"Τι μπορούμε να γνωρίζουμε" του Ian McEwan
2014: Κατά τη διάρκεια του πάρτι γενεθλίων της Βίβιεν Μπλάντυ, o σύζυγός της Φράνσις απαγγέλλει το ποίηµα «Μια κορόνα για τη Βίβιεν» σαγηνεύοντας τους παρευρισκόµενους. Αυτή είναι η πρώτη και τελευταία φορά που το έργο διαβάζεται µεγαλόφωνα και η περίσταση θεωρείται κορυφαίο λογοτεχνικό γεγονός. Εκατό χρόνια µετά, φίλοι της ποίησης, ερευνητές και µελετητές κάνουν εικασίες για το µήνυµα του ποιήµατος, ωστόσο κανένα αντίγραφό του δεν έχει ακόµη εντοπιστεί.
2119: Οι πεδινές περιοχές του Ηνωµένου Βασιλείου έχουν βυθιστεί εξαιτίας της ανόδου της στάθµης της θάλασσας µετατρέποντας τη χώρα σε ένα αρχιπέλαγος µε πολλά διάσπαρτα νησιά. Οι επιζήσαντες κουβαλούν την ανάµνηση της ποικιλίας και του πλούτου του καταποντισµένου αυτού πολιτισµού.
Ο Τοµ Μέτκαλφ, ερευνητής στο Πανεπιστήµιο Σάουθ Ντάουνς, µε έδρα ένα από τα νησιά του βρετανικού αρχιπελάγους, µελετά τα αρχεία των πρώτων δεκαετιών του εικοστού πρώτου αιώνα, γοητευµένος από τις ελευθερίες και τις δυνατότητες της ανθρώπινης ζωής πριν από την καταστροφή. Η τυχαία ανακάλυψη, ωστόσο, ενός στοιχείου που ελπίζει να τον οδηγήσει στο µεγάλο χαµένο ποίηµα φέρνει στο φως περιπεπλεγµένους έρωτες και ένα έγκληµα, ανατρέποντας τις βεβαιότητές του για µια ιστορία που πίστευε ότι γνώριζε σε βάθος.
Το «Τι µπορούµε να γνωρίζουµε» είναι ένα αριστούργηµα: µυθοπλαστικός άθλος, ερωτική ιστορία που µιλάει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τις λέξεις που αφήνουν πίσω τους, λογοτεχνικό θρίλερ που συλλαµβάνει το παρόν µας απαλλαγµένο από την αίσθηση της επικείµενης καταστροφής και φαντάζεται έναν µελλοντικό κόσµο στον οποίο δεν έχουν χαθεί ακόµη τα πάντα.
"Μια έξαλλη Οδύσσεια" του Αύγουστου Κορτώ
Ξεχάστε την Οδύσσεια που ξέρατε. Ο Όμηρος τα τραγούδησε, αλλά εγώ τα έζησα.
Και με τους αιώνες, πολλά απόκρυφα του έπους μου ξεχάστηκαν.
Θέλετε να τα μάθετε;
Για παράδειγμα:
Πώς ήταν φατσικά οι Λαιστρυγόνες; Και μήπως ο Καβάφης λέει παχιά λόγια;
Για ποιον λόγο οι Κύκλωπες τραγουδάνε ακόμα το Δώδεκα και το Ερωτευμενάκι;
Τι σόι μάγισσα ήταν η Κίρκη και πόσο χρέωνε το αναλυτικό ωροσκόπιο;
Τι παίχτηκε με τους λωτούς και με τα black angus του Ήλιου;
Ποιο ήταν το ρεπερτόριο των Σειρήνων και γιατί άλλος πάει από πέσιμο, κι άλλος από δέσιμο;
Τι μου ’πε η μάνα μου μόλις με είδε στον Κάτω Κόσμο; ( Όχι, τότε δεν είχαμε ζακέτες.)
Τι ήταν η Σκύλλα πριν σκυλλιάσει και γιατί όλα τα αντιόξινα του κόσμου δεν έφταναν για την αδερφή της;
Πώς ξώμεινα εφτά χρόνια στο νησί της Καλυψώς;
Πόσο μαφία ήταν τελικά αυτός ο Ερμής; Και γιατί δεν γνωρίζουμε περισσότερα για τον μυστηριώδη Λάρι;
Πάνω απ’ όλα – ποια ήταν η αληθινή Πηνελόπη, που δεν άγγιξε αργαλειό στη ζωή της κι είχε τους μνηστήρες γραμμένους;
Αράξτε, λοιπόν, και θα σας τα πω όλα εγώ, ο Οδυσσέας, πολυμήχανος πρωταγωνιστής της ιστορίας.
Τα υπόλοιπα είναι λόγια των αθάνατων – δηλαδή παραμύθια.
"Άλογα" του Ορέστη Φιωτάκη
Ένας ανώνυµος εικοσάχρονος αφηγείται ή, ίσως, εξοµολογείται. Στο αποµονωµένο του χωριό τα πάντα έχουν απόκοσµη στασιµότητα, το µόνο που µεταβάλλεται είναι ο χρόνος. Στο πατρικό του σπίτι, όπου ζει µε τη γιαγιά και τη συναισθηµατικά νεκρή µητέρα του, επικρατεί µια ατµόσφαιρα πένθους από τότε που ήταν παιδί. Ευτυχώς, όµως, έχει τα «Άλογα», µια συµµορία νεαρών αγοριών που πολεµάνε την πλήξη σκίζοντας τους επαρχιακούς δρόµους µε τις µηχανές τους. Ευτυχώς έχει και τον καλύτερό του φίλο, τον αρχηγό των «Αλόγων», τον όµορφο, πλούσιο και ευγενικό Ν.
Ο Ν., µανιώδης αναγνώστης ο ίδιος, του χαρίζει για τα γενέθλιά του ένα βιβλίο που τον κάνει να δει τον εαυτό του και τη ζωή µε άλλο βλέµµα, τη µέρα που αλλάζει ο κόσµος, την 11η Σεπτεµβρίου 2001. Η σχέση των δυο αγοριών είναι πιο περίπλοκη από όσο µπορούν να παραδεχτούν…
Ένα µυθιστόρηµα για τα ασαφή όρια ανάµεσα στην αλήθεια και στο ψέµα, για τη σύγχυση και τις εντάσεις της νεότητας και την εξερεύνηση της σεξουαλικότητας στην ελληνική επαρχία των αρχών του αιώνα µας.
"Εύα: Πώς το γυναικείο σώμα πρωταγωνίστησε σε 200 εκατομμύρια χρόνια ανθρώπινης εξέλιξης" της Cat Bohannon
H Εύα είναι μια ρηξικέλευθη ιστορία του θηλυκού σώματος, μια επιστημονική και γλαφυρή θεώρηση που τοποθετεί τη γυναίκα στο κέντρο της εξελικτικής επιτυχίας του Homo sapiens.
Γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άνδρες; Γιατί οι γυναίκες έχουν εμμηνόπαυση; Γιατί οι γυναίκες είναι πιθανότερο να προσβληθούν από αλτσχάιμερ; Με ποιον τρόπο ο θηλασμός οδήγησε στην ανάπτυξη του πολιτισμού; Υπάρχει πραγματικά «γυναικείος εγκέφαλος»;
H Cat Bohannon απαντά σε ερωτήματα που οι επιστήμονες έπρεπε να είχαν θέσει προ πολλού, καλύπτοντας, με ακατάβλητη περιέργεια και οξύ πνεύμα, τα τελευταία 200 εκατομμύρια χρόνια, προκειμένου να ερμηνεύσει την εξέλιξη του γυναικείου φύλου. Ανιχνεύοντας τα σημερινά χαρακτηριστικά μας σε συγκεκριμένους προγόνους μας, περιγράφει πώς τα σώματα των γυναικών έφτασαν να είναι τόσο διαφορετικά από αυτά των ανδρών, και μάλιστα ως το βάθος των κυττάρων μας, και γιατί αυτό εξακολουθεί να έχει σημασία για το είδος μας.
Η Εύα δεν είναι μόνο μια σαρωτική αναθεώρηση της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά και μια επείγουσα και αναγκαία αποκατάσταση της ισορροπίας σε έναν κόσμο στιασμένο στο ανδρικό σώμα για πολύ μεγάλο διάστημα. Τα ευρήματα της Bohannon —από το πώς οι καισαρικές επεμβάσεις επηρέασαν το σχήμα της γυναικείας πυέλου κατά τη βιομηχανική εποχή ως τις εκπληκτικές ομοιότητες ανάμεσα στο πύον και το μητρικό γάλα— θα αλλάξουν εντελώς όσα νομίζατε ότι γνωρίζετε για την εξέλιξη και θα δώσουν απαντήσεις στο ερώτημα γιατί ο Homo sapiens έγινε τόσο κυρίαρχο είδος, ξεκινώντας από την επινόηση εργαλείων και την οικοδόμηση πόλεων και φτάνοντας
ως την ανάπτυξη της γλώσσας.
"Η Αλεπού στον Βορρά" του Jeremy Strong
Ένα φθινοπωρινό πρωινό η Αλεπού στεκόταν στην άκρη του μονοπατιού και περίμενε. Είχε ένα προαίσθημα ότι κάτι ασυνήθιστο θα συνέβαινε. Και τότε εμφανίστηκε ένα πολύχρωμο σπίτι που κυλούσε πάνω σε ρόδες. Το έσερνε η μελαγχολική Άλκη και το οδηγούσε ο μεγαλοπρεπής Αρκούδος, με τη βοήθεια του Τουκάν με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο.
Οι τέσσερίς τους θα ξεκινήσουν ένα μεγάλο ταξίδι για τον Βορρά, ώστε να δουν από κοντά το μαγευτικό Βόρειο Σέλας. Στον δρόμο θα συναντήσουν πολλές δυσκολίες αλλά θα αποκτήσουν κι ένα
σωρό φίλους, όπως το παιχνιδιάρικο Λάμα και τον οξύθυμο Μικρό Γκιώνη. Και στο τέλος του ταξιδιού θα χρειαστεί να δείξουν περισσότερο κουράγιο από ποτέ.
Μια θαρραλέα, συγκινητική και διαχρονική ιστορία για τη φιλία, τη σημασία της τέχνης και το ταξίδι που είναι η ίδια η ζωή.
Αναρτήσεις
