Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η Κάσσι Άντριους εργάζεται σε βιβλιοπωλείο της Νέας Υόρκης και συγκατοικεί με την καλύτερή της φίλη, την Ίζυ. Ζει μια ήσυχη ζωή, νιώθει όμως πως κάτι λείπει. Μέχρι που ένας αγαπημένος της πελάτης φέρνει ένα παλιό –και πολύ παράξενο– βιβλίο. Στην πρώτη του σελίδα υπάρχει ένα μήνυμα, γραμμένο με το χέρι: «Αυτό είναι το Βιβλίο των θυρών. Όταν το κρατάς στα χέρια σου, κάθε πόρτα είναι όλες οι πόρτες».
Η Κάσσι θα ανακαλύψει ότι πρόκειται, όντως, για ένα μαγικό βιβλίο, που χαρίζει εκπληκτικές ιδιότητες στον κάτοχό του. Σύντομα θα μάθει ότι υπάρχουν κι άλλα μαγικά βιβλία στον κόσμο, τα οποία μπορούν να κάνουν υπέροχα –αλλά και φριχτά– πράγματα. Όπου υπάρχει μαγεία, υπάρχει και δύναμη – και κάποιοι θα κάνουν τα πάντα για να την αποκτήσουν. Αίφνης, η Κάσσι, και η Ίζυ μαζί της, έρχονται αντιμέτωπες με τη βία και τον κίνδυνο. Ο μόνος που μπορεί να τις βοηθήσει είναι ένας άντρας που προσπαθεί να ξεφύγει απ’ τους δικούς του δαίμονες, αλλά διαθέτει μια ολόκληρη μαγική βιβλιοθήκη κρυμμένη στις σκιές…
Γιατί αυτό το βιβλίο είναι τόσο πολύτιμο, που κάποιοι θα σκότωναν για να τ’ αποκτήσουν.
Προσωπική άποψη:
Στα πλαίσια της δουλειάς μου, περνάνε αρκετά βιβλία απ' τα χέρια μου πριν καν κυκλοφορήσουν στο εξωτερικό. Κάποια λίγα ανάμεσά τους, καταφέρνουν να ξεχωρίσουν, αποτελώντας μικρά "διαμάντια" της σύγχρονης λογοτεχνίας, προσφέροντάς σου κάτι φρέσκο, ιδιαίτερο και διαφορετικό. Το παρθενικό μυθιστόρημα του Gareth Brown, "Το βιβλίο των θυρών", είναι ένα απ' αυτά που ξεχώρισαν στην καρδιά μου, όχι μόνο για την πρωτοτυπία του, αλλά γιατί αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα μίξη crime, μυστηρίου, φαντασίας, θρίλερ και μοντέρνου σύγχρονου μυθιστορήματος, που αν και θα μπορούσε να έχει πάει πολύ λάθος -γιατί, συνήθως, όταν ανακατεύεις πολλά είδη μαζί, κάπου θα χαθεί η μπάλα και δεν θα μπορέσεις να διατηρήσεις τις απαιτούμενες ισορροπίες-, τελικά πηγαίνει εξαιρετικά καλά καταφέρνοντας να σε καθηλώσει και να σου προκαλέσει πάρα πολλά και αντικρουόμενα συναισθήματα, ειδικά από την τέταρτη πράξη του κι έπειτα.
Η Κάσσι είναι μια νεαρή γυναίκα που ζει στη Νέα Υόρκη, εργάζεται σε ένα βιβλιοκαφέ και συγκατοικεί με την καλύτερή της φίλη Ίζθ, έχοντας μια ήρεμη έως και μονότονη ζωή. Αυτό όμως θα ανατραπεί όταν ο ηλικιωμένος πελάτης τους, ο κύριος Ουέμπερ, της χαρίσει ένα βιβλίο που δεν μοιάζει με κανένα άλλο, λίγο πριν να φύγει από τη ζωή. Ένα βιβλίο που συνοδεύεται από ένα μυστηριώδες σημείωμα του που την ενημερώνει πως οποιαδήποτε πόρτα είναι κάθε πόρτα. Η Κάσσι σύντομα θα ανακαλύψει πως το βιβλίο αυτό δεν είναι απλά ιδιαίτερο στην όψη, αλλά και ως προς τις δυνάμεις που έχει, αφού όταν το κρατάει στα χέρια της, μπορεί να μεταφερθεί σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, χρησιμοποιώντας μια οποιαδήποτε πόρτα, αρκεί να έχει στο μυαλό της την εικόνα του που θέλει να ταξιδέψει.
Όμως το βιβλίο αυτό δεν είναι το μοναδικό με ξεχωριστές δυνάμεις ανά τον κόσμο, και αυτές δεν λειτουργούν πάντοτε για καλό, αφού υπάρχουν επικίνδυνοι άνθρωποι εκεί έξω που θέλουν τις δυνάμεις τους προς όφελός τους. Άνθρωποι που ποθούν αυτό που έχει η Κάσσι και που είναι διατεθειμένοι να κάνουν ό,τι χρειαστεί προκειμένου να το αποκτήσουν. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι που είναι αποφασισμένοι να διαφυλάξουν τα βιβλία αυτά, όπως ο Ντράμμοντ Φοξ, γιατί ορισμένοι κίνδυνοι εκεί έξω είναι πιο θανατηφόροι από κάποιους άλλους και γιατί κάποιες πόρτες πρέπει να διασφαλίζεις πως δεν θα ανοίξουν ποτέ.
Πρώτα απ' όλα, οφείλω να αναφέρω πως έχουμε να κάνουμε μ' ένα κείμενο πάρα πολύ καλογραμμένο, με ισορροπία ανάμεσα στην πεζή αφήγηση και στους διαλόγους, με τα δύο αυτά στοιχεία να υπάρχουν σε σωστές δόσεις, προσφέροντάς μας μια αφήγηση με πολύ καλή ροή, γεμάτη εξελίξεις και ανατροπές που δεν σχεδόν σε καμία των περιπτώσεων δεν τις έβλεπες να έρχονται, αναζωπυρώνοντας ξανά και ξανά το ενδιαφέρον μας, χωρίς να μας επιτρέπουν να χαλαρώσουμε ούτε για μια στιγμή -όχι πως θέλουμε κάτι τέτοιο, άλλωστε. Πολύ καλή ισορροπία υπάρχει και ως προς τη συνύπαρξη των διαφορετικών ειδών που ο συγγραφέας ενσωματώνει στην ιστορία του, προσφέροντάς μας ένα αποτέλεσμα που είναι ιδιαίτερο και ξεχωριστό που δίνει την αίσθηση πως προέκυψε αβίαστα και χωρίς προσπάθεια εντυπωσιασμού. Παράλληλα, αν κάτι με ξάφνιασε είναι οι σκηνές γραφικής βίας που περιέχονται στο βιβλίο, με κάποιες από αυτές να είναι πολύ πιο gore απ' όσο περίμενα, μια απολαυστική νότα, κατά την άποψή μου, που κατέστησε το σύνολο του έργου πιο σκοτεινό κι ακόμα πιο ενδιαφέρον.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε 7 μέρη, που το καθένα απ' αυτά αποτελεί μια διαφορετική πράξη ενός δράματος που εξελίσσεται με ταχύτατους κι εντελώς απρόβλεπτους ρυθμούς. Το πρώτο μέρος είναι αρκετά εισαγωγικό, αλλά χωρίς να αργεί να μπει στο θέμα, πράγμα που ναι με το καθιστά λιγότερο ενδιαφέρον από αυτά που ακολουθούν, χωρίς όμως να είναι βαρετό. Από τη δεύτερη μέχρι και την έκτη πράξη, πραγματικά δεν παίρνεις ανάσα. Η μία έκπληξη διαδέχεται την άλλη, και οι ανατροπές που ανέφερα και παραπάνω, εκτός απ' το ότι είναι καλοδουλεμένες, λειτουργούν ως καταλύτες ως προς την εξέλιξη της πλοκής μέχρι να φτάσουμε στην κορύφωση αυτής. Η τελευταία πράξη, βέβαια, δεν είναι τόσο δυνατή -ίσως και το μοναδικό “αδύναμο” κομμάτι του βιβλίου-, καθώς καταφεύγει σε κάποιες αφηγηματικές ευκολίες ώστε να μπορέσει να κλείσει όσα θέμα έχουν ανοίξει στις προηγούμενες έξι, κάτι που ίσως να διορθωνόταν αν ήταν λίγο μεγαλύτερη σε έκταση, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν χαλάει κάτι απ' τη μαγεία του βιβλίου.
Έχουμε πάρα πολλούς χαρακτήρες, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει να μην αδικήσει κανέναν. Φυσικά κι έχουμε πρώτους και δεύτερους ρόλους, όπως σε κάθε ιστορία άλλωστε, με την Κάσσι να είναι αυτή που ξεχωρίζει, όπως θα περίμενε κανείς -άλλωστε, πρόκειται για τη δική της ιστορία-, όμως ο καθένας από αυτούς καλείται να υπηρετήσει έναν ρόλο που εξυπηρετεί έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό και το πετυχαίνουν όλοι τέλεια, ενώ παράλληλα έχουμε την ευκαιρία να τους κατανοήσουμε και να εισχωρήσουμε στον εσωτερικό τους κόσμο τόσο όσο πρέπει και όσο είναι απαραίτητο. Προσωπικά, λάτρεψα τον Ντράμμοντ, γιατί ποιος μπορεί ν' αντισταθεί στους Σκοτσέζους, και ίσως να ήθελα λίγες περισσότερες πληροφορίες σε ό,τι αφορά την Γυναίκα, που αν κι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λόγω του σκοτεινού του χαρακτήρα της και της διαστροφής που την διακατέχει, δεν κατανοούμε απόλυτα το γιατί έγινε έτσι. Βέβαια, από την άλλη, καμιά φορά δεν χρειάζεται ο "κακός" μας να έχει κάτι περισσότερο απ' το να έχει μαύρη ψυχή, οπότε μπορώ να το δεχτώ χωρίς να ενοχλούμαι ιδιαίτερα.
Λάτρεψα την ιδέα της ύπαρξης όχι μόνο ενός, αλλά πολλών διαφορετικών βιβλίων με ξεχωριστές δυνάμεις το καθένα, αλλά και τον αντίκτυπο που μπορούν αυτά να έχουν στους ανθρώπους, τόσο σύμφωνα με τη δύναμη που προσφέρουν, όσο και με την ίδια την ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων στα χέρια των οποίων μπορούν να βρεθούν. Η ιστορία σού δείχνει πως δεν υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο, καλό και κακό, και πως όλοι μας μπορούμε να παρασυρθούμε ή να γίνουμε εγωιστές, αρκεί να βρεθεί πρόσφορο έδαφος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Παράλληλα, το βιβλίο σού θυμίζει τη σπουδαιότητα που κρύβεται στην ουσία της ίδιας της ζωής, την σκληρότητα της μοναξιάς, αλλά και τη δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του, που μπορεί να τον ωθήσει να ξεπεράσει ακόμα και τα πιο ανυπέρβλητα εμπόδια, καταφέρνοντας τελικά να "ταξιδέψει", εντός κι εκτός εισαγωγικών, και να βρει τη δική του ευτυχία, ακόμα κι αν δεν είναι τέλεια -αλλά που σίγουρα θα είναι δική του. Αναμφίβολα, λοιπόν, πρόκειται για ένα απ' τα καλύτερα βιβλία που εκδόθηκαν στη δύση του 2025 και που στην ανατολή του 2026, πρέπει οπωσδήποτε ν' αναζητήσετε.
Βαθμολογία 10/10
Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Gareth Brown
Μεταφραστής: Κανελλοπούλου Δέποινα
Εκδόσεις: Πατάκης
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2025
Αρ. σελίδων: 512
ISBN: 978-618-07-1213-1
Αναρτήσεις
