...

Σάββατο, Ιουλίου 16, 2022


"Δέκα και δέκα" του Σπύρου Κακατσάκη

Καθημερινά, κάθε νύχτα, την ίδια ώρα, δέχεται ένα τηλεφώνημα από άγνωστη γυναικεία φωνή, που του λέει απλώς «δέκα και δέκα» και το κλείνει... Κάθε νύχτα. Φαινομενικά ακίνδυνο, αλλά παράλληλα διεστραμμένο.
Την εμπειρία αυτή βιώνει ο γοητευτικός μαθηματικός Μάριος Μαθιόπουλος. Στην αρχή αντιμετωπίζει την ιστορία επιπόλαια, σαν μια κακόγουστη φάρσα. Τα γεγονότα όμως θα τον διαψεύσουν. Στα τριάντα του χρόνια θα αναγκαστεί να ανατρέξει στο πρώτο κεφάλαιο της ενήλικης ζωής του, για να αντιμετωπίσει τα λάθη και τις επιλογές του, προσπαθώντας έτσι να λύσει την εξίσωση που οδηγεί στην άγνωστη. Μέσα όμως από αυτή την αναδρομή, θα ανακαλύψει ότι η πιο σκληρή τιμωρία δεν είναι αυτή της ανθρώπινης δικαιοσύνης. Η τιμωρία κρύβεται μέσα μας, ικανή να λυτρώσει ή να οδηγήσει στην τρέλα.
Το "Δέκα και δέκα" είναι ένα βιβλίο μυστηρίου που καταπιάνεται με τη νεανική φύση, ανδρική και γυναικεία, με κατανόηση και κριτική ματιά, θίγοντας μια από τις πιο συνηθισμένες ανθρώπινες αδυναμίες ή επιλογές. Ο αντι-ήρωας βιώνοντας τον εφιάλτη του, θα διαβάσει ανάποδα τη μέχρι τώρα πορεία του για να διορθώσει όσα μπορεί, μήπως κι έτσι καταφέρει να εξασφαλίσει τη συνέχειά του. Θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις αδυναμίες και τις επιλογές του, με τα τραγικά γεγονότα που προκάλεσε με τη συμπεριφορά του, χωρίς να το ξέρει. Για να ξέρεις όμως, όταν φεύγεις, πρέπει να κοιτάζεις πίσω...

Posted on Σάββατο, Ιουλίου 16, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


"Να με θυμάσαι τον Αύγουστο" του Κώστα Αλεξόπουλου

Ο Αλέξανδρος νοσταλγούσε τα παιδικά του χρόνια: τις μεγάλες βόλτες στην εξοχή, το ποδόσφαιρο, μέχρι που σκοτείνιαζε και κυνηγούσαν αυτός και οι συνομήλικοί του στα τυφλά την μπάλα για το γκολ που θα έκρινε το ματς, τις καθημερινές ζαβολιές, τα ζόρια του με την απώλεια του πατέρα, το ταξίδι της μετακόμισης. Ήταν φορές που ένιωθε τη ζωή του άχαρη και μικρή, που θα μπορούσε να χωρέσει στη μια του χούφτα, και κάποιες άλλες που δεν χωρούσε σ’ ολόκληρο το σύμπαν. Μετρούσε τους σταθμούς που σημάδεψαν τα χρόνια του. Θυμόταν τότε που η ζωή τον έσπρωχνε, του χαμογελούσε και του πρόσφερε πολύτιμα δώρα, αλλά και όταν πίστευε πως είχε φτάσει σε απλησίαστες ακόμα και στα όνειρά του κορυφές, που τον γκρέμιζε και τον έστελνε πίσω· πιο πίσω κι από εκεί που είχε ξεκινήσει να παλεύει κάποιο απ’ τα όνειρά του.

Posted on Σάββατο, Ιουλίου 16, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Παρασκευή, Ιουλίου 15, 2022

Βρες τη λογοτεχνική παρέα των διακοπών σου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο






Posted on Παρασκευή, Ιουλίου 15, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


"Δέκα πόντους μαύρο χιόνι" του Πάνου Νιαβή

Ο Πάνος Νιαβής, κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Αρμός το πρώτο του μυθιστόρημα «Δέκα πόντους μαύρο χιόνι», μετά από δυο ποιητικές συλλογές και την πρόσφατη απόδοση στα ελληνικά 30 ποιημάτων της μεγάλης Αργεντινής ποιήτριας Αλφονσίνα Στόρνι.
Η ηρωίδα του βιβλίου, η Δασιά, εγκαταλειμμένη στο γηροκομείο μιας μικρής ορεινής πόλης στο λυκόφως της ζωής της απολογείται στο Θεό και στην εγγονή της (τον μόνο άνθρωπο που νοιάζεται για εκείνη) για τα κρίματα, τις ανομίες αλλά και τα εγκλήματα της ζωής της. Η ιστορία εκτυλίσσεται χρονικά από το 1940 έως τις παρυφές του 21ου αιώνα. Τοπικά η ιστορία δεν έχει τόπο και καταγωγή, θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε στην σκληρή ελληνική επαρχία της μέσα Ελλάδας τα μετεμφυλιακά χρόνια. Ο συγγραφέας δηλώνει κατηγορηματικά πως η μυθιστορία του δεν έχει τόπο, θεωρώντας τη Δασιά λογοτεχνική αδερφή της Τσούνγκα, της ηρωίδας του Μάριο Βάργκας Λιόσα.
Το βιβλίο είναι γραμμένο για όλους εκείνους τους ανθρώπους, που χαράμισαν τις ζωές τους για υποθέσεις που δεν ήταν δικές τους.
Κι όπως «λέει» η ηρωίδα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
«Εγώ που σας ιστορώ εδώ, Δασιά με λένε! Γεννήθηκα στις πέτρινες πτυχώσεις της ιστορίας σε δίσεκτους χρόνους. Λαγγεύω για την αλήθεια με το ελάχιστο φως των ματιών μου που γέρασε. Οι εικόνες ακαθόριστες, παλιές και ξεθωριασμένες. Ένα αθώο φόρεμα της νιότης μου πλαταγίζει νοερά στο αέρα. Η βροχή και η αμφιβολία εξατμίζονται σαν παλιά πεπρωμένα»
«Απολογούμαι θα πει πως θέλω να αναπαυτώ οριστικά μες την ευρύχωρη αγκάλη της συγνώμη σας»
Το «Δέκα πόντους μαύρο χιόνι» γράφτηκε για να διασώσει τις μνήμες μιας εποχής και να δικαιώσει ανθρώπινες συμπεριφορές που τις αδίκησε η ιστορία.

Posted on Παρασκευή, Ιουλίου 15, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2022


Οι εκδόσεις ΤΟΥΛΙΠΑ προσφέρουν στο "Το Μεγαλείο Των Τεχνών" και στους αναγνώστες του 1 αντίτυπο του βιβλίου της Blanka Lipińska, "Άλλες 365 ημέρες".


Για να συμμετάσχετε στην κλήρωση μέσω Facebook, δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα:
- Κάντε like στην σελίδα μας στο Facebook.
- Πατήστε like ή αφήστε comment στη σχετική με τον διαγωνισμό ανάρτηση, την οποία θα βρείτε στη σελίδα μας στο Facebook.
- Να κάνετε δημόσια κοινοποίηση της προαναφερόμενης ανάρτησης και να καλέσετε τους φίλους σας για να μάθουν για την κλήρωσή μας (μπορείτε να κάνετε όσες κοινοποιήσεις θέλετε, όμως ως μία συμμετοχή θα μετρήσουν).
 
Για να συμμετάσχετε στην κλήρωση μέσω του site μας, δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα:
- Συμπληρώστε τα στοιχεία σας ΕΔΩ.

*Αν δηλώσετε συμμετοχή μέσω Facebook και μέσω της φόρμας στο site μας, εξασφαλίζετε δύο συμμετοχές στην κλήρωση.

Κερδίστε επιπλέον συμμετοχές:
- Κάντε εγγραφή στο κανάλι μας στο Twitter.
- Γίνετε μέλη στο site μας (στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τις δημοφιλέστερες αναρτήσεις της εβδομάδας - GFC).
- Ακολουθήστε μας στο Instagram.
*Ισχύει για την πρώτη φορά που θ' ακολουθήσετε τα παραπάνω βήματα.

Η κλήρωση ξεκινάει σήμερα, 14/07/2022 και λήγει 19/07/2022. Οι νικητές θα ανακοινωθούν μέσω σχετικής ανάρτησης στη σελίδα μας στο Facebook και στο site μας, ενώ θα ειδοποιηθούν και με προσωπικό μήνυμα προκειμένου να ενημερωθούν για την παραλαβή των δώρων τους.

Καλή επιτυχία σε όλους...

Posted on Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


"Αλήθειες και ψεύδη για τον Όμηρο" του Κώστα Δούκα

Οὐδέποτε ἂλλοτε στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος κλασικό ἒργο ὑψίστης διανοητικῆς συλλήψεως καί ἀενάου ἐπικαιρότητος ἐπί αἰῶνες, ἒχει τύχει τόσων ἀμφιλεγομένων κρίσεων καί τόσων θεωριῶν καί θεωρητικολογιῶν, τόσων ἐσφαλμένων σχολιαστικῶν ἐρμηνειῶν καί τόσων παρερμηνειῶν, τέλος τόσων ματαίων προσπαθειῶν ὑποβαθμίσεως ἢ καί ἀποκαθηλώσεως ἀπό τό ὑψηλό βάθρο τῆς Ἱστορίας, ὃπου δεσπόζει ἀλώβητο ἐπί αἰῶνες καί ἀκτινοβολεῖ φωτίζοντας τήν ἀνθρώπινη διανόησι. Κατά τήν διαδρομή τῶν αἰώνων τά Ὁμηρικά Ἒπη, ἢδη ἀπό τήν ἀρχαιότητα, ἐνέπνευσαν στρατειές ποιητῶν, φιλοσόφων, ἱστορικῶν, συγγραφέων καί γενικῶς διανοουμένων, οἱ ὁποῖοι ἀναπαρήγαγαν ἡρωϊκά ἒπη μέ παραπλήσιες τῆς Ἰλιάδος καί τῆς Ὀδυσσείας ἐκδοχές τοῦ λεγομένου Ἐπικοῦ Κύκλου, τά πλεῖστα ὃμως τῶν ὁποίων δέν διεσώθησαν. Γιά τήν ἀρχαιότητα ἦταν ἀδιανόητο ν᾽ ἀμφισβητηθῆ ἡ πατρότητα τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν καί μόνον οἱ παράφρονες μποροῦσαν νά ἐκφράσουν ἀμφιβολία. Τά ποιήματα τοῦ Ἐπικοῦ Κύκλου δημιούργησαν πλῆθος ἐκδοχῶν καί παραπλησίων ἱστοριῶν, πού ὡστόσο ἀκτινοβολοῦσαν τήν δημιουργική πνευματική δύναμη τῶν Ἑλλήνων καί προήγαγαν τό πνεῦμα καί τόν πολιτισμό παγκοσμίως. Μοιραίως ὃμως δημιουργήθηκε καί ἓνα γνήσιο χάος ἐκδοχῶν, δίνοντας τήν ἀφορμή κριτικῆς τοῦ ἒργου τοῦ Ὁμήρου, ἀκόμη καί τῆς ἀμφισβητήσεως τοῦ ἰδίου ὡς ὑπαρκτοῦ προσώπου (Decarte, ἀβάς d’Aubignac κ.ἂ.),δίνοντας πρόσφορο ἒδαφος στόν πολύ Φρειδερίκο Βόλφ νά ὑποστηρίξη κι αὐτός ὃτι ὁ Ὃμηρος δέν ὑπῆρξε ποτέ καί νά καταλήξη μέ τά «Προλεγόμενά» του νά γίνη ἓνας ἁπλός ἀντιγραφέας τῶν συγγραμμάτων ξένων σοφῶν. Τήν σκυτάλη τῶν ἀμφισβητιῶν, δυστυχῶς, παρέλαβαν οἱ δικοί μας ἐπώνυμοι φιλόλογοι τοῦ περασμένου αἰῶνος, ἀντικαταστήσαντες τήν προσωνυμία «χωρίζοντες» μέ τήν λιγώτερο ἐνοχλητική «ἀναλυτικοί». Γεγονός ἀναμφισβήτητο πάντως εἶναι ὃτι κατά τούς αἰῶνες πού πέρασαν παρεισέφρυσαν πολλές πλάνες ἢ καί ψεύδη ἀκόμη, τά ὁποῖα ἀνεμίχθησαν μέ τά ἀληθῆ εὐτελίζοντας καί αὐτά, ὣστε σήμερα ὁ πολύς κόσμος νά γνωρίζη πολύ καλά ὃσα δέν εἶπε ποτέ ὁ Ὃμηρος καί νά ἀγνοῆ παντελῶς τά ὃσα εἶπε. Τήν σύγχυσι αὐτή ἐπιχειρεῖ νά διαλύση τό βιβλίο αὐτό, ἀλλά καί νά φέρη νέο ριπίδιο πληροφοριῶν, πού ἀγνοήθηκαν ἀπό τούς ἀρχαιογνῶστες, σέ μία προσπάθεια νά συνοψίση μέ κατανοητό τρόπο τό κατάσπαρτο καί συγκεχυμένο πληροφοριακό ὑλικό, ὣστε ὁ ἂνθρωπος τοῦ 21ου αἰῶνος, πού ζεῖ στήν ἐποχή τῶν μεγάλων ἀμφισβητήσεων ἀλλά καί τῶν μεγάλων κατακτήσεων, νά κατανοήση τήν τεραστία πνευματική προσφορά τοῦ μεγαλοφυοῦς Ὁμήρου, ἡ ὁποία αἰωνίως θά τόν συνοδεύει ἀκόμη καί στήν ἐπική πορεία του πρός τό σύμπαν καί τά ἂστρα, τῶν ὁποίων πλεῖστα ὀνόματα ξεπηδοῦν ἀπό τό ἒργο του.

Posted on Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

The Gray Man
Κατασκοπική
Διάρκεια: 122'

Η περίληψη:
Όταν ένας κορυφαίος πράκτορας της CIA ανακαλύπτει σκοτεινά μυστικά της υπηρεσίας, στρέφεται εναντίον της, πυροδοτώντας ένα ανελέητο κυνηγητό ανά την υφήλιο.



Verdens verste menneske - Ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο
Δραματική
Διάρκεια: 128'

Η περίληψη:
Η Julie, μια νεαρή γυναίκα γύρω στα τριάντα, προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από ένα διαρκές υπαρξιακό τέλμα, ενώ παράλληλα καλείται να διαχειριστεί μια ταραχώδη ερωτική ζωή.



Posted on Πέμπτη, Ιουλίου 14, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2022


Έχουμε τον νικητή της κλήρωσής μας όπου κερδίζει από ένα αντίτυπο των μυθιστορημάτων ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΣΥΖΥΓΟ της Julia Quinn & Η ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ της Johanna Linsdesy.

Το όνομα της νικήτριας είναι το εξής:
 
Γωγώ Παραγιάννη

Η νικήτρια έχει ενημερωθεί με προσωπικό μήνυμα και πρέπει να επικοινωνήσει μαζί μας εντός 48 ωρών για να ενημερωθεί σχετικά με την παραλαβή του δώρου της, διαφορετικά αυτό δίνεται σε επιλαχόντα.

Συγχαρητήρια στη νικήτρια κι ευχαριστούμε όλους για την συμμετοχή σας και πιο πολύ τις εκδόσεις ELXIS για τη δωρεά τους στο site μας και στους αναγνώστες του.

Μείνετε συντονισμένοι γιατί έρχονται και άλλες, νέες κληρώσεις...

Posted on Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


"Σώζοντας την Τζέιν Άλντεν" του Δημήτρη Φαρή

Μπορεί κανείς να αλλάξει τα γεγονότα όταν αυτά έχουν ήδη συμβεί; Μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή; Μπορεί να φτάσει ξανά στο ίδιο σταυροδρόμι και να πάρει τον άλλον δρόμο; Το πρωί παίζει αμέριμνος μουσική στο πάρκο των παιδικών του χρόνων. Το επόμενο πρωί φτάνει στη Νέα Υόρκη και βρίσκεται αντιμέτωπος με τα όνειρα και τους εφιάλτες του. Ο Στέφανος πρέπει να διορθώσει το παρελθόν και έχει μόνο τρεις εβδομάδες διορία. Μοναδικά του όπλα ένα σαξόφωνο, ένα παλτό και η αγάπη για μία γυναίκα που δεν έχει συναντήσει ποτέ. Μέσα από τις συμπληγάδες του Χρόνου θα παίξει το πιο δύσκολο παιχνίδι, αυτό του ανθρώπου που γνωρίζει το μέλλον.

Posted on Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


Το Βιβλιοπωλείο ΕΚΦΡΑΣΗ (Ι. Περίδου 3, Πλ. Κονίτσης, Κως, τηλ.: 22420-24351) και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Ρένας Ρώσση-Ζαΐρη, στον χώρο του βιβλιοπωλείου.

Η συγγραφέας θα συνομιλήσει με το κοινό και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της, τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

Posted on Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Όλοι έχουμε να πούμε κάτι σε αυτούς που δεν είναι πια εδώ... Στη βραχώδη πλαγιά του Όρους της Φάλαινας (Κουτζίρα-γιάμα), στην Ιαπωνία, υπάρχει ένας τεράστιος κήπος, με το όνομα Μπελ Γκάρντια. Στη μέση του κήπου είναι εγκατεστημένος ένας τηλεφωνικός θάλαμος και μέσα σ’ αυτόν ένα τηλέφωνο, χωρίς τηλεφωνική σύνδεση. Το τηλέφωνο αυτό μεταφέρει τις φωνές μέσω του ανέμου. Κάθε χρόνο συρρέουν εκεί χιλιάδες άνθρωποι για να σηκώσουν το ακουστικό και να συνομιλήσουν με τους δικούς τους ανθρώπους που δεν είναι πια στη γη...
Μια μέρα, μέσα σε μια τρομακτική καταιγίδα, καταφθάνει μια γυναίκα. Ονομάζεται Γιούι, είναι τριάντα χρονών και μία ημερομηνία χωρίζει αυτό που ήταν κάποτε από αυτό που είναι τώρα: η 11η Μαρτίου 2011. Εκείνη τη μέρα το τσουνάμι αφάνισε το χωριό της, κατάπιε τη μητέρα και την κόρη της, στερώντας της τη χαρά της ζωής.
Μαθαίνοντας τυχαία για την ύπαρξη αυτού του εξωπραγματικού τόπου, η Γιούι πηγαίνει να τον επισκεφθεί και στο Μπελ Γκάρντια γνωρίζει τον Τακέσι, έναν γιατρό που ζει στο Τόκιο και έχει μια τετράχρονη κόρη, βουβή από τη μέρα που πέθανε η μητέρα της. Το Όσα εμπιστευόμαστε στον άνεμο είναι ένα βιβλίο για έναν τόπο αληθινό, πηγή έμπνευσης για μια ιστορία που δύσκολα θα ξεχάσει κανείς, για όλα τα επίπεδα του πόνου, για τη γλυκιά ελαφρότητα της αγάπης, για την ανάγκη μας να κρατήσουμε μέσα στην καρδιά μας αυτούς που έφυγαν.

Προσωπική άποψη:
Η Ιαπωνία είναι μια υπέροχη χώρα, με απίστευτη ομορφιά, με μια κουλτούρα που δεν μπορεί να μην τραβήξει το ενδιαφέρον σου και με μια ευρύτερη φιλοσοφία ζωής που μπορεί να σε εμπνεύσει με τρόπους που δεν είχες φανταστεί, πράγμα που έχω επαναλάβει πολλάκις μέσα από τούτη την σελίδα, αλλά που δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, ούτε να κρύψω την αγάπη μου γι' αυτήν. Παρά την έντονη καθημερινότητά τους, οι άνθρωποι διακρίνονται από μια εσωτερική ηρεμία και μια πίστη σε περισσότερα πράγματα απ' όσο μπορούμε να δούμε με γυμνά μάτια, η οποία σε εκπλήσσει, σε κάνει να αναρωτιέσαι, να προβληματίζεσαι, να ψάχνεις το πραγματικό νόημα της ζωής στα μικρά που φαντάζουν ασήμαντα και που όμως είναι πολύ μεγάλα και σπουδαία, γιατί αυτά μπορούν να μας οδηγήσουν στην ψυχική ισορροπία που όλοι μας έχουμε ανάγκη, αλλά και στο να κάνουμε ειρήνη μέσα μας, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα μας.

Τον Μάρτιο του 2011 ένας καταστροφικός σεισμός, ο οποίος ακολουθήθηκε από ένα τσουνάμι, σκότωσε πάνω από 15000 ανθρώπους στην περιοχή του Tōhoku, ανάμεσά τους 1200 άτομα από το Ōtsuchi, αριθμός που αποτελεί το 10% του πληθυσμού της πόλης. Στο Ōtsuchi, λοιπόν, στην περιφέρεια του Iwate, μπορεί να βρει κανείς το "Τηλέφωνο του ανέμου", μέσω του οποίου, οι επισκέπτες του, μπορούν να μιλήσουν με τους ανθρώπους που αγαπούν κι έχουν φύγει από τη ζωή. Στην πραγματικότητα, ο θάλαμος αυτός δημιουργήθηκε από τον σχεδιαστή του κήπου όπου και τον φιλοξενεί, τον Itaru Sasaki, έναν χρόνο νωρίτερα, το 2010, προκειμένου να βοηθήσει τον εαυτό του να συμβιβαστεί με τον θάνατο του ξαδέρφου του, και άνοιξε για το κοινό μετά τη μεγάλη αυτή φυσική καταστροφή που άλλαξε τη ζωή των κατοίκων της περιοχής για πάντα, με περισσότερους από 35000 να έχουν επισκεφτεί το βουνό Kujira-yama -το Όρος της Φάλαινας- μέχρι σήμερα. Απ' αυτό και μόνο καταλαβαίνετε πόσο βαθιά είναι η ανάγκη των ανθρώπων να βρουν έναν τρόπο να κρατήσουν την επαφή τους με τους νεκρούς τους, πόσο μάλλον όταν αυτοί έχουν "φύγει" χωρίς να έχουν προλάβει να τους πουν όσα θα ήθελαν.

Στην Ιαπωνία, το "Τηλέφωνο του ανέμου" αποτελεί μια γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, η οποία ενώνει αυτές τις δύο αντίπερα όχθες, επιτρέποντας μια μονομερή επικοινωνία αυτών που βρίσκονται ακόμα στον κόσμο των ζωντανών με εκείνους που έχουν περάσει στον κόσμο των νεκρών, χωρίς όμως να έχουν χαθεί πραγματικά, γιατί οι ψυχές δεν πεθαίνουν, δεν χάνονται, όπως δεν χάνεται και η αγάπη, γιατί πάντα την κουβαλάμε μέσα μας, όπου κι αν βρισκόμαστε, για όσο κι αν βρισκόμαστε εκεί, όπου κι αν πάμε μετά από εκεί. Αυτή τη γέφυρα αναζητάει και η Γιούι, η οποία έχασε τη μητέρα και την κόρη της στη μεγάλη φυσική καταστροφή του 2011, κι έτσι θα βρεθεί στον κήπο Μπελ Γκάρντια. Εκεί θα γνωρίσει τον Τακέσι, γιατρό στο επάγγελμα, ο οποίος έχασε τη γυναίκα του από ασθένεια, με τη μικρή του κόρη να έχει μείνει βουβή έκτοτε. Οι δυο τους θα συναντιούνται εκεί κάθε μήνα, αναπτύσσοντας μια όμορφη φιλία, βρίσκοντας ο ένας στον άλλον ένα στήριγμα στην απώλειά τους.

Το "Όσα εμπιστευόμαστε στον άνεμο" είναι ένα απλό βιβλίο, τόσο ως προς την κεντρική του ιδέα όσο και ως προς την εκτέλεση αυτής. Παρ' όλα ταύτα, ο γεμάτος ευαισθησία και τρυφερότητα τρόπος με τον οποίο έχει προσεγγίσει η συγγραφέας την αφήγησή της, αλλά και το πως έχει διαμορφώσει κι εξελίξει τους χαρακτήρες της μέσω αυτής, το καθιστούν μοναδικό και ιδιαίτερο, ανάμεσα σε άλλα βιβλία που επίσης πραγματεύονται την απώλεια και την διαχείριση αυτής. Δεν εστιάζει στον πόνο της απώλειας, ούτε στα κενά που αυτή προκαλεί, αλλά στην ανάγκη να κρατήσεις μια επαφή, όποια κι αν είναι αυτή, με τους ανθρώπους που αγάπησες και δεν είναι πια κοντά σου, χωρίς όμως αυτό να σε κρατάει δέσμιο ενός παρελθόντος που δεν θα μπορέσεις να ζήσεις ξανά, αλλά αντίθετα βρίσκοντας τη δύναμη να προχωρήσεις μπροστά, συνεχίζοντας να ζεις, να ονειρεύεσαι, να ελπίζεις, να αγαπάς, κρατώντας τις μνήμες αυτές με τρυφερότητα και γλυκιά νοσταλγία κάπου στα βάθη της καρδιάς σου.

Η Laura Imai Messina μπορεί να είναι Ιταλίδα, όμως έχει ζήσει αρκετό καιρό στην Ιαπωνία, ώστε η αισθητική, η φιλοσοφία και οι αντιλήψεις της να γίνουν ισχυρό κομμάτι του εαυτού της, πράγμα το οποίο περνάει και στη γραφή της, που διακρίνεται από έντονες δόσεις λυρισμού, απεριόριστη τρυφερότητα και μια εσωτερική γαλήνη που χρειάζεται να έχεις ψαχτεί πολύ με τον εαυτό σου για να καταφέρεις να την βρεις. Και σε αυτό ακριβώς το ταξίδι αναζήτησης οδηγεί και τους ήρωές της, που αρχικά στέκονται αμήχανοι κι αδύναμοι μπροστά στον θάνατο και σε όσα αυτός τους στέρησε, αλλά που στην πορεία βρίσκουν σταδιακά την ηρεμία που τόσο έχουν ανάγκη, αποδεχόμενοι όσα έχουν συμβεί και βρίσκοντας τη δύναμη, τη θέληση και το κίνητρο να πάνε παρακάτω. Τρυφερό, αληθινό, ανθρώπινο, γεμάτο ευαισθησίες και μεγάλες αλήθειες γύρω από τη ζωή, τους ανθρώπους, τον θάνατο, το "Όσα εμπιστευόμαστε στον άνεμο" είναι ένα υπέροχο, ταξιδιάρικο βιβλίο, που σε κάνει να αναθεωρείς όσα πίστευες για όλα αυτά, να ελπίζεις, να βρίσκεις τη δύναμη μέσα σου και να αποδέχεσαι πως ο θάνατος δεν είναι το τέλος σε κάτι παλιό, αλλά μια αρχή σε κάτι νέο.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Laura Imai Messina
Μεταφραστής: Παπασταύρου Σταύρος
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2022
Αρ. σελίδων: 296
ISBN: 978-960-16-9257-9

Posted on Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


Οι Εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Μαίρης Βαρσάμη, "Καλώς ήρθατε στον πλανήτη Πανδαισία". Ένα βιβλίο για την έννοια της περιβαλλοντικής ευθύνης και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Πέμπτη, 14 Ιουλίου, στις 20:00μ.μ., στον χώρο της Ατράκτου (Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Θα προλογίσει ο Γιώργος Προεστός, Φιλόλογος - Επιμελητής κειμένων.
Την παρουσίαση θα συντονίσει η Σοφία Τουντούρη, Δημοσιογράφος.
Αποσπάσματα του βιβλίου θα διαβάσει η Χριστιάνα Βαρσάμη, Ειδική Παιδαγωγός.
Επίτιμος καλεσμένος: Στέλιος Κυμπουρόπουλος, Ευρωβουλευτής.

Posted on Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Τρίτη, Ιουλίου 12, 2022


Έχουμε τον νικητή της κλήρωσής μας όπου κερδίζει ένα αντίτυπο του μυθιστορήματος της Νέλλης Σπαθάρη, ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ ΑΕΝΑΑ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ.

Το όνομα της νικήτριας είναι το εξής:
 
Maggie Danakis

Η νικήτρια έχει ενημερωθεί με προσωπικό μήνυμα και πρέπει να επικοινωνήσει μαζί μας εντός 48 ωρών για να ενημερωθεί σχετικά με την παραλαβή του δώρου της, διαφορετικά αυτό δίνεται σε επιλαχόντα.

Συγχαρητήρια στη νικήτρια κι ευχαριστούμε όλους για την συμμετοχή σας και πιο πολύ τις εκδόσεις ΕΛΚΥΣΤΗΣ για τη δωρεά τους στο site μας και στους αναγνώστες του.

Μείνετε συντονισμένοι γιατί έρχονται και άλλες, νέες κληρώσεις...

Posted on Τρίτη, Ιουλίου 12, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

"Γκάνμπατε. Αν δεν μπορείς να σταματήσεις το κύμα, γίνε το κύμα!" του Nobuo Suzuki

Το Μεγάλο κύμα της Κανάγκαουα του Κατσουσίκα Χοκουσάι (1760-1849) είναι ένα από τα πιο εμβληματικά έργα τέχνης στην ιστορία της ανθρωπότητας. Οι κωπήλατες βάρκες έρχονται αντιμέτωπες με τη μανία της θάλασσας, με το όρος Φούτζι να παρακολουθεί από το βάθος του ορίζοντα. Τι συμβαίνει δευτερόλεπτα αφότου σκάει το κύμα; Θα ναυαγήσουν; Θα καταφέρουν να αλλάξουν ρότα ξεπερνώντας με επιδεξιότητα το κύμα; Η μόνη πιθανότητα να επιβιώσουν είναι να μη μείνουν ακίνητοι και να κωπηλατήσουν, με την ελπίδα πως θα καταφέρουν να επιπλεύσουν πάνω στο μεγάλο κύμα μέχρι να το αφήσουν πίσω τους. Το Μεγάλο κύμα της Κανάγκαουα αντιπροσωπεύει το ιαπωνικό πνεύμα του γκάνμπατε: οι ναυτικοί δεν τα παρατούν, κωπηλατούν με όλη τους τη δύναμη για να συνεχίσουν την πορεία τους, για να ζήσουν. Τα θαλάσσια κύματα είναι μια υπέροχη μεταφορά για τη ζωή.
Επειδή τα κύματα μπορεί να μοιάζουν με τη ζωή.
Στη θάλασσα δεν μπορούμε να σταματήσουμε τα κύματα, και στη ζωή δεν μπορούμε να σταματήσουμε τα γεγονότα που φέρνει μαζί του ο χρόνος καθώς περνάει.
Αν μείνουμε ακίνητοι στη θάλασσα, τα κύματα θα μας καταπιούν.
Αν μείνουμε ακίνητοι στη ζωή, η απάθεια θα μας καταβροχθίσει.
Αν δεν μπορείς να σταματήσεις το κύμα, γίνε το κύμα.
Γκάνμπατε!
Κάνε ό,τι μπορείς, όσο καλύτερα μπορείς.
Τα πενήντα κεφάλαια του βιβλίου είναι τα βήματα για να γνωρίσουμε την ιαπωνική τέχνη της επιμονής και της προσαρμοστικότητας, που είναι και η τέχνη της υπέρβασης κάθε αντιξοότητας στη ζωή.
Στη δύσκολη και ρευστή εποχή μας νιώθουμε ολοένα και συχνότερα πως πρέπει ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας από την αρχή. Αυτό έκαναν πάντα οι Ιάπωνες, μετά από φρικτούς πολέμους και απίστευτες φυσικές καταστροφές.
Το μυστικό αυτού του λαού για να ξαναγεννιέται διαρκώς από τις στάχτες του, σαν τον Φοίνικα, βρίσκεται στη φιλοσοφία του γκάνμπατε, ενός ιαπωνικού όρου που θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «κάνε το όσο καλύτερα μπορείς, μην το βάζεις ποτέ κάτω,τσυνέχισε να προσπαθείς».
Εκεί που εμείς ευχόμαστε «καλή τύχη!», οι Ιάπωνες λένε «γκάνμπατε!», για να παροτρύνουν κάποιον να βάλει τα δυνατά του. Σε αυτό συνίσταται η μεγάλη διαφορά στάσης. Η καλή τύχη εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες, τοποθετεί τη μοίρα πέρα και έξω από τον άνθρωπο. Το γκάνμπατε επικαλείται τις εσωτερικές δυνάμεις και δυνατότητες του ανθρώπου, κάτι που σημαίνει πως ό,τι συμβαίνει εξαρτάται από την ατομική προσπάθεια.

"Νύχτες πανούκλας" του Orhan Pamuk

Άνοιξη του 1901, στο –φανταστικό– νησί Μίνγκερ, µεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Στο νησί ξεσπά επιδηµία πανούκλας και επιβάλλεται καραντίνα. Για να αναχαιτιστεί η επιδηµία, ο σουλτάνος Αµπντουλχαµίτ Β΄ στέλνει στο Μίνγκερ τον αρχιεπιθεωρητή υγείας Μπονκόφσκι πασά, σύντοµα όµως εκείνος δολοφονείται. Ο σουλτάνος αναθέτει τότε στον νεαρό γιατρό Νουρί το καθήκον να αναλάβει δράση. Αλλά το κακό έχει ριζώσει, η πανούκλα εξαπλώνεται ταχύτατα παρά τα αυστηρά µέτρα, δηµιουργώντας επιπλέον εντάσεις ανάµεσα στους µουσουλµάνους και στους χριστιανούς κατοίκους του νησιού. Η ανικανότητα της τοπικής διοίκησης και η άρνηση του λαού να σεβαστεί τις απαγορεύσεις καταδικάζουν το εγχείρηµα σε αποτυχία, ενώ κυριαρχούν ο παραλογισµός του φόβου, οι ίντριγκες και οι εθνικιστικές προκαταλήψεις. Αντιµέτωπος µε τον κίνδυνο της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της επιδηµίας, ο σουλτάνος υποκύπτει στις διεθνείς πιέσεις και αποφασίζει τον αποκλεισµό του νησιού. Οι κάτοικοι του Μίνγκερ πρέπει πια να βρουν µόνοι τους τρόπο να νικήσουν την πανούκλα...
Οι Νύχτες πανούκλας πρωτοκυκλοφόρησαν στην Τουρκία τον Μάρτιο του 2021· τον Νοέµβριο του ίδιου χρόνου ασκήθηκε δίωξη κατά του συγγραφέα µε την κατηγορία της προσβολής του Κεµάλ Ατατούρκ και της τουρκικής σηµαίας.

"Σεραφείμ και Χερουβείμ" του Μένη Κουμανταρέα

«Μέσα από τα εθνεγερτήρια σαλπίσματα της 25ης Μαρτίου που βγάζει από τον λήθαργο τις προτομές των ηρώων στο Πεδίο του Άρεως, του Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων που αφυπνίζει την εθνικοφροσύνη στην ψυχή των νοικοκυραίων, της φωνής της μάνας μου που επιτάσσει "ώρα φαγητού", "ώρα ύπνου" ή "ώρα να πάρεις τα φάρμακά σου", μέσα σε τόσα πένθιμα σαλπίσματα, έχω κι εγώ τη δική μου τρουμπέτα με την οποία επικαλούμαι ανάστασιν νεκρών, μικρών τε και μεγάλων, πραγματικών ή φανταστικών, όσων χάθηκαν και δε βρίσκονται μήτε στα όνειρά μου...»

"Άμεση Δράση, παρακαλώ! Περίεργα, ευτράπελα και διδακτικά από το «Δελτίο αδικημάτων και συμβάντων» 1970-2010" του Πάνου Σόμπολου

Θυμάμαι ότι, παλαιότερα, περνούσαμε καθημερινά από το κέντρο της Άμεσης Δράσης και, αργότερα, από το αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας και παίρναμε από τον αρμόδιο αξιωματικό το λεγόμενο «δελτίο αδικημάτων και συμβάντων». Σ’ αυτό το δελτίο υπήρχαν καταγεγραμμένα όλα τα περιστατικά του εικοσιτετραώρου, ανάμεσα στα οποία πολλά ήταν αστεία και παράξενα. Αρκετά απ’ αυτά τα «περίεργα» τα γράφαμε σε ειδικές χιουμουριστικές στήλες στις εφημερίδες ή στα περιοδικά στα οποία εργαζόμασταν, και μάλιστα μπορώ να πω ότι διαβάζονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από το αναγνωστικό κοινό. Ξεχώρισα λοιπόν από το αρχείο μου αυτές τις ευτράπελες ιστορίες, κι αφού τις επεξεργάστηκα, διαπίστωσα ότι μπορούν να εκδοθούν σε ένα ενδιαφέρον και για τον σημερινό αναγνώστη βιβλίο, ο οποίος θα διασκεδάσει, θα μυρίσει το άρωμα μιας εποχής και, ίσως, κατανοήσει λίγο καλύτερα την ανθρώπινη φύση.
Στο βιβλίο αυτό, που το κρατάτε τώρα στα χέρια σας, έχω καταγράψει πάνω από τριακόσια περιστατικά, όλα τους πραγματικά, από σαράντα χρόνια δημοσιογραφικής πορείας, από την περίοδο δηλαδή 1970-2010. Δεν πρόκειται για περίεργα, ευτράπελα και διασκεδαστικά γεγονότα που θα σας φτιάξουν απλώς το κέφι και τη διάθεση· κατά τη γνώμη μου είναι επίσης διδακτικά, κάτι που το έχω επιδιώξει όχι μόνο σε τούτο, αλλά και σε όλα τα βιβλία που έχω γράψει έως σήμερα. Χωρίς να με ενδιαφέρει σε καμιά περίπτωση να κάνω τον δάσκαλο, προσπαθώ ο αναγνώστης να ωφελείται από την ανάγνωση, ώστε να μην γίνεται εύκολο θύμα των απατεώνων και των κάθε λογής παρανόμων.
Π. Σ.

"Ο πολιτικός λόγος των αρχαίων Ελλήνων" του Βασίλειου Μπετσάκου

Η μελέτη αυτή ερευνά τον πολιτικό λόγο των αρχαίων Ελλήνων· με άλλα λόγια, έχει ως αφετηριακό γνωστικό της αντικείμενο τον αρχαιοελληνικό λόγο για την πόλη, τον πολίτη και το πολίτευμα, για την πολιτική, τον πολιτικό και το πολιτικό. Πρωτογενές υλικό αναφοράς της είναι τα πολλά σωζόμενα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, ποιητών και πεζογράφων, στα οποία εντοπίζεται η ανάπτυξη του πολιτικού τους στοχασμού. Στα κείμενα αυτά προβάλλουν άμεσα ή έμμεσα ποικίλες πτυχές του πολιτικού φαινομένου.

"Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη. Μια ιστορία του Ψυχρού Πολέμου" του Νίκου Δαββέτα

Το 1952 θα ξεκινήσει η μεγάλη πανευρωπαϊκή εκστρατεία για τη ματαίωση της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του. Ο Πάμπλο Πικάσσο θα σπεύσει τότε, βασισμένος σε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της δίκης του Μπελογιάννη, να φιλοτεχνήσει το έργο του «O άνθρωπος με το γαρίφαλο», που αναπαράγεται σε χιλιάδες κόπιες και κάνει γρήγορα τον γύρο του κόσμου. Εξήντα χρόνια αργότερα, ένας Έλληνας συγγραφέας που ζει μόνιμα στο Παρίσι, βρίσκεται δολοφονημένος στο διαμέρισμά του. Η αστυνομία συνδέει τη δολοφονία του με το γεγονός ότι είχε στην κατοχή του τα κλεμμένα προσχέδια του θρυλικού πορτρέτου.
Μια νουάρ ιστορία με φόντο τον κύκλο των Ελλήνων εμιγκρέ στο Παρίσι του Ψυχρού Πολέμου.

Posted on Τρίτη, Ιουλίου 12, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments


Το Βιβλιοπωλείο ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ (Πλατεία Εκατονταπυλιανής, Παροικία Πάρου, Τηλ.: 2284022247) και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Έλενας Αρτζανίδου, στον πεζόδροµο του βιβλιοπωλείου.

Η συγγραφέας θα παρουσιάσει το βιβλίο της και θα πραγματοποιήσει διαδραστική δράση για παιδιά και ενήλικες, ενώ η εκδήλωση θα πλαισιωθεί μουσικά με φλάουτο από τη Θεοδοσία Αρβανίτη και τον Αντώνη Μαρμαρινό.

Posted on Τρίτη, Ιουλίου 12, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

1 comment

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Όταν η Λούσυ εξασφαλίζει μια θέση στο πανεπιστήμιο, πιστεύει ότι το Λονδίνο, αυτή η ολοζώντανη μητρόπολη με τα μπαράκια και τα φώτα νέον που καταυγάζουν τον Τάμεση τη νύχτα, θα ξεκλειδώσει το μέλλον της. Έχει μεγαλώσει σ’ έναν εντελώς διαφορετικό, όπως νομίζει, κόσμο, αυτόν της εργατικής τάξης στην επαρχιακή πόλη του Σάντερλαντ, με οικογενειακές ιστορίες για Ιρλανδούς μετανάστες, ξενώνες φιλοξενίας εργατών, ερειπωμένα παγοδρόμια κι ένα δαχτυλίδι αρραβώνων σε κάποια ψαραγορά. Όμως αυτή η νέα ζωή θα αποδειχτεί πολύ πιο σαρωτική από ό,τι περίμενε.
Ενώ αναγκάζεται να κάνει πολύωρες βάρδιες για να τα βγάλει πέρα και πηγαινοέρχεται σε ξέφρενα πάρτι από αποθήκες του ανατολικού Λονδίνου σε επαύλεις του Σάουθ Κένσινγκτον, εξακολουθεί να νιώθει σαν ξένο σώμα ανάμεσα στους συμφοιτητές της...
Λυρικό και ρηξικέλευθο, το Θαλασσινό νερό διερευνά την πολυπλοκότητα της σχέσης μητέρας και κόρης, τη μετατόπιση της ταξικής ταυτότητας και τις προκλήσεις της, και τον τρόπο με τον οποίο τα ισχυρότερα αισθήματα αγάπης μπορεί να είναι και τα πιο δύσκολα να ορίσουμε.

Προσωπική άποψη:
Το "Θαλασσινό νερό" είναι πρώτο βιβλίο της Jessica Andrews, η οποία κατάφερε να κάνει μια πολύ δυναμική είσοδο στον χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, εξιστορώντας μια ιστορία του σήμερα, που όλοι μας έχουμε βιώσει λίγο πολύ, "ταξιδεύοντάς" μας μέσω μιας μετάβασης που ποτέ δεν είναι εύκολη, σε μια ενηλικίωση που μπορεί ν' απαιτεί από εμάς, κάποιες φορές, περισσότερα, όχι απ' όσα μπορούμε να δώσουμε, αλλά απ' όσα είμαστε προετοιμασμένοι να προσφέρουμε. Γιατί, όταν κάνουμε τα πρώτα μας βήματα στην ενήλικη ζωή, μπορεί να νομίζουμε πως ξέρουμε τι μας περιμένει, πως είμαστε προετοιμασμένοι για όλα όσα θα έρθουν στον δρόμο μας, όμως στην πραγματικότητα κανείς και τίποτα δεν μας έχει προετοιμάσει για όσα πράγματι έχει σκοπό η ζωή να μας φέρει.

Η Λούσυ είναι μια νεαρή κοπέλα όπως τόσες και τόσες άλλες. Έχει όνειρο να κερδίσει μια θέση στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου και να φύγει μακριά από τη μικρή Ιρλανδική πόλη στην οποία μεγάλωσε, στην οποία ένιωθε να μην έχει ζωή και πως οι δυνατότητες και οι επιλογές της ήταν περιορισμένες. Πράγματι, τα καταφέρνει, και μετακομίζει στη μεγαλούπολη, όμως η καθημερινότητάς της αποδεικνύεται πολύ διαφορετική απ' ό,τι περίμενε και πολύ πιο δύσκολη ως προς το πως να την διαχειριστεί. Οι μέρες της είναι τόσο γεμάτες που δεν προλαβαίνει να πάρει ανάσα, από το πανεπιστήμιο στη δουλειά της κι από εκεί σε ξέφρενα πάρτι, χωρίς, όμως, να νιώθει πως μπορεί να ενσωματωθεί σε αυτό το νέο περιβάλλον και ν' ακολουθήσει τους ρυθμούς του όσο κι αν το προσπαθήσει. Πολύ απλά, δεν ταιριάζει εκεί και τα πάντα είναι τόσο σαρωτικά που την παρασέρνουν και δεν μπορεί ν' αναπνεύσει.

Κάπως έτσι, η Λούσυ παίρνει την απόφαση να επιστρέψει στον πατρικό της τόπο και πιο συγκεκριμένα στην αγροικία του παππού της. Εκεί είναι που αρχίζει να κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν της, σε όλα εκείνα τα σημαντικά γεγονότα που καθόρισαν τον ερχομό της στον κόσμο και την πορεία της μέσα σε αυτόν, με την ίδια να καλείται να ωριμάσει πραγματικά και ουσιαστικά, κάνοντας μια ενδοσκόπηση που θα την βοηθήσει να κατανοήσει το ποια είναι, το τι θέλει απ' τη ζωή της και τι χρειάζεται να κάνει προκειμένου να πετύχει τους στόχους εκείνους που θα την κάνουν πράγματι ευτυχισμένη και θα την ολοκληρώσουν, όχι γιατί αυτοί θα έπρεπε να ήταν οι αναμενόμενοι, αλλά γιατί είναι εκείνοι που μπορούν να την κάνουν να μαζέψει τα σπασμένα της κομμάτια, να τα βάλει σε μια σειρά και τελικά να τα ενώσει, έτσι ώστε να είναι ολοκληρωμένη μέσα της και όχι ημιτελής.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μικρά κεφάλαια με έντονη πρόζα κι αρκετές δόσεις λυρισμού, προσδίδοντας με τον τρόπο αυτό, σε ένα πολύ σύγχρονο και μοντέρνο κείμενο, μια νότα ταξιδιάρικη κι αέρινη, που της επιτρέπεται να μας παρασύρει μαζί της, σε ένα "ταξίδι" που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι οικείο σε καθέναν από εμάς. Όλοι μας έχουμε βρεθεί σε κομβικά σταυροδρόμια της ζωής μας και έχουμε κληθεί να πάρουμε αποφάσεις που ίσως να μην ήμασταν έτοιμοι, ούτε αρκετά ώριμοι για να τις πάρουμε, κι όμως δεν υπήρχε κανένας τρόπος διαφυγής απ' όλο αυτό. Ως εκ τούτου, το να δεθούμε με τη Λούσυ είναι εξαιρετικά απλό και συμβαίνει εύκολα κι αβίαστα, γιατί μας ξυπνάει μνήμες ενός εαυτού μας που έχει κρυφτεί καλά μέσα στις σκιές των αναμνήσεών μας -και για τους μεγαλύτερους, μας κάνει να την βλέπουμε όπως τα παιδιά μας, που δεν χρειάζονται κήρυγμα τις περισσότερες φορές, αλλά χρόνο για να τα βρουν με τον εαυτό τους, με το μέσα τους, για να κατανοήσουν τα θέλω και τα μπορώ τους.

Η ζωή της Λούσυ δεν ήταν εύκολη, δεν ήταν όμως και η χειρότερη που θα μπορούσε να έχει, και η συγγραφέας εστιάζει στα σημαντικότερα γεγονότα αυτής, ώστε να κάνει την ίδια να καταλάβει και μέσα από τη δική της συνειδητοποίηση των πραγμάτων, να καταλάβουμε κι εμείς. Οι οικονομικές δυσκολίες που πέρασε η οικογένεια, ο αλκοολισμός του πατέρα της, η γέννηση του αδερφού της, τα δικά της χρόνια της εφηβείας και η επανάστασή της, η περίπλοκη και ιδιαίτερη σχέση με τη μητέρα της, είναι ορισμένα από τα θέματα που μπαίνουν στο μικροσκόπιο, με τη συγγραφέα να κάνει αναδρομές στο παρελθόν, όχι με χρονολογική σειρά, αλλά σύμφωνα με τα εκάστοτε ερεθίσματα, χωρίς, ωστόσο, να μας προκαλεί αναγνωστική σύγχυση. Ίσως γιατί η ουσία δεν βρίσκεται στο να έχουμε ένα αφηγηματικό χρονικό, αλλά μια "εξομολόγηση" και μια διερεύνηση του κόσμου μιας νεαρής κοπέλας που μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε γυναίκα και καλείται να βρει τη θέση της στον κόσμο και να ενηλικιωθεί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Jessica Andrews
Μεταφραστής: Παπακωνσταντοπούλου Ουρανία
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2022
Αρ. σελίδων: 360
ISBN: 978-960-16-9003-2

Posted on Τρίτη, Ιουλίου 12, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2022


Έχουμε τον νικητή της κλήρωσής μας όπου κερδίζει ένα αντίτυπο του μυθιστορήματος της Μεταξίας Κράλλη, ΣΥΡΑ ΣΑΚΡΑ.

Το όνομα της νικήτριας είναι το εξής:
 
Δήμητρα Κατσαούνη

Η νικήτρια έχει ενημερωθεί με προσωπικό μήνυμα και πρέπει να επικοινωνήσει μαζί μας εντός 48 ωρών για να ενημερωθεί σχετικά με την παραλαβή του δώρου της, διαφορετικά αυτό δίνεται σε επιλαχόντα.

Συγχαρητήρια στη νικήτρια κι ευχαριστούμε όλους για την συμμετοχή σας και πιο πολύ τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ για τη δωρεά τους στο site μας και στους αναγνώστες του.

Μείνετε συντονισμένοι γιατί έρχονται και άλλες, νέες κληρώσεις...

Posted on Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Αγώνας για Επιβίωση
Καλώς ήρθατε στο «Νησί των Αρουραίων», στην Αµερική, µετά από µια πανδηµία που έχει διαλύσει τον κοινωνικό ιστό. Καλώς ήρθατε εκεί όπου η ελίτ περιµένει στην κορυφή ενός ουρανοξύστη να εγκαταλείψει την πόλη ενώ οι µάζες παλεύουν στους δρόµους για την επιβίωσή τους.
Επιστήµη και όλεθρος
Ένας επιστήµονας που µελετά την πιθανότητα της αθανασίας έχει βρει επιτέλους έναν καταστροφέα µνήµης που θα τον βοηθήσει να ξεχάσει τα πάντα, πριν να είναι πολύ αργά. Ένας ψυχολόγος µε διπλή ταυτότητα χρησιµοποιεί τα ταλέντα του απέναντι σε ένα πανίσχυρο καρτέλ.
Δεσµοί αίµατος και ακατανίκητα πάθη
Δύο αδερφικοί φίλοι ταξιδεύουν στην Παµπλόνα για να δουν τις ταυροµαχίες και τελικά ερωτεύονται το ίδιο κορίτσι. Ένας αποξενωµένος γιος µε κρυφή ατζέντα επισκέπτεται τον πατέρα του σε ένα εκτροφείο φιδιών στην Αφρική.

Προσωπική άποψη:
Περίπου έναν χρόνο μετά το "Ο άρχοντας της ζήλιας", οι εκδόσεις Μεταίχμιο μάς φέρνουν ακόμα μια σειρά διηγημάτων με την υπογραφή του Jo Nesbo, οι οποίες υπόσχονται να μας προσφέρουν έντονες συγκινήσεις. Όπως την προηγούμενη φορά, έτσι κι αυτή, ο συγγραφέας επιλέγει να εστιάσει πάνω σε μία συγκεκριμένη έννοια και να την χρησιμοποιήσει ως κεντρικό άξονα κάθε μίας από τις ιστορίες του. Πέρσι ήταν η ζήλια. Φέτος είναι η εκδίκηση, η οποία προσεγγίζεται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε μία απ' αυτές τις ξεχωριστές αφηγήσεις, όμως όλες τους έχουν έναν κοινό σκοπό. Να μας προβληματίσουν, να μας κάνουν να σκεφτούμε πως θα λειτουργούσαμε και θα πράτταμε εμείς σε κάθε μία απ' αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και να εξετάσουμε τα δικά μας όρια, όπως κι αν επιλέξουμε να τα ερμηνεύσουμε.

Άραγε, η ανάγκη για εκδίκηση μπορεί να τιθασευτεί; Μπορεί να μετρηθεί, να μπει σε ένα ζύγι που θα μας δείξει τι πρέπει τελικά να επιλέξουμε; Να πάρουμε τον Νόμο στα χέρια μας ή να τον αφήσουμε στα χέρια εκείνων που τους έχει δοθεί η εξουσία για κάτι τέτοιο; Υπάρχει κλίμακα στο πόσο κακό έχει κάνει κάποιος κι αντίστοιχη κλίμακα τιμωρίας που του αξίζει, έτσι ώστε να μπορέσει να ξεπληρώσει το τίμημα των αμαρτημάτων του και των αναίσχυντων πράξεών του; Υπάρχει ηθική στην εκδίκηση κι αν ναι, πού αρχίζει και που σταματάει; Κι αν δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ηθική μιας ζωώδους και πρωτόγονης ανάγκης που πηγάζει από κατώτερα κίνητρα, τότε υπάρχει κάποιου είδους ορθότητα που συνδέεται με αυτή;

Αυτά είναι τα κύρια θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο συγγραφέας και τα πιο κύρια ερωτήματα τα οποία μάς καλεί ν' απαντήσουμε μέσα από πέντε διαφορετικές ιστορίες. Μια προσπάθεια να εξερευνήσει και να κατανοήσει -και μαζί με αυτόν κι εμείς, ως αναγνώστες- την ανθρώπινη φύση, αλλά και να εισχωρήσει στο μυαλό και στις πιο κρυφές σκέψεις των ανθρώπων, ειδικά όταν αυτοί έρχονται αντιμέτωποι με δύσκολες ή και ακραίες καταστάσεις, που τους βγάζουν έξω από τα όρια του συνηθισμένου, καλούμενοι να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις, τόσο για τους ίδιους και την ψυχική τους υγεία, όσο και για τους γύρω τους, γιατί καμία δράση δεν έρχεται χωρίς να φέρει αντίδραση μαζί της, και το μέγεθος του αντίκτυπου μιας απόφασης μπορεί ν' αποδειχθεί μεγαλύτερο απ' όσο υπολογίζει και μπορεί ν' αντέξει κανείς.

Ο Nesbo είναι γνωστός για τους πολυδιάστατους χαρακτήρες που δημιουργεί, αλλά και για την πολύ καλή ανάλυση των ψυχογραφημάτων τους. Κι αυτό μπορεί να φαντάζει σχετικά εύκολο, όταν μιλάμε για μεγάλης έκτασης μυθιστορήματα, όπου υπάρχει χρόνος και περιθώριο για κάτι τέτοιο, όμως ο ίδιος το πετυχαίνει στον ίδιο βαθμό ακόμα και στα διηγήματά του, πράγμα που προσωπικά το θεωρώ επίτευγμα. Αυτό, όμως, που πραγματικά μας κάνει εντύπωση στη συγκεκριμένη συλλογή, είναι τα στοιχεία φανταστικής λογοτεχνίας που έχει συμπεριλάβει στην αφήγησή του, χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές, αλλά αξιοποιώντας τες τόσο όσο απαιτείται προκειμένου να μας προσφέρει κάτι το διαφορετικό. Δεδομένου, λοιπόν, ότι τέσσερις στις πέντε ιστορίες είναι πολύ καλές έως εξαιρετικές, θα τολμούσα να πω πως ο Nesbo τα καταφέρνει περίφημα, για ακόμα μία φορά, και μάλιστα σε ένα αφηγηματικό είδος που δεν είναι -ή δεν θα έπρεπε να είναι- το φόρτε του, αλλά στο οποίο αποδεικνύει συνεχώς πως έχει προοπτικές.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Jo Nesbo
Μεταφραστής: Γλυνιαδάκη Κρυστάλλη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2022
Αρ. σελίδων: 512
ISBN: 978-618-03-2846-2

Posted on Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Εκδόσεις Μεταίχμιο - Το καλοκαίρι θέλει το αστυνομικό του






Posted on Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Προτάσεις νεανικής λογοτεχνίας από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος







Posted on Δευτέρα, Ιουλίου 11, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Κυριακή, Ιουλίου 10, 2022

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:

Η χηµικός Ελίζαµπεθ Ζοτ απέχει πολύ από τη µέση γυναίκα. Μάλιστα, η Ελίζαµπεθ Ζοτ θα ήταν η πρώτη που θα επεσήµαινε πως δεν υπάρχει µέση γυναίκα. Βρισκόµαστε όµως στις αρχές της δεκαετίας του ’60, και η ανδροκρατούµενη οµάδα της στο Ινστιτούτο Ερευνών Χέιστινγκς στο οποίο εργάζεται έχει µια εντελώς αντιεπιστηµονική άποψη για την ισότητα. Με εξαίρεση το µεγάλο αστέρι της επιστηµονικής κοινότητας, τον Κάλβιν Έβανς, υποψήφιο για το Βραβείο Νόµπελ. Ο Έβανς είναι µοναχικός, ιδιοφυής, συµπονετικός αλλά και άγαρµπος. Και την ερωτεύεται, µα για τι άλλο, για το µυαλό της. Πραγµατική χηµεία!
Όπως όµως η επιστήµη, έτσι και η ζωή είναι απρόβλεπτη. Μερικά χρόνια αργότερα η Ελίζαµπεθ Ζοτ θα βρεθεί ανύπαντρη, µε ένα παιδί κι έναν σκύλο, να παρουσιάζει –όλως παραδόξως– την πιο επιτυχηµένη εκποµπή µαγειρικής της τηλεόρασης. Η ασυνήθιστη προσέγγισή της απέναντι στη µαγειρική αποδεικνύεται επαναστατική. Όσο όµως το κοινό της µεγαλώνει τόσο µεγαλώνει και η δυσαρέσκεια ορισµένων. Γιατί απ’ ό,τι φαίνεται η Ελίζαµπεθ Ζοτ δεν µαθαίνει στις γυναίκες µόνο τα µυστικά της κουζίνας, αλλά κυρίως τους µαθαίνει ότι η θέση µιας γυναίκας είναι έξω από αυτήν. Τις προκαλεί να αλλάξουν τρόπο ζωής.

Προσωπική άποψη:
Αν θα έπρεπε να δώσω τον τίτλο του πιο ιδιαίτερου κι ασυνήθιστου βιβλίου της χρονιάς, τουλάχιστον μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, αναμφίβολα το "Μαθήματα χημείας" θα διεκδικούσε πολύ σοβαρά την πρωτιά και πιθανότατα να ήταν και αυτό που τελικά θα κέρδιζε. Αυτό δεν οφείλεται στην καθολικά πρωτότυπη ιδέα του -γιατί αν το καλοσκεφτούμε, παρόμοια concepts, τουλάχιστον όσον αφορά τον κεντρικό του πυρήνα, έχουμε ξανασυναντήσει τόσο λογοτεχνικά όσο και κινηματογραφικά-, αλλά στον τρόπο με τον οποία η συγγραφέας χειρίζεται την ιδέα αυτή, σε όλα της τα επίπεδα, προσφέροντάς μας ένα συνολικό αποτέλεσμα που είναι ευφυές, φρέσκο κι απολαυστικό σε κάθε του σελίδα, μα που την ίδια στιγμή θέλει να μας "μιλήσει" για πράγματα που έχουν πραγματική σημασία, που τα γνωρίζουμε, αλλά που ορισμένες φορές τείνουμε να τα αγνοούμε.

Πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας είναι η Ελίζαμπεθ Ζοτ, χημικός στο επάγγελμα, που εργάζεται στο Ινστιτούτο Ερευνών Χέιστινγκς, και από τις πρώτες φεμινίστριες. Όμως, στις αρχές της δεκαετίας του '60, όπου και ξεκινά να διαδραματίζεται η ιστορία μας, το να διεκδικήσει μια γυναίκα τα δικαιώματά της μέσα σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο και να τον πείσει πως δεν υπάρχει μέση γυναίκα και πως οι ταμπέλες αυτές δεν αρμόζουν σε καμιά τους, όχι απλά φαντάζει άθλος, αλλά κάτι το αδύνατον να πραγματοποιηθεί. Ο μοναδικός που φαίνεται να συμμερίζεται τις απόψεις της είναι ο Κάλβιν Έβανς, μοναχικός, αδέξιος -κοινωνικά και όχι μόνο-, συμπονετικός κι εσωστρεφής, εξαιρετικός επιστήμονας και μεγάλο αστέρι στον χώρο τους, διεκδικεί μάλιστα και Βραβείο Νόμπελ, ο οποίος ερωτεύεται βαθιά την Ελίζαμπεθ, όχι για τα κάλλη της, αλλά για το μυαλό της, αυτό που κατά βάθος θέλουν πάρα πολλές γυναίκες εκεί έξω, αλλά που καμιά φορά δεν τολμούν να το παραδεχθούν.

Όμως, καμιά φορά η ζωή δεν τα φέρνει έτσι όπως τα περιμένεις και έρχονται τα πάνω κάτω από τη μια στιγμή στην άλλη. Έτσι, κάποια χρόνια αργότερα, συναντάμε ξανά την Ελίζαμπεθ, η οποία έχει αφήσει πίσω της την ακαδημαϊκή της καριέρα, είναι ανύπαντρη μητέρα, έχει σκύλο και βγάζει τα προς το ζην παρουσιάζοντας μια τηλεοπτική εκπομπή μαγειρικής, η οποία κερδίζει όλο και περισσότερους θεατές και κατ' επέκτασιν αναγνωρισιμότητα. Η επιτυχία της ολοένα και αυξάνεται, ωστόσο, όπως συνηθίζεται σε ανάλογες περιπτώσεις, αυξάνεται και ο αριθμός των ανθρώπων που η παρουσία της Ελίζαμπεθ τους προκαλεί αγανάκτηση, αφού εκείνη δεν δείχνει μόνο μαγειρικά κόλπα στις γυναίκες που την παρακολουθούν, αλλά τις προκαλεί ν' αλλάξουν τον τρόπο της ζωής τους, αφυπνίζοντάς τες και κάνοντάς της να συνειδητοποιήσουν πως η θέση τους δεν είναι μόνο μέσα στην κουζίνα, αλλά κι έξω από αυτήν, στον κόσμο, στην πραγματική ζωή, εκεί που δεν υπηρετούν κάποιο αρσενικό, αλλά τα θέλω τους.

Πολλά φεμινιστικά βιβλία πέφτουν στην παγίδα του να προσπαθούν μέσα απ' τις σελίδες τους ν' αποδείξουν πως οι γυναίκες είναι ανώτερες από τους άντρες, ενώ στην πραγματικότητα σκοπός του φεμινισμού είναι ν' αναδείξει την ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα. Αυτό ακριβώς πετυχαίνει και το συγκεκριμένο βιβλίο, εστιάζοντας στην ουσία του φεμινισμού από τη γέννησή του και όχι σε αυτό που τα σύγχρονα πρότυπα τον έχουν μετατρέψει -ή έστω, προσπαθούν να τον μετατρέψουν. Η Garmus φαίνεται να είναι πολύ συνειδητοποιημένη, τόσο ως προς τον προσδιορισμού του όρου, όσο και ως προς το πως η ίδια θέλει να τον παρουσιάσει και να τον προβάλλει μέσα από το έργο της, όχι απλά για να μας ψυχαγωγήσει, αλλά για να μας περάσει το δικό της μήνυμα, πράγμα που επιτυγχάνει στον απόλυτο βαθμό, με πολύ ηχηρό τρόπο, αβίαστα, ωστόσο, και χωρίς περιττές τυμπανοκρουσίες ή υπερβολές, που υπό συνθήκες θα μπορούσαν να μας αποπροσανατολίσουν.

Η Garmus έχει κάνει, επίσης, εξαιρετική δουλειά ως προς τα ψυχογραφήματα των ηρώων της, δίνοντας σαφέστατα και για πολύ ξεκάθαρους λόγους μεγαλύτερη βαρύτητα στην Ελίζαμπεθ, χωρίς όμως να υποτιμά την παρουσία των υπόλοιπων, με τον καθέναν τους να παίζει τον δικό του σημαντικό ρόλο, είτε η παρουσία του έχει θετικό είτε αρνητικό πρόσημο. Γιατί, κακά τα ψέματα, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι θετικά στοιχεία να μας προσφέρουν, πόσο μάλλον συναισθήματα, αλλά ακόμα κι αυτοί που βρίσκονται στο αντίθετο άκρο, έχουν κάτι να μας δώσουν, που δεν αυτό το κάτι δεν είναι άλλο από γνώσεις, εμπειρίες κι εφόδια, για να πορευτούμε στη συνέχεια της ζωής μας, χωρίς να επαναλάβουμε τυχόν λάθη, μα και για να είμαστε προετοιμασμένοι ν' αντιμετωπίσουμε παρόμοιες καταστάσεις, συνθήκες, και πολύ περισσότερο ανθρώπους, που ακόμα κι αν θελήσουν να μας φέρουν σε δύσκολη θέση, εμείς δεν θα τους το επιτρέψουμε.

Κάποιοι λένε πως τα πάντα σε αυτή τη ζωή είναι χημεία, από την επιστήμη μέχρι και τις ανθρώπινες σχέσεις και ξέρετε κάτι... όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο περισσότερο τείνω να υποστηρίζω κι εγώ η ίδια αυτή την άποψη. Και είναι ξεκάθαρα πως τόσο η Garmus όσο και η Ελίζαμπεθ, είναι υποστηρίκτριες της θεωρίας αυτής, εφαρμόζοντάς την στην πράξη, ώστε να πειστούν ακόμα και οι πιο δύσπιστοι. Η διασκέδαση και η ψυχαγωγία μπορούν να "παντρευτούν" με την επιστήμη και να δημιουργήσουν κάτι το μοναδικό, όπως μια εκπομπή μαγειρικής που δεν μοιάζει με καμία. Μια εκπομπή μαγειρικής μπορεί να "παντρευτεί" με τον φεμινισμό και να οδηγήσουν σε μια εσωτερική αφύπνιση των γυναικών μιας εποχής, όπου τα κοινωνικά τους ερεθίσματα ήταν περιορισμένα. Και τελικά, ό,τι κι αν συμβαίνει στη ζωή μας, εμείς μπορούμε να την κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε να είναι, αρκεί να έχουμε την τόλμη να κάνουμε εκείνους τους μαγικούς -ή όχι και τόσο μαγικούς- συνδυασμούς που θα μας οδηγήσουν εκεί που θέλουμε. Στο να είμαστε ο εαυτός μας και να ζούμε όπως θέλουμε κι όχι όπως περιμένουν οι άλλοι.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Bonnie Garmus
Μεταφραστής: Διονυσοπούλου Ιλάειρα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2022
Αρ. σελίδων: 608
ISBN: 978-618-03-2850-9

Posted on Κυριακή, Ιουλίου 10, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

Καλώς ήρθατε στον εθιστικό κόσμο του Jo Nesbo 








Posted on Κυριακή, Ιουλίου 10, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments

 
Το ROT είναι ένα συλλογικό project, που εδρεύει κυρίως στη Γερμανία και τη Βραζιλία και συνεργάζεται με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, εντάσσοντας έτσι τις διαφορετικές σκέψεις και συνειρμούς πολλών και διαφορετικών υποκειμένων. Τα project ξεκινάνε από μια απλή ιδέα, όπως το χρώμα "rot/κόκκινο" ή όπως στην παρούσα έκδοση του περιοδικού "Grandparents/παππούς και γιαγιά", και αφού εντοπιστεί η θεματική ξεκινά μια ατομική έρευνα με στόχο την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου που θα παρουσιαστεί στο περιοδικό. Μετά από περίπου 4-5 μήνες ατομικής έρευνας και δουλειάς, τα έργα που προκύπτουν από την ομάδα έρχονται να διαμορφώσουν στη συνέχεια την τελική μορφή του περιοδικού "ROT", ενώ τα έργα που δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο αυτή εκτίθενται στις εκθέσεις που διοργανώνει το "ROT".
 
 
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας προσκαλέσουμε στην έκθεση "ROT // Grandparents", μέσα από την οποία παρουσιάζονται διάφορες οπτικές πάνω στην ιδέα "παππούς και γιαγιά". Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από φωτογραφίες, πίνακες, ταινίες μικρού μήκους, κείμενα και άλλα. Ακόμα ανυπομονούμε να μπούμε σε συλλογικές συζητήσεις πάνω στη θεματική των έργων, επιδιώκοντας να δημιουργήσουμε έτσι έναν συλλογικό νοητό χώρο στον οποίο θα ευδοκιμήσουν νέοι συνειρμοί.
 
Την Τρίτη 12/07 η Σοφία Κατσιούρη και η Αθηνά Αραχνέα θα παρουσιάσουν το μουσικό τους έργο στην ταράτσα με τίτλο "The past me".


Posted on Κυριακή, Ιουλίου 10, 2022 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

No comments