Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Πέρα από το γεγονός ότι είναι αδέλφια, ο Πίτερ και ο Ίβαν Κούμπεκ ελάχιστα κοινά φαίνεται να έχουν μεταξύ τους.
Ο Πίτερ είναι δικηγόρος στο Δουβλίνο, τριαντάρης, επιτυχημένος, άξιος και φαινομενικά άτρωτος. Όμως, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, χρειάζεται υπνωτικά για να κοιμηθεί και πασχίζει να διαχειριστεί τη σχέση του με δύο πολύ διαφορετικές γυναίκες – την παντοτινή πρώτη του αγάπη, τη Σύλβια, και τη Ναόμι, μια φοιτήτρια που αντιμετωπίζει τη ζωή σαν μια μεγάλη φάρσα.
Ο Ίβαν είναι επαγγελματίας σκακιστής, είκοσι δύο ετών. Πάντα θεωρούσε τον εαυτό του κοινωνικά αδέξιο, μοναχικό, το αντίθετο από τον γοητευτικό και δημοφιλή μεγάλο του αδελφό. Διανύοντας τις πρώτες εβδομάδες του πένθους, ο Ίβαν γνωρίζει τη μεγαλύτερή του Μάργκαρετ, που κουβαλά το δικό της ταραχώδες παρελθόν, και συνδέονται ακαριαία και έντονα.
Προσωπική άποψη:
Με το «Ιντερμέτζο», η Sally Rooney στρέφει το βλέμμα της σε δύο αδέλφια που, παρά τον κοινό τους δεσμό, μοιάζουν να βρίσκονται σ’ εντελώς διαφορετικές πλευρές της ζωής. Ο θάνατος του πατέρα τους γίνεται η αφορμή για να διαταραχθούν ακόμη περισσότερο οι ισορροπίες τους και να βγουν στην επιφάνεια όσα και οι δυο τους κουβαλούν μέσα τους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Δεν είναι τόσο μια ιστορία για το πένθος, όσο για το πώς αυτό αναγκάζει τους ανθρώπους να ξαναδούν τον εαυτό τους και τις σχέσεις τους.
Ο Πίτερ, επιτυχημένος δικηγόρος στο Δουβλίνο, βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο γυναίκες και, ταυτόχρονα, σε δύο διαφορετικές εκδοχές του εαυτού του. Η Σύλβια ανήκει σε μια σχέση με βαθιές ρίζες κι ένα παρελθόν που δεν έχει πραγματικά τελειώσει, ενώ η Ναόμι βρίσκεται σχεδόν στον αντίποδα. Ο Ίβαν, από την άλλη, είναι μόλις είκοσι δύο ετών, ένας μοναχικός και κοινωνικά αμήχανος νεαρός, που βρίσκει στη Μάργκαρετ μια σύνδεση απροσδόκητα δυνατή, σε μια στιγμή που και οι δύο είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι.
Η Rooney ενδιαφέρεται λιγότερο για το τι θα συμβεί και περισσότερο για το τι σημαίνει αυτό που συμβαίνει στους ανθρώπους της ιστορίας της. Οι σχέσεις δεν παρουσιάζονται ως εύκολες ρομαντικές διέξοδοι, αλλά ως πεδία γεμάτα αμηχανία, επιθυμία, ανασφάλεια, ανάγκη και φόβο. Οι ήρωες αγαπούν, ζηλεύουν, πληγώνουν και πληγώνονται, συχνά χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν ούτε οι ίδιοι γιατί αντιδρούν με τον τρόπο που αντιδρούν. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της δύναμης του βιβλίου, στον ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα, που μας επιτρέπει να βρούμε αλήθειες με τις οποίες μπορούμε να ταυτιστούμε και, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητά μας.
Ίσως, όμως, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της αφήγησης να είναι η σχέση των δύο αδελφών. Η διαφορά ηλικίας και χαρακτήρα, έχει δημιουργήσει ανάμεσά τους μια απόσταση που δεν είναι πάντα εύκολο να γεφυρωθεί. Ο Πίτερ βλέπει τον Ίβαν ως τον μικρός του αδελφό, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, ενώ ο Ίβαν έχει μεγαλώσει συγκρίνοντας διαρκώς τον εαυτό του μ’ έναν άνθρωπο που θεωρεί πιο επιτυχημένο, πιο κοινωνικό και πιο ικανό από τον ίδιο. Το πένθος, ωστόσο, τους φέρνει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα: πως πίσω απ’ αυτές τις διαφορετικές ζωές υπάρχουν τελικά δύο άνθρωποι που δυσκολεύονται εξίσου να βρουν τη θέση τους στον κόσμο.
Το «Ιντερμέτζο» είναι ένα βιβλίο εσωτερικό και συναισθηματικό, βαθιά ανθρώπινο, που απαιτεί απ’ τον αναγνώστη να σταθεί περισσότερο στους χαρακτήρες παρά στην πλοκή. Η γραφή της Rooney παραμένει άμεση και παρατηρητική, με ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτές μεταβολές των σχέσεων, αλλά και σ’ όσα οι ήρωες σκέφτονται κι αισθάνονται αλλά δεν λένε φωναχτά. Δεν προσπαθεί να δώσει εύκολες απαντήσεις, ούτε να τακτοποιήσει τα πάντα μέχρι την τελευταία σελίδα, γιατί τη ζωή, αλλά και τους ανθρώπους, δεν μπορείς να τους βάλεις σε κουτάκια και να τα τακτοποιήσεις χωρίς να υπάρχει καμία παρέκκλιση.
Και φτάνοντας στο τέλος, συνειδητοποιούμε πως ο τίτλους του βιβλίου είναι ένα απ’ τα πιο ταιριαστά χαρακτηριστικά του βιβλίου. Γιατί, ένα «ιντερμέτζο» είναι μια παύση, ένα μεταβατικό διάστημα ανάμεσα σε δύο μεγαλύτερα μέρη. Κάπως έτσι μοιάζει και η ζωή του Πίτερ και του Ίβαν, με τους δυο τους να βρίσκονται σε μια περίοδο όπου τίποτα δεν έχει πάρει ακόμη την τελική του μορφή και όπου όλα είναι ρευστά. Το πένθος, ο έρωτας, η οικογένεια και η ενηλικίωση τούς αναγκάζουν να σταθούν για λίγο στη μέση, μέχρι να καταλάβουν προς τα πού θέλουν πραγματικά να προχωρήσουν, βρίσκοντας, τελικά, τη θέση αυτή που τόσο απεγνωσμένα αναζητούν.
Βαθμολογία 8/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Sally Rooney
Μεταφραστής: Καλοφωλιά Μυρτώ
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 576
ISBN: 978-618-07-0982-7
Διαβάστε τα BOOK REVIEWS μας για άλλα βιβλία της Sally Rooney:
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ
Πέρα από το γεγονός ότι είναι αδέλφια, ο Πίτερ και ο Ίβαν Κούμπεκ ελάχιστα κοινά φαίνεται να έχουν μεταξύ τους.
Ο Πίτερ είναι δικηγόρος στο Δουβλίνο, τριαντάρης, επιτυχημένος, άξιος και φαινομενικά άτρωτος. Όμως, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, χρειάζεται υπνωτικά για να κοιμηθεί και πασχίζει να διαχειριστεί τη σχέση του με δύο πολύ διαφορετικές γυναίκες – την παντοτινή πρώτη του αγάπη, τη Σύλβια, και τη Ναόμι, μια φοιτήτρια που αντιμετωπίζει τη ζωή σαν μια μεγάλη φάρσα.
Ο Ίβαν είναι επαγγελματίας σκακιστής, είκοσι δύο ετών. Πάντα θεωρούσε τον εαυτό του κοινωνικά αδέξιο, μοναχικό, το αντίθετο από τον γοητευτικό και δημοφιλή μεγάλο του αδελφό. Διανύοντας τις πρώτες εβδομάδες του πένθους, ο Ίβαν γνωρίζει τη μεγαλύτερή του Μάργκαρετ, που κουβαλά το δικό της ταραχώδες παρελθόν, και συνδέονται ακαριαία και έντονα.
Προσωπική άποψη:
Με το «Ιντερμέτζο», η Sally Rooney στρέφει το βλέμμα της σε δύο αδέλφια που, παρά τον κοινό τους δεσμό, μοιάζουν να βρίσκονται σ’ εντελώς διαφορετικές πλευρές της ζωής. Ο θάνατος του πατέρα τους γίνεται η αφορμή για να διαταραχθούν ακόμη περισσότερο οι ισορροπίες τους και να βγουν στην επιφάνεια όσα και οι δυο τους κουβαλούν μέσα τους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Δεν είναι τόσο μια ιστορία για το πένθος, όσο για το πώς αυτό αναγκάζει τους ανθρώπους να ξαναδούν τον εαυτό τους και τις σχέσεις τους.
Ο Πίτερ, επιτυχημένος δικηγόρος στο Δουβλίνο, βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο γυναίκες και, ταυτόχρονα, σε δύο διαφορετικές εκδοχές του εαυτού του. Η Σύλβια ανήκει σε μια σχέση με βαθιές ρίζες κι ένα παρελθόν που δεν έχει πραγματικά τελειώσει, ενώ η Ναόμι βρίσκεται σχεδόν στον αντίποδα. Ο Ίβαν, από την άλλη, είναι μόλις είκοσι δύο ετών, ένας μοναχικός και κοινωνικά αμήχανος νεαρός, που βρίσκει στη Μάργκαρετ μια σύνδεση απροσδόκητα δυνατή, σε μια στιγμή που και οι δύο είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι.
Η Rooney ενδιαφέρεται λιγότερο για το τι θα συμβεί και περισσότερο για το τι σημαίνει αυτό που συμβαίνει στους ανθρώπους της ιστορίας της. Οι σχέσεις δεν παρουσιάζονται ως εύκολες ρομαντικές διέξοδοι, αλλά ως πεδία γεμάτα αμηχανία, επιθυμία, ανασφάλεια, ανάγκη και φόβο. Οι ήρωες αγαπούν, ζηλεύουν, πληγώνουν και πληγώνονται, συχνά χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν ούτε οι ίδιοι γιατί αντιδρούν με τον τρόπο που αντιδρούν. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της δύναμης του βιβλίου, στον ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα, που μας επιτρέπει να βρούμε αλήθειες με τις οποίες μπορούμε να ταυτιστούμε και, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητά μας.
Ίσως, όμως, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της αφήγησης να είναι η σχέση των δύο αδελφών. Η διαφορά ηλικίας και χαρακτήρα, έχει δημιουργήσει ανάμεσά τους μια απόσταση που δεν είναι πάντα εύκολο να γεφυρωθεί. Ο Πίτερ βλέπει τον Ίβαν ως τον μικρός του αδελφό, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται, ενώ ο Ίβαν έχει μεγαλώσει συγκρίνοντας διαρκώς τον εαυτό του μ’ έναν άνθρωπο που θεωρεί πιο επιτυχημένο, πιο κοινωνικό και πιο ικανό από τον ίδιο. Το πένθος, ωστόσο, τους φέρνει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα: πως πίσω απ’ αυτές τις διαφορετικές ζωές υπάρχουν τελικά δύο άνθρωποι που δυσκολεύονται εξίσου να βρουν τη θέση τους στον κόσμο.
Το «Ιντερμέτζο» είναι ένα βιβλίο εσωτερικό και συναισθηματικό, βαθιά ανθρώπινο, που απαιτεί απ’ τον αναγνώστη να σταθεί περισσότερο στους χαρακτήρες παρά στην πλοκή. Η γραφή της Rooney παραμένει άμεση και παρατηρητική, με ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτές μεταβολές των σχέσεων, αλλά και σ’ όσα οι ήρωες σκέφτονται κι αισθάνονται αλλά δεν λένε φωναχτά. Δεν προσπαθεί να δώσει εύκολες απαντήσεις, ούτε να τακτοποιήσει τα πάντα μέχρι την τελευταία σελίδα, γιατί τη ζωή, αλλά και τους ανθρώπους, δεν μπορείς να τους βάλεις σε κουτάκια και να τα τακτοποιήσεις χωρίς να υπάρχει καμία παρέκκλιση.
Και φτάνοντας στο τέλος, συνειδητοποιούμε πως ο τίτλους του βιβλίου είναι ένα απ’ τα πιο ταιριαστά χαρακτηριστικά του βιβλίου. Γιατί, ένα «ιντερμέτζο» είναι μια παύση, ένα μεταβατικό διάστημα ανάμεσα σε δύο μεγαλύτερα μέρη. Κάπως έτσι μοιάζει και η ζωή του Πίτερ και του Ίβαν, με τους δυο τους να βρίσκονται σε μια περίοδο όπου τίποτα δεν έχει πάρει ακόμη την τελική του μορφή και όπου όλα είναι ρευστά. Το πένθος, ο έρωτας, η οικογένεια και η ενηλικίωση τούς αναγκάζουν να σταθούν για λίγο στη μέση, μέχρι να καταλάβουν προς τα πού θέλουν πραγματικά να προχωρήσουν, βρίσκοντας, τελικά, τη θέση αυτή που τόσο απεγνωσμένα αναζητούν.
Βαθμολογία 8/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Sally Rooney
Μεταφραστής: Καλοφωλιά Μυρτώ
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 576
ISBN: 978-618-07-0982-7
Διαβάστε τα BOOK REVIEWS μας για άλλα βιβλία της Sally Rooney:
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ



0 Σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου