Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Ένας θάνατος, δύο εξαφανίσεις, τρεις ερωτευμένες γυναίκες. Το πτώμα του σαρανταεξάχρονου Ρενό Ντυβάλ εντοπίζεται στην κοιλάδα του Μεζ, στην καρδιά των Αρδεννών, στα σύνορα της Γαλλίας με το Βέλγιο. Η αστυνόμος Κατέλ Μαρέλ καλείται να διαλευκάνει την υπόθεση, εξετάζοντας τα σενάρια του ατυχήματος, της δολοφονίας και της αυτοχειρίας. Η έρευνα παίρνει νέα τροπή όταν η αστυνομία ανακαλύπτει τρεις άδειες οδήγησης στο αμάξι του νεκρού: τα ονόματα και ο τόπος γέννησης διαφέρουν, όμως και στις τρεις περιπτώσεις η ημερομηνία γέννησης είναι η ίδια και τα πρόσωπα στις φωτογραφίες παρουσιάζουν ανατριχιαστική ομοιότητα. Μήπως ο νεκρός χρησιμοποιούσε τρεις διαφορετικές ταυτότητες; Ζούσε άραγε τρεις διαφορετικές ζωές; Μία χήρα και δυο γυναίκες που περιμένουν την επιστροφή του αγαπημένου τους θα επιχειρήσουν να λύσουν το αίνιγμα που συνδέει τον θάνατο του Ρενό με την εξαφάνιση του Πιερ και του Χανς. Η καθεμιά ισχυρίζεται πως είναι η μοναδική αγάπη του άντρα με τα πολλά πρόσωπα. Ωστόσο, όπως σε μια παράσταση ταχυδακτυλουργού, κάποιες σκιές από το παρελθόν ελλοχεύουν, διψώντας για εκδίκηση. Ποιος γνωρίζει την αλήθεια;

Προσωπική άποψη:
Ο Michel Bussi έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να ξεκινά τις ιστορίες του από ένα παράδοξο και να τ’ αφήνει να μεγαλώνει μέχρι να γίνει ένα ολόκληρο δίκτυο από ερωτήματα, υποψίες και ανατροπές. Στο «Τρεις ζωές την εβδομάδα» η αρχική απορία είναι σχεδόν εξωφρενικά απλή: πώς είναι δυνατόν ένας νεκρός άντρας να έχει στην κατοχή του τρεις διαφορετικές ταυτότητες, με τρία διαφορετικά ονόματα και τόπους γέννησης, αλλά με την ίδια ημερομηνία γέννησης και, κυρίως, το ίδιο πρόσωπο; Από εκεί και πέρα, η ιστορία ανοίγει προς πολλές κατευθύνσεις, γιατί το πραγματικό μυστήριο δεν είναι μόνο ποιος σκότωσε τον Ρενό Ντυβάλ, αλλά ποιος ήταν στην πραγματικότητα ο άνθρωπος που γνώριζαν τρεις διαφορετικές γυναίκες.

Η Κατέλ Μαρέλ αναλαμβάνει μια υπόθεση που αρχικά μοιάζει να μπορεί να λυθεί σχετικά εύκολα, όμως όσο προχωρά η έρευνα τόσο περισσότερο απομακρύνεται από μια συμβατική αστυνομική ιστορία. Οι τρεις ταυτότητες οδηγούν σε τρεις διαφορετικές ζωές και σε τρεις γυναίκες που είναι όλες βέβαιες ότι υπήρξαν η μοναδική αγάπη αυτού του άντρα –«Φιόνα, μοναδική μου αγάπη»… Συγγνώμη, δεν άντεξα. Για να επανέλθω στην τάξη, όμως, το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σ’αυτή την αντίφαση: πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η αλήθεια όταν την κοιτάζουν τρεις άνθρωποι από τρεις διαφορετικές πλευρές; Και πόσα πράγματα μπορεί να μη γνωρίζουμε για έναν άνθρωπο, ακόμη κι όταν πιστεύουμε πως τον έχουμε γνωρίσει πραγματικά;

Ο Bussi χειρίζεται πολύ καλά αυτή την ιδέα της πολλαπλής ζωής. Δεν έχει απέναντί του έναν απλό απατεώνα που έκρυβε ένα ένοχο μυστικό, αλλά έναν χαρακτήρα που μοιάζει να έχει καταφέρει να δημιουργήσει ολότελα διαφορετικές εκδοχές του εαυτού του και να τις συντηρεί παράλληλα. Η αποκάλυψη των τριών ταυτοτήτων λειτουργεί, έτσι, περισσότερο ως αφετηρία παρά ως λύση. Κάθε απάντηση γεννά ένα καινούργιο ερώτημα και κάθε στοιχείο που μοιάζει να ξεκαθαρίζει την κατάσταση μπορεί λίγο αργότερα ν’ αποκτήσει εντελώς διαφορετική σημασία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και οι τρεις γυναίκες, γιατί η καθεμία έχει τη δική της σχέση με τον νεκρό, μα πάνω απ’ όλα τη δική της εκδοχή της αλήθειας. Δεν βρίσκονται απλώς εκεί για να εξυπηρετήσουν την έρευνα, αλλά σταδιακά γίνονται μέρος της και, από ένα σημείο και μετά, συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια να καταλάβουν τι πραγματικά συνέβη. Η μεταξύ τους σχέση έχει αναπόφευκτα μια δόση ανταγωνισμού, αλλά, συνάμα, και μια παράξενη μορφή αλληλεγγύης, αφού όλες συνειδητοποιούν πως υπήρξαν θύματα της ίδιας εξαπάτησης. Κι ενώ στην αρχή μοιάζει να ψάχνουν έναν άντρα που αγαπούσαν, στην πορεία ψάχνουν περισσότερο να καταλάβουν ποια ήταν τελικά η δική τους θέση στη ζωή του.

Παράλληλα, ο συγγραφέας αφήνει σταδιακά να μπει στην ιστορία ένα πιο σκοτεινό στοιχείο, καθώς, πίσω από τις διαφορετικές ταυτότητες, υπάρχουν παλιές πληγές και άνθρωποι που δεν έχουν ξεχάσει. Η εκδίκηση γίνεται ολοένα και πιο σημαντική, προσθέτοντας στην υπόθεση μια αίσθηση απειλής που ξεπερνά το αρχικό μυστήριο. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα δυνατά χαρακτηριστικά του συγγραφέα, που δεν είναι άλλο απ’ το ότι ξέρει πολύ καλά πως να κρατά τον αναγνώστη σε μια διαρκή αμφιβολία, χωρίς να του αποκαλύπτει από νωρίς ποια κομμάτια του παζλ έχουν πραγματικά σημασία.

Έχουμε να κάνουμε μ’ ένα μυθιστόρημα που χρησιμοποιεί ένα πολύ δυνατό αστυνομικό εύρημα για να μιλήσει για την ανάγκη μας να πιστεύουμε πως γνωρίζουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε, για τα ψέματα που μπορούν να χτίσουν ολόκληρες παράλληλες ζωές και για το πόσο εύκολα η αγάπη μπορεί να μας κάνει να βλέπουμε αυτό που θέλουμε να δούμε. Ο Bussi δεν εγκαταλείπει την αγάπη του για τις ανατροπές, όμως εδώ το ενδιαφέρον δεν εντοπίζεται μόνο στο να ανακαλύψουμε τον ένοχο. Βρίσκεται κυρίως στο να καταλάβουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος με τα τρία πρόσωπα και πόσο βαθιά μπορούν να φτάσουν οι συνέπειες, όταν μια ζωή βασίζεται σε περισσότερες από μία αλήθειες.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Michel Bussi
Μεταφραστής: Παπασταύρου Σταύρος
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 528
ISBN: 978-618-07-0717-5

Διαβάστε τα BOOK REVIEWS μας για άλλα βιβλία του Michel Bussi:
Η ΜΑΜΑ ΕΧΕΙ ΑΔΙΚΟ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΣΕ ΣΒΗΝΕΙ