχεις να κάνεις με μια ταινία η οποία εκτυλίσσεται σε μια διαφορετική εποχή από την δική μας, πάντα έχεις να αντιμετωπίσεις τις δυσκολίες εύρεσης των κατάλληλων χώρων (και όχι μόνο) που θα πείσουν και θα ταξιδέψουν τον Θεατή κάπου αλλού. Βέβαια στην περίπτωση μας, όπου η ταινία εκτυλίσσεται σε μια Φανταστική Εποχή τα πράγματα είναι εξίσου δύσκολα αλλά και λίγο πιο απλά καθ'ότι δεν ακολουθείς συγκεκριμένες νόρμες, παρά αυτές που σου υπαγορεύουν τα στοιχεία που έχεις για τον Κόσμο στον οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Στον "Αδάμαστο" η ιστορία λαμβάνει κυρίως χώρο στην ύπαιθρο καθ' ότι ακολουθεί το ταξίδι του κεντρικού χαρακτήρα πίσω στον τόπο του. Επιλέξαμε επομένως τοποθεσίες που όσο γίνεται να μην παραπέμπουν σε Ελληνικό Τοπίο αλλά να υποστηρίζουν την ιστορία αισθητικά. Φυσικά λάβαμε υπόψη μας και την πρόσβαση καθ' ότι λόγω budget δεν έχουμε την δυνατότητα για πολλά γυρίσματα εκτός Αττικής. Η Ελλάδα έχει απίστευτα τοπία που ορισμένοι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη τους και είναι κρίμα που δεν είχαμε την ευκαιρία να τα εκμεταλλευτούμε. Ακόμα και μέσα στην Αττική έχουμε όμως πολύ όμορφες τοποθεσίες που είναι κυριολεκτικά κάτω από την μύτη μας και δεν τις είχαμε αντιληφθεί... μέχρι τώρα.


- Όταν ξεκινήσατε τα γυρίσματα της ταινίας, στραφήκατε για χρηματοδότηση στο κοινό μέσω του Indiegogo. Πώς και πήρατε αυτή την απόφαση;

Ήταν αρκετά απλό. Μια ταινία τέτοιου είδους, όσο και να προσπαθήσεις να την κάνεις φτηνά, πάντα θα έχει κάποια έξοδα και απαιτήσεις. Άρα πρέπει να βρεις κάποια χρήματα. Βρισκόμαστε σε περίοδο Κρίσης, όλα είναι δύσκολα, πόσο μάλλον για τον Ελληνικό Κινηματογράφο. Και με ένα τέτοιο project δεν θεωρήσαμε συνετό (σε πρώτη φάση) να προσεγγίσουμε κάποια εταιρία κλπ, λόγω της "ριψοκινδυνότητας" που ενδεχομένως να απέπνεε ένα τέτοιο project. Άρα στραφήκαμε κατευθείαν στο κοινό μέσω του Indiegogo και της μεθόδου του crowdfunding, κάτι που έγινε πρώτη φορά μέσω του Indiegogo για μεγάλου μήκους ταινία στην Ελλάδα.


- Υπήρξε ικανοποιητική ανταπόκριση από τον κόσμο;

Δεν φτάσαμε τον αρχικό μας στόχο μεν, όμως η ανταπόκριση ήταν πάρα πολύ θετική τόσο από Ελληνικό κοινό όσο και από ανθρώπους του Εξωτερικού, οι οποίοι μάλιστα έκαναν πολύ σημαντικές συνεισφορές δίνοντας μας ακόμα περισσότερο Θάρρος και Θέληση να συνεχίσουμε. Για την ακρίβεια, χωρίς την οικονομική βοήθεια του κόσμου (η οποία κάλυψε κυρίως το ενδυματολογικό κομμάτι της ταινίας), δεν θα ήμασταν σε θέση να ξεκινήσουμε καν τα γυρίσματα. Τους ευχαριστούμε όλους μέσα από την καρδιά μας και σύντομα μάλιστα όσοι είχαν συνεισφέρει μέσω του Indiegogo, θα λάβουν και τα διάφορα "δωράκια" που δικαιούνται (αφίσες, production photos κλπ). Γενικώς πάντως υπάρχει μια θετική ανταπόκριση από όλο τον κόσμο που παρακολουθεί την πορεία της ταινίας και την στηρίζει, μέσω και της επίσημης σελίδας μας www.indomitablemovie.com αλλά και μέσω της σελίδας της ταινίας στο facebook: www.facebook.com/indomitable


- Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, σε ποια στάδιο βρίσκονται τα γυρίσματα της ταινίας;

Αυτή τη στιγμή έχουμε γυρίσει περίπου το 60% της ταινίας και συνεχίζουμε, με αργούς ρυθμούς σχετικά γιατί έχουμε μπει στα δύσκολα κομμάτια της παραγωγής που απαιτούν αρκετή προετοιμασία και προσοχή. Ελπίζουμε μέχρι το καλοκαίρι να έχουμε τελειώσει τα γυρίσματα και να μπούμε γερά στο post production, ώστε να προλάβουμε κάποια φεστιβάλ και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προβληθεί η ταινία και να την δει ο κόσμος.

- Έχετε προσεγγίσει κάποιες εταιρείες διανομής ή, είναι κάτι που σκοπεύεται να κάνετε στο μέλλον; 

Είναι στα μελλοντικά σχέδια μας ναι, απλά θέλουμε να είναι 100% έτοιμη η ταινία ώστε να την παρουσιάσουμε ως κάτι ολοκληρωμένο. Σκεφτόμαστε όσο πιο θετικά μπορούμε.


- Πιστεύεις ότι ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα, η φαντασία και η δημιουργικότητα, είναι αρκετά για να υπερνικήσουν τα όποια εμπόδια;

Αν δεν το πίστευα δεν νομίζω να έπαιρνα ποτέ απόφαση να κάνω μια τέτοια ταινία, όπως επίσης και κανείς από τους ανθρώπους που συμμετέχουν δεν θα ήταν ακόμα μαζί μας. Αν ξέρεις τι θέλεις, αν το αγαπάς, αν πιστεύεις σε αυτό πρέπει να το κυνηγήσεις και να μην αφήσεις κανέναν να σου πει ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις. Και όσα εμπόδια και να συναντήσεις και να πέσεις, απλά σφίγγεις τα δόντια, σηκώνεσαι και προχωράς.

- Ποια είναι τα όνειρα της ομάδας για το μέλλον της ταινίας;

Δεν κάνουμε μακρινά όνειρα, περισσότερο βραχυπρόθεσμους στόχους βάζουμε. Γενικά προσπαθούμε να πατάμε στην γη, να βάζουμε το κεφάλι κάτω και να δουλεύουμε κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορούμε. Αρχικά θέλουμε με το καλό να ολοκληρώσουμε την ταινία και έπειτα να παλέψουμε να βρει τον δρόμο της σε κάποια αίθουσα σε κάποιο φεστιβάλ,οτιδήποτε, γενικώς να την μοιραστούμε με το κοινό, που ελπίζουμε να μείνει ευχαριστημένο με το αποτέλεσμα.

Το official teaser trailer της ταινίας:


Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας:

Η σελίδα της ταινίας στο Facebook:

Συντελεστές:
Σκηνοθέτης: Θάνος Κερμίτσης
Σεναριογράφοι: Θάνος Κερμίτσης, Γιάννης Ρουμπούλιας, Γιάννης Τζουβελέκης
Παραγωγή: Θάνος Κερμίτσης, Avalon Productions
Ηθοποιοί: Γιάννης Ρουμπούλιας, Μελέτης Γεωργιάδης, Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Θάνος Κεμίτσης, Γεωργία Γιαννακούδη, Κυριάκος Κορογιάννης, Γεώργιος Μπούγος, Άρης Καπλανίδης, Κωνσταντίν Τάτση, Θάνος Λιάκος, Βασίλης Λόγγιος

Posted on Δευτέρα, Νοεμβρίου 26, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Κυριακή, Νοεμβρίου 25, 2012

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Στο κατάστρωμα του υπερωκεανίου Αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα, η Γκρέις ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία. Έχει αφήσει πίσω ένα τραγικό παρελθόν και δεν υποψιάζεται τα σχέδια της μοίρας. Μια ανεξήγητη έκρηξη βυθίζει το πλοίο στη μέση του Ατλαντικού Ωκεανού και η κλεψύδρα αναποδογυρίζει βίαια.
Η Γκρέις βρίσκεται να παραδέρνει στη θάλασσα μέσα σε μια σωσίβια λέμβο, μαζί με άλλους τριάντα οχτώ ανθρώπους. Η σωτηρία αργεί και ο αγώνας για την επιβίωση είναι άνισος. Και είναι ένας αγώνας που κάνει την κρούστα του πολιτισμού να σπάσει και να ξεχυθούν ορμητικά τα βάρβαρα και αρχέγονα ένστικτα που κανείς δεν παραδέχεται πως έχει.
Αν το ερώτημα είναι «σε ποια άκρα μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για να σώσει τη ζωή του», τα γεγονότα που ξετυλίγονται στη σωσίβια λέμβο 14 δίνουν την πιο ξεκάθαρη απάντηση. Και μετά, τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο. Απολύτως τίποτα.

Προσωπική άποψη:
Το μυθιστόρημα της πρωτοεμφανιζόμενης Charlotte Rogan, η οποία είναι υποψήφια στη λίστα της εφημερίδας "Guardian", για το βραβείο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που θα αποκαλούσαμε, μικρά διαμάντια. Με το λογοτεχνικό της αυτό ντεμπούτο, η συγγραφέας καταφέρνει μέσα από ένα, όχι και τόσο μεγάλης έκτασης, έργο, να μιλήσει με απλό και άμεσο τρόπο για ορισμένα από τα σπουδαιότερα ζητήματα και διλήμματα με τα οποία, μπορεί ποτέ να βρεθεί αντιμέτωπος ένας άνθρωπος που αν και στην φυσική τους έκταση χαρακτηρίζονται από μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα εδώ, είναι τόσο ξεκάθαρα που δεν χωράει καμία αμφισβήτηση, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο, ακόμα κι αν θα θέλαμε να ισχύει κάτι διαφορετικό.

Πρωταγωνίστρια της ιστορίας, η Γκρέις Γουίντερ, η οποία βρέθηκε ως επιβάτης στο πλοίο «Αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα», επιστρέφοντας από την Αγγλία στην Αμερική, μαζί με τον σύζυγό της, προκειμένου να γνωρίσει την οικογένειά του και να χτίσει μια νέα, όμορφη ζωή. Τα πράγματα όμως εξελίσσονται πολύ διαφορετικά καθώς, ένα τραγικό ατύχημα θα οδηγήσει το μεγαλοπρεπές πλοίο στον πάτο της θάλασσας και την Γκρέις, μέσα στη σωστική λέμβο 14, να δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή και να επιστρέψει στον πολιτισμό. Και τελικά τα καταφέρνει ωστόσο, από την λέμβο οδηγείται στη φυλακή, περιμένοντας τη δίκη της η οποία είτε θα την καταδικάσει για ανθρωποκτονία, είτε θα της επιτρέψει να φύγει ελεύθερη. Και η Γκρέις, πίσω από τα κάγκελα του κελιού της, πρέπει να ανασύρει από τη μνήμη της τις πιο σκοτεινές στιγμές ενός απελπιστικού ταξιδιού που έμοιαζε να έχει καταδικάσει τους πάντες, ανάμεσά τους, κι εκείνη την ίδια.

Ίσως, το πιο δυνατό χαρακτηριστικό του βιβλίου αυτού να είναι, η πρωτοπρόσωπη αφήγηση από μεριάς της Γκρέις κάτι που μας επιτρέπει, τόσο να ταυτιστούμε μαζί της, όσο και να βιώσουμε σε ένα δεύτερο επίπεδο, όλα όσα βίωσε και ξεπέρασε προκειμένου να επιβιώσει, να βγει ζωντανή από τη μάχη απέναντι στη θάλασσα και τα στοιχεία της φύσης, τον χρόνο και την σωματική κατάρρευση. Η φωνή της είναι δυνατή, ξεκάθαρη, χωρίς φόβο, πλημμυρισμένη από την αγωνιώδη μεν, αφοπλιστική δε ειλικρίνειά της. Αν και φαινομενικά είναι μια φυσιογνωμία που δεν θα πίστευε κανείς ότι θα μπορούσε να νικήσει τελικά, κάτω από την επιφάνεια, η Γκρέις είναι αγωνίστρια και αυτό, είναι κάτι για το οποίο δεν σκοπεύει να απολογηθεί. Όσο κι αν κάποιοι πιστεύουν το αντίθετο, δεν μηχανεύεται, δεν προσποιείται, είναι ένα ανοιχτό βιβλίο και όποιος πραγματικά θέλει να την καταλάβει, δεν έχει παρά να το ανοίξει και να το διαβάσει.

Το βιβλίο αυτό, σε έναν βαθμό, υιοθετεί την μορφή ημερολογίου, ανατρέχοντας στις μαύρες μέρες μετά το ναυάγιο όπου τόσο η Γκρέις όσο και οι συνεπιβάτες της, ήρθαν αντιμέτωποι με περισσότερα απ' όσα θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν. Ουσιαστικά, μέσα από τα μάτια της Γκρέις, έχουμε ένα ολοκληρωμένο ψυχογράφημα την ίδιας και των συνεπιβατών και κατ' επέκτασιν, κάθε ανθρώπου που θα μπορούσε να βρεθεί σε αντίστοιχη με αυτούς θέση. Γιατί το βιβλίο αυτό πάνω απ' όλα, είναι μια προσπάθεια εμβάθυνσης στον ανθρώπινο ψυχισμό και πως αυτός αντιδράει απέναντι σε ακραίες καταστάσεις, μέχρι που είναι ικανός να φτάσει προκειμένου να προστατευτεί και να επιβιώσει, πόσο μπορεί να παλέψει γι' αυτό και τι είναι ικανός να θυσιάσει, ακόμα κι αν μιλάμε για την ίδια του την ψυχή. Γιατί, μας αρέσει ή όχι, όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με την κρίση, δεν αλλάζει, ούτε δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν. Απλά λειτουργούν με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και αλήθεια, ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει γι' αυτό;

Η Γκρέις κατάφερε να επιβιώσει για 21 μέρες πάνω στη λέμβο 14, όπως και ορισμένοι άλλοι από τους αρχικούς, 39 συνολικά επιβάτες. Για να το πετύχουν όμως αυτό, χρειάστηκε να δημιουργήσουν και να ακολουθήσουν έστω και προσωρινά, έναν κώδικα ηθικής που μοιάζει μονόδρομος ωστόσο, δεν παύει να είναι αμφιλεγόμενος. Και τελικά, αυτή είναι η ουσία του βιβλίου. Μας προκαλεί ξεκάθαρα μέσα από την ιστορία του να κοιτάξουμε την αλήθεια κατάματα, να δούμε τους εαυτούς μας στα πρόσωπα των επιζώντων και πριν τους καταδικάσουμε ή τους αθωώσουμε, να σκεφτούμε τι θα κάναμε εμείς αν ήμασταν στη θέση τους. Με απλή αλλά πηγαία δυναμική, η Rogan μας αφηγείται μέσω της Γκρέις μια ιστορία που μπορεί να έχουμε δει ή ακούσει αλλά που ίσως ποτέ, ή έστω, σχεδόν ποτέ, να μην μπήκαμε στη διαδικασία να αναλογιστούμε σε βάθος. Αν μη τι άλλο, θα σας καθηλώσει, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Charlotte Rogan
Μεταφραστής: Καλλιοντζή Αναστασία
Εκδόσεις: Διόπτρα
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 320
ISBN: 978-960-364-510-8

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/18496/charlotte-rogan-lembos-14-ekdoseis-dioptra

Posted on Κυριακή, Νοεμβρίου 25, 2012 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

6 comments